นิยายหญิงแนวโรแมนติก
ขายดี ออกต่อเนื่อง จบเล่ม
/0/3586/coverorgin.jpg?v=20250122144907&imageMogr2/format/webp)
ป่าหัวใจไฟกามเทพ
ณัทธร มณฑารพ (ณัท) พ่อหม้ายลูกติดวัย 32 เจ้าของไร่มณฑาธารผู้รักลูกกำพร้าแม่ของเขาเป็นแก้วตา เป็นคนจิตใจมั่นคง เผชิญกับอุปสรรคและปัญหาต่างๆ ที่ถามโถมเข้ามาในชีวิตอย่างมีสติ ด้วยรูปลักษณ์ที่หล่อเหลา เป็นชายหนุ่มที่มีเสน่ห์ดึงดูด แถมเป็นเจ้าของไร่ใหญ่โต ทำให้มีผู้หญิงหวังจะพิชิตทั้งกายใจเขาอยู่ไม่น้อย ทว่าหัวใจรักแท้ของเขาจะอยู่ที่ผู้หญิงเพียงคนเดียว อนิลทิตา พิรุฬพร (อิน) หญิงสาวผู้ถูกโชคชะตาเล่นตลกในเรื่องของหัวใจ เพียงแรกพบหัวใจสาวก็สลักชื่อผู้ชายคนหนึ่ง ผู้ชายที่เธอรู้ดีว่าไม่มีวันได้ครอบครองเป็นเจ้าของเขาไม่ว่าในทางใด <>สปอย<> “แม่...แม่อินจ๋า” เสียงห้าวมีกังวานทุ้ม แค่หยุดชะงักมือที่กำลังทุบหมอน และเสียงสะอื้น ทว่าเสียงเล็กๆ เรียกชัดถ้อยชัดคำ ไม่ใช่แค่แม่เฉยๆ หรือแม่จ๋า อย่างกาลก่อน แต่เป็น... ‘แม่อินจ๋า’ ถึงกับสามารถทำให้ร่างนอนหันหลังให้ประตูกพลิกกลับมาได้เกือบจะทันควัน “น้องอิง....” “กิ๊ดถึง- แม่อิน” อีกประโยคที่ออกจากปากเล็กๆ ก่อนจะตามด้วยยิ้มจนตาหยี ทำให้อนิลทิตาหัวเราะออกมาทั้งน้ำตา “มานี่เลย...เด็กขี้ประจบ ใครสอนหือ?” เธอลุกขึ้นนั่ง ยื่นมืออกไปหลังจากเช็ดน้ำตาที่ยังค้างบนแก้มและในตา ไม่ทันแตะตัวหลานน้อย กุหลาบแดงดอกใหญ่กลีบหนาและหอมกรุ่น ที่คนตัวสูงซ่อนไว้เบื้องหลัง ก็ถูกยัดใส่มือ ว่าจะไม่รับนะ แต่ทำไมกลับดึงมือที่กำก้านกุหลาบกลับเพื่อยกกุหลาบแดงแจ้งรักดอกนั้นขึ้นแล้วก็ค่อยๆ จรดจมูกลงไปก็ไม่รู้เหมือนกัน ร่างเล็กของเด็กหญิงถูกวางลงบนเตียง แล้วร่างสูงก็นั่งลงบนเก้าอี้ที่อยู่ข้างเตียง ดึงมือเรียวบางที่ยังประคองกุหลาบไปกุมไว้ “พี่จะยังไม่ขออะไรจากอินมาก นอกจากขอให้อินเข้าใจ พี่ก็แค่ผู้ชายธรรมดาๆ เรื่องทำผิดคิดพลาดก็ต้องมีบ้าง และถึงพี่จะเคยเสียใจกับสิ่งที่ตัวเองตัดสินลงไป แต่ก็ยังเห็นว่าคุ้มเพราะมันทำให้พี่ค้นพบหัวใจตัวเองจริงๆ ถึงเวลานี้ แม้อินจะไม่อยากฟัง แต่พี่ก็จะบอก พี่ร...” “ป้อ!” คนตัวเล็กเขย่าแขนบิดา แล้วเรียกซ้ำเหมือนจะเรียกร้องความสนใจ “ป้อ...ป้อ!” “เดี๋ยวก่อนยายหนูขอพ่อบอกรักแม่อินก่อน” “รัก...