icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เจ้าสาวหกเดือน

บทที่ 5 ลูกผู้ชาย

จำนวนคำ:1609    |    อัปเดตเมื่อ:03/09/2023

้งบ

.ไม่ให้บอกว่าคนที่เจอจันทร์นิลกั

ยู่กรุงเทพ แล้

ไม่คิดจะมาดูดำดูดี หรือถามข่าวคราว แต่พอนาถสุดาบอกปุ๊บ เขาก็

ากให้ล

ป็น” เธอเ

พ่อแกนะ” คิ

ฉันคนเดีย

้เกิดจากกร

อให้แกเหงาเวลาพ่อไม่มาหา ถ้า

ฉันทั้งค

กฉันเหมื

ถึงความมาคุบนโต๊ะ

อเอาลูกกลับมา” เสียงห้าวลึกย

หว่างแม่เลี้ยงเดี่ยวน่าสงสารอย่างฉันกั

ื่อมีเสียงกรีดร้องดังจากในค

ขา แมลง

บเจ้าแมลงร้ายหนึ่งตัวที่บินวนเวียนไ

ลงมองหน้าลูก บนเปลือกตาขวา

้ยังไงไม่รู้ มันต่อยแมลงปอ” พ

าไปโรงพ

ก “แมลงปอไม่ไปโรงพยาบาล

ไปฉีดวัคซีน ซึ่งเจ้าตัวร้องไห้ลั่

้องไปหาห

ณแม่เป่าเพี้ยง ๆ ให้แมลงป

งสัญญา แล้วเราค่อยไปสวนสัตว์กัน แมลงปออยากขี่ม้า ดูวัวไหมคะ” อมันต์เอ่ยแทรก เขาตามหลั

