icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon
closeIcon

เปิดรับโบนัส

เปิด

นิยายหญิงแนวโรแมนติก

ขายดี ออกต่อเนื่อง จบเล่ม
อลเวงหัวใจพบรัก

อลเวงหัวใจพบรัก

เรื่อง...อลเวงหัวใจพบรัก คำโปรย รู้ทั้งรู้ว่าเป็นแค่การแสดง แต่ทุกครั้งที่เธอถูกเนื้อต้องตัว นอกจากเขาจะเสียเงิน ยังเหมือนถูกเธอลวนลามอีกด้วย (เรื่องราวจะอลเวงขนาดไหน ใครได้กำไร ใครขาดทุน ติดตามได้ในเรื่องนะคะ) แนะนำตัวละคร ปราโมทย์ (ปราชญ์) อายุ 32 ปี เจ้าของโรงแรมชื่อดังของจังหวัด เขาหล่อ รวย จึงไม่แปลกที่จะมีสาวๆเข้ามามากมาย แต่เขาไม่ต้องการ จึงอยากหาไม้กันหมาสักคน มากันผู้หญิงพวกนั้นออกไป เมธาวี (เมล์) อายุ 22 ปี พนักงานใหม่ที่เพิ่งรับเข้ามาทำงานในโรงแรม เธอสวย น่ารัก ขี้งก ความสามารถเรื่องงานไม่มี แต่เรื่องใช้ปากเธอถนัด @@@@@@ นิยายรัก ฟีลกู๊ด ฟินๆ เหมือนเดิมค่ะ
สะใภ้ใบ้

สะใภ้ใบ้

เพราะความผิดพลาดของเหล่าเทพเซียน ไป๋ซือเหยาจึงตายก่อนกำหนด เธอได้มาเกิดใหม่ในร่างของสตรีที่งดงามปานล่มบ้านล่มเมือง ได้ของวิเศษติดกายแทนคำขอโทษ แต่ไฉนไยไม่บอกเธอก่อนว่า ร่างนี้เป็นใบ้และยังมีสามีแล้ว! ชีวิตใหม่ที่ไม่ธรรมดาจึงเริ่มขึ้น แต่ใครก็ได้ช่วยบอกเธอทีว่าไอ้ที่ลอยไปมา นั่นคือผี? ใช่หรือไม่! แล้วที่เธอมองเห็น ชายหนุ่มคนหนึ่งเลือดอาบมา นั่นคือภาพลวงตาใช่หรือไม่ ทว่าวันต่อมาถึงได้รู้ว่า เธอกลายเป็นเทพพยากรณ์ไปเสียแล้ว ไหนหลิวโม่เหยียนสามีของร่างนี้ ที่มีสติปัญญาเท่ากับเด็กสิบขวบ ชีวิตใหม่ของเธอช่างมีสีสันจริงๆ พบกันในเรื่องสะใภ้ใบ้ได้เลยค่ะ ------ เวลาที่ใช้ในเรื่อง เมื่อเทียบกับเวลาสากลแล้ว หนึ่งยาม เท่ากับ สองชั่วโมง และในหนึ่งวันมีสิบสองยาม ดังนี้ ยาม จื่อ เท่ากับเวลา 23.00 น. จนถึง 24.59 น. ยาม โฉ่ว เท่ากับเวลา 01.00 น. จนถึง 02.59 น. ยาม อิ๋น เท่ากับเวลา 03.00 น. จนถึง 04.59 น. ยาม เหม่า เท่ากับเวลา 05.00 น. จนถึง 06.59 น. ยาม เฉิน เท่ากับเวลา 07.00 น. จนถึง 08.59 น. ยาม ซื่อ เท่ากับเวลา 09.00 น. จนถึง 10.59 น. ยาม อู่ เท่ากับเวลา 11.00 น. จนถึง 12.59 น. ยาม อุ้ย(เว่ย) เท่ากับเวลา 13.00 น. จนถึง 14.59 น. ยาม เซิน เท่ากับเวลา 15.00 น. จนถึง 16.59 น. ยาม อิ่ว เท่ากับเวลา 17.00 น. จนถึง 18.59 น. ยาม ซวี เท่ากับเวลา 19.00 น. จนถึง 20.59 น. ยาม ไฮ่ เท่ากับเวลา 21.00 น. จนถึง 22.59 น. มาตราการวัดระยะทาง ชุ่น หรือ นิ้ว : 1 ชุ่น = 2.27 – 2.31 เซนติเมตร ฉื่อ หรือ เชี๊ยะ : 1 ฉื่อ = 10 ชุ่น = 22.7 – 23.1 เซนติเมตร จ้าง : 1 จ้าง = 10 ฉื่อ ประมาณ 2.27 – 2.31 เมตร ลี้ 1 ลี้ = 500 เมตร และ 1 ลี้ = 150 จ้าง ควรอยู่ในราว 345 เมตรการวัดพื้นที่ 1 ไร่เทียบเท่ากับ 2.4 หมู่ (亩) เพราะ1ไร่มี 1,600 ตารางเมตร ส่วน1หมู่ 亩 มีเพียง 666.66 ตารางเมตร หน่วยเงินที่ใช้ในเรื่องสะใภ้ใบ้ 1000 อีแปะ คือ 1 ตำลึงเงิน 10 ตำลึงเงิน เท่ากับ1 ตำลึงทอง มารตราการวัดชั่งตวงน้ำหนัก ผิง ping : ๑ ผิง = ๓.๓ เมตร เค่อ ke : 1 เค่อจะกินเวลาประมาณเกือบ 15 นาที จิน jin : ชั่ง : 1 ชั่ง = 500 กรัม ฉื่อ chi : 1 ฉื่อ = 10 นิ้ว = 22.7 - 23.1 เซนติเมตร ลี้ li : 1 ลี้ = 500 เมตร ชั่วยาม shichen : สือเชิน คือหน่วยเรียกเวลา 1 ชั่วยาม = 2 ชั่วโมง
อรุณรักษ์

