icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เรื่องน่าอาย...ของเรา

บทที่ 2 เรื่องน่าอาย... ของเธอ 2

จำนวนคำ:1822    |    อัปเดตเมื่อ:03/09/2023

งสนหนังสือ แต่ภายในเต้นระทึก ความหล่อนี่มีอา

เธอเขินเด็กรุ่นน้อง ... ซึ่งไม่ใช่อาการปรกติเลย แต่บุ้งเ

นึกสงสัยในความเป็นชายแท้ของเขา ศูรย์ได้รั

ที่คุณหมอ โปรไฟล์ เลิศ คุณสมบัติ

มายปองเยอะ เป็นธรรมดาสิ่งสวยงามต้

อย่างเธอ คงได้แต่คอยแอบกรี๊ด ... รับไ

วัชพืชรากหญ้า ... ศูรย์ไม่ต่างกับดารานักร้องที่มองแค

ึกษาไหว้วานให้บุ้งไปเอากล่องกระดาษเปล่ามาให้ แม้เป็นกล่องเป

ม บุ้งชนกับใครคนหนึ่งอย่างจัง กล่องเปล่าตกกลิ้

เอกจะล้มพระเอกเอื้อมไปโอบเอว ... ทั้งสองมองหน้ากันแล้วปิ๊ง หรื

าดนั้นต่างคนต่างเอื้อมมือไปเกาะราวบันได ยึดม

เธอหวังดีเอื้อมไปเก็บ แต่ตาเจ้ากรรมดันเจอหน้า

าโออิ เอ็กส์ เอ

รย์มือไวคว้าคืนก่อน เธอมองวีซีดี

หน้าลำบากใจ เขาเดินเก็บกล่องเปล่าซ้อนให้

ครนะ” เสี

น์ผู้ชายในฝันของสาวๆ ทั

นาม ‘คุณ’ ‘ผม’ เรียกเธอ

กใครนะค

าเล่ห์ปรากฏ

ดดับบนดวงอาทิตย์ มุมมืดของดาวฤกษ์จ้า เธออยากเล่าระบายอึดอัดให้สักคนฟ

รรมดา” เ

ูหนังโป๊กัน

ังโป๊ขนาดนั้นติดตัวมามหาวิทยา

น ทำท่ากระฟั

ก็คนนะยะ ถ้าถอดเนื้อหนังหล่อๆ ออก มันก็ผู้

วอย่างเป็นกรณ

ทำลายความฝัน

ที่เพื่อนเห็นการกระทำข

เรื่องไม่จริงเป็นได้แค่

จริงคงหายาก เธอคิดว่าไม่มีวันได้ใกล้ชิดเห็นเขาใกล้ๆ เพียงยืนป

งงานออกค่ายของชมรมอาสา

าคุยถูกคอกับอาจารย์ที่ร

นทำหน้าเหม็นเบื่อ เบ้ปากใส่กลุ่มผ

้วใครจะทำกั

เหล่ตาม

วได้หรือเ

ถ้ามีใค

าพลาง

่หั่นผัก

้ มักชอบแตะโน่นแตะนี่สาวบ่อยๆ อย่างวันนี้พูดแล้วเอ

ทอดวิชาทำกับข

ยพี่ หน

ื้อเย็นเป็น เปรี้ยวหวาน ผัดผักบุ้ง และแกงจืด มีตัวหนังสือเล็กๆ

หั่นผักไปช้าๆ แต่มาเกิดปัญหากับหัวหอมใหญ่ หั่นไปสักพักก็แสบ ... จ

นหัวหอมมันถึงแ

้สิ แล้ว

้าแหยเชิงถามว่าจะให้ดื่มจริงๆ หรือ เจ้าตัวพยักหน้า บุ้งจำต้องยกน้ำอ

เอาวิธี

น้ำแก้วสองอมใ

ูป รายการเมก

มองย

เราะ

ลังกลืน

อนลิง

บุ้งอายหน้าแดง ... เขา

ันเป็นรุ่นพี่นายนะ

าการเขิน เขากระแอม

โทษคร

วส่อแววต

ยวจะค่ำซะก่อนพวกพี่ๆ กลับมา

เริ่มต้นหั่นหัวหอม เขาเห็นเธอหยุดชะงักจึงเลิกคิ้วเป็นเชิงถาม ..

