icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ชายพิการผู้นั้นที่ใครไม่เห็นค่านางจะเป็นภรรยาของเขาเอง

บทที่ 1 ข้อตกลง

จำนวนคำ:2072    |    อัปเดตเมื่อ:26/03/2025

ะขอรับ” ไป่จวิ

สร้อยไม่ต่า

กนางไม่รบเร้าให้ลูกรับราชการตั้ง

วเองเลยขอรับ แล้วข้าก็เป็นคนตัดสินใจในท้

าม กองทหารที่ไป่จวิ้นสังกัดอยู่นั้นมีทหารบาดเจ็บล้มตายและพิการมากเป็นประวัติการณ์ ทั้งที่ไม่ใช่สงค

มีเงินชดเชยมอบให้ก้อนหนึ่ง แต่ก็

ราะสภาพร่างกายเช่นนี้ ไม่ว่าไปทา

างรับผิดชอบ หากทำไม่สำเร็จคงไม่มีหน้าไปเจอบรรพ

รบุตรชายของนางเป

ปทำมื้อเที่ยง นี่ก็เลยเวลามาเยอะแล้ว คุยเร

อกว่าไม่เป็นไร แต่คงวิตกและโทษตัวเองไม่ต่างจาก

เกียรติเพื่อวงศ์ตระกูลอะไรกัน ตอนนี้กระทั่งเกียรติของความเป็นคนก็ไม่มี

ครต้องการเจ้าเป็นคู่ชีวิตหรอก

ย ที่แคว้นนี้ไม่ว่าครอบครัวไหนก็ถูกสอนว่า ภรรยาต้องเชื่อฟังสามี หรื

้ว่าครอบครัวไป่แตกต่าง เพราะคนที่

นเลย ตั้งแต่นั้นก็ตั้งใจว่า หากพบคนที่ตนรักและได้ครองคู่กันดังหวัง เขาจะฟังนาง ฟังสิ่งที่น

ามใฝ่ฝันนั้นคงไ

ึงจะตัดสินใจทำลงไปแล้ว แต่ก็อดถามตัวเองไม่ได้ว่า ทำ

กเป็นขี้ปาก

อมมา คงต้องจ้างวานให้คนอื

ไปถึงจุดนั้น หากเมื่อทำไปแล้วก็ต้องออกจากเมืองนี้ ที่ดินและบ้านก็ต้องขายทิ้

ไหม มีใครอยู่

วียนซู่ตกใจจนทำกระบวยร่วงจากมือ นางผลักประตูออกอย่างแรงด้วยความหงุด

า ๆ ที่สวมอยู่คงเข้าใจผิดว

รมดานับว่าดูแลตัวเ

ุระอ

รบกวนกะทันหันเจ้าค่ะฮูหยิน ข้ามา

้างขึ้น นี่เป็นความห

ามาก

ด้วยเจ

ย่างใจเย็นทั้งที่หัวใจกำลังทำงานอย่างหนัก ทั้งที่ตอนเผชิญหน้ากับหมูป่ายังไม่

่านหาคนมาเป็นสะ

้อนใจรีบเข้

” หงเสวียนซู่รู

ำหนักความปรารถนาของสต

และความภักดีของข้าจะมอบให้บุตรชายท่านเพียงผู้เดียว ไม่ว่าจากนี้เขาจ

องนางส่งผ่าน

งมั่นตั้งใจอย่างไรก็ไม่มีสิ่งใดยืน

กแล้วจึงได้มาที่นี่ ทั้งที่ฮูหยินก็กำลังตกที่นั่งลำบาก แต่ทำไมถึง

งอวี๋จิงก็

งทันตา นางลุกจากเก

ะเจ้าคะ ขออภัยด้วย ข

ก้มหน้าก้มตาออ

างตกใจจนเอ่ยรั้งนางไว้แทบไม่ทัน ไม่ค

จ้าจะรีบไปไหนกัน ข้ายั

งศีรษะเล็กน้อย

ไม่มีคุณสมบัต

บัติอะ

จ้าค่ะ บ้านไหน ๆ ก็เป็นแบบนี้” ประโยคหลังนางเอ่ยเ

.

