icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

อ้อมกอดมาเฟียเถื่อน

บทที่ 3 3

จำนวนคำ:1850    |    อัปเดตเมื่อ:24/09/2023

ลึกๆ มองบ้านหลังใหญ่ตรงหน้า

สถานภาพทางการเงินแตกต่างกันลิบลับ เม

อนมาหลายครั้งแล้ว ครั้งนี้เขาคงไม่ให้ เพราะคงไม่มีเจ้าหนี้ที่ไห

ปรากฏว่ายังไม่ทันได้ถาม ดรัณก็บ่นออกมาเสียก่อนว่าเศรษฐกิจไม่ดี แอบรู้ว่าบิดามา

ะไรครับ” เมษเอ่ยถา

าคุณพาย

เมษรีบเชิญเด็กสาวเข้าไปด

าะเขาเปิดม่านหน้าต่างออกจนกว้าง และเบื้องหน้าของเขาคือสวนดอกไม้หลัง

่น พายัพเป็นผู้ชายตัวสูง เขาสูงมากเกือบร้อยแปดสิบห้าเซนติเ

ิดว่าเขาอายุน้อยกว่านั้น ใบหน้าของเขาหล่อเหล

ภูเก็ตจนได้พบรักกับบิดาของพายัพ และเป็นเรื่องน่าเศร้าที่มารดาของพายัพคลอดพายัพได้

โยคคำถามนั้นทำให้คนที่มองเ

งไล่สายตามองร่า

่อไปก่อนจะได้ไหมคะ" เธอบอกเขาด้

เลียริมฝีปาก เขาเข้าเรื่องแบบไม่อ้อมค้

ก็ต้องทำเพื่อครอบครัว ภาพที่บิดาจะยิงตัวตาย กับภาพที่มารดาร้องไห้ระงม หลังจากนั้นท่า

รอยยิ้มแบบนี้ทำให้เธอต้องกัด

จ ยิ่งใหญ่คับบ้านคับเมืองเสียเหลือเกิน เธอเป็น

หน่อยซิ" ประโยคของเขาทำให

าหัน ไม่รู้เหมือนกันว่ากล้า

กระพุ่งแก้มเบา ๆ คล้ายเจ็บ ๆ คั

ขากระชากเธอเข้ามาหา ก่อนจ

อยหน

" พายัพดันร่างของเด็กสาวไปจนชิด

เพราะไอ้แฟนของเธอคงไม่ปล่อยให้เธอยังเวอร์จิ้นอยู่กระมัง" ประโยคของเข

้าเลือดของบิดาที

บกอดเธอด้วย ก่อนจะชวนกันเข้าบ้านตอนที่บิดามารดาของเธอไม่อยู่ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าไปทำ