อรุณรักษ์

‘เจ้าที่แรง’ คำคำนี้ไม่สามารถทำอะไรสาวสมัยใหม่อย่าง ‘กลิ่นหอม’ ที่เฉิดฉายย้ายเข้าบ้านใหม่ที่ซื้อด้วยน้ำพักน้ำแรงของตัวเอง พร้อมกับ ‘ของแถมประจำบ้าน’ ที่โครงการหมู่บ้านจัดสรรแถมให้โดยไม่รู้ตัว นอกจากจะต้องรับมือกับหนี้ก้อนบักเอ้กด้วยวัยยี่สิบปลายๆ มิหนำซ้ำยังไม่ได้แต่งงาน แล้วยังจะต้องรับมือกับเจ้าที่มือใหม่อย่าง ‘ขุนอริญชย์เพียงสวัสดิ์’ ทุกเช้า สาย บ่าย เย็น แต่ขอโทษ ระหว่างมีหนี้ก้อนโตเพราะซื้อบ้านหลังแรก กับย้ายออกเพราะกลัวแพ้ภัยให้กับเจ้าที่ แน่นอนล่ะว่ากลิ่นหอมต้องเลือกกลัวเป็นหนี้หัวโตอยู่แล้ว! อยู่ได้ก็อยู่ อยู่ไม่ได้ก็ทนอยู่มันด้วยกันนี่แหละ กลิ่นหอมคนนี้ไม่ยอมย้ายหนีไปไหนแน่ๆ! ขณะเดียวกัน หญิงสาวก็เริ่มรู้ถึงเรื่องราวบางอย่างระหว่างตนกับเจ้าที่รูปหล่อจากอดีตชาติทีละน้อย รักเอยรักเพียงเจ้าแม่มิ่งขวัญ ดุจชีวันถนอมเจ้าราวบุปผา คะนึงรักมิอาจห่างกายา แม้นแก้วตาหลบซ่อนลึกสุดใจ เสมือนดั่งซ่อนกลิ่นส่งกลิ่นหอม เย้าภมรดมดอมหอมแห่งไหน พี่จักตามรักเจ้าสืบต่อไป กลิ่นหอมไกลดั่งรักของพี่เอย
มนตร์เสน่หาอสูร

