เติมเงิน

ประวัติการอ่าน

ออกจากระบบ

ดาวน์โหลดแอป

ชายพิการผู้นั้นที่ใครไม่เห็นค่านางจะเป็นภรรยาของเขาเอง

ผู้เขียน: หลิ่งฟาง//พิมพ์สีทอง

บทที่ 0 บทนำ

จำนวนคำ:1110 | อัปเดตเมื่อ：26/03/2025

ิการ

อให้ตายจึงคิดว่าไม่เป็นไร การตายของตนจะนำมาซึ่งเกียรติยศและชื่อเสียงให้แก

นหรือเปล่า” เสียงซุบซิบจากคนที

ิง ๆ ว่าไหม

่ายเงินก้อนใหญ่ให้คนที

ใจนะ ข้ามีบุตรสาววัย

นล่ะ ลูกต้องได

บอายแ

บราชการอีกก็ไม่ได้แล้ว

าววัยกลางคนทั้งสองร้องลั่นด้วยความ

่เจ

ว้ด ๆ น่าร

็กไร้มา

าทมากอย่างนั้นสิ รีบไสหัวไปเลย ไม่อย

วกนางหวีดเสียง

ปอย่างที่จางอ

ว แต่ภัยแล้งและความอดอยากที่เคยได้เผชิญก็ทำให้พวกเขาไม่เหลืออะไร ชีวิตกลับตาลปัตรจากคนมั่ง

ัยปักปิ่นมาได้

ียวแล เพียงมีบางอย่างที่คนที่นี่ตัดสินว่าบกพร่องก็จะถูกกีดกันออกไปนอ

ีอยู่เกลื่อนเมือง ที่นี่

ก่อนนะเจ้าคะ” นางตะโกนเสียงดัง เพราะ

” ได้ยินเสียงน้องชายตอบกลับมานางก

เก็บผักและตกปลาอยู่ตามรายทาง นางเดินลึกเข้าม

านแ

ายเจ้าเป็นอ

าวกับปลาไว้ให้แ

หรอก” จางอว

บมานั่นไหม” เรื่องนี้ติดอยู่ในหัวนาง ส

กัน ทำไม หรื

้า

เหมาะสม ไม่ใช่สตรีใดก็ได้ที่ไปหา ถึงออกจากราชการม

้งใจจะหาคู่ครองให้ลูก จางอวี๋จิงไม่ใช่คนขี้ริ้วขี้เ

ใครเมินลูกนางได้ แต่คนเ

นเดียว เพียงเพราะนางต่ำศักดิ์กว่า อีกทั้งยังยากจ

่ในกะโหลก ขอแค่แตกต่างไปจากพวกของตน

ไม่มีใครพูดอะไรต่อจากนั้น นางจึงคิดว่าเรื่องนี้จบลงไ

วสำหรับง

มาพบกันที่หน้ารั้วบ้านพอดิบพอดี ยังไม่ทันได้ทักทายก็มี

ตะโกนถามน้องชายที่บั

เกิดอะ

นยายล้มไปแล้ว

สิ้นสุดบท

บทถัดไป

เปิดรับโบนัส

เปิด

ชายพิการผู้นั้นที่ใครไม่เห็นค่านางจะเป็นภรรยาของเขาเอง

หลิ่งฟาง//พิมพ์สีทอง โรแมนติก

“ไป่จวิ้นเดิมทีก็เป็นเพียงทหารชั้นผู้น้อย ที่ไม่น่าจะได้รับความสนใจอะไรในกองทัพ ทว่าเมื่อสงครามจบลง และกลับมาพร้อมชัยชนะ เขาจึงได้เงินรางวัลมาจำนวนหนึ่ง ส่วนหนึ่งเพื่อปลอบขวัญที่ต้องจากบ้านไปเป็นระยะเวลานาน อีกส่วนก็เป็นสินน้ำใจตอบแทนที่เขาต้องกลายเป็นคนที่ไม่ต่างจากคนพิการ เดินเหินไปไหนก็ไม่คล่องแคล่วเช่นเมื่อก่อน และเรื่องนี้ก็สร้างความกลัดกลุ้มให้กับมารดาของเขาอย่างมาก เพราะไม่ว่าจะส่งเทียบดูตัวไปสักกี่ครั้งต่างก็ถูกปฏิเสธ ทว่ามีเพียงสตรียากจนที่เป็นเพียงบุตรสาวของชาวนาจน ๆ คนหนึ่งเท่านั้นที่ยินยอมแต่งเข้าสกุลไป่ แรกทีเดียวไป่จวิ้นไม่ใคร่จะชอบใจภรรยาของตนนัก ด้วยคิดว่านางยินยอมแต่งกับชายพิการเช่นเขาเพียงแค่เพราะเรื่องเงินทอง แต่ความอ่อนโยนและมุ่งมั่นที่จะดูแลเขาของ จางอวี๋จิง'กลับค่อย ๆ ละลายน้ำแข็งในใจของชายหนุ่มลงอย่างช้า ๆ ส่วนทางจางอวี๋จิง นางก็เริ่มมองเห็นความอบอุ่นของสามีที่นางไม่คิดว่าจะรักได้คนนี้เพิ่มขึ้นทุกวัน และนางก็ได้ตั้งปณิธานอันแน่วแน่ว่า จากนี้ไปจะขอเป็นภรรยาที่ซื่อสัตย์ต่อเขาไปจนชั่วชีวิต สามีของนางพิการเดินเหินไม่สะดวกแล้วอย่างไร นางจะขอเป็นแขนขาให้แก่เขาเอง”