การอำลาครั้งสุดท้าย, รอยประทับอันยั่งยืน

็เลือกที่จะเมินความเจ็บปวดที่กัดกินอยู่ทุกวินาที เพื่อทำหน้าที่ภร

แต่กลับเป็นเด็กฝึกงานสาวของเขาที่ส่งรูปของทั้งคู่ที่กำลังกอดก

ู้หญิงคนนั้น ไม่นานฉันก็ได้รู้ว่าหล่อนกำลังตั้งท้อง เข

งว่าจะได้รับคำปลอบโยน

ลูก” ท่านพูด “อ

แต่เขากับครอบครัวของฉันกลับทอดทิ้งฉันในตอนที่ฉันอ่อนแ

ฉัยของตัวเอง...มะเร็งสมองระยะสุดท้

างนางเอกผู้น่าสงสาร ฉันจะใช้ชีวิตในช่วงเวลาสุดท้ายเพื่อตัวเอง แล

ที

งของไ

เริ่มต้นด้วยเสียงดังสนั่น แต่เริ่มจากความเ

ที่ยงคืน...

เบื้องล่างพร่าเลือนกลายเป็นภาพสีน้ำที่เลอะเทือนของแสงนีออนและเงา ทุกครั้งที่ลมกระโชกแรง

ากตามข้อต่อแล้วแผ่กระจายออกไป เป็นความรู้สึกร้อนผ่าวที่ทำให้ฉันอ่อนเพลียอยู่ตลอดเวลา ฉันดึงผ้าคลุมไหล

นที่เราไปฮันนีมูนกันที่มัลดีฟส์ รอยยิ้มทรงเสน่ห์ของเขาสว่างจ้าตัดกับฉากหลังข

ทรออกเป็นค

ความ..

คราม ฝากข้อควา

ยคลายความกังวลของฉันได้เสมอ ตอนนี้กลั

รแชท ข้อความสุดท้ายจ

มเลท ไม่ต้อง

เคค่ะ มีอะ

น: รั

ันขึ้นว่า ‘ส่งแล้ว’ แ

ัตยกรรมที่ใช้ชีวิตตามตารางงาน แต่เขาก็เป็นคนละเอียดรอบคอบมาก เขาต

ะพริบอยู่บนหน้าจอ

มาดูน่ะค่ะ ดึกแล้ว

ร็จเหรอคะ? เริ่มเป็นห่

กหน่อยได้ไหมว่าคุณโ

ียนซัดเข้ามาจนฉันต้องคว้าที่เท้าแขนโซฟาไว้แน่นจนข้อนิ้วขาวซีด หมอของฉันบอกว่ามันเป็นเพราะความเครียด คิดม

แรงนี้ มันรู้สึกมากกว่าความเครียด มันรู้สึกเห

่ด้านบนของหน้าจอ หัวใจฉ

ช่ข้อคว

ป็นเพื่อนบนโ

ต้องการเป็นเ

ิงสาวอายุราวๆ ยี่สิบกลางๆ มีดวงตาที่เฉียบคมและรอยยิ้มที่มั่นใจ

น์ แอนด์ แอสโซซิเอทส์

เด็กฝึกงานคนใหม่ของเขา คนที่เขาพูดถึงอย่างชื่นช

การป่วยของฉัน ค่อยๆ คืบคลานขึ้นมาตามสันหลัง ทำไมเด็กฝึ

ของเธอ มันเป็นสาธารณะ โพสต์บนสุดมาจากเมื่อ

แค่รูปถ่าย ม

ื่อชนกัน มือข้างหนึ่งเป็นของผู้ชายอย่างไม่ต้องสงสัย แข็งแรง และมีแหวนตราสัญลักษณ

ผู้หญิง มีเล็บที่ตกแต่งอ

็นประโยคเดียวที่

ับคนที่มองเห็นอนาคตของฉัน

ามหาคำอธิบายที่เป็นเหตุเป็นผลอย่างบ้าคลั่ง งานเลี้ยงฉลองของทีม ดินเนอ

งครามคือภาพของคนที่กำลังถือโทรศัพท์อยู่ มันคือเธอ คีรติ โลว์

ยไม่รู้ตัว กดปุ่ม ‘ยืนย

มใหม่ก็เด้งขึ้นม

ือรู

ให้ฉั

ธออย่างแสดงความเป็นเจ้าของ และเขากำลังหัวเราะ เป็นเสียงหัวเราะที่เต็มไปด้วยความสุขอย่างสุดเสียงที่ฉันไม่ได้ยินมาน

คู่รักที่กำลัง

ฉัน กระแทกกับพื้นไม้เนื้อแข็ง หน้าจอไม่แ

หารอิตาเลียนเจ้าโปรดของเรา ที่ที่เขาพาฉันไปในวันครบรอบแต่งงาน

ฉันเพิ่งจะเดินเข้าสู่สนามรบด้วยค

์ขึ้นมา ฉันเปิดหน้าแชทของเราอีกครั้ง หน้าท

อนด้วยความโกรธที่ลุกโชนขึ้นมาอย่างฉับพลัน เผาไหม้ม

ญิงคนนั้นเป็

น: ตอ

: คุณอ

วนี้ส่งไปหาคนแปลกหน้าที่

มันอะไรกัน?

ง

งสอ

มีฉัน ในที่สุดฝนข้างนอกก็ซาลงเหลือเพียงละอองฝนที่โปรยปรายอย่างน่าสังเวช

้าไปในฝันร้าย ในฝัน ฉันกำลังยืนอยู่ในทุ่งดอกไม้ที่เหี่ยวเฉา ครามอยู่ที่นั่น ฝั่งตรงข้ามของทุ่ง

น” เขาพูด เสียงของเขาก้องอยู่ใ

ขาในฝันคมกริบยิ่งกว่าคำดูถูกใดๆ ในชีว

ฉันสั่นอยู่

หม่จากคี

รับคำถามของฉัน มั

่ข้างหลังเธอ มือของเขาวางอยู่บนเอวของเธอ คอยนำทางขณะที่เธอคนอะไรบางอย่างในหม้อบนเตา หม

ตร่วมกัน ทานอาหารด้วยกัน และม

สร้างความทรงจำเ

นถูกทำลายอย่างเป็นระบบ และสถาปนิกผู้ทำลายล้างฉันก็

ิมพ์ข้อความที่บ้าคลั่งและโกรธเกรี้ยวส่งไปให้คีรติ นิ้

าอะไรอยู่? คิดว

ังทำลายชีวิตคู

ันคิดว่าเธออาจจะเมินฉันอีกครั้ง จากน

-