icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

แม่หญิงมณีจันทร์

บทที่ 3 3

จำนวนคำ:1860    |    อัปเดตเมื่อ:20/12/2022

่ยถามเสียงดุ เขาก็อยากรู้ความจริงเหมือนกันว่ามณีจันทร์ทะเลาะอันใดกับปานวาดจนถึงขนาดผลักอีกฝ่ายตกน้ำตกท่า หาย

นมาก ช่วยเหลือหล่อนเอาไว้ตอนตกน้ำ หล่อนจะพูดจาให้ร้ายเพื่อนมิได้เด็ดขาด แม้มันจะเป็นเรื

ต้องการให้นางตายเพราะอยากครอบครองข้า แต่ฝันไปเสียเถิด ข้ามิมีวันให้เจ้าได้สมหวังอย่างแน่นอน เจ้าจักได้แค่ตัวของ

ีที่ได้ยินประโยคนั้นของแสน สีหน้าของนางเหยียดยิ้มร

งสาลี่ทำให้ปานวาดที่อยู่ในช

งสาลี่” ปานวาดเอ่ยถามเส

็นแน่นอนเจ

ีม

คุณแสนจับได้หรือไม่เจ้าคะ ว่าค

้าแล้ว ใคร

่าวเก่งที่ส

ม่งั้นจะเป็นนาย

รึเจ้าคะที่เห็นหน้าคุณหนู”

ที่ข้าโกหกให้ฟังว่าข้าเป็นกำพร้าอาศัยอยู่ตัวคนเดียวถูกโจรป่าฉุดไป แล้ว

าใจที่ไม่มีใครจับได้ว่า

ว่าใครหน้าซีด

เจ้าคะ

ี่แสนและกุมความลับเรื่องที่ข้าแอบคบหากับหมื่นราชเอาไว้ ถ้าวันใดมันหลุดปากแลปาก

นใดซับซ้อน แต่มณีจันทร์

แสนในฐานะบุตรสาวของเพื่อนรักมารดา นั่นทำให้หล่อนซ

ี่สุด เลยแอบผลักมณีจันทร์ตกน้ำ อีกฝ่ายว่ายน้ำมิเป็น หล่อนก็เลยอยากจะเอาให้ตาย เพราะหล่อนแอบรู้ว่ามณีจันทร์มีใ

์เลยเข้าใจว่าหล่อนช่วยชีวิตเอาไว้จากการจมน้ำ และมิรู้ด้วยว่าใครผลักให้ตกน้ำ มณีจันทร์จึงซาบซึ้งใจว่าหนี้ชีวิตหล่

่อนมีคู่หมั้นคู่หมายอยู่แล้ว หล่อนจึงห้ามปรามเอาไว้ มีวันหนึ่งที่หล่อนกำลังพลอดรักอยู่กับหมื่นราช มณีจันทร์ดันมาเห็นเข้าพอดี หล่อนจึงต้องขอร้องปนอ้อ

่ บิดามารดาก็คงจักตำหนิไปด้วย จึงได้คิดแผนการจัดการมณีจันทร์ซะ แกล้งทำเป็นตกน้ำและให้สาลี่ใส่ความมณีจันทร์ ทุกคนจะได้ฆ่าม

คยรักใคร่ไยดีหรือยกย่องเชิดชูเหนือหญิงอื่น แต่คนเราน้ำหยดลงหินทุกวันหินมันยังกร่อน แ

ารมันเสีย มิอย่างนั้นข้าก็จักหวาดระแวงอยู่เช่

ทำเยี่ยงไ

แต่ถ้ามันมีชู้ พี่แสนต้องยิ่งเกลียดมันแน่ ๆ เอ็งไปหาไอ้กล้าพี่ของเอ็ง บ

พี่ชายของสาลี่ที่หล่อนสามารถ

มีเมียหลายคน หล่อนหนีตามหมื่นราชไปในวันที่ทุกคนเข้าใจว่าหล่อนตายจากการโดนมณีจันทร์ผลักตกน้ำ แต

ถมหมื่นราชที่ได้หล่อนแล้วก็เริ่มที่จะเบื่อหน่าย ออกไปเจ้า

่ยังอยู่ที่เรือนของบิดามารดาให้ช่วยเหลือพาหล

สัมพันธ์กับกล้ามาก่อนใคร ๆ พอเอ่ยปากอันใด กล้าจึงยอมทำงานถวายหัวให้หล่อนแบบเอาชีวิ

่มแผนการเมื่

ยว่าหายไปไหน งั้นข้ากลับก่อน” ปานวาดรีบเอาผ

ยแลขวา ทำท่าจะเดินขึ้นเรือนก็ไ

มารึแม

ดตัว รีบหันขวับไปมองทางด้านหลัง ก่อ

เปิดรับโบนัส

เปิด
แม่หญิงมณีจันทร์
แม่หญิงมณีจันทร์
“มณีจันทร์มีสีหน้าตื่นตระหนกเมื่อเห็นร่างสูงใหญ่ของแสนเดินเข้ามาในห้องนอนของหล่อน "พี่แสนต้องการอันใดรือเจ้าคะ" มณีจันทร์รีบเอ่ยถามออกไป ในใจนึกหวาดหวั่นอยู่มิน้อยเมื่อเห็นสีหน้าถมึงทึงของเขา หล่อนกลืนน้ำลายลงคอด้วยความรู้สึกฝืดเคือง เขาคือแสน ราชเดชเดชา คนรักของเพื่อนสาวที่ใคร ๆ คิดว่าหล่อนจมน้ำตายไปแล้ว "มิรู้รือ ว่าข้าจักทำสิ่งใด" แสนปลดเปลื้องเสื้อผ้าอาภรณ์ออกจากกาย ในขณะเดินเข้าหามณีจันทร์ หญิงสาวเสียหลักล้มลงไปบนเตียง ทำให้แสนขึ้นคร่อมทับร่างของหล่อนเอาไว้อย่างรวดเร็ว "พี่แสน อุ๊ย! อย่าเจ้าค่ะ" มณีจันทร์ร้องออกมาอย่างตกใจเมื่อมือหนาของเขากระชากอาภรณ์ของหล่อนออกจากกาย "เจ้าอยากเป็นเมียของข้ามากนักมิใช่รึ ถึงได้ทำเลวทรามได้ถึงเพียงนี้" "ข้ามิได้ทำอันใดเลย" "ผู้ร้ายปากแข็ง" "มิใช่อย่างที่พี่คิดนะเจ้าคะ" "จักดีดดิ้นทำไมกันเล่า ข้ากำลังจักตอบสนองให้เจ้าอยู่นี่ไง มิต้องทำท่าทีเหมือนมิอยากเยี่ยงนั้นดอก" แสนบีบปลายคางสวยของมณีจันทร์ จนหล่อนต้องนิ่วหน้าด้วยความเจ็บ”
1 บทที่ 1 12 บทที่ 2 23 บทที่ 3 34 บทที่ 4 45 บทที่ 5 56 บทที่ 6 67 บทที่ 7 78 บทที่ 8 89 บทที่ 9 910 บทที่ 10 1011 บทที่ 11 1112 บทที่ 12 1213 บทที่ 13 1314 บทที่ 14 1415 บทที่ 15 1516 บทที่ 16 16