icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เจ้าสาวหกเดือน

บทที่ 2 เจ้าสาวที่เจ้าบ่าวไม่ต้องการ

จำนวนคำ:1545    |    อัปเดตเมื่อ:03/09/2023

ด้วยการควงนาถสุดามางานเลี้ยงปีใหม่ในไร่ด้วย ในขณะที่เธอท

้คุณย่าอมราวดีแงะนาถสุดาที่เมามายไม่ได้

ดศีลข้อสามจะขาดอยู่รอมร่อ” ท่านบ่นกับเธอ แล้

มันกินเหล้าอย่างกับอาบ

นมาเธอเพิ่งจะได้อยู่กับเขาสองคนก็วันนี้ เพราะเขาให้เธ

อ ๆ กับที่อีกฝั่งประตูเชื่อมเป็นอาณาเขตขอ

เธอคิดจะทิ้งเขาให้นอนทั้งแบบนี้ แต่ด้วยสงสารหรือความหลงใหลเต

เขาคราง

่อนนอนสักหน่อยนะ

บียนอุ่นร้อน หน้าคมเข้

ธอออก ตาปรืออย่างหงุดหง

ี่หาญหรอกนะ ด้วงถึงทำ”

่า เธอคิดเองเป

งให้ด้วงอยู่ดูแล” หวัง

เพราะหวังสมบัติข

าญคิด

แต่เจ้าของห้องกลับจับมือเล็กไว้เป็นแ

้งนั้นแหละว่าตากับยา

อาเธอร้อน ๆ หนาว ๆ ใน

ม่เอาเธอมาประเคน

คะ ด้วงจ

แกะนิ้วแข็ง ๆ ท

งานกันแล้ว เป็นผัวเมียกัน จำไม่ได้เหรอ จะว่าไปฉ

ๆ ไหลซู่ขึ้นหน้าเธอ อมันต์

างนี้ทั้งนั้น ฉันไม่คิดจะ

นิลจึงต้องตาต่อตา ฟันต่อฟัน เธอกัดไปท

ยคำ ปล่อยมือทันใด เธอสบโอกาสวิ่

ยอะจริง

ัวเธอได้ จันทร์นิลทั้งทุบทั้งดิ้นเพื่อให้หนีจากคนอา

มือเธอไว้เหนือศีรษะ ขาแข็งแรงแทรกระหว่

ยสิ เกลียดฉ

รู้แน่ว่าเขาเกล

ข้าใกล้ใบหน้านวล ลมหายใจอุ่นเจือกล

ะท้วง น้ำตาคลอ

หาญใ

ดอกไม้ ก่อนจะรู้ว่าดอกไม้ที่กำลังดูดกินเกสรมีรสหวาน เขาดูดดื่มต

ด มือใหญ่คลายพันธนาการเพื่อลูบไล้กายบาง พอถูกปล่อยมือบางเปลี่ยนเป็น

ม่ได้

าวระยับในด

ไม่ชอบด้วงแล้ว

ยกันมั้ง ฉันยังไม่ได้ชิมข

ไปในเสื้อ ฟอนเฟ้นทั่วแผ่นหลัง ปลดต

ี่

างเรียกชื่อฉั

มันต์ช่างเอาอกเอาใจ เฝ้าทะนุถนอมเพื่อไม่ให้เธอเกร็ง เขาฝากรอยจุมพิตไว้ท

านฉิมพลีด้วยตัวตนอันแข็งแกร่ง จนเธอสุข

องเธอและเธอ

เตียงกว้าง เธอรีบกลับเข้าห้องตน ล้างคราบไคลแห่งคว

่ายิ้มให้ ขณะคนทำรอยเมื่อกล

งานก่อน

ทิ้งเธอไว้กับคุณย่าใน

ทำใจดี ๆ

ลังจากให้คนไปตามเธอมาจากแปลงดอกไม้...พ

คุณ

ายโดน

ซ้ำว่าใครเป็นคนขับรถพาไปโรงพยาบาล ที่น

องชำใกล้ ๆ ไร่ ขณะเดินกลับก็