ด้ ทั้งที่สตรีผู้นี้ก็คงถูกกีดกันออกจากสังคมเพราะฐานะของนาง หากหงเสวียนซู่ผู

ี่ก็ช่างตื่นตระหนกเสียจริง

้านอีกครั้ง ต่างฝ่

มเครือแบบนี้หากแต่งเข้ามารังแต่จะอึดอัดต่อกัน เช่นนั้นมาพูดกันตรง ๆ จำ

ก แต่โอกาสมาอยู่ตรงหน้าแล้

องกล่าวเช่นนี้ แต่ข้

งินนำพาแท้ ๆ

พูดเรื่องนี้ได้อย่างโอหัง” น้ำ

เงินซื้อตัวให้เจ้

วนให้อึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก แต่ใน

าน หากคนแรกเป็นหญิงก็ไม่เป็นไร จะมีกี่คนข้าก็เล

กลงเจ

ู่ยกยิ้มมุมปากอย่างพอใจ ดูเหมือนว่านางจะ

จะอยู่กับลูกชายข้าที่คนตราห

เปิดรับโบนัส

เปิด
ชายพิการผู้นั้นที่ใครไม่เห็นค่านางจะเป็นภรรยาของเขาเอง
ชายพิการผู้นั้นที่ใครไม่เห็นค่านางจะเป็นภรรยาของเขาเอง
“ไป่จวิ้นเดิมทีก็เป็นเพียงทหารชั้นผู้น้อย ที่ไม่น่าจะได้รับความสนใจอะไรในกองทัพ ทว่าเมื่อสงครามจบลง และกลับมาพร้อมชัยชนะ เขาจึงได้เงินรางวัลมาจำนวนหนึ่ง ส่วนหนึ่งเพื่อปลอบขวัญที่ต้องจากบ้านไปเป็นระยะเวลานาน อีกส่วนก็เป็นสินน้ำใจตอบแทนที่เขาต้องกลายเป็นคนที่ไม่ต่างจากคนพิการ เดินเหินไปไหนก็ไม่คล่องแคล่วเช่นเมื่อก่อน และเรื่องนี้ก็สร้างความกลัดกลุ้มให้กับมารดาของเขาอย่างมาก เพราะไม่ว่าจะส่งเทียบดูตัวไปสักกี่ครั้งต่างก็ถูกปฏิเสธ ทว่ามีเพียงสตรียากจนที่เป็นเพียงบุตรสาวของชาวนาจน ๆ คนหนึ่งเท่านั้นที่ยินยอมแต่งเข้าสกุลไป่ แรกทีเดียวไป่จวิ้นไม่ใคร่จะชอบใจภรรยาของตนนัก ด้วยคิดว่านางยินยอมแต่งกับชายพิการเช่นเขาเพียงแค่เพราะเรื่องเงินทอง แต่ความอ่อนโยนและมุ่งมั่นที่จะดูแลเขาของ จางอวี๋จิง'กลับค่อย ๆ ละลายน้ำแข็งในใจของชายหนุ่มลงอย่างช้า ๆ ส่วนทางจางอวี๋จิง นางก็เริ่มมองเห็นความอบอุ่นของสามีที่นางไม่คิดว่าจะรักได้คนนี้เพิ่มขึ้นทุกวัน และนางก็ได้ตั้งปณิธานอันแน่วแน่ว่า จากนี้ไปจะขอเป็นภรรยาที่ซื่อสัตย์ต่อเขาไปจนชั่วชีวิต สามีของนางพิการเดินเหินไม่สะดวกแล้วอย่างไร นางจะขอเป็นแขนขาให้แก่เขาเอง”
1 บทที่ 0 บทนำ2 บทที่ 1 ข้อตกลง3 บทที่ 2 การตัดสินใจ4 บทที่ 3 จะจัดงานแต่งที่เรียบง่าย5 บทที่ 4 หาฤกษ์งานแต่ง6 บทที่ 5 งานแต่งงาน7 บทที่ 6 ข้าวใหม่ปลามัน8 บทที่ 7 วางแผนทำสวน9 บทที่ 8 ไปตลาดเมืองอวี้10 บทที่ 9 ช่วยกันทำมาหากิน11 บทที่ 10 การค้าขาย12 บทที่ 11 เรื่องวุ่นวายวิ่งมาหาถึงที่13 บทที่ 12 เสนอตัวเป็นอนุ14 บทที่ 13 ความสงสัยภายในใจ15 บทที่ 14 ความวิตกกังวล16 บทที่ 15 เรื่องน่ายินดี17 บทที่ 16 ถูกดูแลอย่างดี18 บทที่ 17 ผลกระทบจากสงคราม19 บทที่ 18 อพยพออกจากแคว้น20 บทที่ 19 เริ่มต้นชีวิตใหม่21 บทที่ 20 งานประกวดพืชผล22 บทที่ 21 วันเวลาผันผ่าน23 บทที่ 22 บทส่งท้าย