icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ท่านอ๋อนหนุนหลัง ไม่อภัย

บทที่ 5 ต่อให้พุ่งชนตาย ข้าก็จะไม่กระทำเรื่องที่น่ารังเกียจเช่นนั้น

จำนวนคำ:1889    |    อัปเดตเมื่อ:13/02/2026

ที่นอน สาวใช้ชื่อปี้เหอซึ่งเป็นสาวใช้ข้

บแฝงแววดูแคลนอยู่เล็กน้อย “ฮูหยินผู้เฒ่าเชิญท่านไปยังห้องอาหาร เพื่อร่

าร ก็สัมผัสได้ทันทีว่ามีสายตาหลายค

นด้วยสีหน้าอ่อ

่นไปทั่วทั้งหกกรมเพื่อช่วยพ่อสามี

ลงตามคำบอก น้ำเ

แล้ว ลูกสะใภ้เพียงทำตามหน

ารใส่ลงในชามของเสิ่นชิว

จ้านั้น ข้าย่อม

รู่หนึ่ง ก่อนจะกดเส

อฝ่าบาท เจ้าไปขอร้องขุนนางของทั

สายตาขึ้น แสร้

มความเห็นของแม่

าอี้ด้านหลัง น้ำเสียงเอ

นธ์อันดีต่อกัน บัดนี้เขาเป็นที่โปรดปรานยิ่งนัก เพียง

ิวฉือชะงักไปครู่หนึ่ง

ยเท่านั้น ท่านผู้สำเร็จราชการเคร่ง

ไม่รู้ไม่ชี้ ในที่สุดก็อดกลั้นไว้

น่าอับอายระหว่างเจ้ากับท่านผู้ส

้สำเร็จราชการให้ดี เขาย่อ

จนเก้าอี้ไม้ด้านหลังถูกกระแท

หมายความว่าเช

รักษาศักดิ์ศรีและเห็นค่าตนเอง หากต้องถูกฮั่ว

เห็นดังนั้น มุมปากก็ปรากฏรอยยิ้มอ่อนโ

ต่างก็คงไม่มีใครได้อยู่อย่างสุขสบาย! น้องสะใภ้รองลองยอมเสีย

หน้าของนางหลินที่แม้จะเรียบง่ายแต่

ะใภ้ช่างมีเหต

บสตรีอย่างพี่สะใภ้ที่สุด ผู้ที่บริสุทธิ์ผุดผ

ลูบแตะแก้มของนาง

มีน้ำหยดออกมาได้ ยังเหนือกว่าบุตรสาวแม่ทัพอย่างข้าเ

ึ้นในพริบตา ก่อนจะสะบัด

เหลวไหล ข้าจะไปกระทำเรื่องสกปร

้วขึ้น น้ำเสียงพล

ละเรื่องเล็กน้อยเพื่อประโยชน์ส่วนรวมอยู่เลย เห

อย่างแรงในฉับพลัน ก่

เจ้าโวยวายพ

ย่างดูแคลน ก่อนจะคว้าโต

วยวาย

้องการให้ข้าไปปรนนิบัติท่านผู้ส

วเฉิงอวี้วูบ

ำไปก็เพื่

้สำเร็จราชการ ต่อให้เจ้า

อแสร้งทำที

ำแพงจนตาย ก็จะไม่มีทางยอมกระทำเรื่อ

้ววิ่งพุ่งออกไปนอกจว

นั้น ต่างก็พากันต

ระทืบเท้า พลางรี

า รีบขวา

ยหงที่อยู่ข้างกายนางก็มีฝีมือไม่ธรรมดา คนรับ

ุ่งมาถึงหน้าประตูจวนโหว

ภักดีทั้งตระกูล จะยอมให้ความอัปยศอดสูเช่นนี้เกิดขึ้นได้อย่างไร วันนี้ข้า

เสิ่นชิวฉือไว้แน่น ก่อนจะโอบ

เราไปเข้าเฝ้าฮ่องเต้เถิด ให้ฮ่องเต้ท

กรูเข้ามาอย่างมืดฟ้ามัวดิน เส

งเลวทรามเก

ู่ จะยอมให้บุตรสาวต้องทนรับ

็นว่าตระกูลเสิ่นนั้นตกต่ำ

กเราจะยืนดูบุตรสาวของแม่ทัพเสิ่นถูกผู้คนรังแกได้อ

าลขึ้นเรื่อย ๆ นางหวังก็ร้อนรนจนเหงื่อท่ว

ท่านผู้สำเร็จราชการ อยากให้เจ้าเอ่ยวาจาดี

้งฝืนกลั้นความโกรธพลางหันไ

น อธิบายไม่ชัดเจน ทำให้ท

ด จวนโหวของพวกเราจะไปกระทำเรื่องไร้ยางอายเช่

ร้า ใช้ผ้าเช็ดหน้าซับน้ำตา ครั้นเหลือบตามองไปโดย

้องมองนางไม่กะพริบ บนใบหน้าหล่อเหลากลับแต้มไป

์ร้ายจ้องหมายตา ขนทั่ว

เปิดรับโบนัส

เปิด
