พราวกลิ่นบุปผาตัณหารัก

“โอย...” พริบพราวครางเบาๆ พร้อมสะบัดหน้าแรงๆ อย่างพยายามเรียกสติของตัวเองกลับคืนมา ขณะกำลังเดินโซเซไปเข้าห้องน้ำ

แต่เหมือนมันจะไม่ได้ช่วยอะไร เมื่อเธอยังคงรู้สึกประคองสติไม่ได้ ทั้งๆ ที่ดื่มไปแค่แก้วเดียว เหตุใดจึงกลับรู้สึกหนักอึ้งราวกับดื่มเข้าไปทั้งขวด อีกทั้งยังรู้สึกร้อนมากขึ้นทุกขณะ เธอจึงรีบก้าวยาวๆ หวังใช้น้ำเย็นๆ ดับร้อนที่มันกำลังปะทุอยู่ข้างใน หญิงสาวผลักประตูที่อยู่เบื้องหน้าและเดินเข้าไปด้านในอย่างรีบเร่ง

         “เฮือก!” เธอผงะตาโตด้วยความตกตะลึง เมื่อพบว่าในนี้ไม่มีชักโครกหรือแม้แต่อ่างล้างหน้า มีเพียงชายหญิงคู่หนึ่งที่กำลังโอ้โลมกันอยู่ ไม่สิ! ผู้หญิงคนนั้นต่างหากที่พยายามโอ้โลมเอาอกเอาใจด้วยการนั่งคุกเข่าอยู่ระหว่างขาทั้งสองข้างของผู้ชายซึ่งนั่งเอกเขนกอยู่บนโซฟา ท่วงท่าน่าหวาดเสียวของหญิงสาวคนดังกล่าวที่กำลังกระเหี้ยนกระหือรือที่จะปลดตะขอกางเกงของผู้ชายคนนั้น ทำเธอถึงกับต้องกลืนน้ำลาย กระทั่งเขาหันขวับมา นั่นเองที่ทำให้เธอนึกขึ้นได้ว่าที่นี่ไม่ใช่...ห้องน้ำ และเธอก็กำลังมองภาพอุจาดตานี้นานเกินไปแล้ว

         สายตาคมกล้านั้นราวกับตรึงขาทั้งสองข้างของเธอไว้ไม่ให้ขยับ สติสัมปชัญญะที่เคยมีก็ค่อยๆ หดหายไปทีละน้อย กระทั่งเสียงหนึ่งดังขึ้นข้างๆ หู

         “จะเข้ามาสนุกด้วยกันไหมล่ะ”

         “เฮือก!” เสียงทุ้มๆ ของเพลิง นักธุรกิจหนุ่มชื่อดังทำเธอสะดุ้งโหยงอีกครั้ง แล้วจึงรีบหันหนีไปอีกทาง เธอสะบัดหน้าแรงๆ อย่างพยายามเรียกสติที่กำลังหลุดลอยไปไกล ก่อนจะพาตัวเองออกไปจากตรงนี้ให้เร็วที่สุด แต่แล้วพริบพราวก็ต้องชะงักเพราะเสียงของเขา

         “จะรีบไปไหนล่ะ” ความตกใจทำให้เธอหันขวับไปยังต้นเสียง

         “อุ๊ย!” จมูกเธอชนแก้มเขาโดยไม่ตั้งใจ ทำให้พริบพราวผงะถอยพร้อมกับเอามือกุมจมูกด้วยความประดักประเดิด ต่างกับเขาที่ยังคงทำหน้านิ่งไร้ความรู้สึก

         “ฉะ... ฉัน...” เธอพยายามจะพูดอะไรสักอย่าง แต่ให้ตายเถอะ! สายตาเขามันทำให้พูดไม่ออก สุดท้ายจึงตัดสินใจเดินหนีออกไปดื้อๆ แต่ก็ยังช้ากว่าเขาที่ยื่นมือมากระชากแขนหญิงสาวกลับไปแรงๆ

         “อุ๊ย!” เธออุทานหน้าตื่นเมื่อแรงกระชากทำให้เซมาปะทะที่อกเขาอย่างจัง ด้วยความสูงที่ต่างกันทำให้ใบหน้าเธอแทบจมอยู่กับอกแกร่ง ความอุ่นซ่านกอปรกับกลิ่นหอมจางๆ ทำเธอสะท้านไปทั้งตัว อีกทั้งใจก็เต้นไม่เป็นส่ำ หญิงสาวค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมอง แต่ทันทีที่ได้สบกับดวงตาคู่คมนั้น เธอก็รีบผละถอยด้วยความตื่นตระหนก แต่ก็ใช่ว่าเขาจะยอมปล่อย  

         ทว่าทันใดนั้นเอง พริบพราวก็ได้ยินเสียงกรี๊ดดังขึ้นมา ตามด้วยถ้อยคำก่นด่าเธอ

         “นังหน้าด้าน! อยู่ๆ จะมาชุบมือเปิบ อย่าคิดนะว่าฉันจะยอม” ดาราสาวหน้าสวยอย่างชลธิชาเดินดุ่มๆ เข้ามาหมายจะกระชากเธอออกไปให้ไกล แต่...

         “ออกไป” เสียงราบเรียบแต่นัยน์ตาดุกร้าวของเพลิงเอามือของชลธิชาที่ยื่นมาชะงักค้าง แต่ก็ใช่ว่าผู้หญิงที่ทะเยอทะยานอย่างเธอจะยอมแพ้ง่ายๆ