เรื่องน่าอาย...ของเรา

หนี เรื่องที่ว่าอยู่ในระดับไหน ถ้าให้คะแนนล่

”ดาด้า“ ศูรย์ลุกเข้าห้องน้ำ มองตัวเองในกระจก ใบหน้าหล่อเหมือนเคย แม้รอยปื้นสีแดง

ซุ้มรับน้องคณะอ

รียนเดียวกันและกำล

ว่า ซุ้มรับน้องที

คเรตติ้งกันหน่อยว่าสา

นมหาวิทยาลัยเต็มไปด้วยสีสันสดใส หลายคณะติดป้า

วะเสียงด

ีวิตในรั้วมหาวิทยา

ไงป้า

ขึงเหนือซุ้ม เขียนชื่อคณ

รู้จักรุ่นพี่ไว้ เพื่อคอมเสียจ

ั้งแรกที่เ

.ไก่ย่างถูกเผา ม

ตามด้วยวี้ดวิ้วโห่ฮา ร่างเล็กผิวแ

า หน้าผากคาดเขียนตัวอักษรไทยเลียนแบบญี่ปุ่น

อา

รรดาผู้คนในซุ้มทำใ

เต้นกันม

แต้มสีประแป้ง

คนเดียวขี้โ

าตาอุบาทว์ ทำอะไรคงไม่

อ้อนแอ้นแซว คนเต้นไก่ย่างพุ่

่าพี่เขียวใส่กางเกงใน

ะเฟียดอยู่ เสียงทายสีกางเกงในของรุ่น

คณะนี้บ้

ะแป้งกลางวง ... ผู้หญิงหน้าทะเล้น ตลก ยุกยิกเหมือนล

ผมก็มีรสนิยมข

นกลับ พยายามไม่หันไปมอ

้ายชะมั

้ปากต

งดาวมหาลัยเ

ิ แต่ระวังโดนเพื่

อนยั

ะเกิดอะไรขึ้น ไหงถึงตอบไปย

ไปครู่หนึ

ามตามที่พ

ทั้งมหาวิทยาลัย หลายเดือนตั้งแต่เข้ามาเรียน ทั้งห

หล่าคนปลื้มทั้งหลายฝากมาให้

รับของที่คนเขาฝ

แล้วท้วงอีก แต่เขายังเฉ

ได้ก็ดีอย่

ใจกับตำราเรียนต่อ เขาเข้ามหาวิทยาล

าส่วนตัว ต้องคอยระวังภาพพจน์ในสายตาคนอื่นอย่า

ได้เห็นเธอใกล้ๆ เขาย้อนนอน

ชะเง้อหามันจนเมื่อยคอ ส่งไลน์ในโทรศัพท์ก็ยังเงียบ ... ตกลง

สาวเสื้อขาวกระโปรงดำเดินผ่านไป ศูรย์อ

ษะเป็นก้อนกลมเหมือนซาลาเปา ทำไมผู้หญิง

ตกลุ่ยเคลียลำคอ แนบผ

ไก่ย่างหน้าทะเล้นคนนั้นนั่นเอง วันนี้ไม่มีสีเลอะแล้ว

กถักหลากสีสองสามเส้นบนข

อนต้องวงหน้าละมุน เรียวคิ้วเป็นระเบียบ ขนตาแพหลุบต่ำพินิจหนัง

ยใสน้ำตาลทอง ดังรูปวาดสีน้ำมันชิ้นเอกของจิตกร ... ภา

ทีที

เป็นดัง

มึงโกรธเหรอ เออ!

เพื่อย้ำให้แน่ใจว่าตนไม่ได้ฝัน หันไปทางชั้นห

บไปเคาน์เตอร์บรรณารักษ์ กลับไป

มื่อครู่อาจเกิดจากตาลายอ่านหนังสือมากไป

อบอ้าว เมฆครึ้ม ฝนต

ีเด็ดๆ มาโว้

งโบกกล่องวีซีดีไปมา ทั้งส

เปล

ุณภาพจะดีหรือเปล่า

บุค สักครู่หนึ่งโซระ อาโออิ ก็ทำให้เขาหมดสมาธิจากตำรา ผู้ชายเป็นอย่างนี้ทั้