icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

แม่บ้านวัยกระเตาะ

บทที่ 3 ตอนที่ 3 โอเลี้ยง

จำนวนคำ:2172    |    อัปเดตเมื่อ:15/11/2023

เลเมื่อเพื่อนชวนลงทุน เขาเองก็พอมีเพื่อนฝูงอยู

ลย คุณว่ามันจะดีกว่าไห

ทุนเลย ไม้แกะสลักอะไรนั่นก็ไ

ของบ้านเรานะ ผมก็ควร

ณรอบรู้กว่าฉันเยอะ เอ

ค่ะ หนูมั่นใจว่าท

ว้มากมายถ้าธุรกิจรุ่งโรจน์ อย่างแรกก็คือการศึกษาของลูกสาว ต่อมาก็ปรับปร

เอมิลี่วิ่งไปหา

พื้นฐานเพราะสังคมที่นั่นแตกต่างจากโรงเรียนเดิมข

ี่หอมแก้มบิดาแล้วคิดถ

ิชาการ ทุนส่วนใหญ่จะมอบให้นักเรียนที่มีความสามารถด้านคณิตศาสตร์วิทยาศาสต

ล่องแคล่วก็เย็บปักถักร้อยแต่เรื่องแบบนี้ไม่มีค่าพอสำหร

ด้ความรู้ ได้เจอโลกกว้าง ได้เห็นวัฒนธรรม สังคม ความเป็น

แบบนั้น อยากจบ ม.

เพื่อนตอน ม. ต้น เ

นี่หนูไม่มีเพื่อนสัก

นแต่ไม่รู้จะช่วยยังไง มันไม่ได้ขึ้นอยู่กับลูกสาวฝ่ายเดียว ลูกเปิดใจอยากมีเพื่อนมากๆ ไปโรงเรีย

ต้องย้ายโรงเรียนเพราะท

วย เอมิลี่ไม่รู้ว่าจริงรึเปล่าเพราะเพิ่งมาเรียนวันแรกแต่เธอคิดว่าจะหัว

ุ่มเด็กหญิงที่นั่งกันอยู่สามคน เธอได้ยินเพื่อนๆ อ

เด็กหญิงผมยาวถักเปียสองข้างหัน

จักสักหน่อย”