มนตร์เสน่หาอสูร

รักแรกพบมีจริงหรือเปล่าไม่มีใครรู้ แต่ความเสน่หามีได้ตั้งแต่แรกเจอ เธอคือกุหลาบแรกผลิ เจ้าเล่ห์แสนงอนนิดๆ เดินทางท่องเที่ยวเมืองไกลครั้งแรก ก็มีอันเจอกับ…เขา! ไม่ต้องโปรยเสน่ห์ก็มีหญิงชะม้ายหน้าส่งสายตาเชิญชวนให้ไม่ขาด แต่เธอ...แม่สาวน้อยแรกผลิ กลับแสดงออกเลยว่าเกลียดขี้หน้ารุนแรง! ชิ...ไอ้ผู้ชายบ้า เจอหน้าเพียงแค่แวบก็รังแกกันแล้ว จะให้เธอพึงพอใจยินดีที่ได้อย่างไรกันเล่า ก็เธอน่าปรารถนา กระตุ้นเพลิงไฟเสน่หาในกายอย่างยากหักห้ามใจได้ จะให้เขาปล่อยหลุดมือไปได้อย่างไรกัน เขา....ตั่งใจอย่างมุ่งมั่นและแน่วแน่ จับเธอสอนเสน่หาอย่างไม่ยอมปล่อยให้หลุดรอดเงื้อมมือไปได้! เธอจะทำอย่างไร เพื่อไม่ให้ตกอยู่ในวังวนพิศวาสยากเกินถอนกายยับยั้งใจ เลยต้องต่อต้านสุดฤทธิ์สุดเดช เพื่อไม่ให้ตัวเองกลายเป็นเพียงแค่นางบำเรอบนเตียงผู้ชาย!
กลรักพนันหัวใจ

กลรักพนันหัวใจ

มีคนอยู่ประเภทหนึ่งที่ต่อให้รักก็ยังปากแข็งว่าไม่รัก และมีคนอยู่ประเภทหนึ่งที่ต่อให้เขาไม่รักก็ยังคงรักไม่เปลี่ยน ‘ม่อนรักพี่มิณทร์ โตขึ้นม่อนจะเอาพี่เป็นผัว คนอื่นห้ามยุ่ง’ นั่นคือคำประกาศจากยัยเด็กกะโปโล อ้วนดำ ผมหยิกหัวฟูฟ่อง ขี้หูขี้ตาเกราะเต็มหน้าที่ชื่อว่าดารัณ ประโยคนั้นทำเอามิณทร์ถึงกับต้องถอยห่างและก้าวออกไปจากการเป็นพี่ชายที่แสนดีของเธอ ชายหนุ่มจงใจไม่เข้าใกล้ในขณะที่หญิงสาวเองก็อายและไม่กล้าเผชิญหน้ากับเขาเช่นกัน กระทั่งเวลาได้ผ่านไปจนทำให้ทั้งคู่หวนกลับมาเจอกันในวัยหนุ่มสาว เธอสวยขึ้นดูดีขึ้นและไม่ได้อยากแต่งงานกับพี่ชายอย่างมิณทร์อีกแล้ว แต่แทนที่จะดีใจเขากลับตื้อเพื่อให้ได้หัวใจของเธอคืนมา
พนันร้ายมาเฟียเถื่อน

