icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ดันรัก

บทที่ 7 ทนความกดดันไม่ไหว

จำนวนคำ:1041    |    อัปเดตเมื่อ:23/06/2023

ครั

ขึ้นมาในหัวทันใด บ่งบอกถึงอายุได้ดีมา

้ว.

าหาเมื่อวานน่ะแฟนใช่ไหม ถึงจะมั่นใจกว่าเก้าสิบเป

ยืนประจันหน้าแผ่นหลังชิดกับเคาน์เตอร์

จะได้แฟนอายุแก่กว่า

แล้วก็ชอบเข้าข้างตัวเอง บอกแล้วไงว่าอย่าไ

เพิ่งเตือนตัวเอ

าทำนายแม

ไปทำงาน เดี๋ยวต้อ

มาชิดและเท้าแขนทั้งสองข้างคร่อมไ

ะ ปล่อยเด

ม่พูดอะไร เมื่อเห็นสายตาตื่นๆ

ลับเลยจริงๆ” เขาพึมพำกับตัวเองเบาๆ แต

้แต่แค้นเคืองและผลักอกหนาออกห่าง แต่ร่

ชายหนุ่มก็จับยกร่างเธอวางบน

ีกฝ่ายถึงเนื้อถึงตัว จนอ

มศักดิ์ก็ดังขึ้น และทันทีที่เห็นเบอร์โทรเข้า เขารีบผละออกห่าง

ดินออกมาแล้ว ก่อนจะยกโทรศัพท์ออกห่างแทบไม่ทัน

ๆ เดี๋ย

อนนี้ทำ

นห่ว

ะตัดสายไป ใบหน้าหล่อเหลาเต็มไปด้วยความกังวล เร

ื่อหันกลับมาแล้วเจอร่างระหงของคนที่เขาเพิ่งเ

คือง ที่เขาสามารถจะเดาอารมณ์และความรู้สึกได้ง่ายนั้น ตอนนี้ช่างแตกต่าง

าคื

รับไว้ได้ แต่การที่เธอหันหลังเดินห่างออกไปโดยไม่เหลียวหลังนั่นต่างหาก ที่ทำให

ในคอนโดอย่างเซ็งๆ นี่มันผ่านมาจะสองเดือนอยู่แล้ว ที่

บซ้ายย้ายไปขวา ไม่มองหน้า ไม่สบตา ไม่ห่าเหวอะไรสักอย่าง แล

่อยเมื่อยล้ากับงานมาทั้งวันไม่พอ ยังต้องมานั

เตียงและเอามือทั้งสองข้างรองศีรษะแทนหมอน ที่กระเด็นไปนอนแอ้งแม้งอยู่

เปิดรับโบนัส

เปิด
ดันรัก
ดันรัก
“ดันรัก (เจ้จ๋า+ไอ้เป๊ก) "ผมชอบแบบนี้ ชอบสาวอวบ" "เค้าอ้วนหรอ" รอยยิ้มที่มีบนใบหน้าสวยจางลงไป เมื่อได้ยินแบบนั้น ทำให้กังวลขึ้นมาอีกว่าตัวเองอ้วนเผละขึ้นมาแล้วหรืออย่างไร "เปล่า ไม่ได้อ้วนเลย แต่อวบตรงนี้" เขาขยำมือลงไปตรงจุดที่ว่า อวบตรงนี้ ทำเอาคนโดนกระทำต้องบิดกายหลบน้อยๆ ด้วยความเขินอาย "อวบเป็นส่วนๆ อะ" "คนบ้า ปล่อยเลยนะ" จารุณาพยายามดึงมือเขาออกจากจุดอันตรายช่วงบน แต่ดูเหมือนคนที่เด็กกว่าจะไม่นำพาแรงขัดขืนเท่ามดนั้น -------------------- ดันรัก 2 (พิกเจอร์+ป๊อกจี้) "งั้นสัญญากับพี่ได้ไหมคะ ว่าต่อไปนี้จีจี้จะไม่เอาแต่ใจ แล้วจากนี้และตลอดไปก็จะให้พี่เอาแต่เรา" เปรมยุดายกมือขึ้นปิดปากหยักทันทีเมื่อเขาเอ่ยจบ เกรงว่าจะได้ฟังคำพูดห่ามๆ อย่างอื่นอีก นี่มันคืนแต่งงานบ้านไหนเนี่ย เธอต้องมานอนตัวแดงหน้าแดงฟังเขารำพันอะไรเสี่ยวๆ "อายอะไร พูดความจริง ตอบมา สัญญา" รัตนทัตไม่ยอมให้แม่เมียตัวน้อยปฏิเสธ และระหว่างที่เธอเม้มปากแน่นไม่ยอมเอื้อมเอ่ย มือหนาก็ลูบไล้ไล่สัมผัสไปถึงไหนต่อไป คนที่ตั้งใจว่าจะไม่คุยกับเขาแล้วเพราะกลัวเขาจะพูดทะลึ่งตึงตังเลยจำต้องอ้าปาก "พี่พิก พอแล้วค่ะ" ประท้วงเขาเบาๆ เมื่อเห็นว่าสิ่งที่เขากำลังจะทำนั้นตรงข้ามกับคำที่บอกเธอว่าเหนื่อยและไม่มีแรงไปมากโข "พออะไรครับ หืม" ยังจะมาย้อนถามอีกนะคนบ้ากามนี่! ก็รู้ว่าเขามีสิทธิ์ ไม่ได้คิดจะปฏิเสธความต้องการของเขาหรอก แต่เปรมยุดาอยากรู้จริงๆ ว่าผู้ชายเป็นแบบนี้กันทุกคนหรือเปล่า หรือเฉพาะพี่พิกเท่านั้น เลยอดถามเขาไม่ได้ว่า "ทำไมพี่พิกถึงได้หมกมุ่นกับเรื่องบนเตียงจังคะ" "งั้นเปลี่ยนไปที่ระเบียงไหมล่ะ"”