icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ดั่งลมหวนรัก ตอนพิเศษ

บทที่ 4 ตอนที่สอง เพียงสบตา 1

จำนวนคำ:2794    |    อัปเดตเมื่อ:10/09/2023

แซตเทิ

มๆ ที่ชื่นชมในความงามและอยากเข้าไปทำความรู้จักกับเจ้าหล่อน สาวๆ เองก็อดทอดสายตามองอย่างริษยาไม่ได้ที่สองคนนี้สวยสดง

นขาประจำรู้ว่าไม่ควรไปแหยมกับสาวๆ สองคนนี้เพราะว่าพวกหล่อนกำลังจะไปหาใครสักคนที่ใหญ่โตในผับนี้ที่

หรือเปล่าตรี ทำไม

ะเลย เค้ามองเพราะว่ามนสวยต่างหากล่ะ นานๆ

ผู้ชายแล้วจะปล่อยให้เราหง่

่อนผู้หญิงมาอีกคนหนึ่ง พี่เขาเลยบอกว่า

างคนที่เนตรตรียานัดจะใส่ใจหล่อนทีเดียวที่เมื่อมาแจ้งว่ามาหาใครที่การ์ดซึ่งอย

ห้องแล้วออกมาเปิดประตูเพ

มักทำไฟให้สลัวๆ พูดได้คำเดียวว่าหากโบ๊ะหน้ามาหน

พัทธ์ที่เดินตามเข้าไปแล้วก็กวาดมองรอบห้องตาม ก่อนจะชะงักเช่นกันเม

ู้สึกว่าเขามองหล่อนกับเนตรตรียาหัวจรดเท้า ความลึกลับในแววตานั้นคาดเดายากเห

้มเล็กน้อยเมื่อหันมามองหน้ามนพั

คุ

ตั้งใจจะคืนเงินที่

ันด้วยเหรอ” เนตรต

ไม่ลืม เมื่อใบหน้าชาเฉยและดวงตาเยียบเย็นเหมือนโลกนี้แ

เงินใส่มือเราไงล่ะ คนนี้หรือเปล่าพี่สุ

พื่อนพี่ภู” เนตรตรียา

รงหน้า พร้อมทั้งยิ้มเจื่อนๆ ให้

สิ นายภูเข้า

ห้องน้ำในห้องวีไอพีที่ประตูถูกซ่อนอยู่อย่างแนบเนียนก็เปิดออก คนที่เพิ่งเข้ามาตกใจที่ร

อนการันตีไว้ไม่มีผิด เขาดูแตกต่างจากธีภพอย่างสิ้นเชิง ดวงหน้าหล่อตี๋ที่โดดเด่นด้วยรอยยิ้มสดใส ดวงตาหวานเชื่

าย เนตรตรียาจึงแนะนำให้เขากับมนพัทธ์รู้จ

ิสัยกันดีภูชิตถึงแนะนำชื่อเพื่อนให้สองสาวฟังอีกครั้ง ทั้งคู่จึ

พนั่งจิบเครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอล์เจือปนเงียบๆ และฟังภูชิตไต่ถามเนตรตรียาและมนพัทธ์คุยกันเกี่ยวกับเรื่องการเดิน

ไหมครับ” คุยไปคุยมาจู่ๆ ภูชิตก็ช

าหันมาส่งสายตาขอร้องและพยักหน้าให้หล่อนเงียบคำ ก

หรือว่าต้องกลับกัน น้องมนครับพี่ฝ

ห้เนื้อเขียวที่ทิ้งหล่อนไปกับผู้ชายหน้าตาเฉยแต่ก็แก้ไขอะไรไม่ได้แล้ว ท่าทางสนอกสนใจที่ภูชิตมีต่อเนตรตรียาทำให้อดคิดไม่ได้ว่าหากหล่อนหวงเพื่อนเหมือนแม่งูหว