พนันร้ายมาเฟียเถื่อน

เพราะอยากได้เธอ เขาเลยวางพนันครั้งนี้ไว้สูงและต้องชนะอย่างเดียว!! คอยหลอกล้อเหยื่อให้ติดกับที่ละนิดจนสุดท้ายก็กลายเป็นของเขา ตัดตอน ชายหนุ่มมองผลงานตัวเองก็ก้มลงประทับจูบหน้าผากซับเหงื่อของอีกฝ่ายที่ไหลรินลงมา มองดูแก้มชมพูระเรื่อริ้วยาวบนใบหน้างามด้วยความเขินอายจากนั้นเขาก็ค่อยๆ ดึงนิ้วของตัวเองออกมา มีธาราสวาทสีขาวของหญิงสาวไหลออกมา "ช่วยผมหน่อย" ชายหนุ่มขยับกายขึ้น แต่ยังไม่ออกจากการคร่อมอยู่บนตัวเธอ เขาปลดกางเกงออกมา จากนั้นก็เผยให้เห็นท่อน........ขนาดใหญ่ ใบหน้าแดงก่ำมองแล้วก็รีบก้มหน้าลงต่ำเพื่อทำเป็นมองไม่เห็น แต่เขาก็ขยับมาตรงหน้าเธอ แล้วจับมือเธอขึ้นมากุมมันไว้ "ช่วยผมหน่อย" "ชะ ช่วยยังไงคะ" เธอไม่ประสาเรื่องแบบนี้
เจ้าสาวไม่ผ่านรัก

เจ้าสาวไม่ผ่านรัก

"คุณเข้ามาในห้องของฉันทำไม" "นี่อะไร" ศิวัฒน์ชูเอกสารในมือขึ้น "คุณก็เห็นว่ามันคืออะไร" เธอตอบโดยไม่ใส่ใจมากนัก เพราะเกี่ยวกับเขาถึงยังไงเขาก็ต้องรู้ "หึ" เขาเดินเข้าไปใกล้เธอ "เธอคิดว่าเล่นขายของอยู่หรือไง ที่จะเลิกเล่นตอนไหนก็ได้" "คุณเองไม่ใช่เหรอที่อยากหย่าตั้งแต่แรก ตอนนี้ฉันก็ยอมเซ็นใบหย่าให้คุณแล้วเราไปอำเภอกันพรุ่งนี้เลยฉันเตรียมเอกสารครบแล้ว" "มันสายไปแล้ว" เขาบีบต้นแขนเธอแน่น "อยากเป็นเมียก็จะให้เป็น" "ฉันเจ็บนะคุณไตร" เธอพยายามแกะมือของเขาออก "อยากหย่ากับฉันมากละสิ เสียใจด้วยตอนนี้ฉันไม่อยากหย่าแล้ว" น้ำเสียงของเขาเหมือนคนที่กำลังโกรธ ซึ่งฉัตรนลินทร์ก็ไม่เขาใจว่าทำไมเขาถึงได้โกรธขนาดนี้ ทั้ง ๆ ที่เธอพยายามทำในสิ่งที่เขาต้องการตั้งแต่แรกแล้วแท้ ๆ "คุณจะทำอะไร" ฉัตรนลินทร์ร้องถามพลางเอามือดันอกเขาไว้ เมื่ออยู่ ๆ เขาก็พยายามกอดเธอ ความกลัวเริ่มเข้าครอบงำจิตใจของเธอ "ทำหน้าที่สามีไง จะทำทุกคืนให้คุ้มค่ากับเงินที่แม่ของฉันจ่ายให้เธอ" แม้จะเห็นใบหน้านวลตรงหน้านั้นกำลังซีดเผือดแต่เขาก็ไม่ได้สนใจ "ไม่นะ...ปล่อยฉันลงสิคุณไตร" เธอร้องสุดเสียงเมื่อโดนศิวัฒน์อุ้มขึ้นพาดบ่าแล้วพาไปที่เตียงนอน อึก!! ................................ "เธออยากหย่าขนาดนั้นเลย" "ใช่ค่ะ ไม่หย่าวันนี้วันหน้าก็ต้องหย่าอยู่ดี" ................................. "ถอยไปดิ อย่ามาขวาง" เธอไม่สนใจลูกชาย "อ้อ เอกสารของบริษัททั้งหมดอยู่ในห้องทำงานนะ ฉันยกให้แกหมดเลย" "แม่!!" "ไม่ต้องเรียก ฉันไม่มีลูกโง่อย่างแก" ................................. "เราไม่ใช่เด็ก ๆ กันแล้วนะ เรามาแก้ไขสิ่งที่ผิดพลาดกันเถอะ" เธอหันไปเผชิญหน้ากับศิวัฒน์ "ฉันขอโทษที่ไม่ยอมปฏิเสธแม่ของคุณในวันนั้น ขอโทษที่ไม่ยอมรับข้อเสนอของคุณ ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ฉันไม่อยากให้เรารู้จักกันด้วยซ้ำ แต่เมื่อมันย้อนไม่ได้เราก็เดินไปข้างหน้าเพื่อลืมเรื่องราวของกันและกันเถอะ" ....................................
หลังจากที่เธอไปต่างประเทศ พี่ชายของเพื่อนบ้านของเธอเสียใจมากจนเป็นบ้า