รักแม่อิน” เสียงแจ๋วๆ ว่าตาม แล้วโถมเข้ากอดคอน้าสาวโดยไม่หยุดเสียงฉอเลาะสลับเสียงจูบฟอดๆ “รักน๊า... รักแม่อินน๊า” อนิลทิตาหัวเราะคิก โอบแขนเข้ากับร่างเล็ก ณัทธรส่ายหน้า แต่แล้วก็เหมือนจะนึกอะไรขึ้นได้ เขาลุกจากเก้าอี้ ขึ้นมานั่งที่ขอบเตียง กางแขนออกโอบทั้งคนร่างบางและคนตัวเล็กเข้าชิดอก พอหญิงสาวอุทานว่า.... “อุ๊ย! อะไรก็ไม่รู้” เขาก็ถือโอกาสทำล้ำหน้าบุตรสาวตัวน้อย ที่แค่จูบแก้มน้าสาว ด้วยการก้มลงปิดปากอิ่มอ่อนช้อยที่เผยอต่อว่านั้นเสียเลย ด้วยจุมพิตหวาน และชวนเมาพอๆ กับเมรัยน้ำผึ้งรสเลิศ/0/23610/coverorgin.jpg?v=1fdfb081774376769bd0ed57adb1a63e&imageMogr2/format/webp)
/0/22515/coverorgin.jpg?v=51633bb548c7a375976fdddf9728dcfb&imageMogr2/format/webp)
เกิดใหม่ไปทำภารกิจหยุมหัวป๊ะป๋ากลับบ้าน
ว่ากันว่าคนตายไปแล้วจะกลายเป็นเถ้าถ่าน กลายเป็นปุ๋ยอินทรีย์ให้ต้นไม้ใบหญ้า สิ้นสุดวงจรชีวิต ไม่มีวัฏสงสาร ไม่มีการเวียนว่ายตายเกิด ถ้านั่นเป็นความเชื่อในทางวิทยาศาสตร์น่ะนะ สายลมเคยเชื่อแบบนั้น ด้วยเป็นเด็กเรียนด้านวิทยามากระทั่งวันนี้ความคิดของเขาถึงได้เปลี่ยนไป “เจ้าเม่นน้อย ตื่นได้แล้วลูก” นั่นแหละครับ สายลมที่ควรจะตายไปตั้งแต่รถชนกระเด็นอัดเสาไฟฟ้าแม้เดินอยู่บนทางม้าลาย ...เช้านี้กลับได้ยินน้ำเสียงหวาน ๆ ปลุกให้ตื่นแล้วเรียกเขาว่าลูกอีกครั้ง.../0/3899/coverorgin.jpg?v=20250122145440&imageMogr2/format/webp)
ทาสพิศวาสจอมมาร
เขาคิดเสมอว่านรกส่ง ‘หล่อน’ มาให้เขา แต่เขาจะพาหล่อนขึ้นสวรรค์ในฐานะ ‘ทาสสวาท’ เขาไม่สนหรอกว่าหล่อนจะดิ้นมากแค่ไหน เพราะตอนนี้เขาก็เหมือนเจ้าชีวิตของหล่อน เขามีสิทธิ์ทุกอย่างในตัวหล่อน จะฉุดหล่อนขึ้นสวรรค์หรือลงนรกก็ได้ทั้งนั้น เพราะมันเป็นเงื่อนไขที่เอวิตาเต็มใจยอมรับมันเอง หล่อนก็ต้องยอมเขาได้... ทุกอย่าง เอวิตาสั่นสะท้านเมื่อตกอยู่ใต้ร่างแกร่งเกือบเปลือยของเขา โซลดอนจะรู้หรือเปล่าว่าเธอหวาดกลัวเขามากแค่ไหน/0/8905/coverorgin.jpg?v=20250116165940&imageMogr2/format/webp)
/0/7810/coverorgin.jpg?v=20250117100742&imageMogr2/format/webp)
เกมกาม
