icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

อ้อมกอดมาเฟียเถื่อน

บทที่ 4 4

จำนวนคำ:1825    |    อัปเดตเมื่อ:24/09/2023

เธอหลับตาลงแล้วค่อย ๆ ถอดกางเกง

องร่างน้อยสั่นเทาที่หนีบขาเข้าหากัน

ม่แตะต้องเธอ แต่ให้เธอทำทุก

รงขึ้นเหนือเอว ก่อนจะค่อย ๆ อ้าข

แห้งผาก กลีบสาวปิดสนิท บ่งบอ

ู้สึกกระหายในตัวเธอ

ยสักครั้ง มันก็คงอยากเอาเธอ แต่ยังไม่มีโอกาส แต่เผลอเป็นไม่ได้ ห

็นว่าเขากำลังคลานเข่าเข้ามาหา เด็กสาวเริ่มถอยห

างน้อยเอาไว้ ก่อนจะ

แล้วยังจะเปลี

ลังเล การกระทำนั้นทำใ

อไม่ตายหรอก แค่เส

ามกที

บบนี้ทั้งนั้น ปีนี้เธออายุสิ

กค่ะ” เธอกัดป

าเลยซุกจมูกสูดดมกลิ่นแก้มสาวของเธอหนัก ๆ จนข้าวหอมต้องหลับตาห

นะ” เขาขยับลงไปเบื้องล่าง ก่อนจะแยกขาของเธอออก กลีบ

่าน

ทันแ

ื่อเขาก้มลงตวัดเลียเบา ๆ มันสยิ

่างกายเกร็งสะท้าน หัวใจ

ของสาวน้อยออกจากกัน

ตวัดลิ้นกับติ่งเสียวของเธอระรัว ข้าวหอมดิ้นพล่าน ผลักไสใน

ทั้งเลีย ทั้งแหย่ลิ้นร้อนระอุเข้า

ตรงติ่งเสียว บดบี้จ

ป็นครั้งแรก หยาดน้ำรักไหลซึมออกมาจากร่องเสียว ทำให้เขาดูดกลื

กอย่างพึงพอใจ มองร่างที่นอนหอบหา

างเอาไว้ รีบคว้ากางเกงในที่วางอยู่ข้างตัวมาถือเอ

ันขอ” เขานำมาดมแ

ือเกิน” เธอ

ไหมตอน

ม่

อ” เขายกย

ย่าลืมทำตามที่สัญญา

ลียริมฝีปาก ท่าทีบอกว่ารสชาติของเธอหวานล้ำอร่อยจนเขาต

ที่เขาให้บิดาของเธอจะเป็นเงินจำนวนมากก็จริง แต่เขามีเงินมากกว่านั้นหลายเท่า เขาจึงไม่ได้ใส่ใจหากจะไม่ได้คืน หากเขาได้ลิ้มรสนางกวางน้อย

็จครั้งแรกเสียวมาก

ากที

้เสร็จอีกนะ จะได้

่นอน คุณพ่อจะต้องนำเงิ

ปาก ข้าวหอมจึงรีบกลับบ้านไปโดยเร็ว เธอเดินไปก็

ดผ่อนหนี้สินไปอีกหนึ่งเดือน และบิดากับมารดาของเธอก็ด

แต่แท้ที่จริงแล้ว กรกันต์กันนงครามรู้ดีว่าทำไม่ได้ แต่ก็ร

ณเพราะกำลังเลิกเรียน เมื่อเห็นรถยนต

เมื่อเช้าเธอได้ยินบิดากับมารดาปรับทุกข์กันว่าจะหาบ้านใหม่อยู่ เพราะไม่มีเงินไปใช้หนี้พายัพอีกเช่นเคย เธอยังกังวล แต่คิดว่