หลังจากที่เธอไปต่างประเทศ พี่ชายของเพื่อนบ้านของเธอเสียใจมากจนเป็นบ้า

เมื่ออายุได้สิบเจ็ดปี ฉินหยานและพี่ชายข้างบ้านของฉัน ลู่จื่อเหยียน ได้มีความสัมพันธ์ที่ซ่อนเร้น โดยไม่ให้ใครรู้และมีความสัมพันธ์ลับๆ ที่ไม่เปิดเผยให้ใครเห็น วันนั้น เธออายๆ ถือกระดาษคำถามผิดๆ ไปขอคำแนะนำจากเขา ความรักที่เพิ่งเริ่มต้นของสาวน้อยมีความรู้สึกแรงกล้ามาก เขารับรู้ถึงความรู้สึกของเธอและทำให้เธอสบายใจขึ้น เขาพูดว่า “ไม่ต้องกังวลนะ จะไม่เจ็บเลย” ความวิตกกังวลและการต่อต้านของเธอละลายไปในรอยยิ้มที่นุ่มนวลและมีเสน่ห์ของเขา หลังจากวันนั้นทุกครั้งที่ฉินหยานไปหาที่บ้านเขา เขาจะทักทายด้วยเสียงหัวเราะว่า “พี่ชายช่วยเธอแก้โจทย์ยากๆ งั้นเธอจะให้รางวัลพี่ชายหน่อยได้ไหม?” เธอหน้าแดงและตกลง เขาจะจูบหน้าผากของเธอเมื่อเขารู้สึกเคลิ้ม “หยานหยาน ทำตัวดีจริงๆ พี่รักเธอมากนะ” เขาบอกว่าเมื่อเธอสอบติดมหาวิทยาลัยของเขาแล้ว ความสัมพันธ์ของเราจะไม่ปิดบัง แต่เมื่อเธอถือจดหมายตอบรับจากมหาวิทยาลัยอย่างมีความสุขไปหาที่บ้านเขา กลับได้ยินเสียงของเขาที่ดูไม่แยแสและเสียดสีว่า “พี่รักหยูเสียนคนเดียว ฉินหยานแค่เป็นน้องสาวข้างบ้าน” “ถ้าไม่ใช่เพราะหยูเสียนไปเรียนต่างประเทศปีนี้ และเธอกับหยูเสียนมีใบหน้าคล้ายกันบ้าง จะด้วยรูปร่างที่ไม่สมส่วนของเธอ พี่คงไม่คิดจะคบกับเธอ” “ตอนนี้หยูเสียนกลับมาแล้ว พี่ก็คงจะต้องเลิกยุ่งกับเธอไปแล้ว”
ลิขิตรักบรรพกาล : ภาคองค์ชายเก้ากับพระสนมบ้า

