icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

สานหัวใจรัก

บทที่ 2 2

จำนวนคำ:1177    |    อัปเดตเมื่อ:15/11/2022

้องเป็นคนออกปากเองน่าจะดีกว่า เ

างแรง “ให้เบญไปคุยก่อนดีกว่านะคะ เห

บญไปคุยกับคุณแม่ก่อน ส่วนคุณคุยกับคุณพ่อรอแล้วกันนะคะ ตกลงเอาตามนี้” พูดจบร่างบางก็ลุกขึ้นยิ้มหว

ีเรื่องจะคุยกับแม่ลำพัง” นายวันดีพูดพลางเ

สำคัญจะคุยกับคุณ

น้าที่จริงจังของวายุแล้วพยั

ต่งงานกั

วรรณอุทานถามลูกสาวพร้อ

าย้ำประโยคเดิม ทั้งที่ก่อนหน้า

ูกตอบว

หญิงสาวตอบมารด

ย่างลืมตัว ก่อนจะรีบแก้ตัวเสียงแผ่ว “แม่หมาย

ถามทั้งที่พอทร

ยังเ

บค่อนปลาย

” นางจารุวรรณหาเหตุผลอื่นมาแย้ง มือที่เหี่ยวย่นไปตามกา

กลับแย้งด้วยเหตุผลที่ทำให้ท่าทีของคนเป็น

จารุวรรณให้เหตุผลอย่างที่เคยบอกกับบุตรสาวไ

ึงเรื่องอื่นๆ ที่เขาทำไม่เป็น นั่นเพราะเขาไม่เคยทำ” เรื่องอื่นๆ ที่เบญจาหมายถึงคือการปอกมะพร้าว ซึ่งครั้งหน

ม่ต่างกันจึงเข้าไปช่วยชายหนุ่มปอกมะพร้าวที่ถ้าปล่อยให้

ญมองคนบ้านเดียวกันระดับเดียวกัน

่าพวกเราต้องปรับตัวเยอะมาก ทะเลาะกันก็หลายครั้ง งอนกันก็บ่อย แต่สุดท้ายพวกเราก็ผ่านมันมาได้ด้วยความรักและเข้าใจ เรื่องไหนยอมได้ก็ยอม เรื

หรอลูก” ถามอย

ีค

นแข็ง นิสัยก็ดี๊ดี ฐานะก็ไม่ได้ขี้ริ้วขี้เหร่อะไร สาวแก่แ

่ได้รั

กันเองนั่นแหละ แม

ุญาต เบญก็จะคบกับคุณยุไปอย่างนี้แหละ และถ้าจู่ๆ มีหลานโผล่มาทั้งที่ยังไม่มีการทำอะไรให้มันถู

ยเบ

อาจริ

ถอนหายใจออกมาอย่างสิ้นหวัง “แล

ญจาตอบพร้อมฉีกยิ้ม

ใจละ

ั้นเดี๋ยวเบญให้คุณยุมาคุยกับแม่อีกทีนะคะ” เบญจาหอมแก้มมารดาอีกหนึ่งฟอดใหญ่แล้วรีบลุกขึ

เปิดรับโบนัส

เปิด
สานหัวใจรัก
สานหัวใจรัก
“เบญจากับวายุที่รักกันมาหลายปี จนในที่สุดตัดสินใจจะแต่งงานกัน แต่แม่ของทั้งคู่ต่างฝ่ายต่างไม่ชอบอีกฝ่าย ทำให้ในวันเจรจาสู่ขอล่มไม่เป็นท่า... "พวกเราลองทำอย่างที่ท่านต้องการดูไหมคะ" "ห๊ะ! คุณว่าอะไรนะ...ผมไม่ได้หูฝาดไปใช่ไหม" วายุถามอย่างไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง "ไม่หรอกค่ะ เบญคิดอย่างนั้นจริงๆ แม่เบญไม่ชอบคุณ และแม่คุณเองก็...รังเกียจเบญ" ท้ายประโยคน้ำเสียงของหญิงสาวสั่นเครือจนคนฟังใจไม่ดี "ผมขอโทษแทนท่านด้วย ผมรู้ว่าท่านพูดแรงเกินไป" แต่วายุก็ไม่รู้จะพูดอะไรที่มันดูดีกว่านี้ "แต่มันคือเรื่องจริง เรื่องจริงที่ฉันฟังแล้วถึงกับหน้าชา" เบญจาหัวเราะขืนๆ ปาดน้ำตาที่รื่นขึ้นมา ก่อนจะพูดต่อ "เบญรู้ว่าท่านไม่ชอบเบญ แต่ไม่คิดว่าจะมากขนาดนี้...แปดเปื้อนวงศ์ตระกูล" คราวนี้หญิงสาวถึงกลับกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ปล่อยเสียงสะอื้นออกมาจนวายุตกใจ "เบญ...ผมจะไปหาคุณเดี๋ยวนี้" "ไม่ต้องหรอกค่ะ เบญไม่เป็นไร คุณอยู่ที่นั่นดีแล้ว ต่างคนต่างอยู่สักพัก บางทีอะไรๆ มันอาจจะเป็นไปในทางที่ดี" เบญจารีบห้าม ไม่อย่างนั้นเชื่อได้เลยว่าวายุมาหาเธอจริงๆ แน่ "คุณต้องการอย่างนั้นเหรอ" วายุครางถามด้วยน้ำเสียงเจ็บปวด "บางทีสิ่งที่ท่านเลือกให้มันอาจจะดีก็ได้นะคะ"”
1 บทที่ 1 12 บทที่ 2 23 บทที่ 3 3 (1)4 บทที่ 4 3 (2)5 บทที่ 5 46 บทที่ 6 5 (1)7 บทที่ 7 5 (2)8 บทที่ 8 6 (1)9 บทที่ 9 6 (2)10 บทที่ 10 7 (1)11 บทที่ 11 7 (2)12 บทที่ 12 8 (1)13 บทที่ 13 8 (2)14 บทที่ 14 915 บทที่ 15 10 (จบ) 116 บทที่ 16 10 (จบ) 2