icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ดันรัก

บทที่ 5 คานเอ๋ยคานมา (2)

จำนวนคำ:1042    |    อัปเดตเมื่อ:23/06/2023

ห้เธอมาเจอไอ้เ

ถึงเนื้อถึงตัวกับเธอ เห็นเธอเป็

ยากแต่ก็ไ

จักเด็กไม่ร

ด็กบ้ากามแตะอั๋ง มันทั้งจับ ทั้งจูบ ทั้งลูบ ทั้งคลำ ท

ตรงไม่ได้นี่แหละ

ภาพพจน์กุลสตรีอันดีงามหมด ถึงจะขึ้นคานม

ักนิด เธอโมโหและโกรธมันต่างหาก และเธ

ี่ไหนมันจะมาจริงใจ มันคงคิดว่

ไม่พอ ยังมาโ

ียดผู้ชาย

ยความเจ็บใจพร้อมกับความคิดบ

ขึ้นมาล้างหน้าล้างตาและรีบกระวีกระวาดออกมาทำงาน มันกลับเมาค้างและเพ้อ

ปเที่ยวกินเหล้าเมาอย่างเดียว ไม่งั้นม

ี่เป็นหัวหน้างานของมันมาตามจนถึงที่พัก มันกลับ

นไม่มีควา

นเปิดประตูออกไปเจอหน้าผู้หญิงคนนั้นที่กำลังร้องไห้โฮ มั

วิ่งหน้าตื่นกลับมา

กห้องให้

ถึงจะทำอย่างนั้น มันก็ต้องไปง้อแฟนมันสิ เด็กสาวนั่นป่านนี้จะเตลิดไปถึงไหนก็ไม่รู้ เป็นใครก็คงช็อกแหละ เปิ

อดนี่ เข้มแข็งและใช้ชีวิตต่อไป ใช่ว่าจะสิ้นไร้คนมาเหลียวแล แค่เธอไม่

่สนใจมั

วันต

่าตัวเองมาเช้าที่สุดเป็นคนแรกในวันนี้เนื่องจากมีนัดลูกค้าตอนสิบโมง

ตผูกเนกไทและใส่เสื้อสูทสีเข้มทับ ดูเป็นทางการเหมาะกับการออกไปพบลูกค

แต่เรื่องนั้น กูโกรธ! ฮือๆ ไม่อย

ียวนะว

นั้นฉันรู้ด

ที่โต๊ะตัวเองโดยไม่สนใจสายตากะลิ้มกะ

่น

วข

เร

วบ

าง

อา...

วิพากษ์ วิจารณ์รูปร่างของหัวหน้างานในใจ โดยไม

เปิดรับโบนัส

เปิด
ดันรัก
ดันรัก
“ดันรัก (เจ้จ๋า+ไอ้เป๊ก) "ผมชอบแบบนี้ ชอบสาวอวบ" "เค้าอ้วนหรอ" รอยยิ้มที่มีบนใบหน้าสวยจางลงไป เมื่อได้ยินแบบนั้น ทำให้กังวลขึ้นมาอีกว่าตัวเองอ้วนเผละขึ้นมาแล้วหรืออย่างไร "เปล่า ไม่ได้อ้วนเลย แต่อวบตรงนี้" เขาขยำมือลงไปตรงจุดที่ว่า อวบตรงนี้ ทำเอาคนโดนกระทำต้องบิดกายหลบน้อยๆ ด้วยความเขินอาย "อวบเป็นส่วนๆ อะ" "คนบ้า ปล่อยเลยนะ" จารุณาพยายามดึงมือเขาออกจากจุดอันตรายช่วงบน แต่ดูเหมือนคนที่เด็กกว่าจะไม่นำพาแรงขัดขืนเท่ามดนั้น -------------------- ดันรัก 2 (พิกเจอร์+ป๊อกจี้) "งั้นสัญญากับพี่ได้ไหมคะ ว่าต่อไปนี้จีจี้จะไม่เอาแต่ใจ แล้วจากนี้และตลอดไปก็จะให้พี่เอาแต่เรา" เปรมยุดายกมือขึ้นปิดปากหยักทันทีเมื่อเขาเอ่ยจบ เกรงว่าจะได้ฟังคำพูดห่ามๆ อย่างอื่นอีก นี่มันคืนแต่งงานบ้านไหนเนี่ย เธอต้องมานอนตัวแดงหน้าแดงฟังเขารำพันอะไรเสี่ยวๆ "อายอะไร พูดความจริง ตอบมา สัญญา" รัตนทัตไม่ยอมให้แม่เมียตัวน้อยปฏิเสธ และระหว่างที่เธอเม้มปากแน่นไม่ยอมเอื้อมเอ่ย มือหนาก็ลูบไล้ไล่สัมผัสไปถึงไหนต่อไป คนที่ตั้งใจว่าจะไม่คุยกับเขาแล้วเพราะกลัวเขาจะพูดทะลึ่งตึงตังเลยจำต้องอ้าปาก "พี่พิก พอแล้วค่ะ" ประท้วงเขาเบาๆ เมื่อเห็นว่าสิ่งที่เขากำลังจะทำนั้นตรงข้ามกับคำที่บอกเธอว่าเหนื่อยและไม่มีแรงไปมากโข "พออะไรครับ หืม" ยังจะมาย้อนถามอีกนะคนบ้ากามนี่! ก็รู้ว่าเขามีสิทธิ์ ไม่ได้คิดจะปฏิเสธความต้องการของเขาหรอก แต่เปรมยุดาอยากรู้จริงๆ ว่าผู้ชายเป็นแบบนี้กันทุกคนหรือเปล่า หรือเฉพาะพี่พิกเท่านั้น เลยอดถามเขาไม่ได้ว่า "ทำไมพี่พิกถึงได้หมกมุ่นกับเรื่องบนเตียงจังคะ" "งั้นเปลี่ยนไปที่ระเบียงไหมล่ะ"”