icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

สานหัวใจรัก

บทที่ 4 3 (2)

จำนวนคำ:1322    |    อัปเดตเมื่อ:15/11/2022

ทำเสียงแข็งใส่พี

รา ดูห้องน้ำสิกว้างไม่ถึงครึ่งของห้องน้ำบ้านเราหรอกมั้ง ส่วนการตกแต่งภายในก็พอดูได้หรอกนะ แต่การตกแต่งภา

าครางเรียกมาร

ายุไม่ยอมท่าเดียวถึงกับประกาศว่า ‘ถ้าไม่ได้แต่งงานกับเบญผมจะไม่แต่งกับใครหน้าไหนทั้งนั้น’ อีกทั้งได้แรง

พูดใคร

จะทำไมคุณหร

าหันขวับ เธอถึงกับยกมือทาบอกเมื่อคนค

ือ...หนูข

แล้วไง พวกฉันมันบ้านนอกแล้วยังไง...รู้ไหมว่าฉันไม่เคยพิสมัยหรืออิจฉาคนในเมืองหลวงแม้แต่นิดเดียว ฉันพอใจกับความเป็นบ้านนอก ฉันพอใจกับบ้านหลังเล็กๆ และฉันพอใจกับค

กสาวของคุณเหมือนกัน”

ลย ฉันไม่อยากจะเกี่ยวดองกับพวกผู้ดีตีนแดง

้อนวงศ์ตระกูลเหมือนกัน ไปยัยยากลับ!” พูดจบก็ลากบุตรสาวคนเล็กกล

นผู้ดีมันจะมาแปดเปื้อน

ังนั่งคุยเล่นกับทุกคนรอภรรยาและนางบุษกร เพื่อที่จะได้คุ

คุณรุฒ

ำตอบที่ได้กลับเป็นคำสั่งของมารดา “แม่สั่งให้กลับกรุงเทพเดี๋ยวนี้ จะไม่มีการเจรจ

กูลมาเป็นลูกเขยหรอก ไปเลย! ไปๆ ชิวๆ” ไม่ไล่เปล่านางจารุวรรณยังเข้าไปผลักวาย

กัน” เบญจาถามม

โดนผลักแต่ก็ยังหันมาถามมา

สาวไปหลบอยู่ด้านหลัง “ต่อไปนี้คุณกับลูกสาวของฉันไม่มี

่แม่สั่งให้แกกลับเดี๋ยวนี้ เสื้อผ้าแค่ไม่กี่ตัวทิ้งไปเถอะ เผื่อคนแถวนี

ักและครอบครัว ทุกคนมีสีหน้าไม่พอใจคำพูด

่อ เบญจาที่นางสั่งให้ไปเก็บเสื้อผ้าของวายุก็ยื่นกระเป๋าใบใหญ่ของแฟนหนุ่มมาให้ นางรับกระเป๋านั้นมาพร้อมกับยิ้มอย่างสมใจเมื่อบุตรสาว

ุดออกจากการเหนี่ยวรั้งของมารดาเดินมาหาคนรักอย่างหวังว่า

บไปก่อน

ต่

ม่ดีเท่าไหร่” นายวรุฒเข้ามาปรามบุต

ณยุกลับไปก่อนดีกว่า

เดินตามแรงลากของมารดาพร้อมกับมองคนรั

เปิดรับโบนัส

เปิด
สานหัวใจรัก
สานหัวใจรัก
“เบญจากับวายุที่รักกันมาหลายปี จนในที่สุดตัดสินใจจะแต่งงานกัน แต่แม่ของทั้งคู่ต่างฝ่ายต่างไม่ชอบอีกฝ่าย ทำให้ในวันเจรจาสู่ขอล่มไม่เป็นท่า... "พวกเราลองทำอย่างที่ท่านต้องการดูไหมคะ" "ห๊ะ! คุณว่าอะไรนะ...ผมไม่ได้หูฝาดไปใช่ไหม" วายุถามอย่างไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง "ไม่หรอกค่ะ เบญคิดอย่างนั้นจริงๆ แม่เบญไม่ชอบคุณ และแม่คุณเองก็...รังเกียจเบญ" ท้ายประโยคน้ำเสียงของหญิงสาวสั่นเครือจนคนฟังใจไม่ดี "ผมขอโทษแทนท่านด้วย ผมรู้ว่าท่านพูดแรงเกินไป" แต่วายุก็ไม่รู้จะพูดอะไรที่มันดูดีกว่านี้ "แต่มันคือเรื่องจริง เรื่องจริงที่ฉันฟังแล้วถึงกับหน้าชา" เบญจาหัวเราะขืนๆ ปาดน้ำตาที่รื่นขึ้นมา ก่อนจะพูดต่อ "เบญรู้ว่าท่านไม่ชอบเบญ แต่ไม่คิดว่าจะมากขนาดนี้...แปดเปื้อนวงศ์ตระกูล" คราวนี้หญิงสาวถึงกลับกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ปล่อยเสียงสะอื้นออกมาจนวายุตกใจ "เบญ...ผมจะไปหาคุณเดี๋ยวนี้" "ไม่ต้องหรอกค่ะ เบญไม่เป็นไร คุณอยู่ที่นั่นดีแล้ว ต่างคนต่างอยู่สักพัก บางทีอะไรๆ มันอาจจะเป็นไปในทางที่ดี" เบญจารีบห้าม ไม่อย่างนั้นเชื่อได้เลยว่าวายุมาหาเธอจริงๆ แน่ "คุณต้องการอย่างนั้นเหรอ" วายุครางถามด้วยน้ำเสียงเจ็บปวด "บางทีสิ่งที่ท่านเลือกให้มันอาจจะดีก็ได้นะคะ"”
1 บทที่ 1 12 บทที่ 2 23 บทที่ 3 3 (1)4 บทที่ 4 3 (2)5 บทที่ 5 46 บทที่ 6 5 (1)7 บทที่ 7 5 (2)8 บทที่ 8 6 (1)9 บทที่ 9 6 (2)10 บทที่ 10 7 (1)11 บทที่ 11 7 (2)12 บทที่ 12 8 (1)13 บทที่ 13 8 (2)14 บทที่ 14 915 บทที่ 15 10 (จบ) 116 บทที่ 16 10 (จบ) 2