icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ดันรัก

บทที่ 6 คานเอ๋ยคานมา (3)

จำนวนคำ:1014    |    อัปเดตเมื่อ:23/06/2023

้วยแค่เรื่องงาน! จารุณ

รียบร้อยทุกอย

ดินออกไปยังห้องครัวของสำนักงานเ

จ รู้สึกทะแม่งๆ อย่างบอกไม่ถูก วั

ยังไม่มีอะไรมาทำให้กระจ่าง ว่าเหตุใจเจ้จ๋าคนน่ารักถ

มไปที่ห้องครัว โดยที่คนเดินไปก่อนหน

เล็กๆ ขนาดนั่งสี่คน ตรงอีกด้านของเคาน์เตอร์ห้องครัวมีที่สำหรับชงเครื่องดื่ม ซึ่งประกอบไปด้วยกระติกน้ำร้อนที่กำลังทำง

๊ะทำงานหรือหน้าจอคอมพิวเตอร์เสมอไป กิจกรรมเล็กน้อยที่ช่วยผ่อนคลายเช่นนี้

์มินต์อุ่นๆ ก่อนการเริ่มงาน เพื่อความสดชื่นกระปรี้กระเปร่า แต่ดูเห

ีย

่อท

งเป็นแบ

กร้

าๆ

มศักดิ์ไม่ได้ทำให้อีกฝ่ายหลุดออกมาจากภว

ารุณาก็ไม่

ุ๊

รั้งวงแขนแกร่งก็โอบรัดอยู่รอบเอวบาง พ

กเลยเมื่อวาน ก็บอกแล้ว

กับสามีบอกภรรยาว่าต้องล็อกบ

ต่เธอคงหัวเ

ล่

และส่งเสียงเย็นๆ บอกความต้องก

อะไรอยู่ค

ไม่! ฉันไม่หล

ผมจะรู้ได้ยังไง

รทั้งนั้น เลิก

แล้วตอนนี้ แค่คิดว่ากำลังจะโดนเด็กหลอกจะกิน

ที่ควรจะเล

์ไม่ออกของเขาทำให้จา

ความว

กว่าดันไหล่บอบบางให้คนที่ยืนหันห

ของเธอ ก่อนที่มือหนาข้างหนึ่งจะล้วงลงไปที่กระเป๋า

ญแ

วให้เลย ถ้าเจ้ไม่ต้องการเก็บให้รกหูรกตาก็ขว้าง

องงานก็ไม่ได้คิดจะไปหาถึงที่ถึงเตียงอย่างนั้นอยู่แล้ว

เคมั้ง เปลี่ยนเป็นคลิปหลุดตอนไอ้เป๊กแก้ผ้าอาบน้ำแทน

่เอ

ลับใส่มือให้เขา แต่อีกฝ่ายกุมจ

เปิดรับโบนัส

เปิด
ดันรัก
ดันรัก
“ดันรัก (เจ้จ๋า+ไอ้เป๊ก) "ผมชอบแบบนี้ ชอบสาวอวบ" "เค้าอ้วนหรอ" รอยยิ้มที่มีบนใบหน้าสวยจางลงไป เมื่อได้ยินแบบนั้น ทำให้กังวลขึ้นมาอีกว่าตัวเองอ้วนเผละขึ้นมาแล้วหรืออย่างไร "เปล่า ไม่ได้อ้วนเลย แต่อวบตรงนี้" เขาขยำมือลงไปตรงจุดที่ว่า อวบตรงนี้ ทำเอาคนโดนกระทำต้องบิดกายหลบน้อยๆ ด้วยความเขินอาย "อวบเป็นส่วนๆ อะ" "คนบ้า ปล่อยเลยนะ" จารุณาพยายามดึงมือเขาออกจากจุดอันตรายช่วงบน แต่ดูเหมือนคนที่เด็กกว่าจะไม่นำพาแรงขัดขืนเท่ามดนั้น -------------------- ดันรัก 2 (พิกเจอร์+ป๊อกจี้) "งั้นสัญญากับพี่ได้ไหมคะ ว่าต่อไปนี้จีจี้จะไม่เอาแต่ใจ แล้วจากนี้และตลอดไปก็จะให้พี่เอาแต่เรา" เปรมยุดายกมือขึ้นปิดปากหยักทันทีเมื่อเขาเอ่ยจบ เกรงว่าจะได้ฟังคำพูดห่ามๆ อย่างอื่นอีก นี่มันคืนแต่งงานบ้านไหนเนี่ย เธอต้องมานอนตัวแดงหน้าแดงฟังเขารำพันอะไรเสี่ยวๆ "อายอะไร พูดความจริง ตอบมา สัญญา" รัตนทัตไม่ยอมให้แม่เมียตัวน้อยปฏิเสธ และระหว่างที่เธอเม้มปากแน่นไม่ยอมเอื้อมเอ่ย มือหนาก็ลูบไล้ไล่สัมผัสไปถึงไหนต่อไป คนที่ตั้งใจว่าจะไม่คุยกับเขาแล้วเพราะกลัวเขาจะพูดทะลึ่งตึงตังเลยจำต้องอ้าปาก "พี่พิก พอแล้วค่ะ" ประท้วงเขาเบาๆ เมื่อเห็นว่าสิ่งที่เขากำลังจะทำนั้นตรงข้ามกับคำที่บอกเธอว่าเหนื่อยและไม่มีแรงไปมากโข "พออะไรครับ หืม" ยังจะมาย้อนถามอีกนะคนบ้ากามนี่! ก็รู้ว่าเขามีสิทธิ์ ไม่ได้คิดจะปฏิเสธความต้องการของเขาหรอก แต่เปรมยุดาอยากรู้จริงๆ ว่าผู้ชายเป็นแบบนี้กันทุกคนหรือเปล่า หรือเฉพาะพี่พิกเท่านั้น เลยอดถามเขาไม่ได้ว่า "ทำไมพี่พิกถึงได้หมกมุ่นกับเรื่องบนเตียงจังคะ" "งั้นเปลี่ยนไปที่ระเบียงไหมล่ะ"”