นางบำเรอแม่ทัพปีศาจ

นางบำเรอแม่ทัพปีศาจ

จิรัฐติกาล

5.0
ความคิดเห็น
96.1K
ชม
30
บท

เสียงกระเส่าในยามค่ำคืน ไม่ได้มีแค่เสียงเดียวแต่มีถึงหลายคน สตรีนางน้อยที่อยู่บนเตียงหันมองสตรีที่จูบแม่ทัพปีศาจ นางพึ่งจะเป็นมือใหม่ที่ใหม่จนไม่กล้าทำสิ่งใด ได้แต่มองเขาเสพสมสตรีอื่นต่อหน้านาง เสียงเนื้อกระทบเนื้อที่ดังไม่หยุด ยิ่งทำให้นางประสาทเสีย หากแต่ว่าหากนางยังนิ่งมองอยู่เช่นนี้ เกรงว่าพรุ่งนี้จะไม่มีที่นอน เมื่อเป็นเช่นนี้ก็จัดเลยสิจะรออะไร ใช่ว่านางจะทำไม่เป็นเสียหน่อย

บทที่ 1 เอาตัวให้รอด

เสียงหัวเราะที่ดังอยู่รอบกายตอนนี้คือเรื่องบ้าอะไรกัน ลี่อิงหันมองสตรีมากหน้าหลายตา บางคนไร้เสื้อผ้า บางคนมีเพียงผ้าปิดกาย บุรุษเพียงหนึ่งอยู่กลางวงล้อมของสตรีเหล่านั้น

นางข้ามภพมา ทั้งยังถูกลากมาข้องเกี่ยวกับเรื่องบัดซบ แม้ไม่เคยทำ กระนั้นก็ใช่ว่าจะไม่เคยเห็น หากแต่ภาพตรงหน้านั้นเกินจะรับไหว

บุรุษหนึ่งเดียวเปรียบเหมือนปีศาจที่มองสตรีเหล่านั้นเป็นเพียงวัตถุไว้เสพสม ใช้เสร็จก็โยนทิ้งแล้วดึงสตรีคนใหม่เข้ามา

หากใครถูกใจก็ใช้งานต่อ ใครไม่ถูกใจก็จะกลายไปเป็นทาส หรือโยนให้ทหารนับหมื่นนับแสนที่รออยู่ด้านนอก

ลี่อิงรู้สึกสมองชา นางประเมินถึงสิ่งที่ตัวเองต้องทำ หากทำให้เขาพอใจได้ก็เท่ากับนางรอดชีวิตไปหนึ่งวัน แต่หากเขาไม่พอใจ นั่นหมายความว่านางจะมีสามีนับหมื่น!!

โอ๊ย ไม่ต้องประเมินอะไรแล้ว เห็น ๆ อยู่ว่าอย่างไหนดีกว่า ลี่อิงลุกไปหาเป้าหมาย ในใจคิดว่าอย่างไรก็ต้องทำให้เขาหลงให้ได้

ก้าวได้สองก้าวดวงตาปีศาจก็ตวัดมอง นางนึกว่าตัวเองทำสำเร็จ แต่แล้วกลับถูกสตรีที่อยู่ใกล้ ๆ ผลักกระเด็นก่อนเจ้าตัวจะรีบขึ้นคร่อมปีศาจตัวนั้นทันที ลี่อิงจะลุกขึ้นก็โดนเหยียบอีก สรุปแล้วกว่านางจะตั้งตัวได้ก็หมดสภาพ ส่วนเขาก็หมดอารมณ์พอดี

แล้วนางจะเป็นอย่างไรล่ะ ก็ถูกไล่ออกมาเป็นทาสอยู่ด้านนอก น่ะสิ ลี่อิงหันมองกระโจม อย่างไรก็ต้องหาทางให้เขาเลือกนางให้ได้

ทหารมองนางไม่วางตา สองมือยกขึ้นลูบปาก ถูกปีศาจตัวนั้นกินก็ยังดีกว่าถูกทหารเหล่านี้กิน เมื่อคิดได้จึงอาศัยจังหวะที่พวกเขาเผลอแอบเข้าไปในกระโจมแม่ทัพอีกรอบ

คนกินอิ่มแล้วได้ยินเสียงตั้งแต่นางก้าวเท้าเข้ามา เขาจะหูดี ไปไหน ลี่อิงรีบตอบ ไม่เช่นนั้นนางอาจโดนฆ่าได้ง่าย ๆ

