สามี ม.ปลาย

อัดจีบเหนือเข่า สม็อกหลัง เนื้อผ้าสีชมพูสดใส ผมยาวเป็นลอนคลื่นมัดร

นออกไปข้างนอกกับมารดาบุญธรรม แต่กลับเจอใครคนหน

ตาประ

ตาคม ขนตายาว ปากแดง น่าจะไปเป็นดาราหรือนายแ

ดียว…เขายั

ยมปลาย ชายเสื้อพ้นออกมานอกขอบกางเกง มีชื่อ

ื่อนมาทำรายงานที่บ้าน แต่เพิ่งจะรู้แฮะว่าน้องชายต

้เธอ ดวงตาคมพราวระยับ “เ

บๆ เพื่อขับไล่ความค

มาทำรายง

มหาขวดน้ำ ตอนนั้นไม่รู้เลยว่าสายตาคมกริบจ้องมองเธอจากท

เก็บเข้าที่เดิม หันขวับกลับมาอีกทีก็ช

๊ย

ตโนมัติ ใบหน้าห่างกันเพียงคืบ

ังเลยนะ

รงด้วย เขายังเด็กอยู่นะ อายุเพ

อก ปรับสีหน

ออกจากห้องครัวไป ถึงห้องโถงเห็นภาคภูมินั่งล

ปแล้วเหรอ เห็นคุณแม

อาอะไรหรือเปล่า ข

้เพื่อนๆ ของผมจะค

้องภู

หมดนี่แหละ งานย

้านไป วารินทร์สตาร์ทเครื่องรถยนต์คันกลางเก่ากล

คะที่เปร

วก็ต้องแต่งตัวนานหน่อ

รินทร์ซึ่งเป็นแม่บุญธรรมจะพาเธอไปรู้จักกับดนัย

างไรได้เล่า ตั้งแต่เล็กจนโต เธอต้องอยู่ในกรอบที่วา

กวารินทร์ แม้จะไม่ได้ใจร้ายกับเธอ แต่ก็ห่างเหินไม่ค่อยให้ความสนใจเธอสักเท

ยนจนจบระดับชั้นปวส. ถึงจะไม่เคยให้อ้อมกอดและความ

เล็กๆ แห่งหนึ่ง ชีวิตเรียบง่าย ได้เงินเดือนมา

่แท้จริงของสมชัยกับวารินทร์ เด็กหนุ่มไม่ค่อยยุ่งเกี่ยวกั

่ยังไม่ทันจะได้เก็บเงินด้วยซ้ำ วารินทร์ก็บอกว่าเธ

กจากจะไม่ตื่นเต้นแล้ว เธอยังเบื่อหน

มาย กับ ดรุณี ซึ่งเป็นแม่ของดนัย นั่งรออยู่ก่อนแล้ว

ฝั่งตรงข้าม ส่วนดนัยก็ยกมือไหว้วารินทร์แล้วกวาดตามอ

ณแม่ คนที่ผมต

ช่

อยู่หรอก แต่นมเล็กไป ผมชอบ

“ถึงคุณดนัยจะฟันเหยิน หน้าสั้น ตัวเตี้ย

วาวเลยทีเดียวที่โ

ะให้เงินไปทำนม นมเ

ราก็ไปทำทั้งคู่เลยล่ะกั

เจอกันไม่ทันไรเอง” วารินทร์รีบ

เธอทุกครั้งที่มีโอกาส เหมือนถือไพ่เหนือกว่า อะไรก็ไม