ชายพิการผู้นั้นที่ใครไม่เห็นค่านางจะเป็นภรรยาของเขาเอง

ิการ

อให้ตายจึงคิดว่าไม่เป็นไร การตายของตนจะนำมาซึ่งเกียรติยศและชื่อเสียงให้แก

นหรือเปล่า” เสียงซุบซิบจากคนที

ิง ๆ ว่าไหม

่ายเงินก้อนใหญ่ให้คนที

ใจนะ ข้ามีบุตรสาววัย

นล่ะ ลูกต้องได

บอายแ

บราชการอีกก็ไม่ได้แล้ว

าววัยกลางคนทั้งสองร้องลั่นด้วยความ

่เจ

ว้ด ๆ น่าร

็กไร้มา

าทมากอย่างนั้นสิ รีบไสหัวไปเลย ไม่อย

วกนางหวีดเสียง

ปอย่างที่จางอ

ว แต่ภัยแล้งและความอดอยากที่เคยได้เผชิญก็ทำให้พวกเขาไม่เหลืออะไร ชีวิตกลับตาลปัตรจากคนมั่ง

ัยปักปิ่นมาได้

ียวแล เพียงมีบางอย่างที่คนที่นี่ตัดสินว่าบกพร่องก็จะถูกกีดกันออกไปนอ

ีอยู่เกลื่อนเมือง ที่นี่

ก่อนนะเจ้าคะ” นางตะโกนเสียงดัง เพราะ

” ได้ยินเสียงน้องชายตอบกลับมานางก

เก็บผักและตกปลาอยู่ตามรายทาง นางเดินลึกเข้าม

านแ

ายเจ้าเป็นอ

าวกับปลาไว้ให้แ

หรอก” จางอว

บมานั่นไหม” เรื่องนี้ติดอยู่ในหัวนาง ส

กัน ทำไม หรื

้า

เหมาะสม ไม่ใช่สตรีใดก็ได้ที่ไปหา ถึงออกจากราชการม

้งใจจะหาคู่ครองให้ลูก จางอวี๋จิงไม่ใช่คนขี้ริ้วขี้เ

ใครเมินลูกนางได้ แต่คนเ

นเดียว เพียงเพราะนางต่ำศักดิ์กว่า อีกทั้งยังยากจ

่ในกะโหลก ขอแค่แตกต่างไปจากพวกของตน

ไม่มีใครพูดอะไรต่อจากนั้น นางจึงคิดว่าเรื่องนี้จบลงไ

วสำหรับง

มาพบกันที่หน้ารั้วบ้านพอดิบพอดี ยังไม่ทันได้ทักทายก็มี

ตะโกนถามน้องชายที่บั

เกิดอะ

นยายล้มไปแล้ว