“บ่าวนำน้ำอุ่นมาเติมเจ้าค่ะ” นางหิ้วถังน้ำที่เตรียมมาไปด้านหลังฉาก บุรุษในอ่างเปลือยเปล่ามองเห็นอวัยวะทุกส่วน อาวุธของเขาใหญ่ เท่ากำมือ ลี่อิงกลืนน้ำลายลงคอ มองมันไม่วางตา มือก็ขยับเทน้ำ

เฉินหยางจ้องสตรีตรงหน้า “เจ้ามองอะไร”

ลี่อิงสบตาเขาแล้วยิ้ม “ร่างกายของท่านแม่ทัพช่างสมบูรณ์แบบ ยากจะหาใครมาเปรียบได้”

เฉินหยางพิจารณาสตรีที่มีใบหน้าเปื้อนโคลน เสื้อผ้าเลอะเทอะไร้ความสวยงาม มือหนาเชยคางนางขึ้นแล้วสะบัดออก

“ออกไป ข้าอยากอยู่คนเดียว” ปีศาจหลับตาลง ทำเหมือนนางเป็นเพียงอากาศธาตุ ลี่อิงถอนหายใจพยายามควบคุมสติไม่ให้ลงอ่างไปปล้ำเขาก่อน

นางมองเขาอย่างเสียดาย วันนี้สวรรค์คงไม่เข้าข้าง ได้ นางจะมาใหม่ ไม่ยอมแพ้ง่าย ๆ แน่นอน

ดังนั้น งานที่นางแย่งมาทำก่อนใครในทุกเช้าจึงเป็นการตักน้ำ ใส่อ่างให้เขา ยามเจอเขา นางจะสบตายั่วยวน แต่กลับได้รับเพียงสายตารำคาญให้ เมื่อไม่ได้ผลลี่อิงเลยต้องคิดแผนใหม่

วันนี้เมื่อตักน้ำมาเติมให้เขา นางจึงก้มหน้า ไม่มองเขาอีก ตอนที่กำลังจะเดินจากไป คนหลับตาก็ลืมตา

“ทำไมวันนี้ไม่มองข้า”

บุรุษผู้นี้ถือตัวจริง ๆ หากนางสนใจเขาก็จะไม่สน แต่หากนาง ไม่สนใจเขาก็จะไม่พอใจ “บ่าวมีงานอื่นที่ต้องทำอีกเจ้าค่ะ” นางไม่สบตาเขา พอจะจากไปก็ถูกมือหนาจับแขนไว้แล้วออกคำสั่ง

“ถูหลังให้ข้า”

นางอยากยิ้ม แต่ต้องอดกลั้น แสร้งทำหน้าเหมือนไม่ค่อยพอใจ “เจ้าจะขัดคำสั่ง”

ลี่อิงรีบคำนับ “บ่าวไม่กล้าเจ้าค่ะ” พูดจบก็เงยหน้ามองหาอุปกรณ์ขัดตัว เขาก้าวเท้าออกจากอ่างทำให้นางมองเห็นทุกสัดส่วนได้อย่างชัดเจน

ถ้าเขาไม่มีอำนาจที่จะทำให้นางสุขสบายในภพที่ต้องพึ่งพาบุรุษ นางจะไม่ยอมทำเช่นนี้แน่ แม้คนตรงหน้าจะน่ากินอยู่บ้างก็ตาม

“บ่าวขออนุญาตเจ้าค่ะ” นางทำตัวให้เป็นปกติ ใช้หินขัดหลังเขาที่มีแต่รอยแผลเป็น เมื่อถูด้านหลังเสร็จก็เปลี่ยนมาเป็นด้านหน้า ลี่อิงพยายามไม่มองข้างล่าง นางขัดไปเรื่อยจนถึงหน้าท้องแล้วลงไปที่เท้าโดยข้ามสิ่งที่ห้อยอยู่บนหัว

เมื่อเงยขึ้นมาก็พบว่ามันอยู่ตรงหน้า “เจ้าอยากลองชิมหรือไม่?”