ท่านอ๋อนหนุนหลัง ไม่อภัย
ท่านอ๋อนหนุนหลัง ไม่อภัย
“เพื่อรักษาชีวิตของพ่อสามีและปกป้องอนาคตของจวนโหว เสิ่นชิวฉือถูกบังคับให้ยอมมีอะไรกับท่านอ๋องผู้สำเร็จราชการ สามีของนางรังเกียจนาง ภรรยาน้อยของเขาดูหมิ่นนาง แม่สามีวางแผนร้ายกับนาง นางทุ่มเทให้จวนโหวด้วยใจจริง แต่กลับได้รับเพียงการต้องทนทุกข์อย่างโดดเดี่ยวและสุดท้ายจากไปด้วยความแค้น ก่อนตายนางเพิ่งรู้ว่า การวางแผนตลอดชีวิตของนางนั้นเป็นเพียงการปูทางให้คนอื่น เมื่อกลับมาเกิดใหม่ นางมุ่งมั่นที่จะฉีกหน้าผู้ชายแย่ๆ จัดการภรรยาน้อยของเขา และเอาคืนกับแม่สามี ด้วยคำสาบานว่าจะทำให้ทุกคนที่ทำร้ายนางต้องชดใช้! สร้างอาณาจักรธุรกิจและสะสมทรัพย์สมบัติ ฟื้นฟูอำนาจของบรรพบุรุษ ใช้ชีวิตอย่างอิสระและโดดเด่น จากสาวในชุดหรูหราสู่หญิงแกร่งในชุดทหาร สวมเกราะออกศึกไปทั่วทุกที่! ปราบศัตรูที่บุกเข้ามาและปกป้องพรมแดน ชื่อของนางกลายเป็นฝันร้ายที่ศัตรูหวาดกลัว และยังกลายเป็นตำนานที่ไม่อาจมองข้ามในราชสำนัก แต่ว่า ฮั่วอวิ๋นเจิง ขุนนางที่เคยต่อสู้กับนางเกือบครึ่งชีวิตในชาติก่อนกลับมาตามตื๊อนางได้อย่างไร ฮั่วอวิ๋นเจิงกล่าวว่า "เสิ่นชิวฉือ จะเปลี่ยนสามีดูหรือไม่ อยู่กับข้าดีกว่าอยู่ในจวนโหวที่ถูกดูถูก" เสิ่นชิวฉือจู่ๆ ก็เข้าใจว่า ที่แท้ในชาติก่อนเบื้อนหลังที่ต่อสู้กับหน้ากับฮั่วอวิ๋นเจิงนั้น มีความรักแอบแฝงอยู่”
1 บทที่ 1 เสียเวลาทั้งชีวิตไปกับคนผิด2 บทที่ 2 เกิดใหม่3 บทที่ 3 สิ่งที่ตระกูลเซียวติดค้างข้า ข้าจะค่อย ๆ ทวงคืน!4 บทที่ 4 ฮูหยิน ห้ามเด็ดขาดนะเจ้าคะ!5 บทที่ 5 ต่อให้พุ่งชนตาย ข้าก็จะไม่กระทำเรื่องที่น่ารังเกียจเช่นนั้น6 บทที่ 6 ของกำนัลนี้ ข้าขยะแขยง!7 บทที่ 7 จะฆ่าก็ฆ่า ข้าไม่สนใจ8 บทที่ 8 แสร้งป่วย!9 บทที่ 9 เสิ่นชิวฉือ เจ้าบ้าไปแล้ว!10 บทที่ 10 ใครกันแน่ที่ต้องก้าวไปสู่จุดจบ!11 บทที่ 11 ฝูงอสูรรุมล้อม12 บทที่ 12 แล้วจะทำอย่างไรดีเล่า!13 บทที่ 13 หรือว่าข้าได้ยินมาผิดอย่างนั้นหรือ?14 บทที่ 14 ผู้ใดกล้ามาจับตัวคนไปจากจวนโหว?15 บทที่ 15 เหตุไม่คาดฝันบังเกิดขึ้น16 บทที่ 16 ท่านไม่เป็นอะไรใช่หรือไม่?17 บทที่ 17 มีเรื่องใดก็มุ่งมาที่ข้า!18 บทที่ 18 รักษากายให้บริสุทธิ์19 บทที่ 19 เจอโจรปล้น20 บทที่ 20 ค้นดูให้ทั่ว!21 บทที่ 21 ข้าถูกใส่ร้าย!22 บทที่ 22 ประโยชน์ส่วนรวมเป็นหลัก23 บทที่ 23 เจ้าคงไม่ได้หลงรักข้าหรอกกระมัง?24 บทที่ 24 กระทำการบุ่มบ่าม!25 บทที่ 25 คว้าโอกาสไว้!26 บทที่ 26 คุกเข่าลง!27 บทที่ 27 ท่านอ๋องมีรสนิยมเช่นนี้28 บทที่ 28 ระวังจะย่อยยับจนกู่มิกลับ!29 บทที่ 29 ข้าจะหย่าเมีย!30 บทที่ 30 ท่านอ๋องผู้มีอารมณ์สุนทรีย์!31 บทที่ 31 เขาไม่ยอม!32 บทที่ 32 เลิกพูดจาไร้สาระเสียที