icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon
สานหัวใจรัก

สานหัวใจรัก

ผู้เขียน: ไหมขวัญ
icon

บทที่ 1 1

จำนวนคำ:1182    |    อัปเดตเมื่อ:15/11/2022

มีรีบลุกขึ้นมาดู แล้วนางก็คลี่ยิ้มออกมาอย่างดีใจ หันไปบอกสามีว่า “ยั

ยวอย่างคิดถึงด้วยรอยยิ้มที่เต็มวงหน้า แต่เมื่อมองเห็นร่างสูงข

จงว่าถามใคร แต่เบญจากลับยิ้มแห้งๆ และ

ักด้วยความนอบน้อมย่างเช่นทุกครั้งที่มาเที่ยวที่นี้

้าน ซึ่งผิดกับสามีที่เดินเข้าไปพูดคุยทักทายพร้อมกั

ไปแล้วเสียอีก ไม่

ุณยุ แล้วเบญจะพูดถึงเ

ังเล็กๆ ก่อนจะชวนลูกสาวคุยเรื่องอื่

หายคิดถึงเลย” ไม่พูดเปล่าหญิงสาวยังโน้มตัวลงไ

ลายอยู่ เก็บไวกินบางส่วน ที่เหลือก็ขายมันก็ได้พอตัวอยู

ำงานอยู่เลยคะแม่ ข

าผิวพรรณที่ดูดีไปเสียทุกอย่าง แล้วทำเสียงฮึขึ้นจมูกก่อนจะเดินกระฟัดกระเฟียดเข้าครัวไปอย่างขัดใจ เมื

รรณก็กลับออกมาพร้อมน้ำดื่มเย็นๆ และใ

บุตรสาว จากนั้นก็รินอีกแก้วไปวางตรงหน้าวายุ ส่วนแก้วสุดท้ายนางนำมัน

ใจนะที่เป็นธุระไป

แล้ว” สาธุเจ้าของไร่ดาวเรืองที่ใหญ่ที่สุดใ

นข้าวด้วยกันก่อน นี่ป้า

จะกลับมาบ้านที่อยู่กิน

นตัดสินใจคือวายุ เมื่อเห็นอีกฝ่ายพยักหน้าพร้อมกับยิ้มให้อย่างไม่ติดใจอะไร คนที่ตั้งใจจะกลั

นอนคุณก็ห้องเดิมใช้ได้เลยนะ” นางจารุวรรณหันไปบอกแฟนหนุ่มของบุตรสาว ก่อนจะเดินเ

คือการมานั่งสูดอากาศบริสุทธิ์เย็นสดชื่นพร

สวยน

าสีดำหากแต่มันระยิบระยับจากแสงของดวงดาว

อยกว่า

ชอบใจ วายุที่พลอยขำกับมุกหลงตัวเองเลยอดไม่ได้ที่

งเงยหน้ามองฟ้าเงียบๆ อยู่พักใหญ่ ก่อนเบญจาจะหันม

ระโยคเดิมๆ ที่หญิงสาวจะได้พูดมันท

ละ” วายุตอบเสียงกลั้วหัวเร

บญจะคุยกับคุณพ่อคุ

เปิดรับโบนัส

เปิด
สานหัวใจรัก
สานหัวใจรัก
“เบญจากับวายุที่รักกันมาหลายปี จนในที่สุดตัดสินใจจะแต่งงานกัน แต่แม่ของทั้งคู่ต่างฝ่ายต่างไม่ชอบอีกฝ่าย ทำให้ในวันเจรจาสู่ขอล่มไม่เป็นท่า... "พวกเราลองทำอย่างที่ท่านต้องการดูไหมคะ" "ห๊ะ! คุณว่าอะไรนะ...ผมไม่ได้หูฝาดไปใช่ไหม" วายุถามอย่างไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง "ไม่หรอกค่ะ เบญคิดอย่างนั้นจริงๆ แม่เบญไม่ชอบคุณ และแม่คุณเองก็...รังเกียจเบญ" ท้ายประโยคน้ำเสียงของหญิงสาวสั่นเครือจนคนฟังใจไม่ดี "ผมขอโทษแทนท่านด้วย ผมรู้ว่าท่านพูดแรงเกินไป" แต่วายุก็ไม่รู้จะพูดอะไรที่มันดูดีกว่านี้ "แต่มันคือเรื่องจริง เรื่องจริงที่ฉันฟังแล้วถึงกับหน้าชา" เบญจาหัวเราะขืนๆ ปาดน้ำตาที่รื่นขึ้นมา ก่อนจะพูดต่อ "เบญรู้ว่าท่านไม่ชอบเบญ แต่ไม่คิดว่าจะมากขนาดนี้...แปดเปื้อนวงศ์ตระกูล" คราวนี้หญิงสาวถึงกลับกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ปล่อยเสียงสะอื้นออกมาจนวายุตกใจ "เบญ...ผมจะไปหาคุณเดี๋ยวนี้" "ไม่ต้องหรอกค่ะ เบญไม่เป็นไร คุณอยู่ที่นั่นดีแล้ว ต่างคนต่างอยู่สักพัก บางทีอะไรๆ มันอาจจะเป็นไปในทางที่ดี" เบญจารีบห้าม ไม่อย่างนั้นเชื่อได้เลยว่าวายุมาหาเธอจริงๆ แน่ "คุณต้องการอย่างนั้นเหรอ" วายุครางถามด้วยน้ำเสียงเจ็บปวด "บางทีสิ่งที่ท่านเลือกให้มันอาจจะดีก็ได้นะคะ"”
1 บทที่ 1 12 บทที่ 2 23 บทที่ 3 3 (1)4 บทที่ 4 3 (2)5 บทที่ 5 46 บทที่ 6 5 (1)7 บทที่ 7 5 (2)8 บทที่ 8 6 (1)9 บทที่ 9 6 (2)10 บทที่ 10 7 (1)11 บทที่ 11 7 (2)12 บทที่ 12 8 (1)13 บทที่ 13 8 (2)14 บทที่ 14 915 บทที่ 15 10 (จบ) 116 บทที่ 16 10 (จบ) 2