icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon
รักเลือดมาเฟีย

รักเลือดมาเฟีย

ผู้เขียน: จิรัฐติกาล
icon

บทที่ 0 บทนำ

จำนวนคำ:2338    |    อัปเดตเมื่อ:20/09/2024

ป็นพ่อที่ไม่ใช่พ่อแท้ ๆ จารมีน เพราะว่าพ่อจริง ๆ ของเขาก็คื

ข้างสนิทกันพอสมควร แต่พอรู้ว่าอีกฝ่ายฆ่าพ่อตัวเ

้ว และตอนนี้ ก็ยอมรับจริง ๆ ว่าไม่ว่าเขาจะพย

กขึ้นมองไปยังกระจกตรงหน้าเพื่อมองไปยังนักท่องเที่ยวราตรียามค่ำคืนกำ

กฝ่ายกำลังโยกย้ายเต้นตามจังหวะด้วยชุดเดรสสั้นสีแดงเ

กจากตัว จากนั้นก็เดินโซซัดโซเซเดินได้ไม่นานก็รู้

ทเลอร์บอดีการ์ดรู้ใจ “ผู้หญิงคน

ที่จริงถ้าเธอได้สติไม่เมาก็คงจะยากหน่อย แต่นี่

เท่าที่เคยทำมาเลยด้วยซ้ำ ไม่นานหญิงสาวก็ถูกพาไป

องตอนนี้ของเธอรู้สึกปวดตึบทั้งศีรษะ จำได้ว่าตัวเองกำลั

้บนเตียงนุ่มที่ตอนนี

ัว พอเห็นว่าเขาคล้ายคนฝรั่งเศสจึงพูดภาษาฝรั่งเศส

กเขาออก แต่มือหนาที่จับกดมือเธอลงบนเตี

ก้มมองสภาพตัวเองก็ยิ่งโมโหใหญ่ เพราะตอน

าก็ไม่สนเช่นกันเมื่อยกตัวขึ้นแล้วถอดซิปกางเกง เธอที่หลุดจากมือเขาก็พยายามจะหนีเขาก็

ดี ๆ ก็ไม่ได้ แต่บังเอิญฉันชอบ

ธอก่อนตบท้ายด้วย “ผมชอบคนไ

ด้วยไม่ทราบ “คนไทยมีทั่วปารี

ถ้าพรุ่งนี้ก็ไม่แน่หลั

นี้ที่อยู่ในสภาพโดนขัง มือทั้งสองข้าง

าลำแขนเธอ ไม่สิรู้สึกว่าจะใหญ่กว่าด้ว

นจะแจ้งตำร

วจพวกนั้นล้วนรับ

แถมดีไม่ดีถ้าคุณเดินออกไป ทั้งสภาพ

นจากโซ่แต่ยิ่งดิ้นรนเท่าไรมันก็ยิ่งแน

บกันมาหนึ่งปีหักหลังนอนกับเพื่อนสนิทอย่างเลือดเย็น มาถึงตอน

งไม่ได้มาพบเจอกันอีก พอคิดได้แบบนี้เธอก็เลยเลิ

นะ พูดง่าย ๆ

้ามาเร็ว ๆ เข้า เธอจะได้รีบกลับ

้ารำคาญของอีกฝ่าย จึงยกขาเธอข

าห้ามอีกฝ่ายแล้

ะเล้าโลม

“ไม่จำเป็นฉันไม

กหน้าได้ พูดจบเขาก็ใช้ท่อนเอ็นใหญ่กระแท

ยังคงอยู่ พอได้รับท่อนเอ็นที่ใหญ่เท่ากำปั้นเข้ามา เอวหนาขยับโยกได้ไม่ทันไ

รื่องแบบนี้ พวกเราคบกันก็จริงแต่เธอก็ไม่เคยยอมมอบสิ่งนี้ให้ พอคิดถึงแฟนสารเลวน

ไม่ซ้ำหน้า จะได้สมกับเวลาที่เสียไปถึงหนึ่งปี คนคิดประ

หมดไล่พรวดเข้ามา ได้สำเร็จร่องรักของเธอแ

หญิงแบบนี้ที่ยอมนอนกับคนแปลกหน้าจะไม่เคยได้อย่างไร จากนั้นก็ขยับโยกเอวเข้าใส่ร่องรักที่คับแน่นเสียดสีจนเขารู้สึกพอใจ ไม่นานน้ำรักก็ไหลออกมาหล่อล

