ตะวันน่านน้ำ

อเปล่าคะค

านน้ำก่อนจะถามความพอใจของชายหนุ่มว่าฝีมือของ

ดูดีกว่าเด

ชมพูยิ้มกรุ่มกริ่มนับถือในฝีมือการเนรม

ของสิเก่งๆทุกคน...พี่

ค

ับก่อ

รั

เล็กน้อยเพราะเธอไม่มีใครให้เกาะจึงเดินไม่ค่อยถนัดแถ

ดเลยค่ะคุณน่านรองเท้

้เธอเรียก

ะลืมไปตะวันต้อง

ียกน่านน้ำใหม่ด้วยตื่นเต้นเสียจน

่เรียวเพ

ี่ได้รู

ยสาวน้อยตรงหน้

นกัน

พราะที่นี่เป็นโรงแรมที่ค่อนข้างหรูพอสมควรแถมผู้คนที่รายล้อมก็มีแต่คนที่ดูดีทั้งนั้น

อยถนัดเกาะพี่

เธอคงไม่ถนัดในการอยู่ในชุดแบบนี้เท่าไรจึง

คุณน

ที่แขนของเรียวดีใจที่ชายหนุ่

ฉัน...เกาะฉันได้คนเ

ึงมือเธอให้ไปเกาะแขนเขาทั้งยังกุมมือเธอไว้แน่นไม่ยอมปล่อยเพราะวันนี้หญ

่อ.

เธอเกาะแขนของน่านน้ำเอาไว้แน่นขณะที่เขาก้าวเดินเพ

ลังทั้งสองใบหน้าที่เคยนิ่งเฉยกลับแอบมียกยิ้มมุมปากด้วย

าไปทักทายบ่าวสาวชายหนุ่มยิ่งเห็นว่าเมธาวีไม่ได้สนใจอะไรเขาก็ยิ่งหงุ

ิดจะทำอะไ

มเจ้าบ่าวของเธอมาคุยกับเรียวถ

ไรเหร

เห็นว่าน่านน้ำนั้นจงใ

ป็นเด็กที่มหาลัยที่เมสอนค่ะปกติเธอจะใส่แว

ีดูออกว่าน่านน้ำทำเช่นนี้เพื่ออะไรที่เธอเลิกกับเขาไม่ใช่แค่เพราะ

มที่คุณจะเข้า

่ยมาเช่นนี้เขาคงปฏิเ

้าจะรู้หรือเปล่าว่าลากตะวันมาเ

เป็นเพราะไม่ได้สวมแว่นเล่นเดินหลี่ตามองทุกอย่างแบบนั้นมีหรือเธอจะดูไม่ออกอีกเรื่องที่เธอเป็นห่วงคือความปล

.

ะทำอะไรใครจะห้ามได้เขาก็ได้แค่คอยเตือนอยู่ห่

.0

ไรขนาด

นที่เตียงได้ก็เอาแต่นวดเท้าขึ้นมาที่น่องสลับกันอยู่อย่างนั้นสองข้างนานสองนานเพราะรู

ีอะไรเกินเลยไปมากว่านั้นแต่ที่น่าสงสัยก็คือเขาทำไมถึงได้เดินแนะนำตัวเธอทั่วงานว่าเป็นคู่หม

มาคิดอะไรต่อ

องไปหาแม่ที่โรงพยาบาลเพื่อบอกให้รับรู้ว่าตอนนี้เรานั้นหมดหนี้กันแล้วด่านต่อไป

นต

ครรู้ได้ว่าเป็นลูกเต้าเหล่าใครก็ได้ถูกตีแผ่ออกข่าวว่าจนอร

มั้นหมายกับใครตั้งแต่เม

ันหย่อนก้นนั่งดีอรอนงค์ก็โพล่งถามหลานเธอด้วยความร้อน