เจ้าสาวจำยอม

ห็นสายตาที่เย็นชาของมู่เฉินมองมาทางเธอ เขาลูกขึ้นแล้วเดิ

วยความรู้สึกชวนอึดอัด หย่าหยิงได้แต่มองออกไป

ู่ทำให้เธอรู้สึก

น์แต่ละหลังของที่นี่มีแต่ความหรูหรา ที่ถูกออกแบบมาเป็นพิเศษ คนที่จะมีคฤหาสน์ที

งเย็นชา แต่เรียบ ๆ ของ

้จะเป็นหมู่บ้านที่หรูหราเช่นกัน แต่เทียบไม่ได้กับที่นี่

เอ่ยทักทายเขา พลางเลือบมามองสาวสวยที่อยู่ด้าน

คุณผู้ชายคะ กาแฟค่ะ” นี่เป็นกิจวัตรประจำวันของมู่เฉิน ที่เขาทำเป็

กแบบมาอย่างปราณีตขึ้น แล้วสูดดมกลิ

อัดเป็นอย่างมาก เธอรู้สึกว่าเธอไม่เข้ากับ

วแตกออกเป็นเสี่ยง ๆ “คุณผู้ชาย” น้าเหอรีบรุดเข

ะ！” เขาออกคำสั่ง พลา

คงยืนนิ่ง ๆ

ณนายเหลิ่ง！” “เธอไม่เต็มใจเห

ังไงซะ เมื่อก่อนตอนที่เธออยู่บ้านต

วมันถือเป็นเ

่ในมือของน้าเหอไปเช็ดพื้นจนสะอาด แล้วเธอก็หันไปเห็นรองเท้าหนังของมู่

่สุด เพราะเกรงว่าจะทำให้เข

้หญิงคนหนึ่ง โดยเฉพาะผู้หญิงที่เขาไม่แยแส

ยอมที่จะลดศักดิ์ศรีของตัวเองขนาดนี้เลยเ

ยิงเงยหน้าขึ้นมองเขาอย่า

ำตัวดี ๆ คอยดูแลที่นี่ให้เรียบร้อย ถ้าฉันไม่อนุญาต ห้า

ยู่ที่นี่เพื่อเป็นคนรับใช้

ย่าหยิง

” เขาลุกขึ้น

ห็นว่าเขากำลังจะเดินออกไป เ

อะไรก็ไปถามลุงฝู หรือไม่ก็น้า

้ามือของเขาเอาไว้ “คุณจะให้ฉันทำอะไรก

เรื่องที่น่าขำ “เธออยากไปเรียน？”

ากไปเรียนอะไรอีก？” “ที่ฉันได้ยินมา เธอก็ไม่ได้

่จำเป็นต้องไปเรียน แต่สำหรับหย่าหยิงนั้นไม่เหมือน

ินผลักเธอออกไป ก่อนที่จ

าไป แต่ถูกน้าเหอกันไว้ “คุณขึ้นไปไม่ได้ค่ะ！ ชั้นบนถ้า

เธอต้องใช้ความพยายาม และทำงานหนักแค่ไหนเพื่อที่จะได้เข้าเรียนที่วิทยาลัย ค

หย่าหยิงบุกเข้ามาในห้องของ

่าเธอไม่ควรเข้

สียงดัง เมื่อเห็นเธอยังค

ธอไม่กล้าจ้องหน้าผู้ชายที่อยู่ตรงหน้านี่เลย ทันใ