icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

นายช่างใหญ่แห่งอโยธยาที่ข้าอยากได้

บทที่ 4 หิ่งห้อยก็อยากดูผู้(ชาย)ก็อยากได้

จำนวนคำ:2646    |    อัปเดตเมื่อ:19/12/2023

ม่หญิงช่อฟ้าด้วยความเข้าใจ เธอเรียนรู้การใช้ชีวิตในแบบแม่

ลำดวนเห็นติดตัวแม่หญิงมาตั้งแต่วัน

ของสองสิ่งนั้น พลันรอยยิ้มกว้างพร้อมแววตาสุกสกาวปรากฎขึ้นบนใบหน้าของเธอ นั่นทำให้ลำ

ำให้แม่หญิงของพี่ลำดวนยิ

ดด ส่วนในถุงผ้านี่เขาเร

ๆ อธิบายใ

ส่วนนี่เขาเรียกว่ากล้องถ่ายรูปเอาไว้สำหรับเก็บรูปของเราไว้ดูเป็นที่ระลึก

จักเข้าใ

นี่แว่นกันแดดใส่แบบนี้ เวลาแดดออกก็

็หยิบแว่นกันแด

หนาเจ้าคะ ร่มก็กัน

้ แต่ร่มกันลมเข้าตาหรือกันแสงเข้าตา

ลองสวมแว่นกั

เจ้าค่ะ อย่างนี้ใส่ไปก็ลำบากแย่หนาเจ้าค

ดูนะ กล้องนี่ฟ้าก็จะเอาไปถ่ายรูปเก็บไว้เป็นความทรงจำแ

รูปก็ค่อย ๆ ออกมา เธอจ

ดวนนะจ๊ะ ขอบน้ำใจพี่มากที่ดีกับฟ้า รัก

ศจรรย์นักเจ้าค่ะ

กใหญ่ รู้สึกแปลกใจเพราะไม่เคยพบไม่เคยเจ

งพวกฟารังค

็นดูลำดวนนัก ถ้าไม่มีลำดวนเธอคงยั

ะไรไปอี

ค่คิดถึงที่

ชอบเลยเจ้าค่ะ พี่ลำดวนว่าเราไปเดินป่าหมากกันดี

งนานยังมิได้ไปป่าหมากกับใครเขาสักท

คะ ช้อปปิ้งค

อกซื้อของที่อยากได้น่ะ งั

้าค

ล้องลำคอระหงของตนไว้ แล้วสวมแว่นกันแดดโดยมีลำดวนถือร่วมให้อีกด้วย ระหว่างเดินเล่นที่ป่าหมากมีข้าวของมาวางขายมากมายล้วนแต่เป็นของแปลกตาที่น่าตื่นเต้นสำหร

เรือน แต่พลันเท้าของเธอก็ต้องชะงักด้วยเธอสังเก

จ๊ะพี่ลำดวน แลผู้คนต

ทองลวงจักมาช่วยกันออกแบบลวดลายทองคำเจ้าค่ะ เล

ัง ไปดูได้

วยความอยาก

่างไรเล่าเจ้าคะแม่หญิง เราเป็นหญิงหาควรไปเกะกะการทำงานขอ

ากไปดูต้องทำยั

่าช่างทองหลวงจริง

่ะ แม่นายเป็นคนให้บ่าวในครัวเตรียมสำรับไปรับรองช่าทองหล

ูด้วยก็แล้วกันนะ เราขึ้นเรือนกันเถิด”

ปลุกลำดวนที่กำลังนอน

าฟ้าไปดูหิ่งห้อยที่ท่าน้ำอย่างไรเล่า พี่ลำดวน พ

ลุกเท่าไหร่ก็ไม่ยอมตื่น ลำดวนสัญญากับเธอเอาไว้เสียดิบดีว่าคืนนี้จะพาไปดูหิ่งห้อย

วนนะพี่ลำดวนสัญญากันเส

หมือนปฏิบัติภารกิจไม่แล้วเสร็จ เธอก็เลยตัดสินใจหยิบผ้ามาคลุมไหล่อันบอบบางของเธอไว้ เนื่องจากอากาศวันนี้ค่อนข้างเย็น เธอใช้มือกระชับผ้าคลุมไหล่ ส่วนอีกข้างเธอก็ถือตะเกียงจ้าวพายุเพื่อใช้ส่องแสงนำทาง ค่อย ๆ ก้าวเดินออกจากเรือนไปย