นางรู้ว่าเขาหมายถึงอะไร ตอนนี้นางเป็นเพียงเชลยทาส แม้แต่คำว่านางบำเรอก็ยังสูงเกินไป ดังนั้นเมื่อมีโอกาส นางก็จะทำให้ดีที่สุด

งัดสิ่งที่เคยเห็นในภพก่อนออกมาให้หมด ลี่อิงตวัดลิ้นเลียตรงส่วนปลาย มือบางจับฐานลำแท่งแน่น นางเหลือบตาขึ้น เห็นเขาก้มมองลงมาเช่นกัน เขาชอบให้คนอื่นสัมผัส ชอบให้ตัวเองเป็นเหมือนเทพเจ้า ส่วนพวกนางเป็นเหมือนเถ้าธุลีที่เขาจะเหยียบย่ำเมื่อใดก็ได้

ลี่อิงอมมันแล้วขยับขึ้นลงช้า ๆ เมื่อเห็นว่าเขาเริ่มจะทนไม่ไหว นางก็คายออก หันมาหยอกล้อตรงส่วนปลายแทน

คนถูกขัดจังหวะเขม่นมอง ดึงหน้านางเข้าหาอาวุธ มือหนากดหัวนางแล้วขยับตามใจ คราวนี้นางแทบสำลักเมื่อเขาพ่นน้ำรักออกมาจนล้นปากนาง

บุรุษผู้นี้ไม่รู้จักถนอมหญิงงามจริง ๆ เมื่อตัวเองเสร็จสมก็ไล่นางทันที สรุปว่าปฏิบัติการครั้งนี้สำเร็จหรือไม่ ไม่เลยสักนิด เขาก็ยังมองนางเป็นธุลีดินเช่นเดิม

ลี่อิงต้องรีบคิดว่าทำเช่นไรเขาถึงจะติดใจ ก่อนนางจะมีสามีเป็นหมื่น

อ่านต่อ

หนังสืออื่นๆ ของ จิรัฐติกาล

ข้อมูลเพิ่มเติม

หนังสือที่คุณอาจชอบ

สามีทะเบียนสั่ง (Series The Husband (สามี))

สามีทะเบียนสั่ง (Series The Husband (สามี))

รริศา
5.0

มิรา กนกชนากาญจน์ดีไชเนอร์ชื่อก้องโลกของห้องเสื้อแบรนด์ดังจากมิลาน อดีตทายาทมหาเศรษฐีคนเดียวของเจ้าสัวปราณ เธอกลับมาบ้านในรอบสิบสองปีหลังจากถูกยื่นคำขาดจากท่านเจ้าสัวว่าจะยกทุกอย่างให้ปถวีกับหลานสาวฝาแฝดของเธอมิราจำต้องพับเก็บความโกรธและทิฐิมานะเอาไว้ รีบกลับมาทวงคืนมรดกหลายพันล้านคืน เธอจะไม่ยอมให้ใครฮุบสมบัติที่เป็นของเธอไปอย่างเด็ดขาด ไม่แม้แต่จะยอมให้สักเศษเสียวกระเด็นไปถึงทายาทนอกสายเลือดอย่างเขา เหมืองปราณปุราอดีตเหมืองใหญ่ที่สุดของเมืองกาญจน์ที่ล่มสลายลงหลายสิบปีถูกกลับมารื้อพื้นขึ้นมาอีกครั้งจากน้ำมือของ “ปถวี”เขาพลิกพื้นผืนดินที่ปล่อยทิ้งร้างมานานให้กลายเป็นฟาร์มปศุสัตว์ครบวงจร ขยายไร่จากสองพันไร่ให้เป็นห้าพันไร่ภายในระยะเวลาเจ็ดปี “ไม่แต่งก็ได้...แต่สมบัติจะถูกแบ่งตามพินัยกรรม” ชายชราบอกด้วยน้ำเสียงเนิบนาบ “ไม่ได้! หนูไม่ยอมให้สมบัติไปตกอยู่ในมือปลิงเปลือกทองอย่างหมอนั่นเด็ดขาด” “ถ้าอย่างนั้นแกก็ต้องแต่ง ปู่ให้เลือกว่าจะจดทะเบียนกันเงียบๆ หรือ จัดพิธีใหญ่โตที่สุดแต่ไม่ต้องจดทะเบียนก็ได้”