บนเวทีการแสดง มินตราสามารถสะกดสายตาของโอมาน โคอิท ให้จ้องมองมาที่เธอแต่เพียงผู้เดียว นางร้ายที่แสนเซ็กซี่ ขยี้ใจ ดวงตาคมกริบสะดุดตา จนมหาเศรษฐีหนุ่มกระหายที่จะได้ครอบครองเธอ แต่มันไม่ง่ายนัก เมื่อนางร้ายไม่ได้ร้ายจริง เธอเซ็กซี่แค่อยู่ในบท นอกบทเธอก็เป็นคนธรรมดา มันจึงเป็นที่มาของสัญญาเถื่อน ที่ชายหนุ่มใช้บีบบังคับจน มินตราต้องจำยอม...สัญญาทาสจองจำใจ... ฤทธิ์สวาททัณฑ์ลวง ความอยากรู้อยากเห็นเป็นต้นเหตุของเรื่องทั้งหมด แพรวาสาวน้อยวัย18 ปีเธอตกลงไปในหลุมดำมืด “รสสวาท” ที่ครูสปรนเปรอให้ จนเธอถลำลึก ลงวนเวียนอยู่ในห้วงราคะ “ซิ๊ด...” เป็นเพราะเสียงครางกระเส่าที่ดังขึ้นในดึกคืนหนึ่ง มันจึงทำให้แพรวาอยากรู้อยากเห็นตามประสาเด็กสาววัยเจริญพันธุ์ ครูส ดิออนหนุ่มหล่อล่ำกล้ามเป็นมัด มหาเศรษฐีเจ้าของผลิตภัณฑ์ไอที ที่ส่งขายทั่วโลก เขาเบื่อหน่ายงานประจำ ไม่มีแรงบันดาลใจที่จะคิดค้นสร้างผลิตภัณฑ์สิ่งใหม่ๆ ขึ้นมา เขาเคลียร์งานในความรับผิดชอบ ก่อนจะเหินฟ้าจากอเมริกามาท่องเที่ยวแถบเอเชีย แรงกระตุ้นในตัวตื่นเตลิดขึ้น เมื่อได้สบนัยน์ตากับสาวน้อยแพรวา หมาป่าถูกปลุกให้ตื่นขึ้นและมันชื่นชอบที่จะได้ออกไล่ล่าอาหารรสโอชาที่ได้ดื่มชิมทำให้ครูสหลงวนเวียนอยู่แค่บนเตียง เขาปลุกเด็กสาวให้ตื่นขึ้นมาเป็นสาวสะพรั่งแค่ชั่วคืนเดียว “ภรรยาสุดที่รัก” คำนี้เหมาะกับแพรวาที่สุดเมื่อเธอเติบโตและสนองตอบเขาแบบถึงอกถึงใจ จนไม่สามารถสลัดเธอทิ้งไปได้เหมือนกับผู้หญิงคนอื่นๆ ที่ผ่านเขามาในชีวิต “การเป็นภรรยาที่ดีควรเป็นโสเภนีบนเตียง” คำนี้เหมาะกับโลกในยุคปัจจุบัน หากทำเป็นสนิมสร้อย คงต้องเสียสามีที่รักให้กับผู้หญิงคนอื่นเมื่อพวกเธอเหล่านั้นจ้องจะฉกเขาไป.../0/10313/coverorgin.jpg?v=20250116150232&imageMogr2/format/webp)
/0/12816/coverorgin.jpg?v=20250115112935&imageMogr2/format/webp)
เมียเด็กเจ้าสัวหิรัญ
หิรัญ เศษตรศวรรษศิลา หนุ่มใหญ่วัย 49 ปี ผู้ประสบความสำเร็จทุกด้านทั้งเรื่องการงานการเงินอำนาจและบารมี แต่อาภัพเรื่องความรักแต่งงานมาแล้ว 2 ครั้งก็ถูกนอกใจทั้ง 2 ครั้ง เมื่อเจ็บมาหลายครั้งหลายหนก็อยากจะปิดตายเรื่องหัวใจและมุ่งหน้าทำธุรกิจให้เป็นหนึ่งที่สุด ทว่าโชคชะตาก็พาให้เขามาเจอแม่หม้ายลูกติด ความรักเกิดจากความสงสารคำนี้มีอยู่จริง จนกระทั่งเปิดใจอีกครั้งแต่สุดท้ายประวัติศาสตร์ก็ซ้ำรอย/0/21733/coverorgin.jpg?v=96209fa6eca8e4b67a8503c7b942a90a&imageMogr2/format/webp)
/0/4525/coverorgin.jpg?v=20260513194156&imageMogr2/format/webp)
เล่ห์รักเพลิงรัญจวน
