ท่านอ๋อนหนุนหลัง ไม่อภัย

สิ่นชิวฉือกำผ้าเช็ดหน้า

รูเล็ดลอดออกมาตามรอยแยกของประตู ด

้าหลายตาในเมืองจิงต่างพากันวนเวียนอยู่รอบกายนาง ทุกวันท่านพักอาศัยอ

่หว่านหรูจะเข้าใจผิด จึ

ข้ามีเจ้าเพียงผู้เดียวมาโดยตลอด สำหรับเสิ่นช

ูลเซียวต่างต้องพึ่งพานาง ข้าจะยอมฝ

หนึ่ง น้ำเสียงแฝงไ

ก ตระกูลหลี่ของพวกเจ้าก็ยังต้องอาศัยเงินของนางใช้จ่ายห

ี่หว่านหรู เอ่ยถ้อยคำ

เมื่อทุกอย่างจัดการเรียบร้อย ก

อาจให้กำเนิดบุตรได้ ย่อมต้องเป็นผู้จ

อเหลาและสะอาดตานั้น บัดนี้กลับเพิ่มแววเจตนา

กทั้งยังทำให้นางรู้สึกผิดที่ไม่อาจมีทายาทสืบสายโลหิตให้

ลงกระซิบแนบริมใบ

้ จะต้องถือกำเนิดจากครรภ

่าเซียวเฉิงอวี้ยื่นมือไปลูบหน้าท้องของหลี่หว

เขินอายอยู่ในอ้อมอกของเขา คนท

าวเลือดจาง ๆ ถึงจะฝืนกดอารมณ์ที่อยากจะพ

ารกระทำของเซียวเฉิงอวี้เพียงผู้เดียว ไม่คาด

แม่สามีเท่านั้น บางทีทั้งตระกู

ชนเข้ากับลำต้นไม้ ความเจ็บแล่นวา

้ น้ำเสียงอัดแน่นไปด้วยความโกรธแค้น

ะกูลเสิ่นจึงไว้ชีวิตจวนโหว ไม่เช่นนั้นคนพวกนั้นคงถูกเนรเ

ฉย ๆ ได้ พวกเราไปกราบทูลต่อหน้าฝ่าบาท ให้

ๆ ยืดกายยืนตัวตรง ความเปราะบางในดวงต

าที่ชื้นอยู่ตรงหางตา แล้

่จะให้พวกเราหย่าร้างกันเท่านั้น แบบนั

น้าไปมอ

้า ข้าจะทวงคืนทีละน้อย เอาค

ี่ฉายชัดในดวงตาของนาง ห

ารเจ้าค่ะ！ ฮูหยินสั่งอย่างไร ข้าน

ียบงัน หาได้สังเกตไม่ว่าผู้คนบนเส

้องโหยหวนดังขึ้น ทั้งสอ

ยาบ ๆ คุกเข่าอยู่กับพื้น กอดขาของชายในชุดแ

าไม่กล้าต่อต้านท่านอีกต่อไปแล้ว ขอเพียงท่านช่วยเอ่ยปา

้น ก็คือท่านผู้สำเร็

แม้แต่นิดเดียว ก่อนจะยกเท้า

วญเสียงลั่น ร่างกระ

งหน้าโดยไม่ลังเล ก่อนจะเหยียบล

หยหวนราวหัวใจถูกฉีกขาด พลางกุมขาแล้วกลิ้งเกลือกอ

วกับไม่ได้ยิน เดินตรงไปย

บขาของชายผู้นั้นซ้ำอีกครา เสียงโหยห

งต่างก็อดสูดลมหายใจเ

ซีดขาว รีบดึงเสิ่นช

าค่ะ！ อย่าให้ท่านอ๋องเห็น

ลบอยู่ตรงมุมกำแพง พลางเ

มหรือ？”

ขึ้นด้วยน้ำ

ี้เพราะท่านดึงดันจะออกเรือนไปกับคุณชายรอ

ยิ่งไม่ควรเข้าไปใกล้เป็นอันขาด ไม่เช่

หง ความทรงจำในชาติก่อนก็ถาโ

ิงอวี้วิ่งเต้นจัดการไปทั่วทุกสารทิศ แต่กลับคว้าน้ำเหลวซ้ำแ

สินเดิมของตนออกมา มอบให้เขา

เอ่ยถ้อยคำคลุมเครือว่า เรื่องนี้ท้ายที่สุดยังต้องให้ฮ

่ววูบเข้าพบฮั่วอวิ๋นเจิงด้วยตนเอง ทว่าสุดท้ายกลั

นหัวเราะเย็นยะ

มไปหาเรื่องล่วงเกินฮั่วอวิ๋นเจิงเพื่อตระก

ให้ฮั่วอวิ๋นเจิงคอยตามจอ