icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ทัณฑ์บำเรอมาเฟีย

บทที่ 3 3

จำนวนคำ:1327    |    อัปเดตเมื่อ:23/10/2023

่เรียกชื่อคน

นะคะ” ปรินดาหันมาเอ่ยเสียงหวาน ละมือจากหม้อแกงบนเตาไฟ เดินไปหยิบน้ำที่เต

่ยกไปเอง แอลไปทำกับข้าวต่อเถอะ คุณฌอร์นสั่งมาด้ว

พราะหากทำไม่ทัน ปรินดาคงโดน

ั้งแต่ได้รับสายจากวิลลี่ว่า จะมีแขกมากินมื้อเย็นที่บ้าน อาหารมื้อนี้ฌอร์นบอกให้

ทำอาหารต่ออีกราวยี่สิบนาที จึงนำอาหารมาลำเลียงไว้บนโต๊ะอาหาร หลังจากจัดเตรียมอาห

ความหมาย ความพอใจเต็มเปี่ยม เขามีความคิดอย่างหนึ่งว่า ในรูปภาพว่าเธอสวยแล้ว ได้เห็นตัวจริง คว

ไม่พอใจสายตาที่เต็มไปด้วยความปรารถนาของบุรุษแปลกหน้า แต่สำหรับฌอร์น เธอไม่มีความรู้สึกนั้น กนิษฐาแปลกใจไม่น้อย นางร้ายแสนสวย หลบสายตาหลายครั

เขากลับไม่มีความหึงหวงหรือโกรธ เขาพอใจด้วยซ

งรับแขก นัยน์ตาเขามองนิ่งราวกับให้แน่ใจว่า เป็นคนคนนั้นจ

พอใจเหมือนแรงดันน้ำ พุ่งใส่หัวใจเขาทันที ยิ่งเห็นณัฐกิตต์เดินไปกอดปรินดา ความรู้สึกนั้นเพิ่มพูน ดวงต

สุดเลย” ณัฐกิตต์กอดปรินดาแน่นมาก กอดด้วยความคิดถึงที่ไม่ได้เจอนานหลายปี

ม” เธอตอบกลับ ณัฐกิตต์คลายอ้อ

เสียงฌอร์นดังขึ้นเสียก่อน คำถามง่ายๆ ที่เต็มไปด้วย

รับ ตอนแอลย้ายออกไปผมกลับเมืองนอกพอดี ไม่ทั

่คิดว่าจะได้เจอณัฐกิตต์จึงไม่ได้เตรียมคำตอบ แล้วกลัวว่

ให้ผมน่ะ แล้วแอลก็เป็นค

ด้เจอแอลด้วย ผมดีใจมากๆ ครับที่ได้เจอแอล” ไม่ว่าด้วยคำพูดหรือรอยยิ้มของ

ที่เห็นคนรักสวมกอดหญิงอื่น ทว่าเธอไม่แสดง

ว่า อาหารเย็นพร้อมแล้ว” เสียงฌอร์นนิ่งเรียบ เหมือนไม่รู้สึกใดใดกับภาพนี้ แต่เปล่าเล

อยคุยกันน

ไทย ฌอร์นจึงได้เรียนรู้ภาษานี้ไปในตัว เขาตวัดสายตามองปรินดาที่บังเอิญเหลือเกินว่า สาวใช้นางบำเรอหันมามองเจ้านายพอดี ช่วงวินาทีนี้เอง ปริน

เปิดรับโบนัส

เปิด
ทัณฑ์บำเรอมาเฟีย
ทัณฑ์บำเรอมาเฟีย
“ทุกอย่างจบสิ้น ขาทั้งสองข้างปรินดาสั่น ร่างกายอ่อนเพลียมากเพราะนับตั้งแต่เครื่องบินขึ้นสู่รันเวย์ เธอตกเป็นนางบำเรอของฌอร์นนานหลายชั่วโมง และเวลานี้เธอก็ทนไม่ไหว ความเป็นหญิงร้อนฉ่าและเจ็บปวด ปรินดาหลับตาขับน้ำตาให้ไหลย้อนกลับไป ไม่อยากให้เขาเห็นความอ่อนแอของตน แต่เขาก็เห็นจนได้... "ถูกกระแทกแค่นี้ทำเป็นเจ็บ โดนฉันมาไม่รู้กี่ครั้งแล้วไม่ชินหรือไง" ไม่มีความอ่อนโยนในน้ำเสียงและแววตา เขามองปรินดาด้วยสายตาสมเพชมากกว่า "ลุกขึ้นแล้วตามฉันไปห้องน้ำ ฉันจะเอาเธอในห้องน้ำอีกรอบแล้วจะปล่อยให้เธอพัก" พูดจบก็ผละร่างอย่างไม่ใยดี เดินโทงๆ เข้าไปในห้องน้ำ ปรินดายันตัวลุกนั่ง เจ็บระบมไปทั้งกาย แต่ก็ต้องฝืนทำตามคำสั่ง ก้าวเดินแข้งขาสั่นไปยังสถานที่เดียวกับฌอร์น ทำหน้าที่บำเรอกามด้วยใจร้าวราน”
1 บทที่ 1 12 บทที่ 2 23 บทที่ 3 34 บทที่ 4 45 บทที่ 5 56 บทที่ 6 67 บทที่ 7 78 บทที่ 8 89 บทที่ 9 910 บทที่ 10 1011 บทที่ 11 1112 บทที่ 12 1213 บทที่ 13 1314 บทที่ 14 1415 บทที่ 15 1516 บทที่ 16 1617 บทที่ 17 1718 บทที่ 18 1819 บทที่ 19 1920 บทที่ 20 2021 บทที่ 21 2122 บทที่ 22 2223 บทที่ 23 2324 บทที่ 24 2425 บทที่ 25 2526 บทที่ 26 26