icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ก็บอกว่าไม่ใช่พระรองไงฟ้ะ

บทที่ 3 ก็บอกว่าไม่ใช่พระรองไงฟ้ะ

จำนวนคำ:1773    |    อัปเดตเมื่อ:01/10/2024

นตัวสั่

รขอรับ นา

ากาศยามบ่ายแสงอ่อนๆส่องภายนอกแทบจะเผาบ้านให้สุก ยิ่งห

เหงื่อซกเลขาเขาใส่

้าตัวสั่นเทิ้มกว่าเดิมอ้าปากตอบ หลังจากเจ

ษัทนั่นมีแนวโน้มจะเข้ามาเป็นค

ัจจุบันเหลื่อมล้ำมากเกินไป การแข่งขันในวงการนี้ถ้าเริ่มแล้วก็ยากจะหยุด มีแต่ทำใ

่ยวหูแก้วกาแฟดำอุ่นๆขึ้นดื่มหลังจากให้มั

ั่งนั้นหายตัวไปแล้วครับท่าน

ไปหร

พมาปั

ล้

อยผม

หมดบ้านนั่นแหละ กูเกี่ยวล้

ถูกแบกพาดบ่าห้อยโต

มแก้ผ้าจ้องจะกระโจนลงน้ำ แต่ก็ถูกเจ้าของบ้านที่ทำตัวเป็นสัตว์ครึ่งบกคร

้ยอมโดย

ยเรื่องนี้มีหัวไว้กั้นหู ถึงจับผมที่สภาพเหม็นยิ่งกว่าปลาเน่าเข้าบ้าน จะเก

เป็

ยผม ผมชื่อ

เฉินเป

นก็คือเตี

มเบื่อคำ

มีครบทุกแบบ ห้องผิงไฟที่ใหม่เหมือนไม่มีการใช้งาน ห้องรับประทานอาหารที่เหมือนห้องประชุมในโลกเดิมของผม และห้องอาหารที่มีพวกขนมป

่อยากได้คำตอ

ันไดใต้ดิน ไฟอัตโนมัติสว่างขึ้นตามท

มืดๆ ไม่มีเฟอร์นิ

ไม่อยู่ที่

ม่ต้องตอบก็

อ๊

ดซ

่ฟังก็ไม่ต้อ

ือกำลังจะพ้นรอบคอก็จับท้ายทอยร่างสูงไว้แล้วกระโดดงับแง่งทางข

น่นๆเปลือยชื้น

าทีผ

ผมอึ้งๆทำท่าทางเอ๋อ

น่าอร่อย

็ยังดูนุ่มนิ่มอยู่ กำลังส่งกลิ่นหอมๆ

งเสื้อออกมาพันแขนซ้ายเป็นถุงกระเป๋า รวบขนมบนโต๊ะห้องอาหา

ก่อนสิถึงจะถูก จะปล

างออกมันอย

ดีปากไม่ว่างตบ

ู่ข้างทางแดดร้อนๆ แถมได้อา

ดีๆตายตรงน

อที่อยู่ก็ไม่ต่างจากหมา วันนี้บุญปากแท้ๆ สองขาค่อยๆเดินลงไปห้องใต้ดิน พ้นซี่กรงมาก็หย่อ

เดินตามมาต้อยๆถึงเมื่อครู่พิงประ

ที่ค

ดๆอยู่เลย ขนมปังนี่ก็ไม่แห้งแข็งรู้สึกถึงรสยีสได

งหันหลังใส่มาตั้งแต่เมื่อครู่กลับเห็นเขาเป็นอากาศ กินเอากินเอาทำทีท่าอย่างกับกลัวใคร

: ฉันน่ะ

ชั่วโ

งครั

กินเพลิน หันมาอีกทีพระเอกนั่นก็หายไปไหนแล้วไม่รู้ ประ

่อยกลับไปที

คิดเมื่อครู

” เอามือ

่าน ข้อมูล

นเป็นแค่ขอท

ยากเ

ำลังทำตัวลับๆล่อๆเนื้อตัวมอมแมมทำอะไรดุ่มๆอยู่ริมแม่น้ำ เขาก็แทบปรี๊ดปรอทแตก ผุดคิดวิธีทรมานให้

ียง

้องทำงานทันทีที่ได้ยินเสียง

ันอะไ

ะไปหมดเลยค

ลิ้นชักและข้าวของถูกรื้อเละกระจัดกระจายเกลื่อนพื้น คราบไข่ไก่ที่ฝาผนัง เจ้านั่นหันมามองพร้อม

