icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

สวาทรัก อสูรร้าย

บทที่ 10 10

จำนวนคำ:1627    |    อัปเดตเมื่อ:20/10/2024

โคงะซึ่งเป็นมือซ้าย-ขวาของทาคุยะ และลูกน้องชั้นปลายแถวอีกสามสี่คนเท่านั้นที่ไป และที่สำคัญลูกน้องคนสนิทของทาคุยะไม่ทราบด้วยว่าหัวหน้าของเขาไปไหน เขาเดินทางออกจากประเทศญี่ปุ่นก่อนวันที่สุชาลินีจะเสียชีวิตสามวัน ถามไถ่มารดาของสุชาลินีเองก็ไม่ได้ความอะไร เนื

ง จึงไม่มีใครเคยเห็นหน้าค่าตาของลูกน้องหนุ่มคนนี้ คอยตามสืบเรื่องนี้ให้ แต่ดูท่ามันจะไม่ง่ายอย่างท

ั้น ซึ่งเขาเองก็ไม่ทิ้งประเด็นนี้ไป สืบเสาะทุกชื่อที่มีอยู่ในมือ ยกเว้นชื่อและนามสกุลของคุณครูสาวที่ทาเคชิหลงรักเท่านั้นที่ไม่ได้ตามสืบ เป

้วย” เรียวพึมพำเบาๆ กับตัวเอง เขาหวังเหลือเกินว่าจะมีปาฏิหาริย์มาช

คาดไว้ที่เอวกระชับเอาไว้ในมือแน่น เดินไปที่ห้องนอนที่อยู่ชั้นสองทันที ฮิเดะโอะกับเคตะสองลูกน้องคู

งสาวคนหนึ่ง ที่ยืนตกตะลึงกับภาพของชายสามคนกำลังเล็งปืนมาที่เธอ ยิ่งท่าทางของผู้

านแทนค่ะ” แม่บ้านสาวที่มาทำงานแทนน้องสาวพูดเสียงสั่น คานะจังคือแม่บ้านที่เรียวจ้างมาทำความส

รเธอก็เป็นลูกจ้างคนหนึ่งของเขา อีกทั้งตอนที่สุชาลินียังมีช

สะเข้ามาทำความสะอาดโดยพลการ ไม่ได้ขออนุญาตคุณเรียวก่อน มิซาโอะขอโทษด้วยนะคะ” มิซาโอะตอบตามความเป็นจริง ระหว่างที่น้องสาวเข้าโรงพยาบาลนั้น คานะจังได้ให้กุญแจบ้านรวมทั้งเบอร์โทรศัพท์ของเรียว เพื่อบอกให้เขารู้เหตุผลที่คานะจังให้มิซาโอะเข้าไปทำความสะอาดบ้านแท

ไม่ใช่ว่าเรียวไม่ไว้ใจ แต่กันไว้ดีกว่าแก้น่าจะดีที่สุด อีกอย่างเขาไ

ครับ เรื่องที่คานะจังให้มิซาโอะมาทำความสะอาดให้ก็เป็นจริงอย่างที่เธอพูดครับ” เคตะรายงานหลังจากที่โท

ช่วยหรือเปล่า

ังสือและกรอบรูปที่เธอทำตกด้วยความไม่ตั้งใจ เพราะแมลงสาบเจ้ากรรมที่ตกลงบนแขนของเธอ ด้วยความตกใจจึงสลัดมันอย่างแรงเพื่อ

ามตัว ทำให้มือของมิซาโอะที่กำลังหยิบรูปถ่ายใบนั้นชะงักลง เรียวเดินมาหยิบรูปถ่ายของคนรักขึ้นมา ก่อนจะดึงรูปถ่ายที่ซ้อนอยู่ออกมา ภาพนั้นคือภาพของคนรัก

เปิดรับโบนัส

เปิด
สวาทรัก อสูรร้าย
สวาทรัก อสูรร้าย
“"คนอย่างเธอความเจ็บปวดแค่นี้มันยังน้อยเกินไป เธอต้องเจ็บเหมือนกับที่มินามิเจ็บ และต้องเจ็บยิ่งกว่าหลายร้อยเท่า ฉันจะทำให้เธอตายอย่างช้าๆ แต่ทุกข์ทรมานแสนสาหัส เธอจะไม่ได้ยินหรือสัมผัสกับความอ่อนโยนเมตตาจากฉัน สิ่งที่ฉันจะมอบให้เธอมีเพียงความเกลียดชังเท่านั้น จำใส่กะโหลกไว้" เรียวเหวี่ยงร่างงามไปที่เตียงนอนอย่างแรง มือหนาจับที่ข้อเท้าของเธอไว้แน่นเมื่อรู้ว่าเธอกำลังกระเถิบตัวหนี "หนีสิ หนีเลย ถ้าเธอหนี คนที่ตายเป็นคนแรกคือแม่ของเธอ ฉันจะให้แม่เธอตายเหมือนหมูเหมือนหมาข้างถนน เหมือนกับที่เธอฆ่าแม่ของฉัน" ดวงตาเขาเปล่งแสงแรงกล้าของความอาฆาต เมื่อนึกถึงข้อนี้อยากจะฆ่าหญิงสาวตรงหน้าให้ตายตามมารดาและคนที่เขารัก แต่ความตายอาจจะไม่ทำให้เขาสะใจ นอกจากกระกระทำต่อไปนี้ที่สะใจเขามากที่สุด ทรรศิกาหยุดดิ้นรนขัดขืน เขาจึงปล่อยข้อเท้าของเธอให้เป็นอิสระ จัดการปลดเปลื้องเสื้อผ้าต่อหน้าเธอ ความกลัวเริ่มเกาะกินจิตใจของเธอมากขึ้นเรื่อยๆ อยากจะวิ่งหนีออกไปจากที่นี่ แต่เมื่อนึกถึงมารดา ทำให้เธอก้มหน้ารับชะตากรรมที่กำลังจะเกิดขึ้น เรื่องที่คุณน่าจะสน”