ารถึงขีดสุด เขาคิดว่าข้าวหอมคงจะไม่เหลือชิ้นดี

ขอผัดผ่อนหนี้สิน โดยเอาตัวเข้าแลกแบบนี้ ทั้ง

น่าอายแบบนั้น” เ

เคยให้ช่วยตัว

โยคนั้นทำให้เธอได้ยินเสียงหัวเราะจากเข

แล้วกัน แต่หนี้สินเยอะขนาดนั้น น่

วามมุ่งมั่นที่จะช่วยบิดามารดา เธอเสนอให้เขา แล้วเขายังอยากได้อะไรอีก

ง” เขาเชยคางสาวให้แหงนขึ้นมาสบตา เ

บเสียงสั่น ไม่

ก่อน” เธอคือสินค้าของเขา ข

่อเขากุมมือของเธอเอาไว้ ก่อนจะ

เขาพาเข้ามาใ

ทนสีเข้ม น้ำตาลเข้มสลับกับน้ำตาอ่อนและผนังสีขาวทำให้ห้องดูสว่างและกว้า

” เธอกลืนน้ำลายลงคอ ต่อรอ

เธอก็กลับไปได้เลยนะ” เขาขยับใบหน้าเข้าไปใกล้ พลางเอ

่ะ” เธอสูดลมหายใจเข้าปอดแรง ๆ ลึ

ที่เตียงนอนกว้าง ข้าวหอมหลั

อีกเดือนนึงดีไหม” ประโยคข

ค่นั้นเอง” ประโยคของเขาทำให้เธอหน้าแดงก่ำลามไปถึ

่ะ หนูไม่ทำอะไรไร้ย

ยกาจ บีบบังคับให้เธอทำตามความต้องการของเขา โดยที่เขาไม่ต้องทำอะไรเลย แค่ยื

เปิดรับโบนัส

เปิด
อ้อมกอดมาเฟียเถื่อน
อ้อมกอดมาเฟียเถื่อน
“"วันนี้เธอมาหาฉันทำไม" พายัพเอ่ยถามพลางไล่สายตามองร่างสมส่วนไม่วางตา "หนูจะมาขอผัดผ่อนหนี้สินของคุณพ่อไปก่อนจะได้ไหมคะ" เธอบอกเขาเสียงสั่น "ได้สิ มีอะไรแลกเปลี่ยนไหม" เขาแตะลิ้นเลียริมฝีปาก "ตัวหนูพอจะแลกเปลี่ยได้ไหมคะ" เธอรู้ว่าเขาอยากได้เธอ แม้จะรังเกียจเขาเพียงใด แต่เธอก็ต้องทำเพื่อครอบครัว "ก็พอได้นะ" เขายกยิ้มมุมปาก รอยยิ้มแบบนี้ทำให้เธอต้องกัดปากตัวเอง เขาชอบยิ้มแบบนี้เสมอ ผู้ชายตรงหน้าคือมาเฟียตัวร้าย เขามีเงิน มีอำนาจ ยิ่งใหญ่คับบ้านคับเมืองเสียเหลือเกิน เธอเป็นเพียงแค่เด็กสาวที่ไม่สามารถต่อกรอะไรกับเขาได้เลย "ไหนลองช่วยตัวเองให้ฉันดูหน่อยสิ" ประโยคของเขาทำให้ข้าวหอมหน้าชาด้วยความอาย ฃ เพี้ยะ!!! เธอตบหน้าเขาจนหน้าหัน ไม่รู้เหมือนกันว่ากล้าตบหน้าเขาแบบนี้ได้อย่างไรกัน ใบหน้าของพายัพกระด้าง เขาดุนดันกระพุ่งแก้มเบา ๆ คล้ายเจ็บ ๆ คัน ๆ ดวงตาคมกริบของเขามองเธอไม่วาง "ชอบตบจูบอย่างนั้นเหรอ" เขากระชากเธอเข้ามาหา ก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงดุดัน "ปล่อยหนูนะ" "ไม่เคยมีใครกล้าตบหน้าฉันมาก่อน" พายัพดันร่างของเด็กสาวไปจนชิดกับผนัง กวาดสายตามองเธอไม่วาง "ถ้าฉันยังไม่ได้ทดสอบสินค้าจะรู้ได้ยังไงว่ามันคุ้มกับการแลกเปลี่ยนหรือเปล่า เพราะไอ้แฟนของเธอคงไม่ปล่อยให้เธอยังเวอร์จิ้นอยู่กระมัง" ประโยคของเขาทำให้ข้าวหอมหน้าชาอีกครั้ง ทั้งอับอาย ทั้งโกรธเกลียดเขาอย่างเหลือล้น เจ้าหนี้หน้าเลือดของบิดา!!!”
1 บทที่ 1 12 บทที่ 2 23 บทที่ 3 34 บทที่ 4 45 บทที่ 5 56 บทที่ 6 67 บทที่ 7 78 บทที่ 8 89 บทที่ 9 910 บทที่ 10 1011 บทที่ 11 1112 บทที่ 12 1213 บทที่ 13 1314 บทที่ 14 1415 บทที่ 15 1516 บทที่ 16 1617 บทที่ 17 17