รู้จัก” เ

ัก” เด็กผมเปียพูดใส่หน้าเอมิลี่ด้วยเสี

เธอเห็นว่าอยู่ห้องเดียวกัน ท

ก็ต้องเข้าหาเหรอ สำหรับฉันเธ

ยากมีเพื่อน” เอมิลี่บอกแ

็ไป อย่ามายืนเกะกะ ยัยตัวประหลาด” เอมิลี่วิ่งออ

ันมอบตัวและชังน้ำหน้ายัยตาสีเทาเป็นที่สุดเพราะคุณครูเอ็นดูม

มองข้ามแต่วันนั้นไม่มีใครสนใจ

เรียน เธอจะต้องกลับมาเป็นท

ป็นเพื่อนกับยัยนั่นต้องเดือดร้อนแน่ๆ เพราะคงไม่

องเอมิลี่จึงหดหู่ตั้งแต่ว

ีแต่คนรังเกียจต่อให้หน้าตาน่าร

ื่องนี้ดีกว่า ห

่เดินไปรับโทรศัพท์

กว่าต้องการพูดกับบิดา

ยด้วยนะคุณ” เอ็ดการ์บอ

่บ้าน

่ได้ น่าจะมาคุยเรื่องเงินทุนน

ห็นสมควรได้เล

หรอกเพิ่งจะบ่าย ดื่

เผื่อคุยกันน

รอก” เอ

วก็ดูปลาที่ตากไว้หน่อย” เมื่อจะมีคนแข

ที่ปลูกไว้หลังบ้านแล้วอ้อมไปด

ลาวางอยู่แต่ตอนนี้ไม่ได้มีแค่ปลามีแมว

ล้จึงเห็นว่าตาของแมวตัวนั้นเก

่อย” เอมิลี่ร้องเรี

หนูไปเจอ

จะกินปลาแต่หนูห้ามทัน เร

จะรอดไหมเนี่ยตัวเล็กเหลือเกินแล

ทั้งเศษดำๆ และน้ำหนองสีเขียวแต่ยังดีที่เจ้าแมว

ห้มันกินได้ไห

กินอะไรนะคุณ” เอ็ดการ์ถามภรร

หน่อย ฉันก็ไม่แน่ใจว่ามันกินปลาทู

หรับเจ้าตัวนี้ยังเล็กนัก เธอไม่แน่ใจว่ามันจะเหมาะหรือไม่

” เมื่อเอมอรวางถ้วยที่พื้น เจ้าแมวดำก็โดดลงไ

่ เขาว่าจะให้โช

าร์ถาม ตอนนี้เขาอยา

ว่ากันมาแ

ทำยังไงกับ

นร่อนเร่มาจากไหนก็ไม่รู้ อาจจะแวะพักเพราะหิวก็เป็นได้ พอมีเรี่ยวแรงอาจจะเดิน

เขาก็ชมว่าแมวลักษณะดีเลี้ยงไว้จะให้คุณแน่นอน พอตกค่ำมันก็มาคลอเคลียร้อ

” คืนนั้นเอมิลี่ปูผ้าขนหนูให้แมวที่มุมหนึ่งข

ไม่ตื่น เอมิลี่รีบย่องลงมาด้วยใจลุ้นระทึก เธอมองไปที่มุมบ้านท

่ยืนคอตกอยู่ตรงบันไดแต่แล้วก็ดีใ

เปิดรับโบนัส

เปิด
แม่บ้านวัยกระเตาะ
แม่บ้านวัยกระเตาะ
“♡ แรกๆ ก็เอ็นดู หลังๆ ก็อยากให้ดูเอ็น ♡ บางส่วนจากนิยาย: กิตตินอนมองเอมิลี่แต่งตัวอย่างเพลิดเพลินแล้วความคิดซุกซนก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ไม่อยากให้เธอใส่เสื้อผ้าเลยให้ตายสิ อยากถอดเสื้อจัง อยากถอดกางเกงด้วย ชุดชั้นในก็ไม่ต้องใส่หรอกบดบังของสวยๆ ทำไม "แล้วพี่โก้ไม่แต่งตัวเหรอคะ" "แต่ง ... แต่งครับ รอเดี๋ยวเดียวนะ" กิตติต้องหยุดความคิดฟุ้งซ่านลงก่อน "พี่โก้ไม่อยากไปใช่ไหมคะ" เอมิลี่เดินกลับไปหาคนที่ยังไม่ลงจากเตียง "อยากครับ ไปสิไปกันเลย พี่แต่งตัวอึดใจเดียวก็เสร็จแล้ว" "ไม่จริงหรอกค่ะ ทำอยู่ตั้งนานกว่าพี่โก้จะเสร็จ" คำเตือน: มีการสูญเสีย มีเหตุการณ์สะเทือนใจ”
1 บทที่ 1 ตอนที่ 1 วันพิเศษ2 บทที่ 2 ตอนที่ 2 หีบสมบัติ3 บทที่ 3 ตอนที่ 3 โอเลี้ยง4 บทที่ 4 ตอนที่ 4 แตกสลาย5 บทที่ 5 ตอนที่ 5 โชคชะตา6 บทที่ 6 ตอนที่ 6 ความทุกข์7 บทที่ 7 ตอนที่ 7 เสื้อสูท8 บทที่ 8 ตอนที่ 8 สงสัย9 บทที่ 9 ตอนที่ 9 พบพิรุธ10 บทที่ 10 ตอนที่ 10 เอ็นดู11 บทที่ 11 ตอนที่ 11 ครอบครัว12 บทที่ 12 ตอนที่ 12 เหตุระทึก13 บทที่ 13 ตอนที่ 13 หวานใจ14 บทที่ 14 ตอนที่ 14 ทะเลและสองเรา15 บทที่ 15 ตอนที่ 15 ร้านหนังสือ