เมียใบสั่ง

ี่ไม่อยากเ

ป็นเพื่อนพี่ด้วย” โผนหยอดคำหวาน เขาพูดไปอย่างนั้นแหละเมื่อรู้ดีอยู่แก่ใจ มรินญาไ

ื่อเอากาแฟมาเสิร์ฟโผน เธอเผลอตัวสบนัยน์ตาคู่คมของโลแกนเขาพอดี หญิงสาวตัวชาวูบ รังสีจากดวงตาเขาร้อนเหมือนเปลวไฟจากปล่องภูเขาไฟ เขาโกรธ!! แต่โกรธเธอเรื่องอะไรล่ะ โกรธที่

กขึ้นจิบ เขามองตามสายตาของมรินญา จนสะดุดเข้า

อหันมายิ้มแหยๆ ให

‘สามี’ ในเงาของมรินญาจะรูปงามได้ขนาดนี้ ผู้ชายคนนั้นดูดี และดูเหมือนอยู่ผิดที่ผิดทาง เขาน่าจะร่ำ

ยงถามซ้ำ มรินญาพยักหน้าหงอ

ไหว โผนฉวยแก้วกาแฟของตัวเองขึ้นถือไว้ เดินดุ่มๆ ตรงไปหาโลแกน “อย่าเลยคะ ไม่มีป

า พี่อยากรู้ว่

ือขึ้นวางบนศีรษะของมร

.คนที่มันกำลังหยอกเย้าอยู่น่ะ...หล่อนขึ้นชื่อว่าเป็น ‘เมีย’ เขาถึงจะแค่ตามกฎหมาย แต่ก็ขึ้นชื่อว่าเป็นภรรยา ...โลแกนทำได้แค่คิดเขาเป็นสุภาพชน ไม่สมควรใช้กำลังในการตัดสินปัญหา ยิ่งในที่สาธารณะเช่นนี้

ี่สี่...ก็เดินเข้ามาในร้าน พิมรักมาทางด้านหลังร้าน หล่อนหิ้วถุงของกินมาจนตัวเอียง แต่กลั

มกับกลิ่นน้ำหอมฟุ้งกระจาย โผนเป็นคนแรกที่เบือนหน้าหนี เขาโก่งคอทำ

คนที่เข้ามา

ช้เวลานานกว่าที

ือบมองรอบตัว ตวัดตากลับมาที่โล

แต่เขาลืม เขาลืมด้วยซ้ำว่าพาหญิงอื่นมาด้วย และหญิงคนนั้นคือคนที่เขาอยากยืนเ