ลิขิตรักบรรพกาล : ภาคองค์ชายเก้ากับพระสนมบ้า

เมื่อศิลาสวรรค์กำหนดคู่บุพเพวาสนาให้แก่เหวินฉางเทียนจวิน มหาเทพผู้เป็นใหญ่ ประมุขผู้ปกครอง“ซือไฮ่ปาฮวง”และหกพิภพกับสามโลก กำหนดคู่วาสนาเป็นสตรีมนุษย์ “เจียงอิ้งเยว่” หาใช่เทพสตรีชั้นสูง บนสวรรค์เก้าชั้นฟ้า ทว่ากลับบังเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝัน เมื่อหยกจันทราและด้ายแดงผูกร้อยวาสนาแตกหัก ทำให้คู่วาสนาที่เคยมีต่อกันกลับไร้สิ้นวาสนาอย่างสิ้นเชิง มิอาจได้พานพบไม่ว่าชาตินี้ ชาติหน้าหรือชาติต่อไปแต่ลิขิตสวรรค์กลับต้องสั่นสะเทือนเลือนลั่น เมื่อมหาเทพผู้เป็นใหญ่ ลงมาจุติในโลกมนุษย์ เพื่อฟื้นฟูพลังบำเพ็ญและติดตามหยกจันทรา สิ่งวิเศษของเทพบิดรกลับคืนสู่แดนสวรรค์ องค์ชายเก้าหรือองค์ชายจ้าวเฟยหลง คือเหวินฉางเทียนจวิน มหาเทพผู้เป็นใหญ่ ต้องทนทุกข์ทรมานอย่างแสนสาหัสจากความรัก เมื่อเจียงอิ้งเยว่หรือแมวน้อยเยี่ยนเยี่ยน คือรักแรกและเป็นรักเดียวของเหวินฉางเทียนจวิน มหาเทพแห่งแดนสวรรค์ ความรักระหว่างเทพและมนุษย์ที่มีฐานะแตกต่างอย่างสิ้นเชิงจะสมหวังได้อย่างไร เมื่ออีกฝ่ายคือมหาเทพผู้ยิ่งใหญ่ และอีกฝ่ายคือสตรีมนุษย์ที่ถูกคำสาปขององค์ชายปีศาจแห่งเผ่ามาร ต้องกลายร่างเป็นแมวน้อยขนปกปุยดุจหิมะในเวลากลางวันและคืนร่างเป็นสตรีมนุษย์ ที่มีความงดงามลึกล้ำและลึกลับ ในรอบ 4000 ปีจะปรากฏในตำนาน รักนี้จะต้องจบลงด้วยการพลัดพรากไปทุกชาติภพจนหัวใจเจ็บปวดร้าวรานจนมิอาจลืมเลือนหรืออย่างไร หรือรักที่แตกต่างนี้กลับทำให้ลิขิตสวรรค์ ต้องสั่นสะเทือนแปรเปลี่ยนโชคชะตาไปอย่างสิ้นเชิง
พระจันทร์หวาม..รักข้ามมิติ

