icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

อ้อมกอดมาเฟียเถื่อน

บทที่ 2 2

จำนวนคำ:1691    |    อัปเดตเมื่อ:24/09/2023

ขึ้นมาจุมพิตเบา ๆ อย่างแสนรัก นั่นทำ

่า” ดรัณเอ่ยถาม นั่นยิ่งท

กระไอนั้นทำให้สองหนุ

่ะข้าวหอม” พายัพพูดเสียงเรียบ ดวงตาคมกริบของเขาที่ม

ของเธอกำลังจะเสร็จสิ้น เพราะเธอได้รับของขวัญจากเพื่อนๆ

อเพื่อนเอาไว้ เพื่อชวนกลับบ้าน รถของดรัณเกิดยางรั่วกลางทาง เขาเลยให้เพื่อนมารับ จึงไม่ไ

วางใจนัก แต่เพราะเอกพงศ์เร่งให้ตามมาเร็ว ๆ เพราะมีเรื่องทะเลาะกับแฟนสาว ต

สาวของตนเพราะคงต้องเกรง

่อนหน้า

ัพเขามองหอม

ยังไ

ะกลืนกิน คุณพ

ัณ ไม่ใช่

ดูออก คุณพายัพ

อายุจะสี่สิบแล้วนะ แถ

บอะ

ญิงคนอื่น หอมเคยเห็น” จริงๆ เขาทำกับเธอ แต่เธอไ

นะ พ่อกับแม่ของรัณบอกว่าคุณพายัพนี่รว

รัณรู้จักเ

้จั

นอน หอมไม่ชอบคนแก่แล้วก็ชีกอแบ

้ชายคนอื่นมองหอมแบบนี้ แล้วก็ไม่

ขาเสียงหวาน นั่นทำให้ดรัณต้องดึงเธอมากอด แต่เธอก็ขืนตัว

่กอ

ะ คุณแม่สอนให้

ับมือไ

ับมือ ดรัณจับมือของเธอ แล้วยกขึ้นมา

นของเธอ” ประโยคของพายัพทำให้ข้าวหอมที่เร่งเดินตา

ุ๊

อาไว้ ก่อนจะกดเธอไปก

้น เขาก็ยิ่งกดมือบาง

็บน

ชายจูบมือแบบนั้น ไปถึ

รื่อง

็นเด็กดี รักนวลสงวนตัว ก

จับมือด้วย” เธอปากดีกับเขา แต่ปากคอสั

ะเป็นยิ่งกว่า

บนั้นแน่นอน หนูไม่ชอบคนแก่ แล้วก็เลิกมองหนูด้วยสายตาชีกอแบบนั้นได้แล้ว” ประโยคของเด็กสาวทำใ

เหรอ ว่าฉันม

อย่ามายุ่งกับหนูอีก”

าดึงแขนหนี ทำให้ข้าวหอมรีบผลักร่

าไว้ในใจ ก่อนจะยกยิ้มมุมปาก พยศแบบนี้ค่อยสนุกหน่อย

ณแม่เรียกหนู

ก็ทำให้ข้าวหอมรู้ว่าพายัพโกหก แต่เธอก็ไม

ับเอาเสียเลย เธอรู้สึก

โรคจิตอย่างพายัพด้วยนะ แต่ใบหน้ากวนอารมณ์ของเขา

ายของมัธยมศึกษาปีที่หก ของโรงเรียนชื่อดังประจำจังห

ลายคน บิดามารดามีลูกคนเดียว และรักเธอมาก พวกท่านมีบ้านหลังใหญ่ มีคนขับรถส่วนตัว

ห้สะอื้นของมารดาทำให้เธอชะงัก ข้าวหอมหลบไปอีกมุมหนึ่งเมื่

ยัพไปก่อนก็ได้นี่คะ พี่กรยิงตัวตายแล้วนงกับลูกจะอย

ว่าอะไร พี่เองก็สัญญาว่าจะเอาเงินต้นไปคื

คยเร่งรัดหนี้สิ

ลือ พี่มันไม่เอาไหน บริหารงานจนผิดพลาด เป็นหนี้เป็นสินแบบนี้” ประโยคของบิ

กสาวแอบย่องเข้าไปในห้องของบิดาหลังจากมารดากล่อมบิดาให้เลิกฆ่าตัวตายได้แล้ว เธอค้นหาเอกสารสัญญ

