icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

แม่หญิงมณีจันทร์

บทที่ 5 5

จำนวนคำ:1825    |    อัปเดตเมื่อ:20/12/2022

ากนั้นทำให้พุดซ้อนถึงกับสะ

หญิงดวงใจจะอารมณ์มิดีเยี่ยงนี้” พุด

จ้าคะ” พุดซ้อนเห็นท่า

่สนิทสนมกับหล่อนมากกว่าใคร มาอยู่ที่เรือนของแสนเช่นนี้ อาจต้องอาศัยพึ่งพิงพุดซ้อนอีกหลายเรื่อง เพราะอีก

นใดให้บ่าวรั

” ปานวาดแกล้งถาม ทั

้อนเจ

ประโยคคำถามนั้นของปานวาด

ูดอย่างกระตือรือร้น ท่

บกระซาบ พุดซ้อนก็พยักหน้ารับ นั่นทำให้ปานวาดรู้สึกชอบใ

ที่ข้าบอก อย่าให้ผิดพลาดล่ะ

ซ้อนรับคำ ก่อนจะคลานเข่าล

ลังเด็ดยอดขี้เหล็กอยู่ด้านล่าง เพราะว

คร หน้าที่ของหล่อนคือการทำ

อ่ยถาม ในขณะที่มณีจันทร์ถอยหนีเล็กน้อย เพราะต

ันใดข้าจะรีบจัดหาให้” หล่อนรีบพยักหน้าตอบเสียงสั่น กลัวเขาจะ

ต็มใจจะปรนนิบัตินาง เรียกใช้ง

ุกอย่างที่แม่หญิงดวงใจต้

ำตามที่ข้าต้

วามกระตือรือร้น อยากที่จะดูแลชายที่แอบรักให้ดีที่ส

อนให้เดินตามไป มณีจันทร์มิอาจขัดขืนได้ เมื่อเขาต้องการ

็นเพียงแค่คนไร้ค่าในสายตาของเขา ร่างสูงเข้ามาคลุกเคล้านัวเนีย บดเบี

้อยของหล่อนสั่นคลอน มือหนาช้อนสะโพกขาวอวบของหล่อน

ร่างของหนุ่มสาว โดยมิรู้ว่า

งสองเสร็จกิจเป็นอันเรียบร้อยแล้ว ร่างกายของหล่อนสั่นเทิ้มไปหมด เดินขึ้นเรือนไปเพื่อสงบสติอารมณ์ ทำเป็นไ

นวาดอย่างดีใจ พลางถามด้วยความสงสัย ทำท่าจะปรี่เข้ามาหา แต่ป

่อดวงใจต่างหากเล่า” ท่าทีถอยหนีและสีหน้าที่แ

ร รึจะเป็นฝาแฝดกันก็มิน่าใช่ แม่หญิงปานวาดมิมีพี่น้องฝ

งทักทายนั้นทำให้เดชต้องหั

ครา แม่หญิงคนนี้คือ...” เดชยังค้างคาใจในตัวหญิงสาวที่มี

าได้ช่วยนางเอาไว้จากโจรป่า

่าเป็นอีกคน ข้าคงเข้าใจผิดคิดว่าเป็นคนคนเดียวกัน” เดชมองแม่หญิง

น้ำหายสาบสูญไปแล้ว ทางบ้านของนางเชื่อว่านางตายไปเสียแล้ว เชิญท่านขึ้นเรือนก่อนเ

น้าเหมือนปานวาดราวกับแกะด้วยความสงสัยอีกครั้ง ปานวาดที่แสร้งทำเป็นคน

นด้วยกัน แต่คนเช่นเขาจะมิปล่อยให้สงสัยได้นานดอก หากเข

แสนตามคำเชิญ ระหว่างกินอาหารเย็นด้วยกัน เดชก็คอ

ูกคอ จึงอยากทำการค้าขายด้วยกัน เดชเอ

มีเรื่องจะพูดด้วยแต่ก็มิพูด ปานว

คยมีความสัมพันธ์อันลึกซึ้งต่อกัน ยิ่งถ้าเดชได้เห็นมณีจันทร์น่าจะเป็นเรื่องใหญ

ใดมิออก แต่อยากรู้ว่ามณีจันทร์จะพูดอันใดเมื่อได้เจอก

หาข้ามีอันใดรึเจ้า

เจ้ามานวดให้ข

ทร์ตรงเข้าไปนวดข

ี่ยงนั้นรึ กดลงมาได้เจ็บขน

จ้าคะ” มณีจั

ห้ข้าเจ็บ” ปานวาดทุบตีมณีจันทร์เพื่อระบายอารมณ์หงุดห

เปิดรับโบนัส

เปิด
แม่หญิงมณีจันทร์
แม่หญิงมณีจันทร์
“มณีจันทร์มีสีหน้าตื่นตระหนกเมื่อเห็นร่างสูงใหญ่ของแสนเดินเข้ามาในห้องนอนของหล่อน "พี่แสนต้องการอันใดรือเจ้าคะ" มณีจันทร์รีบเอ่ยถามออกไป ในใจนึกหวาดหวั่นอยู่มิน้อยเมื่อเห็นสีหน้าถมึงทึงของเขา หล่อนกลืนน้ำลายลงคอด้วยความรู้สึกฝืดเคือง เขาคือแสน ราชเดชเดชา คนรักของเพื่อนสาวที่ใคร ๆ คิดว่าหล่อนจมน้ำตายไปแล้ว "มิรู้รือ ว่าข้าจักทำสิ่งใด" แสนปลดเปลื้องเสื้อผ้าอาภรณ์ออกจากกาย ในขณะเดินเข้าหามณีจันทร์ หญิงสาวเสียหลักล้มลงไปบนเตียง ทำให้แสนขึ้นคร่อมทับร่างของหล่อนเอาไว้อย่างรวดเร็ว "พี่แสน อุ๊ย! อย่าเจ้าค่ะ" มณีจันทร์ร้องออกมาอย่างตกใจเมื่อมือหนาของเขากระชากอาภรณ์ของหล่อนออกจากกาย "เจ้าอยากเป็นเมียของข้ามากนักมิใช่รึ ถึงได้ทำเลวทรามได้ถึงเพียงนี้" "ข้ามิได้ทำอันใดเลย" "ผู้ร้ายปากแข็ง" "มิใช่อย่างที่พี่คิดนะเจ้าคะ" "จักดีดดิ้นทำไมกันเล่า ข้ากำลังจักตอบสนองให้เจ้าอยู่นี่ไง มิต้องทำท่าทีเหมือนมิอยากเยี่ยงนั้นดอก" แสนบีบปลายคางสวยของมณีจันทร์ จนหล่อนต้องนิ่วหน้าด้วยความเจ็บ”
1 บทที่ 1 12 บทที่ 2 23 บทที่ 3 34 บทที่ 4 45 บทที่ 5 56 บทที่ 6 67 บทที่ 7 78 บทที่ 8 89 บทที่ 9 910 บทที่ 10 1011 บทที่ 11 1112 บทที่ 12 1213 บทที่ 13 1314 บทที่ 14 1415 บทที่ 15 1516 บทที่ 16 16