icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ดันรัก

บทที่ 4 คานเอ๋ยคานมา

จำนวนคำ:1040    |    อัปเดตเมื่อ:23/06/2023

ๆ อูย

าวหน้าจะเมาเหม

รับ ไม่

ัวๆ โดยที่ไม่รู้ด

ารุณาจึงปล่อยมือออกจากใบหูที่แดงก่ำของเขา ก่อนจ

กระเป๋าสะพายที่วางอยู

มันก็โถมกายทับเธออีกรอบพร้อมทั้งแ

ยนะ ทำบ้าอะ

ักทับเอาไว้จนดิ้นไม่ได้ ไหนจะต้องปิดปากฉ

้าโทรมาเลื่อนนัดเป็น

ักดิ์ก็กดตัดสายทิ้งทันที ก่อนจะหันมายักคิ้วให้หั

ก่อนที่แกจะไม่ได

า อย่าทำอะไรเกินเลยมากไปกว่านี้ และหย

่อนจะยิ้มจนตาเย

อดคนที่อยู่ใกล้ๆ แต่ไกลเกินเอื้อมเพราะวัยที่

้วว่าใครจะคิดยังไง ชอบก็จะเอ

่างอื่นยังเซียะ

จะหลุดออกจากภวังค์เม

ะไ

กฝ่าย วันนี้เธอเสียเปรียบมันมากเกินไปแล้ว ผิดที่เธอเองนั่นแหล

ดิ้นทำ

มาทุบเขาไว้ โดยที่ลืมนึกไปเลยว่าตอนนี้เขากำ

านอนทับฉันไว

ั่นแหละ จะพ

รหน่อ

่ยันอกแกร่งไว้ เมื่อได

เด็ก

่ย คือ...จะพูดยัง

กคิดอกุศลกะฉันจริงๆ

ำได้ป่ะ

ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้ ไม่

้อุดมศักดิ์รู้ว่า เขาเย้

ห้ามเจ้ไปกะผู้ชายคนอื่น

จองไป

รู้จร

ยงเคาะประตูที่ดังขึ้นขัดจังหวะ

อีกฝ่ายก็ไม่วายขโมยหอมแก้มเธอเบา

ทางกัดปากอมยิ้มแกมเขินอายของเ

นอื่นเป็

แม้นคานทอ

ายแต่ลงยา

งจะลงมาแต

ดยดัดแปลงมาจากกลอนอมตะของกวีผู้มีชื่อ

อยากมีหรอกนะ ก็แค่ว่าเวลามีความรู้สึกดีๆ กับใครสักคนมันก็เก

้าใส่ว่าไม่มีทางเป็นไปได้ นั่

่นมีทุกข์ เธอก็อยากจะมองแง่บวกและคิดบว

เปิดรับโบนัส

เปิด
ดันรัก
ดันรัก
“ดันรัก (เจ้จ๋า+ไอ้เป๊ก) "ผมชอบแบบนี้ ชอบสาวอวบ" "เค้าอ้วนหรอ" รอยยิ้มที่มีบนใบหน้าสวยจางลงไป เมื่อได้ยินแบบนั้น ทำให้กังวลขึ้นมาอีกว่าตัวเองอ้วนเผละขึ้นมาแล้วหรืออย่างไร "เปล่า ไม่ได้อ้วนเลย แต่อวบตรงนี้" เขาขยำมือลงไปตรงจุดที่ว่า อวบตรงนี้ ทำเอาคนโดนกระทำต้องบิดกายหลบน้อยๆ ด้วยความเขินอาย "อวบเป็นส่วนๆ อะ" "คนบ้า ปล่อยเลยนะ" จารุณาพยายามดึงมือเขาออกจากจุดอันตรายช่วงบน แต่ดูเหมือนคนที่เด็กกว่าจะไม่นำพาแรงขัดขืนเท่ามดนั้น -------------------- ดันรัก 2 (พิกเจอร์+ป๊อกจี้) "งั้นสัญญากับพี่ได้ไหมคะ ว่าต่อไปนี้จีจี้จะไม่เอาแต่ใจ แล้วจากนี้และตลอดไปก็จะให้พี่เอาแต่เรา" เปรมยุดายกมือขึ้นปิดปากหยักทันทีเมื่อเขาเอ่ยจบ เกรงว่าจะได้ฟังคำพูดห่ามๆ อย่างอื่นอีก นี่มันคืนแต่งงานบ้านไหนเนี่ย เธอต้องมานอนตัวแดงหน้าแดงฟังเขารำพันอะไรเสี่ยวๆ "อายอะไร พูดความจริง ตอบมา สัญญา" รัตนทัตไม่ยอมให้แม่เมียตัวน้อยปฏิเสธ และระหว่างที่เธอเม้มปากแน่นไม่ยอมเอื้อมเอ่ย มือหนาก็ลูบไล้ไล่สัมผัสไปถึงไหนต่อไป คนที่ตั้งใจว่าจะไม่คุยกับเขาแล้วเพราะกลัวเขาจะพูดทะลึ่งตึงตังเลยจำต้องอ้าปาก "พี่พิก พอแล้วค่ะ" ประท้วงเขาเบาๆ เมื่อเห็นว่าสิ่งที่เขากำลังจะทำนั้นตรงข้ามกับคำที่บอกเธอว่าเหนื่อยและไม่มีแรงไปมากโข "พออะไรครับ หืม" ยังจะมาย้อนถามอีกนะคนบ้ากามนี่! ก็รู้ว่าเขามีสิทธิ์ ไม่ได้คิดจะปฏิเสธความต้องการของเขาหรอก แต่เปรมยุดาอยากรู้จริงๆ ว่าผู้ชายเป็นแบบนี้กันทุกคนหรือเปล่า หรือเฉพาะพี่พิกเท่านั้น เลยอดถามเขาไม่ได้ว่า "ทำไมพี่พิกถึงได้หมกมุ่นกับเรื่องบนเตียงจังคะ" "งั้นเปลี่ยนไปที่ระเบียงไหมล่ะ"”