icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เมียสวาทพันหัวใจ

บทที่ 5 5

จำนวนคำ:1549    |    อัปเดตเมื่อ:03/09/2023

บสี่ชั่วโมง เขาจอดรถ ปลดล็อคเข็มขัดนิรภัยเร็วกว่า

งจะซื้ออ

ผม คุณต

ากซื้ออะไร”

ยากได้อะไรให้บอก ผมจะพาไ

งซื้อของมาเ

รีบลงมาเถอะผ

า พิจารณาฉลากอาหารอยู่นาน ล้วนแต่เป็นภาษาอังกฤษเข้าใจยาก มัณฑลียืนเก้ๆ กังๆ รออยู่ จึงเสหยิบทูน่ากระป๋องใกล้กันมาดูบ้าง พอเห็นราคาแล้วต้องรีบวางลง เพราะแพงมาก เนื่องจากเป็นสินค้านำเข้าจากยุโรป มิน่าเล่าหันซ้ายหันขวาจึงมีแต่ลูกค้าชาวต่างชา

ะขาบไปถึงกลางหลัง มีลูกผมเป็นปอยลุ่ยลงมาข้างแก้มนิดๆ ยิ่งทำให้ใบหน้าหวานละมุน แต่สิ่งที่ดึงดูดสายตาเขานั้นเห็นจะเป็นดวงตากลมโตสีน้ำตาลเข้มกับริมฝีปากบางเฉียบสีกุหลาบอ่อน เธอยิ้ม เจรจากับทุกคนอ

โซเดียมน้อย ไม่เค็ม ลดความเสี่ยงเป็

ถ้าคุณหน

ู่ในมือกลับสู่ชั้น แล้วหยิบทูน่ายี่

ถ้าชอบยี่ห้อนั้นก็ซื้อเถอะ” เขาหยิบกร

่งชอบ” เธอหยิบกระป๋องที่เขาเพิ่

่เหรอ” เขามองปฏ

้าคุณหนึ่งช

็นคุณมองอยู่นานเลยคิดว่าชอ

แต่เห็นคุณหนึ่งหยิบขึ้นม

ียดของไม่ชอบให้ เจตวัฒน์ละสายตาจากสิ่งที่ทำให้เขาและเธอข

ยัดเยียดมันให้กัน” มัณฑลีตาโต ตั้งแต่อาศัยอยู

มแหย ลุแก่โทษเมื่อเห

ราะเขายิ้มหรือเปล่านะ มัณฑลีรู้สึกว

มู เนื้อไก่ ไปใส่โจ๊กตอนเช้

ับรถเข็น ใบหน้ายังยิ้ม ตอนนี้เข

ราะว่าง่ายดี ค

รา ก่อนที่เจตวัฒน์จะกลั้นหัวเราะก

ำไม ฉันพูดอะ

ู่ที่เขายิ้มให้ แต่การหัวเราะแ

นะ ต่างฝ่ายต่างทนกินของ

ถเข็น ช้อนตาขบขันดู

เห็นพูดอะไรเลย” มัณฑลีแก้ตัวเสียอ่อย ค

ามสูง “แต่อร่อยดีนะโจ๊กมื้อเช้า” เพราะมัวแ

ปสนใจอาหารกระป๋องบนชั้น อาย

เขาไสรถเข็นไป นำหน้ามัณฑลีเล็กน

ะ เดี๋ยวฉันเผลอทำอาหารที่คุณไม่

ยดนี่ ทำอาหารมาเถอะอย่างที

ป๋องนี้ถุงโน้นมาพิจารณาไปเรื่อยๆ นานๆ ทีจึงจะเล

กน้อย คิ้วเข้ม ดวงตายาวรีคมปลาบ เธอรู้ ... เขาได้ลักษณะเด่นนี้มาจากแม่ผู้ล่วงลับ คฑาวุฒิเคยเอา

ับรวมท่าทีเคร่งขรึมน่าเกรงขาม ใบหน้านิ่งที่ปราศจากรอยยิ้ม บางทียังสวมแว่นแสดงมาดด็อ

เปิดรับโบนัส

เปิด
เมียสวาทพันหัวใจ
เมียสวาทพันหัวใจ
“"ลี..." เจตวัฒน์ครางพลางหอบเมื่อการขยับครั้งสุดท้ายจบลงพร้อมปลดปล่อยสายธารแห่งรักไว้ภายใน มัณฑลีบนเตียงในเวลานี้ยั่วยวนที่สุด ผมดำยาวสยายเต็มหมอน ดวงตาปรือฉ่ำ ใบหน้าแดงนิดๆ ริมฝีปากเอิบอิ่มเพราะฝีมือเขา "คุณยอดไปเลย" ความอัดอั้นสะสมที่ไม่กล้าแตะต้องเธอมานาน เพราะกลัวจะรบกวนคนป่วยแสดงออกมาเป็นความหนักหน่วงในคืนนี้ กายแกร่งยังดิ้นรนอยู่แม้จะอ่อนแรงแล้ว ราบกับดาบแกร่งที่สมัครใจจะอยู่ในฝักอันอบอุ่น "ออกไป" มัณฑลีไล่เจ้าของบ้านด้วยเสียงที่แหบโหย มือเปลี่ยนมาเป็นดันอกแข็งแรง หน้าแดงแต่ตาดุวาว "ใจร้ายจัง ... เสร็จแล้วก็ไล่เลยเหรอ บอกแล้วยังไงคืนนี้ผมก็ไม่นอนบนพื้นเด็ดขาด" เจตวัฒน์เรียกร้องทวงสิทธิ์ของเขาอีกครั้งแบบทบต้นดอก มัณฑลีเพลียจนหลับเปลือยซุกหน้ากับอกแกร่งนั้นก่อนตื่นเช้ามาอย่างเจ็บใจที่เสียทีซ้ำสอง ... ต้องมีวิธีสิน่า ที่เธอจะหนีให้พ้นจากสภาพนี้”
1 บทที่ 1 12 บทที่ 2 23 บทที่ 3 34 บทที่ 4 45 บทที่ 5 56 บทที่ 6 67 บทที่ 7 78 บทที่ 8 89 บทที่ 9 910 บทที่ 10 1011 บทที่ 11 1112 บทที่ 12 1213 บทที่ 13 1314 บทที่ 14 1415 บทที่ 15 1516 บทที่ 16 1617 บทที่ 17 1718 บทที่ 18 1819 บทที่ 19 1920 บทที่ 20 20