ชะงัก ก่อนจะถึงบางอ้อเมื่อประตูห้องวีไอพีถูกเปิดออ

้องนี้จะเก็บเสียงและค่อนข้างเงียบแต่เสียงกระหึ่มด้านนอกก็เข้ามารบกวนเช่นกัน จน

นอย่างกับเบี้ยสะดุ้งเมื่อเ

ะไรจะ

คือเอ่อ ฉันไม่ได้เสียหายอะไรเสื้อผ้าก็ไม่ได้เปื้อนอะไรเลย ฉันอยากคืนเงิน

นต้องพูดอีกรอบหรือไม่ว่าหล่อนต้องการคืนเงินเขา ไม่ได

ล้ว จะไม่เอาคืน” บอกด้วยน้ำเสี

ได้อยากเก็บ

กเก็บไว้ก็เ

สาวอีกแต่เขาสนใจนาฬิกาในมือแทนดูเวลาแล้วก็เงยหน้าขึ้นมาทอดมองผนังตรงหน้าเ

ตาจนแทบไม่รู้สึกตัว เขาคงกำลังคิดและตรึกตรอง

งเขาแล้วก็หันมามองตัวเองและมีสติพอที่จะหยิกตัวเองเมื่อนึกได้ว่าไปมองเ

่อนของเธออา

แต่หล่อนก็ตอบโดยอัตโนมัติเพราะมีความรู้สึกว่าเขามีพลัง

นก็แล

เขามองหล่อนมากขึ้น อึดอัดมากเพราะไม่รู้ว่าเขา

าหรือยัง” จู่

่อ ย

่อนก่อนจะจัดการกับจานตัวเอง ดูท่าทางแล้วเขาอาจจะหิวจริงๆ หล่อนจึงไม่กล้าทักว่าเขาไม่รอเพื่อนเขากับเพื่อนหล่อนหน่อยหรือไร ความคิดของหล่อนขัดแย้งกับความหิว และอา

หวร่างกายเหมือนกับฝูงชนทั่วไป แต่ดวงตากลมโตที่ทอดมองเขาไม่ห่างและยิ้มให้เขาตลอด ไม่รู้เพราะว่าหล่อนเสน่ห

ายเลขโทรศัพท์ของหญิงสาวท่ามกลางกลุ่มเพื่อนของหล่อน เขาเกือบลืมหล่อนไปแล้วถ้าหากหล่อนไม่ติดต่อมาอีกเรื่อยๆ เหมือนเรียกร้องความสนใจจากเขา หลังจากที่ปัดๆ และมอง

าสุกสกาวของหล่อนโดดเด่นกว่าดวงไฟทุกดวงในผับนี้ ชายหนุ่มมองหล่อนด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความปรารถนา ห

ันเถอะครับ” ก้มลงมา

ันทั้งที่อากาศก็ไม่ได้หนาวจัด แต่เป็นเพราะแววตาที่ทอดมองหล่อนคนเดียวและสัมผัสอ่อนโยนจากคนที่หล่อน

เปิดรับโบนัส

เปิด
ดั่งลมหวนรัก ตอนพิเศษ
ดั่งลมหวนรัก ตอนพิเศษ
“เพราะรักเขาตั้งแต่แรกเห็น หล่อนจึงยินยอมแต่งงานกับเขา เพราะถูกบังคับเขาจึงเห็นหล่อนเป็นเศษธุลีดินไร้ค่า แม้เป็นเมียแต่ง หล่อนคิดว่าสักวันหนึ่งเขาอาจจะรักหล่อนตอบกลับมา ไม่มาก... ก็น้อย แต่ไม่นึกว่าเมื่อเขาหลอกให้หล่อนรักเขาสุดหัวใจ เขากลับขับไล่หล่อนออกมาจากชีวิตด้วยเหตุผลว่า เขาไม่รักหล่อน... "เธอเข้ามาในชีวิตฉันง่ายๆ ก็ช่วยออกไปง่ายๆ ด้วยเถอะ" ถ้อยคำเจ็บปวดทำร้ายที่ตามมาหลอกหลอน แม้ในยามที่หล่อนหลีกลี้จากเขามาได้นานเนิ่น ในวันที่หล่อนเข้มเเข็งและอยู่ได้โดยไม่มีเขา ลูกในท้องที่หล่อนปกปิดเขาเอาไว้ กำลังจะทำให้หล่อนกับเขาหวนกลับมาเจอกันอีกครั้ง ในวันที่หล่อนไม่ได้รักเขาอีกต่อไปแล้ว ................................................................ "การแต่งงานของเราเกิดขึ้นเพราะฉันถูกบังคับ การที่ฉันไม่ได้รักเธอ มันไม่ใช่ความผิดของฉัน ฉันหวังว่าเธอจะเข้าใจ" ธีภพ วิชญ์วิศิษฐ์ "ความรักของมนอาจจะดูไร้ค่าแต่มันเป็นสิ่งที่ดีที่สุดสิ่งเดียวที่มนพอจะให้คุณธีร์ได้ ที่ผ่านมาคุณธีร์แสดงออกเสมอว่าคุณธีร์ไม่ต้องการและทิ้งขว้างมันมาตลอด มันก็ไม่ใช่ความผิดของมนที่สุดท้ายมนจะหมดรัก มนหวังว่าคุณธีร์จะเข้าใจ เหมือนที่มนเคยเข้าใจคุณธีร์" มนพัทธ์ สว่างโชติ”