มันอ

ีด

้าใจว่าห่อมีดนี่มันอะ

่าง่ายๆ จริงๆผมยังหิวนิด

ไปถึงกับหันมองหน้ากันอ้าปากค้าง พอสำรวจไปรอบห

บิดได้ด้วยซ้ำ ทำแบบนี้…มั

เปิดรับโบนัส

เปิด
ก็บอกว่าไม่ใช่พระรองไงฟ้ะ
ก็บอกว่าไม่ใช่พระรองไงฟ้ะ
“เตียวเฉิน ก่อนตายเป็นอย่างไรไม่รู้ แต่ในโลกใหม่ เขาเป็นพระรองมาดแมนแม้ตัวจะไม่มีกล้ามแซงหน้าพระเอก ในเมื่อเกิดมาหล่อ รวย หน้าตาการศึกษาดี แต่ข้างในวิญญาณไม่มีความรู้สักกะติ๊ด เขาจึงพยายามใช้สมองอันน้อยนิดหาหนทางรอด ด้วยการ มุดโพลงหมาลอดออกไปเป็นขอทานเสียเลย มู่จิน พระเอกของโลกใบนี้ นักธุรกิจและผู้มีอำนาจที่สุดในเมือง ชายหุ่นกล้ามที่ชอบใส่สูทผูกไทป์ แล้วหมกตัวอยู่แต่ในบ้าน สีหน้าของเขาเยือกเย็นตลอดเวลา อะไรๆในโลกก็น่ารำคาญไปหมด ยกเว้นวันที่เห็นตัวอะไรปีนเข้าบ้าน ꧁{★... ★}꧂ เกิดใหม่ก็ต้องดิ้นรนหนีออกจากบ้าน พอนึกไปแล้ว เข้าร่างพระรองมาได้ไม่กี่เดือน แต่เดี๋ยก็ถึงเวลาที่พระเอกนายเอกเขาก็จะเจอกันแล้ว ผมก็ชิงหนีออกไปเป็นขอทานก่อนน่ะสิ เรื่องอะไรจะอยู่รอแบดเอ็น เอ๊ะ ผู้ชายที่เปลื่อยกายนั่นหน้าคุ้นๆ ทำไมบ้านที่ผมปีนกำแพงเข้าไปมันดันเป็นบ้านพระเอกล่ะ ซวยแล้ว งั้นตีเนียนไม่รู้ไม่ชี้ก่อนแล้วกัน ทั้งที่ตั้งใจจะอยู่ที่นี่อีกนิดเดียวแท้ๆ พวกคนใช้เองก็บูลลี่กันอยู่ได้ ผมมั่นใจว่าพระเอกต้องโยนผมออกไปในไม่ช้า เขาน่ะระแวงผมเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว แต่... แปลกๆ นะ ขอทานแล้วได้เสื้อผ้า อาหาร เพชรพลอย ที่แปลกกว่าคือ พอผมอาละวาทพังบ้าน เกิดอะไรขึ้นรู้ไหม เจ้าของบ้านซื้อเฟอร์ใหม่มาให้พังเพิ่มน่ะสิ วันๆหัวจะปวด เขาจับผมมัดตั้งเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ในห้องทำงาน แล้วก็เอาแต่นั่งครุ่นคิดว่าพรุ่งนี้จะเอาอะไรมาให้ตอนผมขอทานดี ผมนี่ขมวดคิ้วเลย ꧁{★... ★}꧂”
1 บทที่ 1 ก็บอกว่าไม่ใช่พระรองไงฟ้ะ2 บทที่ 2 ก็บอกว่าไม่ใช่พระรองไงฟ้ะ3 บทที่ 3 ก็บอกว่าไม่ใช่พระรองไงฟ้ะ4 บทที่ 4 ก็บอกว่าไม่ใช่พระรองไงฟ้ะ5 บทที่ 5 ก็บอกว่าไม่ใช่พระรองไงฟ้ะ6 บทที่ 6 ก็บอกว่าไม่ใช่พระรองไงฟ้ะ7 บทที่ 7 ก็บอกว่าไม่ใช่พระรองไงฟ้ะ8 บทที่ 8 ก็บอกว่าไม่ใช่พระรองไงฟ้ะ9 บทที่ 9 NC10 บทที่ 10 ก็บอกว่าไม่ใช่พระรองไงฟ้ะ