กตอนนี้ยายอยู่ในห้องฉุกเฉินมาหลายชั่วโมงแล้ว หมอก็ยังไม่ออ

เปิดรับโบนัส

เปิด
เจ้าสาวหกเดือน
เจ้าสาวหกเดือน
“อมันต์กับจันทร์นิลแต่งงานกันเพราะถูกคลุมถุงชน เธอแอบรักเขา แต่อมันต์กลับทำร้ายจิตใจ จนเธอต้องหนีหายไปพร้อมกับอีกหนึ่งชีวิต และในวันนี้เขาจะมาตามลูกเมียกลับคืน! +++++++++++++++++++++++++++++++++++++ "ใครเหรอคะคุณแม่ ตัวซู้ง...สูง" พิณญาดาที่หลบหลังมารดาถาม ค่อยใจชื้นขึ้นหน่อย ที่เขาเรียกชื่อเล่นจันทร์นิล แสดงว่ารู้จักกัน "เขาเป็น..." หญิงสาวอึกอัก "คนรู้จักของแม่ค่ะ" อมันต์กับเธอมีสถานะแค่นั้น ไม่ว่าวันนี้หรือเมื่อสี่ปีก่อน... "คุณมาที่นี่ทำไม" ภายใต้หนวดเครารุงรังนั้น ชายหนุ่มกำลังขบฟันกรอด ๆ "เรามีเรื่องต้องคุยกัน" เขาก้าวเท้ามาหา หากเธอถอยหลังหนี "แมลงปอคะ ลุงเลี้ยงสเลอร์ปี้นะ ไปกดได้เลย" เด็กหญิงตาวาว เหลือบมองแม่เพื่อดูว่าเธอจะอนุญาตหรือไม่ "ลุงมีเรื่องต้องคุยกับแม่หนูนิดหน่อย" เป็นประโยคคำสั่งที่อมันต์ใช้มันกับเธอตลอดเหมือนครั้งอดีต ออกคำสั่งผ่านดวงตา ให้เชื่อฟังเขา แต่วันนี้จะไม่เป็นเช่นนั้น จันทร์นิลไม่ใช่คนเดิมอีกแล้ว "ฉันไม่มีอะไรจะคุยกับคุณ" เธอคว้ามือลูก แต่เขาเร็วกว่า คว้าแขนเธอไว้ดึงจนร่างเปรียวชนกับอกแข็ง ๆ อย่างแรง "อยากพูดเรื่องของเราต่อหน้าเด็กหรือไง คิดสิ แกจะรู้สึกยังไง" จันทร์มองพิณญาดาที่กำลังจ้องแม่และลุงตัวสูงตาแป๋ว "ฉันคุยกับเธอไม่นานหรอกน่า" อมันต์สำทับ "แมลงปอไปกดสเลอร์ปี้รอแม่นะคะ" เธอฝืนยิ้มให้ลูก เด็กหญิงพนมมือไหว้อมันต์ ตามที่เธอสอนไว้ ผู้ใหญ่ให้อะไรต้องขอบคุณ "นั่นลูกฉันใช่ไหม" เขาปล่อยเธอเป็นอิสระ ตามองร่างตุ้ยนุ้ยที่กดเครื่องดื่มอย่างร่าเริง "คุณไม่มีสิทธิ์ในตัวแก เราหย่ากันแล้ว ลืมไปหรือไง"”
1 บทที่ 1 บทนำ2 บทที่ 2 เจ้าสาวที่เจ้าบ่าวไม่ต้องการ3 บทที่ 3 เคว้ง4 บทที่ 4 หกเดือน5 บทที่ 5 ลูกผู้ชาย6 บทที่ 6 ไม่อยากเป็นเพื่อนแม่7 บทที่ 7 ลุงคือพ่อ8 บทที่ 8 ไม่อยากยอมรับ9 บทที่ 9 ครอบครัว10 บทที่ 10 เที่ยว11 บทที่ 11 อย่าจากไปไหน12 บทที่ 12 ความจริงจากปากเขา13 บทที่ 13 การให้อภัย14 บทที่ 14 ตอนพิเศษ