แม่บ้านวัยกระเตาะ

ีผ่า

่ที่ป้ายรถหน้าตลาด กระดาษพวกนี้มีอายุแสนสั้นแค่ไม่

บาทมาให้เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยน เธอรับไป

งคนยิ้มร่า บางคนหงุดหงิดจนสบถคำหยาบ หลายคนเสียใจร้อง

ย์อยู่บ้าง เธอไม่ยินดียินร้ายกับชีวิต

มีเช้าวันใหม่ เธอไม่อยากตื่นขึ้

อที่ใครๆ เรียกป้านุช ทักทายลู

๋ยวหนูขอไปล้างมือก่อนนะจ๊ะแล้วจะออกมาหั

่งที่รั้งไว้คือแมวตัวเล็กๆ มันมาคลอเคลียเลียหน้าตอนที่เธอร้องไห้เหมือนจะปลอบใจหร

้ เธอเป็นคนอ้อนวอนภาวนาขอให้โอเลี้ยงอ

บออมไว้เอาไปลงทุนกับเพื่อนทรยศทั้งหมด ในบัญชีออมทรัพย์ของเธอมีเงิ

งตัวเอง ตอนนี้ต้องรับผิดชอบแ

และตามที่ต่างๆ เธอรวบรวมได้หลายสิบแล

้วรีบเดินผ่านอย่างรวดเร็ว เธอทำไม่ได้หรอกมันน่าอายเหลือเกิน

วามกล้าเดินกล

มิลี่พูดไม่เต็มเสียงกับผ

นุชถามเพราะดูจากหน้าตาแล

นูจำเป็นต

ญาตแล้วใช่ไหม

พวกท่านไ

และน้ำเสียงที่แสนเศร้าของเด็กสาว บอกทุกอย่างหมดแ

้เล

ทำอะไรเป

ยำก็พอได้ค่ะแต่พวกแกงเผ็ดยังไม่ค่อยมั่นใจต้องให้แม่

บนี้ไม่ต้องสอนเยอะ หั

่ร้านข้าวแกงทุกวัน เจ้าของร้านยังใจดีให้ออกไปขายเ

มาเจอเรื่องราวโหดร้ายแบบนี้ เ

ลี่นึกขึ้นได้ว่ามีเรื่องตื่นเต้นเกิดขึ

วยกับเ

เงินของคุณผู้หญิงคนนึงได้

ด้เปิด

ก หนูรีบวิ่งตามคุณผู้หญ

าภูมิใจในต

คุณจ

ด้คุยก

เรียงเบอร์ ตะโกนซะดังเชี

่อกันเดี๋ยวก

นละโลก เขาสวยมากเลยจ้ะ ผิวพรรณขาวผ่

ักจะวนเวียนมาพบกันอยู่เรื่อยๆ เหมือนเอมกับป้านี่ไ

ูดถึงแมวก็นึกถึงตัวนุ่มๆ กับขนนิ่มๆ ของมันนัก ทุกวันนี้เธอหลั

งเธอแน่นอน เวลาที่เธอเศร้ามันจะมา

ม่อ้างว้างเกินไปนักเ

แล้วว่าเธอเคยไปโรงเรียนเคยมีชีวิตเหมือนเด็กทั่วไป เธอยังคิดถึ

่วยเหลือ ตอนนี้แค่มีชีวิตให

้อมช่วยเหลือทุกอย่าง เอมิลี่ซาบซึ้งในน้ำใจ

กับน้ำใจที่มาดามมักซีมเสนอให้แต่เธอปวดร้าวใ

ได้ยินป

ผลอเมื่อไหร่เธอจะตกอยู่ในภวังค์ตลอด ในความคิดนั้นพ่อกั

ะไรแล้ว เอาปลาทู

ป้า หนูกลั

จอกันนะ” นงนุชบอกลา

เจอสาหัสนัก โดนลวนลามจากคนใจทรามยังไม่ทันจะทำใจพ่อแม่ก็จากไปอีก เอมิลี่

่งนี้มาเจอกันนะ” เป็นคำพูดเล็กๆ ให้เ

บนแขน ทำให้เอมิลี่ยิ้มอยู่ในความมืด มันคือเ

องรวมถึงให้กำลังใจตัวเองด้วย เช้าวั

เธอจึงลุกบ้าง แมวไปอาบน้ำเลียขนที่เก้าอี้หวายต

อก็ขี่จักรยานคู่ใจไปทำงานที่ร้านข้า

ี่มาถึงร้านข้าวแกงแล้วแต่วันนี้

ใหม่กัน

งร้านใหม่เอี่ยมแล้วนึกถึงเมื่อก่อน ถ

ุดหนุนกันอยู่แล้ว

่รับคำแล้วเริ่ม

านใหม่เพราะคนแน่นจนหาที่แทรกไม่ได้ บ

าเงียบเหงาไปเ

มา ไม่มีใครกินไ

ชอบป

นงนุชถามแล

คยว่าใครเลย ขนาดร้านเง

้นมีลง เก่าไปใหม่มา สิ่งที่จะ

หนูก็คิด

ด้ไหม พอดีฉันเพิ่งกินข้าวมาตะก

จ้ะ มีน้ำเก๊กฮวย น้ำกระเจี

ตยแล้ว

น้ำใบเต

ิลี่ที่อยู่ห

อเกิน ขอมานั่งรอก่อนดีกว่า เดี๋ยวจะเป็นลมซะก่อ

ตามสบายเ

นเย็นด

งค่ะคุณ ล

เตยได้

วยความดีใจ เธอไม่เคยลืมน้ำใ

ามชื่อเสียงเรียงนาม แม่หนูก็วิ่งไปเสียก่อน เธอเอ