วิชญ์ วิชญนนท์ พ่อหม้ายลูกติดที่แอบรักลูกสาวเพื่อนมาตั้งแต่เธอแตกเนื้อสาว เขาทำทุกวิถีทางเพื่อจะครอบครองทั้งตัวและหัวใจของเธอ... ไม่ได้ด้วยเล่ห์ก็เอาด้วยกล ไม่ได้ด้วยมนตร์ก็เอาด้วยคาถา จิรดา ปรีชาเลิศวัฒนา สาวน้อยวัยยี่สิบสองที่กำลังจะเดินทางไปฝึกงาน และอยู่ภายใต้การดูแลของเพื่อนบิดามารดา สาวน้อยไม่รู้เลยว่ากำลังเดินเข้าไปให้เสือหนุ่มขย้ำแล้วกักหัวใจเอาไว้ชั่วนิรันดร์.../0/15945/coverorgin.jpg?v=49e38a5d69b017e3d4f4076e01a81b41&imageMogr2/format/webp)
ภริยา(ไม่)รักของนายหัว
วัชรมัยเคยทิ้งไผท ทิ้งลูก แล้ววันนี้กลับมาร้องขอความเป็นแม่อีกครั้ง ไผทจะไม่มีวันให้อภัย! ++++++++++++++++++++++++++ “ฉันไม่รังเกียจหรอกนะ ถ้าเธอจะเคยนอนกับผู้ชายคนอื่น แต่ต้องไม่ใช่ตอนอยู่กับฉัน” ขายาว ๆ ย่างสุขุมเข้ามา หญิงสาวทำตัวลีบเล็ก กระทั่งหลังติดแนบหัวเตียง “ฉันไม่ใช้ผู้หญิงร่วมกับใคร!” “พี่ป้อ...” เอ่ยยังไม่ทันจบ ริมฝีปากซีดก็ถูกประกบด้วยอวัยวะชนิดเดี๋ยวกัน “อื้อ...” ไร้ซึ่งความอ่อนหวาน มีแต่การบังคับดุดัน ไผทดูดดึงริมฝีปากบางจนฮ้อเลือด “เห็นเธอป่วย ว่าจะใจดีให้พักเสียหน่อย แต่ตอนนี้ฉันเปลี่ยนใจแล้ว ถอดเสื้อผ้าออก ฉันจะเช็คของ!” เมื่อจุมพิตอย่างไม่เต็มใจจบลง เสียงทุ้มต่ำดังแหวกเสียงหรีดเรไรข้างนอก ลมเย็นจากเครื่องปรับอากาศหนาวเหน็บชวนขนลุก ไผทแสยะยิ้มร้ายกาจให้คนบนเตียง “ทำสิ ไม่งั้นก็ไสหัวไปออกจากบ้านฉัน ออกไปจากชีวิตลูก” วัชรมัยกลืนทุกความรู้สึกกลับไปในอก มือสั่นถอดเสื้อผ้าออก “จะได้อยู่กับลูก...จะได้อยู่กับปราบ” เสียงในสมองดังก้องสะกดจิตตนเอง เพื่อได้อยู่กับลูก ต่อให้ต้องลงนรกขุมไหนเธอก็จะทน! +++++++++++++++++++++++++++++/0/12347/coverorgin.jpg?v=481479eaab3439778dcc299a90f41b54&imageMogr2/format/webp)
/0/14068/coverorgin.jpg?v=fe2f40deddd0b80994c7e138f2f1f913&imageMogr2/format/webp)
อ้อมกอดสุภาพบุรุษ
“กิ่งคะ ชีวิตที่เหลืออยู่ของกิ่งให้พี่เป็นคนดูแลได้ไหม” “พี่นนท์...” คนถูกขอแต่งงานถึงกับพูดไม่ออกและบอกไม่ถูกว่าตอนนี้กำลังรู้สึกเช่นไรกันแน่เลยได้แต่ยืนตัวแข็งทื่อรู้เพียงแต่ว่าร่างกายด้านชาไปหมดทั้งตัว “แต่งงานกับพี่นะคะ” ร่างสูงที่คุกเข่าอยู่ยื่นกล่องกำมะหยี่สีแดงซึ่งภายในใส่แหวนเงินเกลี้ยงเรียบ ๆ ไว้ เขาหยิบแหวนเงินออกมาสวมนิ้วนางข้างซ้ายให้กับว่าที่เจ้าสาวก่อนเพื่อไม่ให้เธอปฏิเสธ แบบนี้เขาเรียกว่ามัดมือชกหรือเปล่านะ ว่าที่คู่หมั้นสาวที่ยังไม่ตอบตกลงได้แต่ตั้งคำถามถามตัวเองในใจ “ค่ะ กิ่งแต่งกับพี่นนท์” กรรณิกาพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเทา พยักหน้ารับอย่างดีใจ เธอไม่คิดว่าเขาจะเซอร์ไพรส์ขอแต่งงานในสถานที่แห่งความทรงจำอย่างนี้ เลยอดที่จะน้ำตาคลอออกมาด้วยความซึ้งใจไม่ได้/0/4369/coverorgin.jpg?v=20250121161533&imageMogr2/format/webp)
เล่ห์รักเทพบุตรแดนทราย
จอมหยิ่งแสนพยศแต่แอบยั่ว เจอกับจอมเจ้าเล่ห์เผด็จการแต่แอบหื่นจะเกิดอะไรขึ้น เธอไม่รู้หรอกว่าเขาเป็นถึงเจ้าชาย เหมือนกับที่ชีคหนุ่มไม่รู้ว่าเธอเป็นสาวพรหมจรรย์ แล้วผู้หญิงที่ไม่คิดจะมอบหัวใจให้ชายใด อยู่ๆ ต้องมาเสียตัวให้กับผู้ชายที่เธอไม่ชอบหน้าตั้งแต่แรกเห็นเพราะเหตุการณ์ไม่คาดฝัน แล้วดีไซเนอร์สาวจะทำเช่นไร ชีคเรฮานย์ เอิร์ธราอิด อันโอมาน น้อยคนนักที่จะรู้ว่า เขาคือ ‘องค์รัชทายาทองค์โตแห่งประเทศแซนเธียร่า’ เจ้าของ จิวเวลรี่ เอิร์ธ อันมาน และโรงแรมชื่อดังหลายแห่งของรัฐดูไบ ทรงต้องการสิ่งใดเพียงแค่กระดิกนิ้วก็สมดั่งใจปรารถนา แต่ทว่ากับ ‘เธอ...พิชญาดารา เนื้อหวานๆ ของกวางสาวแสนพยศช่างแอ้มยากเสียจริง’ พิชญาดารา หรือ พิซซ่า สาวน้อยร้ายเดียงสาที่ไม่เคยคิดจะมอบหัวใจให้ชายใด เธอมีพรสวรรค์ในด้านงานออกแบบอัญมณีและงานแกะสลัก ต้องการจะพิสูจน์ว่า ‘ผู้ชายร้อยทั้งร้อยมันก็เลวเหมือนกันหมด’ ไม่เว้นแม้แต่ เขา...เรฮานย์ ผู้ชายคนที่ร้อย ‘คิดจะใช้เล่ห์เหลี่ยมให้เธอตกหลุมรักอย่างนั้นหรือ มันไม่ง่ายหรอก’ อีกคู่หนึ่งที่สนุกไม่แพ้กัน เจ้าชายรามิล บันดูร่า อันวาดิล แห่งเมืองกันดูร่า ทรงคิดเสมอว่าเขาคือ ‘พระโอรสที่ถูกลืม’ พระองค์ทรงแพ้พระเชษฐาทุกเรื่อง แต่มีเรื่องหนึ่งที่ทรงอยากเอาชนะมากที่สุดคือเรื่องของ ‘หัวใจ’ พระองค์จะแย่งผู้หญิงทุกคนที่ ‘เจ้าชายชาเลส’ หลงรัก และหนึ่งในนั้นก็คือ เจ้าหญิงเรฮายะห์ น้องสาวของชีคเรฮานย์ แต่ทว่าเจ้าหญิงน้อยผู้แสนดี ‘หากคนที่เธอรักตั้งใจมาหลอกใช้เธอเป็นเครื่องมือในการเอาชนะพี่ชายของตนเอง ถ้าอย่างนั้นก็อย่าหวังว่าจะทรงให้อภัย’ “คุณรู้ไหมพิซซ่า ร่างกายของคุณกำลังต้องการผมอย่างที่สุด” ปลายนิ้วร้ายหยอกเย้าไปบนยอดปทุมถันแสนสวย พลางดวงตาสีทรายก็เฝ้ามองอาการสั่นระริกของดอกไม้งามนามว่า ‘พิชญาดารา’ อย่างเสน่หา ยิ่งกายนุ่มสั่นสะท้านหวั่นไหว