สานหัวใจรัก

ียวเท่านั้น ก่อนที่ผู้ใหญ่ทางฝ่ายของวา

ม่มืดมิดบอดสนิทซะทีเดียว เมื่อเกลี่ยกล

ัวช่วยกับนางทิพย์เพื่อนบ้านที่รักใคร่กลม

ลับมาจากไร่นะ ว่าแต่แม่จามีอ

กับธุ เรื่อ

นก็อดเสียดายไม่ได้ นึ

ี่ไหน แต่ลูกนี่สิมันไม่ฟังแม่เลย” นางจารุวรรณพูดอย่างเสียดายระคนหมดหวัง แ

รรณเอ่ยถาม สาธุที่เดินตรงมาหา “ไ

มีเรื่องจะคุย

ถามพลางเดินไปนั่งเก้าอี้ห

องยัย

ขกมาจากกรุงเทพฯ แต่มีนางจารุวรรณคนหนึ่งละที่ไม่เป็นอย่างนั้น นาง

ม่ อะไรที่ทำแล้วลูกม

ม่ได้ขั

ลยนะ” คนเป็นสามีล้อเสียงกลั้วหัวเราะ “ไปอาบน้ำแ

น้ามองสามี “ถ้าคนที่จะมาสู่

ดียังไง พ่อก็เห็น

ม่เป็น” นางจารุวรรณยกตัวอย่างความไม

ารทำธุรกิจสิ จะมาสอนทำไร่ไถ่นาก็ตายกันพอดี และถ้ามองในทางกลับกันอย่างเราๆ จะไปบริหารงานใหญ่ๆ ร้อยล้านพันล้านอย่างเขาได้ไหมล

แล้วนางจารุวรรณก็เดินหน้าบึ้งไปจัดการอาบน้ำแต่งตัว

วายุไปยืนดักรอให้คนขับเห็นจะได้เข้าบ้านถูก และเป็นอี

รับคุณพ่

ะก้าวลงมาบิดขี้เกียจสูดอากาศสดชื่นเข้าปอ

ั้นเดียว แต่ดูใหญ่โต รอบๆ บริเวณบ้านล้อมรอบไปด้วยต้นไม้น้อ

้านกันดีกว่าน

รกวาดสายตาไปรอบบ้านๆ ครั้งก่อนจะทำเสียงหึในลำค

ก่อนค่ะ” เบญจายกมือไหว้บุพการีข

ินทางมาเหนื่อยๆ ดื่มน้ำดื่มท่ากันก่อนนะคะ” ว่าแล้วหญิงสาวก็ยกแก้วน้ำดื่มเย

ั่วไป โดนเฉพาะนายวันดีกับนายวรุฒที่เหมือนจะพูดคุยกันถูกคอ เพราะพูดไปหัวเรา

ขอไปเข้าห้อ

วเบญพา

ะตุกที่แขนจากบุตรสาวทำให้นางต้องรีบออกตัว “ฉันหมายถึงไม่ต้องลำบากหรอก เ

ล้วก็รีบดึงแขนมารดาเดินตามคนรักของพี่ชาย ที่

ปล่ะคะ” วริยาถามมารดาเสีย

นางทำหน้าตา