มญ่ารู้สึกดีใจที่เป็นอิสระ แต่เปล่าเลยเขากลับอุ้มเธอไ

๋ยวค

ังไงฉั

เห็นหนังสดที่เธอแสดงกี่พันคนกัน ปากคิดห้ามปรามแต่เขาก็รู้จังหวะโย

ท่อนเอ็นของเขา อยากให้เขาเร่งความเร็วขึ้นอีก ขึ

้นก็ยกเธอขึ้นวางบนเก้าอี้ที่วางอยู่ใกล้กัน เอวหน

าย แต่อีกคนก็ไม่ได้สนใจ ใช้นิ

้ว “โอ๊ยเจ็บ” นิ้วหนาสอดลงไปเต็มนิ้ว

ปกับพื้นระเบียงจากนั้นก็จ่อ ท่อน

คย” เมญ่ายอมขอ

จึงยอมหยุดสิ่งที่ตัวเอง จะทำ จากนั้น

ตัวเอง

คิดนอนกับคนจับตัวมา เขาต่างหากที่

มือบีบคางเธอจนแน่น “พ

กแล้ว “เจน” ถ้าไม่ยอ

องเรียกตั

ระแทกเข้ามาทำให้เธอร้อง จากนั้นก็เอ่ยปากประชดคนตรงห

ลงจูบเธอ ไหนบอกว่าไม่จูบคนแปลกหน้

จนอยู่ ริมฝีปากสากลากริมฝีปากนุ่มก่อนจะเลื

ึงรักคนอื่น พอคิดได้ก็เงย

ี๋ยวก็ทำเป็นแค้นมาก ถ้าเธอตายวันนี้ตอนนี้ก็ไม่ต้องสงสัยว่าใ

เปิดรับโบนัส

เปิด
รักเลือดมาเฟีย
รักเลือดมาเฟีย
“เขาคือตัวร้ายที่ไม่มีใครต้องการ เลือกหญิงสาวก็เพื่อเป็นตัวแทนอีกคน แต่สุดท้ายแล้วทำร้ายเธอไปเท่าไร พอเธอหอบลูกเขาหนี เขาก็แทบเป็นหมาบ้าตัวหนึ่ง!! พบบทรักที่ร้อนแรงกว่า ทั้งบ้าเถื่อน ทั้งเลือดสาดกระเซ็น พระเอกที่ขึ้นอย่างเสือลงอย่างโบ้ ***************** ภายใต้แสงจันทร์ที่ส่องเข้ามาแม้แต่เครื่องทำความอุ่นในห้องก็เหมือนจะไม่ได้ผล ความเย็นยะเหยือกบนกายเธอนั้นกำลังถูกมือสากลากไล้ตั้งแต่สะโพกเลื่อนขึ้นมาจนถึงเอวคอดเขาโน้มลงจูบหน้าท้องที่แบนราบ ใช้ริมฝีปากหยาบนั้นจูบสัมผัสผิวรอบสะดือเหมือนหยอกล้อมืออุ่นร้อนนั้นกลับไม่แตะส่วนใดของเธอสักนิด เมญ่าลืมตามองเขาที่เงยหน้ามาสบตาเธอพอดี แววตานั้นดูร้ายกาจเมื่อกำลังต้องการให้เธอพูดว่าให้เขาทำต่อหรือหยุดแค่นี้ หญิงสาวสัมผัสถึงลมอุ่นตรงร่องอกมือบางก็กำผ้าปูแน่นบีบรั้นจนแทบทนไม่ไหว กายด้านล่างก็ขยับไปมากระสับกระส่าย เขาที่นิ่งมานานเมื่อเห็นแววตาเธอเหมือนคนใกล้ทนไม่ไหวก็ถาม "ให้ฉันทำต่อไหม" พูดจบก็ใช้มือแตะที่หน้าอก เจ้าของร่างสะดุ้งเฮือกขึ้นตัวลอยเขาก็ยกหนีทันที สายตาเธอมองมือเขาอย่างเสียดายปากเลยยอมพูด "ช่วยฉันหน่อยค่ะ ฉันทนไม่ไหวแล้ว" ปากเธอยอมหลุดพูดออกมาจนได้ เป็นเรื่องหน้าอายเหลือเกินแต่ตอนนี้ร่างกายเธอร้อนผ่าวไปทั้งร่าง "ไม่กลัวฉันแล้ว" แน่นอนว่าเขาจับอาการเธอได้ตั้งแต่ที่โรงแรมจนมาถึงในรถและตอนที่แกล้งเมาอยู่ด้านล่างนั้นอีก ลูเฟียมองหญิงสาวร่างกายนุ่มนั้นชวนหลงใหลอย่างขย้ำให้รู้แล้วรู้รอด แต่เพราะเธอเห็นปากแข็งและไม่ยอมอ่อนข้อให้เขา เขาก็เลยต้องเล่นเกมใครทนไม่ไหวก่อนกันตอนนี้ ถามว่ากลัวเขาไหมเธอก็ต้องตอบว่ากลัวแน่นอน เพียงแต่ร่างกายที่สมบูรณ์แบบตรงหน้านั้น หากปฏิเสธตอนนี้ใครรู้ก็ต้องบอกว่าเธอ "โง่" ที่สุด แน่นอนคนพวกนั้นต้องมาเห็นตอนที่เขาโกรธด้วย เพราะถ้าเห็นอย่างที่เธอเห็นคนพวกนั้นอาจจะไม่อยากให้เขาอยู่บนร่างแบบฉันตอนนี้แน่ "ฉันไม่กลัวและพร้อมแล้วค่ะ" พูดจบเธอก็ยกมือขึ้นผลักอกเขาให้ลงนอนจากนั้นเธอก็ขยับขึ้นอยู่บนตัวเขาสีหน้าและแววตานั้นเหมือนจะทนไม่ไหวอีกแล้ว!!”
1 บทที่ 0 บทนำ2 บทที่ 1 No.13 บทที่ 2 No.24 บทที่ 3 No.35 บทที่ 4 No.46 บทที่ 5 No.57 บทที่ 6 No.68 บทที่ 7 No.79 บทที่ 8 No.810 บทที่ 9 No.911 บทที่ 10 No.1012 บทที่ 11 No.1113 บทที่ 12 No.1214 บทที่ 13 No.1315 บทที่ 14 No.1416 บทที่ 15 No.1517 บทที่ 16 No.1618 บทที่ 17 No.1719 บทที่ 18 No.1820 บทที่ 19 No.1921 บทที่ 20 No.2022 บทที่ 21 No.2123 บทที่ 22 No.2224 บทที่ 23 No.2325 บทที่ 24 No.2426 บทที่ 25 No.2527 บทที่ 26 No.2628 บทที่ 27 No.2729 บทที่ 28 No.2830 บทที่ 29 No.2931 บทที่ 30 No.3032 บทที่ 31 ตอนพิเศษ33 บทที่ 32 ตอนพิเศษ34 บทที่ 33 เจ้าพ่อแดเนียล