ยิ่งทำให้ชีคหนุ่มฮึกเหิม “อย่านะเรฮานย์” เสียงร้องประท้วงเมื่อตะขอบราเซียร์หลุดออก พร้อมกับผ้าคลุมสีหวานหลุดลุ่ยไปกองกับพื้น ชายหนุ่มโยนบราเซียร์ที่ติดมือทิ้งออกไปอย่างไม่ใยดี ก่อนจะช้อนร่างนุ่มที่มีเพียงชุดนอนบางเบาสายเดี่ยวยั่วยวน ขึ้นสู่อ้อมแขนลอยละลิ่วไปวางลงบนที่นอนหนานุ่มอย่างเบามือ ตามด้วยร่างหนาที่ตามขึ้นมาทาบทับอย่างไม่ยอมให้ขาดช่วง.../0/3587/coverorgin.jpg?v=20250122144857&imageMogr2/format/webp)
โซ่เสน่หานายหัว
นายหัวสุดหล่อหน้าฝรั่งจ๋าแต่แหลงใต้ลิ้นระรัว มันน่าพิสูจน์ตัวตนนัก! เมื่อข่าวร้อนๆ พุ่งเป้าว่า ‘นายหัวไกร บุญโชคช่วย ลอยด์’ เป็นเจ้าพ่อค้ามนุษย์ตัวใหญ่เบิ้ม นักข่าวสาวไฟแรงอย่าง ‘ปณาลี วิสิทธิวงศ์ หรือ เมี่ยงคำ’ จะไม่มีทางปล่อยให้เรื่องเงียบเข้ากลีบเมฆแน่ เธอต้องหาข้อมูลเพื่อยืนยันว่านายหัวไกรผิดจริง แม้จะต้องปลอมตัวเป็นลูกจ้างคัดปลาก็ตาม จะพิสูจน์ให้เห็นว่าสื่ออย่างเธอ ไม่ว่าอิทธิพลหรือเงินทองมากองตรงหน้าก็ขวางเธอไม่ได้ “ฉันเชื่อว่าเธอเป็นนักข่าวสาวไฟแรงจริงๆ แต่อยากรู้ที่สุดคือ ไฟแรงสูงหรือเปล่า” ร่างสูงแข็งแกร่งรวบร่างเธอกดทาบกับที่นอน ไม่สนใจแรงดิ้นรนและเสียงกรีดร้องอย่างตกใจ “นี่คุณ! คุณจะทำอะไร ปล่อยนะ! ปล่อยฉัน! ปล่อยฉันนะ...” ปณาลีดิ้นรนก่อนจะกรีดร้องอย่างเสียขวัญ เมื่อแผงอกของเขากดทาบอยู่บนหน้าอกหยุ่นนุ่มของเธอ ฝ่ามือที่ดิ้นรนทุบตีเขาก็กลับถูกรวบไว้เหนือศีรษะด้วยมือเพียงข้างเดียว ส่วนอีกมือของเขานั้นกำลังไล้ไปมาบริเวณปลายคางจนเธอสะท้านไปทั้งร่าง “ปล่อยอะไรล่ะสาวน้อย เมื่อกี้ยังร่ำร้องให้ฉันฆ่าเธออยู่เลย นี่ไง ฉันกำลังจะฆ่า แต่อาวุธของฉันน่ะ... ปลายลิ้น และก็...” “นี่คุณจะทำอะไรฉัน! ปล่อยฉันนะ นี่คุณ! คุณเป็นคนวิตถารเหรอ ปล่อยฉันนะ! ปล่อย!” “หึหึ... กลัวเหรอ คิดว่าจะกลัวอะไรไม่เป็นซะอีก ทำไมล่ะ ฉันมันเป็นไอ้พวกประเภทชอบซื้อเนื้อสดเสียด้วย ยิ่งสดๆ สะอาดๆ ไม่เคยผ่านแมลงชอนไชฉันยิ่งชอบ อยากขายไหมล่ะ เท่าไร เรียกได้มากเท่าที่ต้องการ อย่างเธอนี่... อืม... สดๆ ซิงๆ แบบนี้ ฉันให้สองหมื่น อะอะ... อย่าคิดว่ามันน้อยไปนะ” ปณาลีที่อ้าปากจะร้องประท้วง ถูกเขาชะงักคำพูดไว้ด้วยปลายนิ้ว ก่อนที่อารมณ์สนุกจะทำให้เขาพูดยั่วเธอต่อ พลางใช้นิ้วมือคลึงริมฝีปากของเธอเล่นราวจะกระตุ้นอารมณ์ “ไอ้พวกข้างนอกอีกสิบคน ราคามันก็ลดหลั่นไปตามจำนวนครั้งที่ใช้งาน พร้อมบริการหรือยัง ฉันจะได้เริ่ม...”/0/16415/coverorgin.jpg?v=20240206140951&imageMogr2/format/webp)
