ถ้าหลานร่าน หลานขอโทษ

ร่าน หล

กล้งก

ญ่ในคฤหาสน์ สระน้ำสีฟ้าใสที่ปกติจะดูสงบเงียบ บัดนี้กลับคึกคักไปด้วยกิจกรรม ชา

แอบยืนดูพวกเ

ำๆ ว่ายๆ อยู่ในน้ำอย่างคล่องแคล่ว แสงแดดยามสายสาดส่องกระทบผิวกายที่เปลือยท่อนบนของพวกเขาให้ด

วใจของเธอเต้นระรัวด้วยความตื่นเต้นและความอยากรู้อยากเห็น แววตาขอ

ไปข้างสระ แล้วแอบหอบเอาเสื้อผ้าของพวกเขาทั้งสามคนท

บหายใจเล็กน้อยด้วยเนื้อตัวที่เปียกชุ่มแล้วเดินไปหากองเสื้อผ้าที

ไหนวะ?" กรรมกรคนหนึ่

อบๆ "ใครแกล้ง

ก็เดินเข้ามาหาพวกเขาอย่างช้าๆ ใบหน้าของเธอดูใสซื่อบริสุทธิ์ แต่สายตากลับเหล

หรอคะ?" น้ำฟ้าถามด้

วามประหลาดใจเล็กน้อย "คุณหนูครับ

นู่นแน่ะค่ะ แต่ว่าหนูวิ่งตามไปเอามาให้ไม่ทัน สงสัยมันจะเอาไปเล

่าสุนัขตัวเล็กๆ จะสามารถคาบเสื้อผ้าของพวกเขาไปซ่อนได

ต้กางเกงในเปียกๆ ของพวกเขาอย่างตั้งใจ ค

วหนูสั่งคนรับใช้ไปเอาผ้าที่หมาคาบไปมาให้" คุ

" กรรมกรทั้งสามคนพยักหน้า

นรับใช้ ที่ตั้งอยู่นอกตัวคฤหาสน์ เมื่อต้องการใช้งานก็เข้าได้เลยโดยไม่ต้องรบกวนใ

ะขบใหญ่อย่างคล่องแคล่ว แล้วนั่งบนกิ่งไม้ที่ปกคลุมด้วยใบไม้หนาทึบ เอาหน้าเรียวเล็กแนบช่องระ

ทุกส่วน ความสูงยาวและล่ำที่แตกต่างกันไป คนแรกดูตัวใหญ่บึกบึนกว่าเพื่อน อีกคนดูสูง

เมื่อเห็นกรรมกรทั้งสามคนค่อยๆ ถอดกางเกงในที่เปียกชื้นอ

ชิง คนแรกมีแท่งเอ็นสีคล้ำออกดำ ขนาด

้งงอขึ้นบนเล็กน้อย คนที่สามมีแท่งเอ็นขนาดกลาง สีค่อ

วะการฟอกสบู่ของพวกเขา น้ำฟ้าจ้องมองภาพเบื้องล่างอย่างไม่วางตา ความรู้สึกร้อนวูบวาบแล่นแปล๊