ปราบรักเมียพยศ

“"ฉันมีเงื่อนไขของฉันสองข้อ และคุณจะต้องให้สัญญาด้วยการลงชื่อรับรอง นี่ค่ะ ฉันได้ให้ทนายช่วยร่างมาแล้วเรียบร้อย อ่านดูสิคะ ถ้าทำตามไม่ได้เราก็จะได้เลิกรากันไปเสียแต่ตอนนี้ ไม่ต้องเสียเวลาทั้งของคุณ ของฉัน" ชายหนุ่มรับมาอ่าน... หนึ่งเที่ยว...สองเที่ยว กระทั่งเที่ยวที่สาม ทุกตัวอักษรเงื่อนไขสัญญา ก็ยังคงไม่เปลี่ยนไป เขาแทบจะเชื่อสายตา ไม่แน่ใจด้วยซ้ำกับทุกใจความที่อ่านอยู่ "ถ้าคุณตกลงตามเงื่อนไขทั้งหมดนี้ เราถึงจะแต่งงานกัน" เสียงกำชับมาห้วนๆ ขณะมองสบตาเขาอย่างเยาะๆ ของหญิงสาวที่แต่ละนาทีที่ผ่านไปใจเขาก็ยิ่งพันผูกด้วยมากขึ้น ทำเอาคิ้วเข้มๆ เริ่มมุ่นทีละนิดๆ แทบขมวดเป็นก้นหอย เงื่อนไขสัญญาที่ทำเอาอาทิตยเทพงง และไม่เข้าใจนักมีอยู่ด้วยกันสองข้อ หนึ่ง... เมื่อมีการแต่งงานที่สมบูรณ์ จะไม่มีการหย่าร้าง และ/หรือ ถ้าฝ่ายชายต้องการหย่า จะต้องแบ่งทรัพย์สินที่มีอยู่ทั้งก่อนหน้าและได้เพิ่มมาหลังการสมรส ให้ฝ่ายหญิงครึ่งหนึ่ง สำหรับข้องสอง อาทิตยเทพคงพอใจ ถ้าจะไม่รู้สึกเสียก่อนว่ามีอะไรแหม่งๆ ใจความเงื่อนไขข้อนี้ก็คือ...นับจากวันที่มีการจดทะเบียนสมรส ไปจนครบหนึ่งปี เจ้าบ่าวเจ้าสาวจะใช้ชีวิตร่วมกันอย่างเช่นคู่สมรสทั่วไป นอนเตียงเดียวกัน แต่จะไม่มีการยุ่งเกี่ยวกันทางเพศสัมพันธ์ ถ้าฝ่ายชายละเมิด ไม่ยึดถือปฏิบัติ ให้ฝ่ายหญิงนำไปเป็นข้ออ้างในการขอหย่าได้ทันที โดยจะยังได้รับสิทธิในข้อแรก พ้นจากเงื่อนไขสองข้อนี้แล้ว ยังมีหมายเหตุที่มุมล่างสัญญา หมายเหตุ... กรณีที่ฝ่ายชายนอกใจฝ่ายหญิง ไปมีความสัมพันธ์กับหญิงอื่น เป็นเหตุของการนำความอับอายขายหน้ามาให้ฝ่ายหญิงสามารถจัดการได้ตามข้อตกลงที่สอง คือหย่าได้ทันทีพร้อมมีสิทธิ์ในทรัพย์สินครึ่งหนึ่งของฝ่ายชายที่มีอยู่ขณะนั้น อรอินทุ์สบตาที่เพิ่งละจากแผ่นกระดาษสัญญาของเจ้าบ่าวด้วยแววตาทั้งเยาะทั้งเย้ย "ถ้าอ่านเข้าใจแล้ว คิดว่าทำตามนี้ไม่ได้ก็บอกมาเลย" อาทิตยเทพสลัดศีรษะนิดหนึ่ง พยายามตั้งสติ แต่เขาก็ไม่เสียเวลาคิดนานนัก "ตกลง ผมรับ!" อรอินทุ์งงไป หล่อนคิดว่าชายหนุ่มจะต้องแย้งขึ้นมา ในเมื่อเห็นๆ อยู่ว่า เงื่อนไขสัญญาที่หล่อนตั้งใจเขียนขึ้นมานี้เขาเสียเปรียบทุกทาง”