หยางจื้อซี เกิดใหม่ในหมู่บ้านป่าหมอก

หยางจื้อซี เกิดใหม่ในหมู่บ้านป่าหมอก

จิ้งจอกสะท้านหม้อไฟ
5.0

หยางจื้อซี เด็กกำพร้าจากศตวรรษที่21 ถูกองค์กรมืดเลี้ยงดูจนเติบโตและทำให้เธอกลายเป็นมนุษย์กลายพันธ์ ในระหว่างที่ถูกส่งตัวไปทำภารกิจลับ เธอกลับถูกคนในองค์กรมืดหักหลังและถูกฆ่าโดยเพื่อนสนิทที่เธอไว้ใจมากที่สุด ก่อนสิ้นใจเธอถามเพื่อนสนิทว่าทำไม แต่ไม่ได้รับคำตอบจากปากของอีกฝ่าย สิ่งที่เธอได้รับคือรอยยิ้มที่ดูถูกเหยียดหยามและ คำว่า “โง่” จากปากของอีกฝ่ายเท่านั้น หลังจากที่ตายไปแล้วสิ่งที่เธอคิดไว้ คงจะเป็นนรกหรือที่ไหนสักแห่งที่เป็นโลกหลังความตาย แต่ทว่ามันกลับไม่เป็นเช่นนัน เธอตื่นขึ้นมาในร่างของ หยางจื้อซี เด็กหญิงอายุ เพียง 13 ขวบปีในหมู่บ้านป่าหมอก ในดินแดนโบราณล้าหลังที่ไม่มีในประวัติศาสตร์ คล้ายกับว่าเป็นโลกคู่ขนานที่อยู่อีกมิติหนึ่ง เธอตื่นขึ้นมาในบ้านที่ผุพัง ครอบครัวยากจน มีแม่ที่อ่อนแอและเจ็บป่วย มีพี่น้องที่อายุน้อย มีปู่ย่าตายายที่เห็นแก่ตัวและใจร้าย มีลุงที่เห็นแก่ได้ป้าสะใภ้ที่เต็มไปด้วยความละโมบโมบโลภมาก หยางจื้อซี คิดว่านับจากนี้ไปชีวิตจะต้องอยู่ได้ด้วยตัวเอง หากใครมารังแกก็แค่ทุบตี เธอไม่เชื่อว่าด้วยพลังที่ติดตัวเธอมาจากชาติที่แล้วจะไม่สามารถอยู่รอดได้ในโลกล้าหลังแห่งนี้

ยากที่จะเอาใจ

ยากที่จะเอาใจ

Charlotte
5.0

มีข่าวลือว่า ลูกเลี้ยงของตระกูลเสิ่นทำทุกอย่างเพื่อเข้าวงการแต่งงานกับตระกูลหลิน หลังจากถูกหลินอี้ฟานทิ้ง เธอก็เล็งไปที่หลินเหยียนเซิง แต่ไม่มีใครรู้ว่า ก่อนแต่งงาน เบ่ยหลินถูกหลินเหยียนเซิงวางแผนอย่างไร้ปรานี เมื่อเป็นคุณนายหลินในขณะตั้งครรภ์ เบ่ยหลินเพียงหวังว่าจะได้คลอดลูกอย่างปลอดภัย แม้วันแต่งงานวันแรกหลังจากนั้น จะมีข่าวลือกับรักเก่าของเขาเป็นที่พูดถึงกันทั่วเมือง เธอก็ยังคงเฉยเมย และยังส่งข้อความไปเตือนให้เขาระวังเรื่องปิดม่านครั้งหน้า แต่คืนนั้น เบ่ยหลินก็ถูกเขาดักไว้ที่มุมกำแพง “ภรรยาที่รัก ผมผิดไปแล้ว...” หลังแต่งงาน หลินเหยียนเซิงถึงได้รู้ว่า ที่แท้เมียของเขานั้นยากที่จะเอาอกเอาใจขนาดไหน

ข้าโหด ทว่าข้าคือสุดที่รักของท่านอ๋อง

ข้าโหด ทว่าข้าคือสุดที่รักของท่านอ๋อง

Samuel Wren
5.0

เสิ่นสุยยินถูกบังคับให้ดำรงชีวิตในสถานะที่ด้อยกว่าตั้งแต่เด็ก การถูกกดขี่มาอย่างยาวนานไม่ได้ทำให้เธอสูญเสียความภาคภูมิใจในตัวเองแม้แต่น้อย การตกต่ำของตระกูลเสิ่นในสายตาของคนภายนอกดูเหมือนจะเป็นความเสื่อมของตระกูลสูงศักดิ์ แต่แท้จริงแล้วนี่เป็นโอกาสเดียวของเสิ่นสุยยินที่จะกลับคืนสู่ชีวิตใหม่ นางต่อสู้กับคนอื่นเพื่อแก้แค้นให้ท่านแม่ทว่ากลับไม่รู้ว่าทุกแผนการของนาง เขากำลังจ้องตามองอยู่ ลู่จินหวยให้นางหลอกใช้ตนเองเป็นประโยชน์ได้ตามอำเภอใจของนาง แต่ไม่เคยให้นางต้องเปื้อนเลือดแม้แต่นิด สิ่งที่เขาต้องการมีเพียงตัวนางเท่านั้น “เสิ่นสุยยิน ทางที่ดีเจ้าจะแกล้งทำไปตลอดชีวิต”

