icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เลขาหน้าเตียง

บทที่ 8 จะเล่นให้อ่อนทั้งปากอ่อนทั้งตัว

จำนวนคำ:1040    |    อัปเดตเมื่อ:04/07/2022

ามองหาคุณ

ก แค่ประโยคบอกเล่า น่ะ ” ท่านตอบ

่เขาบอกว่าไม่ต้องสิ้นเปลือง กลับมาคราวนี้ลูกชายฉันโตเป็น

นใจว่าเขาไม่ได้เป็นผู้ใหญ่อะไรหรอก สร้างภา

ณท่านดีใจเหลือเกินที่คนใกล้ตัวมีความสามารถเช่นนี้ ใคร ๆ จะได้ครหาไม่ได

ิกงานและกลับบ้าน คุณท่านชวนมัสยากับแม่มะลิมาร่วมโต๊ะรับป

นของเ

้ออกปากถามคุณท่านก็กระไรอยู่ เมื่อจัดการกับอาหารเรียบร้อยและช่วยน

้าแว

อกไปไหนจ๊ะ มัสไ

น้าแววก็ไม่เห็

นเพื่อนข้างนอก ปาร์ตี้เม

ุ้มดังขึ้นเบา ๆ แต่เล่นเอาผู้หญิงทั้งคู่สะดุ้งเ

ุณเอ

งตาฉ่ำน้ำคล้ายว่าพึ่งตื่นและอาบน้ำใหม่ กลิ่นโคโลญจน์ไม่ก็ครีมอาบน้ำโชยมาเต

ี่เหลือก็ออกกำลังกาย นอน ตอนนี้ตื่

แล้วก็ผัดฉ่าปลาทับทิมค่ะ ของหวานมีกะทิแตงไ

ยบัว ไม่เอาข้าวนะ แล้วก็เอาขนมมาถ้ว

ปมองแล้วก็ต้องหลบเมื่อ

าบ จ้องทำบ้าอ

งอยากกินข้าวในห้องนอนโดยที

หรอก ฉันไม่นอก

หมุนตัวเดินจากไป ทิ้งให้มั

องทั้งนั้น ” บ่นพึมพำลำพังแ

ัก หนูมัสจะได้เอาไปเ

วนให้น้าแววเอาไปส่งคุณเอกทีนะจ๊ะ ขอบคุณมากจ้ะ ” แล้วเธอก็ว

ับใจเล้ย หนูม

งรับหน้าที่ถือถาดอาหา

ล่ะ ” เข

วดท้องค่ะ รีบไ

ใจว่าเธอตั้งใจจะหลบเลี่ยง ตัก

องสั่งสอนเสียบ้าง จะเล่นให้อ

+

ันรุ่

บคุณท่านเช่นเคย และที่โต๊ะอ

ห็นหน้ากั

ย คุณท่านบอกกับเธอว่าขอตัวไปธุระกับเพื่อนสนิทของท่าน ตอนเย็นจะให้น้าส

เปิดรับโบนัส

เปิด
เลขาหน้าเตียง
เลขาหน้าเตียง
“โปรย : กลางวันเธออยู่หน้าห้อง กลางคืนเธออยู่หน้าเตียง +++++++++++++++++++++++++++++ มัสยาหยิบผ้าเช็ดหน้าของตัวเองออกมาแล้วเปิดก๊อกให้น้ำไหลลงสู่ผ้าจนชุ่ม เขาชิงดึงผ้าออกไปแล้วค่อยเช็ดซับลงบนคราบกาแฟที่กระเซ็นโดนส่วนแขนของเธอเสียเอง แต่มันไม่ได้หยุดอยู่แค่นั้น มือของเขาไต่ขึ้นสูงจนมาถึงหน้าอกอวบอิ่ม มัสยารีบตะครุบมือเขาเอาไว้ " ตรงนี้ไม่ได้เปื้อนค่ะ " " เปื้อนสิ มีรอยนิดหน่อย มัสไม่เห็นแต่ฉันเห็น ดูผ่านกระจกก็ได้ " เขาหมุนตัวเธอให้ไปประจันหน้ากับกระจกโดยที่ตนเองประกบซ้อนอยู่ด้านหลังแล้วสวมกอดพลางใช้ผ้านั้นเน้นย้ำซับเช็ดหนักขึ้นเรื่อย ๆ ตรงทรวงอก เช็ดไปเช็ดมากลายเป็นว่าใช้มือขยำคลึงแทน " ฉันมันนิสัยไม่ดี ใจร้อนตลอด เลยทำกาแฟหกโดนเธอ ขอโทษนะมัส " กล่าวคำขอโทษแต่การกระทำดูเหมือนจะไม่สำนึก เขารุกล้ำซุกซนไปเรื่อย ๆ มือหนึ่งเริ่มแกะกระดุมเชิ้ตของเธอช้า ๆ " คุณเอกขา อย่าค่ะ ตรงนั้น... ไม่ต้อง " เจ้าของทรวงท้วงเสียงสั่นเมื่อเขาก้มลงดูดเม้มที่ใบหูเบา ๆ " ต้องสิ เพราะฉันต้องดูว่ามันเปื้อนไปถึงข้างในด้วยหรือเปล่า "”
1 บทที่ 1 มันแตะตรงไหนของเธอบ้าง2 บทที่ 2 ทั้งดูดทั้งเลีย3 บทที่ 3 แตกคาปาก4 บทที่ 4 เพียงสบตา5 บทที่ 5 คนร้ายกาจ6 บทที่ 6 แฟนเธอรู้หรือเปล่าว่าฉันเลียเธอหมดทั้งตัว7 บทที่ 7 เขามันเห็นแก่ตัว8 บทที่ 8 จะเล่นให้อ่อนทั้งปากอ่อนทั้งตัว9 บทที่ 9 เธอยังจำได้หรือเปล่า 10 บทที่ 10 คิดถึงลิ้นของฉันหรือเปล่า11 บทที่ 11 ละเลงเลีย12 บทที่ 12 ใช้ปากช่วยฉัน13 บทที่ 13 แตกคาปาก14 บทที่ 14 ละครของมัสยา15 บทที่ 15 ฉันอยากนอนกอดเธอ16 บทที่ 16 แก้ผ้ารอ17 บทที่ 17 6918 บทที่ 18 คนเอาแต่ใจ19 บทที่ 19 มันแฉะ20 บทที่ 20 อย่าร่อนแบบนั้น ฉันจะทนไม่ไหว21 บทที่ 21 คนใจร้าย22 บทที่ 22 ทีเมื่อคืนทั้งลูบทั้งเลีย23 บทที่ 23 คืนนี้ฉันขอกินนมมัสเยอะ ๆ 24 บทที่ 24 แหวกแคมกับรูให้ฉัน25 บทที่ 25 สุดลำ26 บทที่ 26 คาไว้แบบนั้นแหละ27 บทที่ 27 ขย่มแรงกว่านี้28 บทที่ 28 ขอแต่งงาน29 บทที่ 29 คิดถึงเมีย อยากเอาเมีย30 บทที่ 30 ทำไมแฉะขนาดนี้31 บทที่ 31 เพราะฉันเอาดีเธอเลยครางดัง