รือเปล่าคะ ไม่ต

หลือเกิน เห

วัวเข้าคอกแล้วลูก ไปดูปล

ี่มีลูกแล้วพูดถึงกัน ห

รอบนะคะ คุณแม่บอกว่าแพง

ารฟ้องกลาย ๆ ถึงสถานะก

าเป็นสิบ

างกลมขึ้นอุ้ม ไม

ราต้องไปหา

้าหงึก ๆ น้ำต

อไปด้วย จะได้ให้หมอดู

ลึงอยู่ อมันต์ใช้มือข้างท

แบงค์สีม่วง

ามอย่า

องดื่ม ไม่ต้องทอน

าอำนาจ ชอบสั่ง แต่นาทีนี้จั

ห้นอนรอดูอาการหนึ่งคืนว่าจะมีการแพ้หรือไม่ และเขายังเ

ุญแจห

ะเอาไ

ลใช่ว่าจะลบความรู้สึก

สื้อผ้าเธอกั

ะไปเอ

รจะเฝ้า

ับบนเตียงสลับหน้าเขา

าไม่เจอเธอคง

ว้ใจให้เขาอยู่กับลูกตามลำพัง

้วย ของลูกขอเป็นกางเกงนะคะ อย่าลืมหยิบหวีกับยางมัดผมที่วางอยู่

รั

ด้ อมันต์ไม่จำเป็นต้องท่องที่เธ

อมเสื้อผ้า ของกิน ของเ

พอเห็นของเล่นก็ชอบม

” เธอไล่ เมื่อนาฬ

ันต์บอกหน้าตาย ข

้างพอสำหรั

ห้เขาเอ

ำหรับเขา มี

พยาบาลนะ ไ

บเสียงหัวเราะคิกคัก

มลงปอนะคะ แล้วให้คุ

้มาก นอกจากตัวใหญ่ ใจดี ยังแข็งแรงขนาดอุ้มเธอได้ ด้วยพิณ

นขอคุยด

แล้วเดินนำออกไปที่ระเบ

เหลือบมองลูก ที่ยังค

ันห่วงลูก

ใจ” เธอกล่าวโทษเขา

ต้องรู้ ว่าฉันไม่

ะได้ไม่งงที่จู่ ๆ

มาเจอแกเอง เธอจะปิดเรื่

ไม่หลบสายต

ด้ยังไงว่าเธอจ

ก็ตามเจออยู่

ดาลไม่ได้ สภาพเธอกับลูกตอนนี้คือลูก

จันทร์นิลอ้อนวอ

ีก เรามีหลายเรื่องต้องค

ลูกที่นั่งเล่นอยู่ แล้วก็ออกไปเลย

เปิดรับโบนัส

เปิด
เจ้าสาวหกเดือน
เจ้าสาวหกเดือน
“อมันต์กับจันทร์นิลแต่งงานกันเพราะถูกคลุมถุงชน เธอแอบรักเขา แต่อมันต์กลับทำร้ายจิตใจ จนเธอต้องหนีหายไปพร้อมกับอีกหนึ่งชีวิต และในวันนี้เขาจะมาตามลูกเมียกลับคืน! +++++++++++++++++++++++++++++++++++++ "ใครเหรอคะคุณแม่ ตัวซู้ง...สูง" พิณญาดาที่หลบหลังมารดาถาม ค่อยใจชื้นขึ้นหน่อย ที่เขาเรียกชื่อเล่นจันทร์นิล แสดงว่ารู้จักกัน "เขาเป็น..." หญิงสาวอึกอัก "คนรู้จักของแม่ค่ะ" อมันต์กับเธอมีสถานะแค่นั้น ไม่ว่าวันนี้หรือเมื่อสี่ปีก่อน... "คุณมาที่นี่ทำไม" ภายใต้หนวดเครารุงรังนั้น ชายหนุ่มกำลังขบฟันกรอด ๆ "เรามีเรื่องต้องคุยกัน" เขาก้าวเท้ามาหา หากเธอถอยหลังหนี "แมลงปอคะ ลุงเลี้ยงสเลอร์ปี้นะ ไปกดได้เลย" เด็กหญิงตาวาว เหลือบมองแม่เพื่อดูว่าเธอจะอนุญาตหรือไม่ "ลุงมีเรื่องต้องคุยกับแม่หนูนิดหน่อย" เป็นประโยคคำสั่งที่อมันต์ใช้มันกับเธอตลอดเหมือนครั้งอดีต ออกคำสั่งผ่านดวงตา ให้เชื่อฟังเขา แต่วันนี้จะไม่เป็นเช่นนั้น จันทร์นิลไม่ใช่คนเดิมอีกแล้ว "ฉันไม่มีอะไรจะคุยกับคุณ" เธอคว้ามือลูก แต่เขาเร็วกว่า คว้าแขนเธอไว้ดึงจนร่างเปรียวชนกับอกแข็ง ๆ อย่างแรง "อยากพูดเรื่องของเราต่อหน้าเด็กหรือไง คิดสิ แกจะรู้สึกยังไง" จันทร์มองพิณญาดาที่กำลังจ้องแม่และลุงตัวสูงตาแป๋ว "ฉันคุยกับเธอไม่นานหรอกน่า" อมันต์สำทับ "แมลงปอไปกดสเลอร์ปี้รอแม่นะคะ" เธอฝืนยิ้มให้ลูก เด็กหญิงพนมมือไหว้อมันต์ ตามที่เธอสอนไว้ ผู้ใหญ่ให้อะไรต้องขอบคุณ "นั่นลูกฉันใช่ไหม" เขาปล่อยเธอเป็นอิสระ ตามองร่างตุ้ยนุ้ยที่กดเครื่องดื่มอย่างร่าเริง "คุณไม่มีสิทธิ์ในตัวแก เราหย่ากันแล้ว ลืมไปหรือไง"”
1 บทที่ 1 บทนำ2 บทที่ 2 เจ้าสาวที่เจ้าบ่าวไม่ต้องการ3 บทที่ 3 เคว้ง4 บทที่ 4 หกเดือน5 บทที่ 5 ลูกผู้ชาย6 บทที่ 6 ไม่อยากเป็นเพื่อนแม่7 บทที่ 7 ลุงคือพ่อ8 บทที่ 8 ไม่อยากยอมรับ9 บทที่ 9 ครอบครัว10 บทที่ 10 เที่ยว11 บทที่ 11 อย่าจากไปไหน12 บทที่ 12 ความจริงจากปากเขา13 บทที่ 13 การให้อภัย14 บทที่ 14 ตอนพิเศษ