รนี่ใครกันเ

นคุณพ่

ให้คนมารับข้า

นหอมไปก่อนนะ เอาไว้ค่อยเจอกัน” ข้าวหอมไม่รอให้ดรัณเอ่ยถามอะไรอีก หล่อน

ีสอร์ทส่วนตัวของเขา เมษส่งเธอเสร็จเขาก็ผละจา

นกัน” เขาเชื้อเชิญ ผายมือไปที่โต๊ะอาหาร มุมนี้เป็นระเบียงกว

ได้ยินเสียงใครหรืออะไรเลย นอกจากเธอกับเข

ุระของคุณมาดีกว่า

องเธอไม่มีเ

นใหม่ คุณอยากจะยึดบ้านของเราก็ยึดไปเถอะค่ะ เจ้าหนี้หน้าเลือด

เปิดรับโบนัส

เปิด
อ้อมกอดมาเฟียเถื่อน
อ้อมกอดมาเฟียเถื่อน
“"วันนี้เธอมาหาฉันทำไม" พายัพเอ่ยถามพลางไล่สายตามองร่างสมส่วนไม่วางตา "หนูจะมาขอผัดผ่อนหนี้สินของคุณพ่อไปก่อนจะได้ไหมคะ" เธอบอกเขาเสียงสั่น "ได้สิ มีอะไรแลกเปลี่ยนไหม" เขาแตะลิ้นเลียริมฝีปาก "ตัวหนูพอจะแลกเปลี่ยได้ไหมคะ" เธอรู้ว่าเขาอยากได้เธอ แม้จะรังเกียจเขาเพียงใด แต่เธอก็ต้องทำเพื่อครอบครัว "ก็พอได้นะ" เขายกยิ้มมุมปาก รอยยิ้มแบบนี้ทำให้เธอต้องกัดปากตัวเอง เขาชอบยิ้มแบบนี้เสมอ ผู้ชายตรงหน้าคือมาเฟียตัวร้าย เขามีเงิน มีอำนาจ ยิ่งใหญ่คับบ้านคับเมืองเสียเหลือเกิน เธอเป็นเพียงแค่เด็กสาวที่ไม่สามารถต่อกรอะไรกับเขาได้เลย "ไหนลองช่วยตัวเองให้ฉันดูหน่อยสิ" ประโยคของเขาทำให้ข้าวหอมหน้าชาด้วยความอาย ฃ เพี้ยะ!!! เธอตบหน้าเขาจนหน้าหัน ไม่รู้เหมือนกันว่ากล้าตบหน้าเขาแบบนี้ได้อย่างไรกัน ใบหน้าของพายัพกระด้าง เขาดุนดันกระพุ่งแก้มเบา ๆ คล้ายเจ็บ ๆ คัน ๆ ดวงตาคมกริบของเขามองเธอไม่วาง "ชอบตบจูบอย่างนั้นเหรอ" เขากระชากเธอเข้ามาหา ก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงดุดัน "ปล่อยหนูนะ" "ไม่เคยมีใครกล้าตบหน้าฉันมาก่อน" พายัพดันร่างของเด็กสาวไปจนชิดกับผนัง กวาดสายตามองเธอไม่วาง "ถ้าฉันยังไม่ได้ทดสอบสินค้าจะรู้ได้ยังไงว่ามันคุ้มกับการแลกเปลี่ยนหรือเปล่า เพราะไอ้แฟนของเธอคงไม่ปล่อยให้เธอยังเวอร์จิ้นอยู่กระมัง" ประโยคของเขาทำให้ข้าวหอมหน้าชาอีกครั้ง ทั้งอับอาย ทั้งโกรธเกลียดเขาอย่างเหลือล้น เจ้าหนี้หน้าเลือดของบิดา!!!”
1 บทที่ 1 12 บทที่ 2 23 บทที่ 3 34 บทที่ 4 45 บทที่ 5 56 บทที่ 6 67 บทที่ 7 78 บทที่ 8 89 บทที่ 9 910 บทที่ 10 1011 บทที่ 11 1112 บทที่ 12 1213 บทที่ 13 1314 บทที่ 14 1415 บทที่ 15 1516 บทที่ 16 1617 บทที่ 17 17