เปิดรับโบนัส

เปิด
อ้อมกอดมาเฟียเถื่อน
อ้อมกอดมาเฟียเถื่อน
“"วันนี้เธอมาหาฉันทำไม" พายัพเอ่ยถามพลางไล่สายตามองร่างสมส่วนไม่วางตา "หนูจะมาขอผัดผ่อนหนี้สินของคุณพ่อไปก่อนจะได้ไหมคะ" เธอบอกเขาเสียงสั่น "ได้สิ มีอะไรแลกเปลี่ยนไหม" เขาแตะลิ้นเลียริมฝีปาก "ตัวหนูพอจะแลกเปลี่ยได้ไหมคะ" เธอรู้ว่าเขาอยากได้เธอ แม้จะรังเกียจเขาเพียงใด แต่เธอก็ต้องทำเพื่อครอบครัว "ก็พอได้นะ" เขายกยิ้มมุมปาก รอยยิ้มแบบนี้ทำให้เธอต้องกัดปากตัวเอง เขาชอบยิ้มแบบนี้เสมอ ผู้ชายตรงหน้าคือมาเฟียตัวร้าย เขามีเงิน มีอำนาจ ยิ่งใหญ่คับบ้านคับเมืองเสียเหลือเกิน เธอเป็นเพียงแค่เด็กสาวที่ไม่สามารถต่อกรอะไรกับเขาได้เลย "ไหนลองช่วยตัวเองให้ฉันดูหน่อยสิ" ประโยคของเขาทำให้ข้าวหอมหน้าชาด้วยความอาย ฃ เพี้ยะ!!! เธอตบหน้าเขาจนหน้าหัน ไม่รู้เหมือนกันว่ากล้าตบหน้าเขาแบบนี้ได้อย่างไรกัน ใบหน้าของพายัพกระด้าง เขาดุนดันกระพุ่งแก้มเบา ๆ คล้ายเจ็บ ๆ คัน ๆ ดวงตาคมกริบของเขามองเธอไม่วาง "ชอบตบจูบอย่างนั้นเหรอ" เขากระชากเธอเข้ามาหา ก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงดุดัน "ปล่อยหนูนะ" "ไม่เคยมีใครกล้าตบหน้าฉันมาก่อน" พายัพดันร่างของเด็กสาวไปจนชิดกับผนัง กวาดสายตามองเธอไม่วาง "ถ้าฉันยังไม่ได้ทดสอบสินค้าจะรู้ได้ยังไงว่ามันคุ้มกับการแลกเปลี่ยนหรือเปล่า เพราะไอ้แฟนของเธอคงไม่ปล่อยให้เธอยังเวอร์จิ้นอยู่กระมัง" ประโยคของเขาทำให้ข้าวหอมหน้าชาอีกครั้ง ทั้งอับอาย ทั้งโกรธเกลียดเขาอย่างเหลือล้น เจ้าหนี้หน้าเลือดของบิดา!!!”
1 บทที่ 1 12 บทที่ 2 23 บทที่ 3 34 บทที่ 4 45 บทที่ 5 56 บทที่ 6 67 บทที่ 7 78 บทที่ 8 89 บทที่ 9 910 บทที่ 10 1011 บทที่ 11 1112 บทที่ 12 1213 บทที่ 13 1314 บทที่ 14 1415 บทที่ 15 1516 บทที่ 16 1617 บทที่ 17 17