พระจันทร์หวาม..รักข้ามมิติ

เป็นการเดินทางข้ามเวลาย้อนกลับไปในอดีต ซึ่งเป็นอีกมิติหนึ่ง ที่ไม่ใช่การตายแล้วกลับไปเกิดใหม่ แต่เป็นมิติปัจจุบันของทั้งเขาและเธอ ซึ่งมีมนุษย์ต่างดาวที่มาจากดาวเคราะห์ดวงอื่นเป็นตัวแปรสำคัญ!! ............................... ในจักรวาลอันไพศาล มีดาวเคราะห์ที่รุ่งเรืองในพลังแห่งอัญมณีชื่อว่า 'เจดเจไดต์' องค์หญิงน้อย ผู้เป็นทายาทโดยชอบธรรม ถูกลิขิตให้เป็นจักรพรรดินีองค์ต่อไป แต่ก่อนที่เธอจะได้ขึ้นครองราชบัลลังก์ เธอจำต้องผ่านการตรวจสอบคุณสมบัติ ในการเปลี่ยนดวงจิตให้เป็นอมตะเสียก่อน ด้วยการฝ่าความยากลำบากในด่านเคราะห์บุพกรรมบนดาวโลก หากพิธีกรรมล้มเหลว ดวงจิตของเธอก็จะสูญสลายไปตลอดกาล . องค์ราชินีผู้เป็นมารดา หวั่นเกรงอันตราย จึงมอบหมายให้เหล่าผู้พิทักษ์ทั้งสี่ ลูน่า, เอกิล, มูลา และเรกิ คุ้มครององค์หญิงน้อยเดินทางไปยังดาวโลก จนกว่าพิธีกรรมจะสำเร็จ . แต่แผนการกลับถูกล่วงรู้โดยราชาดาวนิล ผู้หมายครอบครองพลังและหัวใจขององค์หญิง เขาออกไล่ล่า และโจมตีขบวนหลบหนี จนเกิดการปะทะครั้งใหญ่ ยานตกลงสู่พื้นโลก เหล่าผู้พิทักษ์พลัดหลงกัน และองค์หญิงน้อยยอมเสียสละตนเอง เพื่อปกป้องเรกิ ส่งผลให้ดวงจิตของเธอแตกกระจายไปทั่วมิติคู่ขนาน . เวลาผ่านไปหลายร้อยปี อินทุภา หญิงสาวชาวโลก ผู้เชี่ยวชาญด้านเครื่องประดับและอัญมณี ได้รับแหวนสะเก็ดดาวจากคุณยาย โดยไม่รู้ว่ามันคือกุญแจสู่พลังศักดิ์สิทธิ์แห่งเจดเจไดต์ . วันหนึ่ง เธอค้นพบความจริงอันน่าตกตะลึง เธอไม่ใช่มนุษย์ธรรมดา แต่เป็นร่างสถิตขององค์หญิงน้อย! เศษเสี้ยวดวงจิตขององค์หญิง ได้ก่อร่างเป็นตัวเธอขึ้นมา เพื่อทำภารกิจสำคัญ คือการรวบรวมดวงจิตทั้งหมดให้กลับมาเป็นหนึ่งเดียว และคุณยายของเธอก็คือจักรรดินีองค์ก่อน . ราชาดาวนิล ไม่สามารถฟื้นพลังชีวิตได้ด้วยตัวเองเมื่ออยู่นอกดาว เขาจึงจำเป็นต้องหาร่างภาชนะเพื่อฟื้นฟู.. เขาสละร่างของตัวเอง ฝังดวงจิตอยู่ที่กลางอกของเด็กชาย ผู้เป็นญาติกับเด็กหญิงที่มีเศษเสี้ยวดวงจิตองค์หญิงน้อยคนหนึ่ง ใช้โลหิตจากหัวใจของเด็กชายคนนั้นหล่อเลี้ยงดวงจิตตัวเอง และซึมซับลมปราณจากร่างภาชนะ มาเนิ่นนานจนถึงปัจจุบัน . ในขณะที่หญิงสาวพยายามฟื้นคืนพลัง และรวบรวมดวงจิตขององค์หญิงน้อย ราชาดาวนิลก็เริ่มตื่นขึ้น หากเธอไม่สามารถรวมดวงจิตกลับมาได้ทันเวลา ราชาดาวนิลจะสามารถครอบครองตัวเธอ และแน่นอนว่า..จักรวรรดิแห่งเจดเจไดต์ ก็จะตกอยู่ในเงื้อมมือของเขาตลอดกาลเช่นกัน! . ('_^)b..#พระจันทร์หวาม-รักข้ามมิติ [ คลั่งรัก..หนักมาก!! ] NC ตรึม!! ............................................. คำแนะนำก่อนอ่าน : ถ้าฟินให้จิกหมอน อย่าไปจิกขาคนข้างๆ (≧◡≦) เด๋วเสียอาการ!