หลังหย่า เธอกลายเป้าตามจีบของทุกคน

หลังหย่า เธอกลายเป้าตามจีบของทุกคน

Irina Barone
5.0

ก่อนจะหย่า เธอทำให้เขาสะอิดสะเอียนจนทานอาหารไม่ลง มู่หน่วนหน่วนใช้เวลาสามปีก็ไม่สามารถเปิดใจของเขาได้ แต่กลับทำให้ตัวเองเจ็บปวด วินาทีที่ตัดสินใจปล่อยมือ จู่ ๆ เธอก็รู้สึกว่าท้องฟ้าเปิดก็จะมองเห็นดวงจันทร์ จากนี้ไป ในสายตาของเธอมีเพียงเรื่องงานเท่านั้น แต่ เมื่อเธอปรากฏตัวในฐานะประธานร่วมของบริษัท ฟู่จิ้นเชินก็ตกใจทันที เดี๋ยวนะ ยังมี? ทนายมือหนึ่งด้วยเหรอ? แฮกเกอร์มือหนึ่ง? ดีไซเนอร์มือหนึ่ง? ฟู่จิ้นเชินควบคุมตัวเองไม่ได้อีก บีบเธอไปจนติดมุมกำแพง ขบฟันถามขึ้นว่า “เธอ เธอยังจะหลอกฉันไปอีกเท่าไหร่? ” มู่หน่วนหน่วนผลักเขาออกไปทันที “คุณคิดว่าคุณเป็นใครกัน? ” เธอคิดว่าเขาด่าไล่เธอออกไป แต่กลับไม่คิดว่าเขาจะคิดถึงเธอทั้งวันทั้งคืน ไล่ตามจีบเธอด้วยวิธีมากมาย “ที่รัก เรากลับมาแต่งงานกันอีกครั้งเถอะ” “ที่รัก ผมผิดไปแล้ว” “ที่รัก คุณคือคนที่ผมรักที่สุด” มู่หน่วนหน่วนหัวเราะ มองเขาแล้วพูดออกมาทีละคำ “ฟู่จิ้นเชิน ความรักที่มาช้ามันก็ไร้ค่ายิ่งกว่าหญ้า”

บท
อ่านเลย
ดาวน์โหลดหนังสือ
นางบำเรอแม่ทัพปีศาจ
1

บทที่ 1 เอาตัวให้รอด

02/09/2024

2

บทที่ 2 เนื้อของข้า

02/09/2024

3

บทที่ 3 สงครามประสาท

02/09/2024

4

บทที่ 4 แค่อยากลอง

02/09/2024

5

บทที่ 5 ใครแน่กว่ากัน

02/09/2024

6

บทที่ 6 ไม่ต้องนอน

02/09/2024

7

บทที่ 7 เรื่องบนเตียง

02/09/2024

8

บทที่ 8 ข้อเสนอจากโจร

02/09/2024

9

บทที่ 9 อิจฉาริษยา

02/09/2024

10

บทที่ 10 ไม่เคยปรานี

02/09/2024

11

บทที่ 11 ข้อเสนอที่ไม่เต็มใจ

02/09/2024

12

บทที่ 12 หาตัวช่วย

02/09/2024

13

บทที่ 13 ประจบเอาใจ

02/09/2024

14

บทที่ 14 ความลับ

02/09/2024

15

บทที่ 15 สตรีบ้า

02/09/2024

16

บทที่ 16 ฝาแฝด

02/09/2024

17

บทที่ 17 ปรนนิบัติ

02/09/2024

18

บทที่ 18 ปรนนิบัติ

02/09/2024

19

บทที่ 19 ไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย

02/09/2024

20

บทที่ 20 เจ้าสาวสวมรอย

02/09/2024

21

บทที่ 21 กลับแคว้นฟู่เฉิน

02/09/2024

22

บทที่ 22 รู้ความลับที่แท้จริง

02/09/2024

23

บทที่ 23 แก้ไขปัญหา

02/09/2024

24

บทที่ 24 บังคับใจ

02/09/2024

25

บทที่ 25 มีความสุข

02/09/2024

26

บทที่ 26 ข้าท้อง

02/09/2024

27

บทที่ 27 ตัดรากถอนโคน

02/09/2024

28

บทที่ 28 รอคอย

02/09/2024

29

บทที่ 29 บทสรุป

02/09/2024

30

บทที่ 30 ตอนพิเศษ ความในใจแม่ทัพปีศาจ

02/09/2024