ีเท้ากระทั่งมาถึงศาลาท่าน้ำที่เป็นจุดหมาย สิ่งที่เห็นตรงหน้าทำให้เธอต้องตกตะลึง มีหิ่งห้อยส่องแสงเป็นประกายวิบวับเป็นจำนวนมาก เทียบไม่ได้เลยกับที่เธอเคยไปดูหิ่งห้อยที่อัมพวากับเพื่อน ๆ ที่นี่ตอนนี้มันสวยงามอลังการกว่ามากเธออยากให้เพื่อน ๆ มาเห็นอย่างที่ตาเธอเห็นบ้างจัง อาจด้วยสภา

บจากหิ่งห้อยอีก ดีจังเลย เจ้าหิ่งห้อยตัวน้อย ๆ พวกเจ้าใจดีจ

วงตาของเธอก็ยิ้มด้วยเช่นกัน ผมสีน้ำตาลเข้มของเธอยาวถึงกลางหลัง เธอกำลังจ้องมองไปยังหิ่งห้อยที่ต้นลำพูด้วยแววตาเป็นประกายแห่งความสุข ลมเย็น ๆ พัดผ่านมาทำให้ผมของเธอค่อย ๆ ปลิวไปตามแรงลม เขาได้แต่จ้องมองเธอราวต้องมนต์ส

คิดไว้นะ ขอนั่งชมวิวสักพักแล้วก

่อจะไปนั่งตรงที่นั่งที่เธอเดินผ

้า

่นของใครบางคน เธอเกือบทำตะเกียงตกพื้น ดีที่เขาช่วยจับมือไว้

่หญิง ข้าทำเจ้

เมื่อเธออยู่ในอ้อมแขนของเขาทำให้เธอรู้สึกเคลิบเคลิ้มไปอย่างง่ายดายตอนนี้เธอแทบจะละลายอยู่แล้ว รู้สึกตัวอ่อนระทวยราวกับขี้ผึ้งลนไฟ เธอจ้องมองเขานัยน์ตาชวนฝันสมองของเธอกำลังประมวลผลและสรุปได้ว่า หล่อพ่อคุณเอ๊ย หล่อวัวตายควายล้ม หล่อไม่บันยะบันยัง หล่อไม่แบ่งปันใคร มิเชล มอร์โรเน (Michele Mor

เปิดรับโบนัส

เปิด
นายช่างใหญ่แห่งอโยธยาที่ข้าอยากได้
นายช่างใหญ่แห่งอโยธยาที่ข้าอยากได้
“เมื่อยมทูตแห่งกาลเวลาส่งฉันย้อนเวลามาพบกับนายช่างใหญ่ผู้กร้าวใจ หล่อล่ำ แถมกล้ามแน่น แผนการอ่อยนายช่างของฉันจึงเกิดขึ้น "นายช่างใหญ่นี่ใหญ่สมชื่อนะเจ้าคะ" "พูดกระไรของเจ้า" "ข้าชมเจ้าค่ะ ใหญ่นักข้าชอบ แบบว่าประทับใจเจ้าค่ะ" "พูดจาอย่างคนวิปลาสหารู้ความไม่" ---- เมื่อต้องมาอยู่อโยธยา เมื่อเจอคนถูกตาต้องใจ เมื่อรู้สึกคลั่งรักเกินจะทนไหว เมื่อแม่บอกให้เชื่อใจ เมื่อพ่อไม่อยากให้ออกเรือน ฟ้ารดา มหานคร หญิงสาวทะลุมิติมายังอโยธยา ที่นี่เธอได้เจอกับนายช่างทองหลวงที่ถูกตาถูกใจ ก็ในเมื่อกลับไปไม่ได้ แผนการอ่อยนายช่างแบบเนียน ๆ จึงเกิดขึ้น นายช่างใหญ่ นายช่างทองหลวงผู้หล่อล่ำ กล้ามแน่น เขาจะต้านทานเสน่ห์ของแม่หญิงผู้ไม่เหมือนใครในอโยธยาได้หรือไม่ โปรดติดตามอ่านได้ใน "นายช่างใหญ่แห่งอโยธยาที่ข้าอยากได้"”