นหล่อ ... ขนาดอมน้ำเหมือนลิงก็ยังดูดี อยู่ใกล้

องเธอนี่ช่างรุนแรง เพ

า แต่ไม่แค่เท่านั้นเขายังลงมือปรุงอาหาร

ข้าวเก

านที่ได้ชิมร

รได้เป็นแฟน

าวฝีมือแฟนตั

ะอึก ... คนในรสนิยมที่เขาชอ

เปิดรับโบนัส

เปิด
เรื่องน่าอาย...ของเรา
เรื่องน่าอาย...ของเรา
“เสียงสวบสาบระมัดระวัง ลมวูบพัดผ่านหน้า สาวเสื้อขาวกระโปรงดำเดินผ่านไป ศูรย์อารมณ์กรุ่นกลายเป็นเบื่อเผลอมองตามหลัง ตัวเล็ก ผมสีน้ำตาลรวบหลวมๆ ไว้เหนือศีรษะเป็นก้อนกลมเหมือนซาลาเปา ทำไมผู้หญิงชอบทำทรงนี้กัน ศูรย์เห็นไม่เรียบร้อยเลย ดูนั่นสิ ... ไรผมบางตกลุ่ยเคลียลำคอ แนบผิวนอกเสื้อขาวเหลืองนวล เธอหยุดยืนหน้าชั้นหนังสือ หันข้างให้เขา อ้อ! พี่เต้นไก่ย่างหน้าทะเล้นคนนั้นนั่นเอง วันนี้ไม่มีสีเลอะแล้ว หน้าผากเคยคาดผ้าขาวเขียนตัวอักษรตลกๆ ก็เกลี้ยงเกลา มือบางมีริสแบนด์และเชือกถักหลากสีสองสามเส้นบนข้อ สอดหนังสือคืนสู่ชั้น อาทิตย์บ่ายส่องลอดหน้าต่างเลยมาไล้ร่างที่ยืน กระจกกรองแสงสะท้อนต้องวงหน้าละมุน เรียวคิ้วเป็นระเบียบ ขนตาแพหลุบต่ำพินิจหนังสือ จมูกไม่โด่งมาก ริมฝีปากสีธรรมชาติเคลือบลิปมันขึ้นประกายนิดๆ ศูรย์เพลินมองเรื่อยจนถึงไรผมสีจาง ทอประกายเป็นเส้นสายใสน้ำตาลทอง ดังรูปวาดสีน้ำมันชิ้นเอกของจิตกร ... ภาพที่เหมือนไม่มีอยู่จริง เขาฝันทั้งลืมตาตื่นหรืออย่างไร "โทษทีที่ช้า" ตาวตบบ่า เป็นดังสัญญาณปลุก "อย่าทำหน้างี้ดิวะ มึงโกรธเหรอ เออ! เดี๋ยวกูเลี้ยงขนม" เพื่อนหน้าแหยกับสายตาจ้องเขม็ง ศูรย์ขมวดคิ้วเพื่อย้ำให้แน่ใจว่าตนไม่ได้ฝัน หันไปทางชั้นหนังสือ รุ่นพี่สาวผมทรงซาลาเปาหายตัวไปเสียแล้ว "ไปไป๊! อยากยืมหนังสืออะไรก็หอบไปเคาน์เตอร์บรรณารักษ์ กลับไปอ่านที่หอดีกว่า มีของเด็ดให้ดู" แล้วคนมาช้ากว่าเวลาก็ลากไป เขาคิดว่าภาพเมื่อครู่อาจเกิดจากตาลายอ่านหนังสือมากไป มองผู้หญิงธรรมดาๆ นอกสายตา 'ดูดี' เกินจริง”
1 บทที่ 1 เรื่องน่าอาย... ของเธอ 12 บทที่ 2 เรื่องน่าอาย... ของเธอ 23 บทที่ 3 เรื่องน่าอาย... ของเธอ 34 บทที่ 4 เรื่องน่าอาย... ของเธอ 45 บทที่ 5 เรื่องน่าอาย... ของเขา 16 บทที่ 6 เรื่องน่าอาย... ของเขา 27 บทที่ 7 เรื่องน่าอาย... ของเขา 38 บทที่ 8 เรื่องน่าอาย... ของเขา 49 บทที่ 9 เรื่องน่าอาย... ของเขา 510 บทที่ 10 เรื่องน่าอาย... ของเรา 111 บทที่ 11 เรื่องน่าอาย... ของเรา 212 บทที่ 12 เรื่องน่าอาย... ของเรา 313 บทที่ 13 เรื่องน่าอาย... ของเรา 4