ลมฤดูใบไม้ร่วงพัดมา และหัวใจของฉันก็ว่างเปล่า

ิ่งของให้ลูกสาวสุดที่รัก เซี่ยอวี่ถัง ในวันครบ

ทองคำและอัญมณีไปจั

ทุกคนต่างหัวเราะและพูดกันว่า

เซี่ยเกิดไฟ

ยคนโต เซี่ยจือเย่า และลูกสาวคนเล็ก อวี่ถัง ญา

ฝนในต่างประเทศ ส่วนอวี่ถังเขานำม

ซี่ยอวี่ถังก็มีเพียงคุณ

ูกลมฤดูใบไม้ร่วงใ

ที่มีใบหน้าของพี่ชาย เซี่ยจือ

อสิบปีก่อนที่สนามบินตอนที่เขาจากไปด้วยดวงตาแดงก่ำ “อวี่ถัง

เศสที่เธอเคยพูดไว้ เธอต้องชอบแน่ๆ”

ม่ต้องลำบากขนาดนั้นหรอก” “ไม่

ก็มั่นคงแล้ว เธออยากเรียนศิลปะหรืออยากท่องโลกก็ได้ พี่จัดให้ได้” เขาหยุดครู่หนึ่ง เสีย

จียงอวี่ไป๋ดูสารคดีเทศกาลดนตรีในยุโรป ชี

วล “รออวี่ถังโต ลุงจะพาไป” คนรอบข้างต่างพูด

์ก็คงจะหยิบให้ได

ูกบีบแน่น เซี่ย

อฝั่งนั้นเซี่ยจือเย่าเงียบไปสักครู่ก่อนจะพูดอีกครั้ง “อวี่ถัง” เขาเริ่มพู

ล็บจิกเข้าไปในฝ่ามือ เจ็บป

าพี่ชายคงรู้สึกทั

ยงอวี่ไป๋อุ้มเธอที่บาดเจ็บออกมาจากกองเพลิง เขาต้านทานแรงกดดันจากญาติพี่น้องเพื่อ

ุณเหล่านี้กลับเปล

ข้ เจียงอวี่ไป๋อยู่ข้างเตียงตลอดคืน

เสียงดนตรีของเธอ วันหนึ่งคนทั้งโลกจะได้ยิน

งเกินจะถอนตัว “พี่”

ือเย่าเสียงหนัก “แต่ความรักไม่สามารถบังคับได้เพราะความกตัญญู เขามองเธอเป็นหลานสาว เป็นเด็กที่ต้องดูแล เธอ

ุงด้วยตัวเอง” เซี่ยอวี่ถังมอง

ุดในนิวยอร์กให้ฉันนะ” “ได้” เซี่ยจือเย่ายิ้มในที่สุด “เธออยากกินเท่าไหร่ พี่จะเลี้ยงเอง” วางสาย วิดีโอปิดลง ห้องเงียบสงบลงทันที เซี่ยอ

้ที่มีรากลึก ไม่รู้ตัวกลายเ

คืนเธอเหมือนขโมยความสุขของผู้อื่น

ัดการที่ดีที่สุดหรือเปล่า? เซี่ยอวี่ถังไม

างอย่างถูกควัก

เซี่ยอวี่ถังรีบเช็ดน้ำตา หยิบ

เซี่ยอวี่ถังก็เหมือนถูก