ท่านอ๋อนหนุนหลัง ไม่อภัย

าะรังเกียจอับอาย จึงหลบอยู่หลังบานประตูไม

้นข้าจะเก็บข้าวของสินเดิมแล้วออกไปจากจวนโหว แล้

้นหรือ เช่นนี้จ

ฉือเพื่อประคับประคองเอาไว้ หากเสิ่นชิวฉือไปแล้ว จว

้าแข็งกร้าวลง สะบั

พิธีก็พอ อย่า

วยความร้อนรน นางหวั่นเกรงว่าเสิ่นช

ปแล้ว เสิ่นชิวฉือก็แค

เพียงใดกัน ที่แท

บ จวนโหวเงียบ

บออกแล้ว กำลังจะขึ้นเตียงพักผ่อนอยู่พอ

ลังถือเชือกงมุ่งหน้ามาทางเรื

ียงให้กระชับ จัดวางให้ดูร

ะถือเชือกมา เห็นทีจ

งไปยืนหลบอยู

เชือกปอเส้นหนาไว้ในมือ น้ำเสียงเต็

เสียเลย！ ถ้าเป็นเช่นนี้ ก็อย่าได้โทษว่าข้

อย่างแรง แต่กลับพบว่าเ

นแรกที่ได้สต

ราตกหลุมพรางเข

บเซี่ยหงก็ปรากฏตัวขึ้นที่ด้านหลัง แล้

นเสื้อผ้ากระโปรงกับทั้งสองคน เพ

ๆ แง้มประตูออกเป็นช่องแคบ แล้วเลียนเสียง

ัวนาง

ียหน้า จึงตั้งใจให้พวกนางสวมหมวกสานไว้ อย่าได้ทำหมวกหลุดเชี

เห็นคนทั้งสองถูกมัดไว้ ก็อ

ิ่นชิวฉือหรอกหรือ เหตุใดจึ

าเกรงจะมีข่าวรั่วไหล จึ

ี้อดเอ่ยชมข

ช่างฉลาด

ะโบกมือเรียกทหารยาม

ม้า อย่าได้ชักช้าใ

งฮั่วอวิ๋นเจิงกำลังเคลื่อนต

ริก สะท้อนให้ม้วนหนังสือในม

อย่างกะทันหัน สารถีด้า

มาขวาง

วี้ยืนอยู่ข้างรถม้า ส

ี้ คุณชายรองแห่งจวนโหว มีของกำนัลจะมามอบให้

งเคาะเบา ๆ ลงบนหัวเข่า ในดวงตา

่งเข้าไป เขากับจวนโหวก็คงไ

้ความพอใจของเขา

กหน่อย ว่าจวนโหวกำ

งไปข้

รถม้าไปยังโรงเตี๊ย

อวี้แง้มม่านรถ ก้มตัวเชิญฮั่วอวิ๋นเจิงลงจากรถ

ิญทางนี้เถิ

เหมาทั้งหมดแล้ว ท่านอ๋องเพียงเชิ

ำนัลไว้ แล้วปล่อยท่านพ่อขอ

ิงเลิกคิ้วข

องดูว่าของกำนัลที่เจ้ามอบมา

อวี้โบกพั

รับรองว่าต้องทำให้ท

ามพระทัยเถิด กระหม่

ออกไปจากห้องอย่างเงี

ั้นผ้าโปร่งบางและม่านหน้าเตียง มองเห็นเงา

ปลายนิ้วเกี่ยวม่านหน้าเตียงมุม

้าเอาไว้ ศีรษะสวมหมวกงอบปิดบังใบหน้า เห็น

ในใจทันที คาดไม่ถึงเลยว่าจว

นี่ช่างดูคนไม่ออกเสียจริง ถึงกั

อบบนศีรษะของนา

่นเต็มไปด้วยความตื

นางห

่นป่วนขึ้นฉับพลัน พลางรู้

ชิวฉือมาถวายตัว ไม่คาดคิดเลยว่าคนสารเลว

่วนในกระเพาะเอาไว้ แล้วตวาดเ

ู่ข้างนอ

เสียงก็ผลักประตูเข้ามาทันที ครั้นเห็นภาพภ

ป แล้วโยนทิ้งไว้ห

ขาเต็มไปด้วย

ของกำนัลนี้ข้ารับไว้ไม่

คองพยุงนางหวังกับนางหลินที่ยังสะอื้นดิ้

ยังลอบยินดีคิดคาดการณ์อยู่ในใจว่า เมื่อฮั่วอวิ๋นเจิงร

็น องครักษ์กำลังโยนร่างสอง

ทำให้ม่านตาของเซียว