/0/4526/coverorgin.jpg?v=20260513194259&imageMogr2/format/webp)
พันศักดิ์
“กลางวันแสกๆ ไม่อายฟ้าอายดิน” พันศักดิ์เบือนหน้าหนีจากภาพตรงหน้า เด็กสาวใบหน้าเปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำตา ตัวสั่นเทาสะบัดมือหนีมองเขาด้วยสายตาตัดพ้อ ก่อนจะเดินกระเผลกๆ ออกจากกระท่อม หนุ่มใหญ่สบถยาวเหยียดเมื่อหันไปเห็นก้นขาวๆ ของเด็กสาววัยสิบแปด เธอเอาเสื้อผ้าขาดๆ ปิดบังเนื้อตัว ร้องไห้สะอึกสะอื้นเดินหนีด้วยเนื้อตัวสั่นเทา “จะไปไหน” ร่างสูงใหญ่เกือบร้อยแปดสิบห้าเซนติเมตรตามมากระชากแขนเล็กของเด็กสาว เธอสะดุ้งสุดตัวยังร้องไห้ไม่ขาดสาย “มังคุดจะกลับบ้าน” มังคุดตอบเสียงสั่นๆ สะอื้นจนตัวโยน “เดินแก้ผ้าไปแบบนี้น่ะเหรอ” ขาเอ่ยถามอย่างหงุดหงิดใจไม่น้อย “แล้วจะให้มังคุดทำยังไง” เด็กสาวถามเสียงสะอื้น “เอาใบกล้วยปิดไหมกันอุจาดตา” เขาประชดแต่เธอกัดปากตัวเองแล้วสะบัดมือหนี “โกรธรึที่มาขัดจังหวะ” พันศักดิ์เลิกคิ้วขึ้นถาม “ปากร้าย มังคุดไม่เคยคิดจะมีผัวทีเดียวสิบคนหรอกนะ” “อ้อ... นึกว่าอยาก” “ลุงศักดิ์!” เธอเสียงดังใส่เขายังร้องไห้สะอึกสะอื้นน้ำตาเปรอะเปื้อน กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด! เสียงกรีดร้องดังขึ้น พันศักดิ์อุ้มร่างเล็กขึ้นสู่อ้อมแขนหลังจากสะพายปืนลูกซองไปทางด้านหลัง เธอปัดป้องปิดบังเนื้อตัวเป็นพัลวัน “อย่าดิ้นสิ ตกลงไปแข้งขาหักไม่รู้ด้วยนะ” คนเถื่อนหน้าดุทำเสียงดุ เด็กสาวรีบหยุดดิ้นกอดคอหนาเอาไว้เพราะกลัวตก ยังสะอึกสะอื้นอยู่ไม่หาย เธอซุกหน้าที่อกกว้าง อับอายหนักหนาที่ต้องมาเปลือยกายต่อหน้าเขา “ทีหลังก็นัดมันมาทีละคนสิ สิบคนไม่ฉีกขาดรึ” “มังคุดเปล่านัดใครนะ พวกนั้นมาดักฉุดจะรุมข่มขืน ไม่เห็นหรือไงว่ามังคุดร้อง” เธอเถียงคอเป็นเอ็น “อ้อ... จะไปรู้เรอะ ผู้หญิงบางคนชอบร้องให้ผู้ชายตื่นเต้น” เธอกัดปากตัวเองเมื่อได้ยินเขาพูดแบบนั้น/0/14538/coverorgin.jpg?v=20250116134306&imageMogr2/format/webp)
/0/17041/coverorgin.jpg?v=60b4952af2faa1f5cc8bdb4a0e59ac9d&imageMogr2/format/webp)
/0/13443/coverorgin.jpg?v=33704866ff31f220cfbd5e66fd6d2255&imageMogr2/format/webp)
