icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

สานหัวใจรัก

บทที่ 5 4

จำนวนคำ:1034    |    อัปเดตเมื่อ:15/11/2022

ได้เป็นแบบนี้” ทันทีที่อยู่กันแค่คนใ

ๆ พอลับหลังเอาคนอื่นนินทาและดูถูกสารพัด บ้านเล็กอย่างกับรังหนูบ้างละ บ้านนอกบ้างละ ไหนจะที่ประกาศโต้งๆ ว่าไม

ภรรยาอย่างใจเย็น ถึงแม้จะรู้สึกไม่พอใ

นหมายเกิดขึ้น พวกผู้ดีห่วงหวงแต่หน้าตาวงศ์ต

งลูกสาวที่นั่งซึมอยู่ที่โซฟาอย่างอด

ือไหว้พร้อมกับเอ่ยขอโทษบุพการีทั้งสองเสียงสั่นเครือ “เบญรู้มาตลอดว่าแม่ของคุณ

งมันมีทางแก้” นายวันดีเข้า

ูถูกกันขนาดนั้น แม่ไม่ยอมให้แ

ุษกรก็พอกัน ไม่น่าเอาอารมณ์ของตัวเองเป็นใหญ่เลย ดู

! พ่

อตัวนะคะ” ว่าแล้วเบญจาก็ลุกขึ้นเดิ

งล่ะท

ให้ตาธุมาช่วยปลอบใจยัยเบ

้านไปแล้วส่ายศีรษะ คนเรานี่ก็แปลกรู้ทั้งรู้ว

ูกครอบครัวของเบญเขาแบบนั้น” วายุตำหนิคนเป็

่ได้อยากได้แกไปเป็นลูกเขย กัดฟันพูดซะละมั้ง”

ญไม่ชอบผม แต่มีผู้ชายอีกคน

ไปซะ พวกบ้านนอกก็ให้แต่งกับพวกบ

้วไอ้ที่ไปดูถูกครอบครัวหนูเบญเขาแบบนั้น มันสมควรแล้วหรือ” นา

ไม่มีผู้หญิงคนไหนเหมาะกับลูกชายของเราเท่าคนนี้แล้วละคะ” นางเอย

ี่บีนะคะ” ลูกสาวคนเ

ม่อารมณ์เสียกว่าเดิมนะ เหมือนกันหมด

ลางทิ้งตัวพิงพนักเบาะอย่างเหนื่อยกับการต่อกรกับมารดา ด้านนายวรุ

่แอบดูตรงหน้าประตูกอดอกยิ้มอย่างพอใจ ไม่เท่านั้นนางยัง

ี่สิพ่อ น

เปิดรับโบนัส

เปิด
สานหัวใจรัก
สานหัวใจรัก
“เบญจากับวายุที่รักกันมาหลายปี จนในที่สุดตัดสินใจจะแต่งงานกัน แต่แม่ของทั้งคู่ต่างฝ่ายต่างไม่ชอบอีกฝ่าย ทำให้ในวันเจรจาสู่ขอล่มไม่เป็นท่า... "พวกเราลองทำอย่างที่ท่านต้องการดูไหมคะ" "ห๊ะ! คุณว่าอะไรนะ...ผมไม่ได้หูฝาดไปใช่ไหม" วายุถามอย่างไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง "ไม่หรอกค่ะ เบญคิดอย่างนั้นจริงๆ แม่เบญไม่ชอบคุณ และแม่คุณเองก็...รังเกียจเบญ" ท้ายประโยคน้ำเสียงของหญิงสาวสั่นเครือจนคนฟังใจไม่ดี "ผมขอโทษแทนท่านด้วย ผมรู้ว่าท่านพูดแรงเกินไป" แต่วายุก็ไม่รู้จะพูดอะไรที่มันดูดีกว่านี้ "แต่มันคือเรื่องจริง เรื่องจริงที่ฉันฟังแล้วถึงกับหน้าชา" เบญจาหัวเราะขืนๆ ปาดน้ำตาที่รื่นขึ้นมา ก่อนจะพูดต่อ "เบญรู้ว่าท่านไม่ชอบเบญ แต่ไม่คิดว่าจะมากขนาดนี้...แปดเปื้อนวงศ์ตระกูล" คราวนี้หญิงสาวถึงกลับกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ปล่อยเสียงสะอื้นออกมาจนวายุตกใจ "เบญ...ผมจะไปหาคุณเดี๋ยวนี้" "ไม่ต้องหรอกค่ะ เบญไม่เป็นไร คุณอยู่ที่นั่นดีแล้ว ต่างคนต่างอยู่สักพัก บางทีอะไรๆ มันอาจจะเป็นไปในทางที่ดี" เบญจารีบห้าม ไม่อย่างนั้นเชื่อได้เลยว่าวายุมาหาเธอจริงๆ แน่ "คุณต้องการอย่างนั้นเหรอ" วายุครางถามด้วยน้ำเสียงเจ็บปวด "บางทีสิ่งที่ท่านเลือกให้มันอาจจะดีก็ได้นะคะ"”
1 บทที่ 1 12 บทที่ 2 23 บทที่ 3 3 (1)4 บทที่ 4 3 (2)5 บทที่ 5 46 บทที่ 6 5 (1)7 บทที่ 7 5 (2)8 บทที่ 8 6 (1)9 บทที่ 9 6 (2)10 บทที่ 10 7 (1)11 บทที่ 11 7 (2)12 บทที่ 12 8 (1)13 บทที่ 13 8 (2)14 บทที่ 14 915 บทที่ 15 10 (จบ) 116 บทที่ 16 10 (จบ) 2