แม่หญิงมณีจันทร์

กเมื่อเห็นร่างสูงใหญ่ของแส

มิน้อยเมื่อเห็นสีหน้าถมึงทึงของเขา หล่อนกลืนน้ำลายลงคอด้วยความรู้สึกฝืดเคือ

อกจากกาย ในขณะเดินเข้าหามณีจันทร์ หญิงสาวเสียหลักล้มลงไปบ

ทร์ร้องออกมาอย่างตกใจเมื่อมือหนาข

ามากนักมิใช่รึ ถึงได้ท

ได้ทำอ

้ายปา

างที่พี่ค

นี่ไง มิต้องทำท่าทีเหมือนมิอยากเยี่ยงนั้นดอก” แสนบีบ

จักมิเป็นเยี่ยงนี้เลย หากป

น้ำไปที่ไหนสักแห่ง และสาวใช้ของปา

่เล็ก ในขณะที่หล่อนเป็นเพียงเพื่อนของปานวาดเท่านั้น หล่อนแอบรักแส

็นว่าหล่อนกำพร้าเลยนำมาชุบเลี้ยงตั้งแต่ยังเล็ก ๆ เพราะนึก

รู้ว่าเหตุอันใด ปานวาดถึงได้ชวนหล่อนทะเลาะเรื่องแสนในวันนั้น อีกฝ่ายหาว่าหล่อนจะแย่งแสนไ

น่นของสาลี่สาวใช้คนสนิทของปานวาด ว่าหล่อนผลักปานวาดตกน้ำ ก็ยิ่งทำให้ทุกคนเกลี

ียงนางบำเรอก้นครัวที่แส

าย้ำยีหล่อนมิเว้นวาง ยิ่งในเรือนไร้ผู้ใหญ่คอยปกป้อง บิดามารดาของเขาได้เสียชีวิตไปสิ้น

กระทั้นอย่างไร้ความปรานี เรือนร่างขอ

วะรักอันร้อนแรง เพียงมินานทุกอย่างก็แตกพร่า เขาเสร็จสมในข

วงชิงความสาวของหล่อนไปแล้ว แต่ปานวาดก็ยังเป็นที่หนึ่งในใจของเขาเสมอมา ในขณะที่หล่อนเป็นได้แค่เพียงตัวสำร

ียดชังน้ำหน้าหล่อนแล้ว บ่าวไพร่ในเรือนาก็มิมีใครชอบหล่อนเล

กเพื่อต้องการแย่งคนรักของเพื่อน ทั้ง ๆ ที่ผู้ชายม

ดี ๆ นี่เอง แต่ในช่วงกลางคืนหล่อนคือนางบำเ

หน้าก้มตารับกรรม

ะดุดหกล้มจนน้ำที่ตักมา

เจ้าค่ะ” บ่าวในเรือนปกติก็มิได้ชื่นชอบหล่อนอยู่แล้ว อาจเพราะปานวาดซื้อตัวคนเก่ง ของฝากติดไม้ติดมือม

บ่าวไพร่ในเรือนก็ยังยำเกรงกันบ้าง พอท่านเสียชีวิต หล่อนก็เหมือนตัวคนเดียว ยิ่งแสนมาเกลียดชังห

ามอย่างน้อยใจ มิเข้าใจว่าทำไมบ่าวไพร่ใ

้าคะ คนใจร้ายเยี่ยงแม่ห

ห้พวกพี่ต้องเจ

ยด กลั่นแกล้งจนแม่หญิงปานวาดต้องจมน้ำตาย คิดว่าถ้าแม่หญิงปานวาดตายไป ตัวแม่หญิงเองจักได้นั่งชูคอเป็นเม

ปานวาดตกน้ำลงไปเอง” มณีจันทร์พยายามอธิบายแต่ดูเหมือนว่าจะมิมีใค

ิงปานวาดช่างดีแสนดี ลดตัวมาคบกับเด็กกำพร้าก็บุญหัวหนักหนาแล้ว บ้านรึก