icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon
closeIcon

เปิดรับโบนัส

เปิด

นิยายหญิงแนวโรแมนติก

ขายดี ออกต่อเนื่อง จบเล่ม
โซ่หัวใจไฟเสน่หา

โซ่หัวใจไฟเสน่หา

เพียงเห็นหน้ามาคัสก็ปรารถนาที่จะได้มะลิวัลย์มาครอบครอง แต่ไม่นานเขาก็ต้องสูญเสีย...เฝ้าตามหา ที่ได้ตัวแล้วกลับต้องหงุดหงิด เมื่อเธอมีหนุ่มน้อยรามิลตามติดไม่ห่าง เธอจะบอกความจริงกับเขา แต่ก็ยังกลัวผลที่จะเกิดขึ้นตามมา เมื่อข้างกายเขายังมีหญิงวายร้ายอีกคนที่คอยหาเรื่องแย่งชิง “จะให้ฉันพูดอย่างไรกับเธอดีมะลิ ปกติเธอไม่ใช่คนแบบนี้ แล้วทำไมวันนี้ถึงทำเรื่องง่ายๆ ให้เป็นเรื่องยาก” “ใช่ค่ะหนูมันคนเรื่องมาก แล้วคุณมาบังคับให้อยู่กับคุณทำไมล่ะ” มะลิวัลย์เถียงกลับไปบ้าง เพราะความน้อยใจระคนโกรธที่มี มาคัสถอนใจเฮือก ชายหนุ่มพูดเสียงแข็งใส่มะลิวัลย์ หวังให้หญิงสาวเอ่ยขอโทษอินทิราเร็วแล้วเรื่องทุกอย่างจะได้จบ และหลังจากนี้เขาคงจะต้องคุยกับคุณนรินทร์เรื่องอินทิราให้จริงๆ จังๆ สักที หางานให้ทำ จะได้ไม่ต้องมาเที่ยวไล่จับเขาอยู่พร้อมกับหาคนที่เขาคิดว่าจะดูแลและควบคุมหญิงสาวให้อยู่มือได้มาจัดการต่อ “ถ้าเธอไม่ขอโทษอิน ก็ออกไปให้พ้นๆ หน้าฉันนะมะลิ แล้วไม่ต้องมาให้ฉันเห็นหน้าอีก จนกว่าจะสำนึกได้” มาคัสบอกเสียงเข้มด้วยความจำใจ คำพูดที่แข็งกร้าวและน้ำเสียงเข้มดุที่ออกจากปากมาคัสสร้างความเข้าใจผิดให้กับมะลิวัลย์ จนเธอไม่อาจจะทนเห็นหน้าคนใจร้ายอย่างมาคัสได้ หญิงสาวรีบจูงแขนรามิลเดินไปทางประตูใหญ่ พร้อมกับพูดตัดพ้อชายหนุ่มเป็นการใหญ่ “พี่มาร์คใจร้าย ฮือๆ ไม่อยากให้หนูกับลูกอยู่ขัดความสุขระหว่างพี่กับนังแม่มดนั่นใช่ไหมล่ะ...ไปกันเถอะหมูอ้วน พ่อมาร์คไม่ต้องการเราสองคนแม่ลูกแล้ว เราไปตายเอาดาบหน้าดีกว่า”
เพลิงรักจอมบงการ

เพลิงรักจอมบงการ

“ไม่คิดเลยนะว่าจะเจอเธอที่นี่ อาน่า” สายตาที่ชายหนุ่มมองหญิงสาวไม่ต่างอะไรกับกับการมองผู้หญิงคนหนึ่งที่ไม่มีค่าอะไรเลย สายตาที่เย็นชายิ่งกว่าน้ำแข็งบวกกับรอยยิ้มเย็นที่เหมือนจะเยาะด้วยความดูถูกเหยียดหยามมันทำให้คนที่ถูกมองชาวาบเข้าไปถึงหัวใจ “ไม่คิดเหมือนกันค่ะ มันช่างบังเอิญจริงๆ นะคะ อย่างกับโชคชะตาพาเราสองคนให้มาเจอกันอย่างนั้นแหละ คุณว่าไหมคะ” มลธิยาเองก็มองเขาอย่างท้าทาย เธอเจ็บจนชาไปทั้งหัวใจแล้วล่ะ และเธอก็ไม่มีอะไรจะต้องแคร์อีกแล้วนี่ว่าเขาจะคิดยังไงกับเธอ ไหนๆ เขาก็เข้าใจเธอผิดไปแล้ว หากชายหนุ่มจะเข้าเธอผิดอีกเป็นครั้งที่ร้อยก็ไม่เห็นเป็นไร “แม่นี่เป็นใครคะพี่กาย รู้จักกันด้วยเหรอ” อาริสสาชักสีหน้าไม่พอใจ ที่เห็นมลธิยาในคราบของอาน่าซึ่งเธอไม่เคยรู้จัก มาทำเป็นเล่นหูเล่นตาใส่คนรักของเธอ “คุณก็บอกแฟนของคุณไปสิคะ ว่าเราเป็นอะไรกันมาก่อนมีความสัมพันธ์กันลึกซึ้งกันมากแค่ไหน” มลธิยาตั้งใจจะยั่วให้อาริสสาเจ็บแสบเล่นๆ บ้าง เพราะที่ผ่านมาเธอเป็นฝ่ายถูกอาริสสาพูดจากระแนะกระแหนแดกดันเธอมาโดยตลอด “ก็แค่ผู้หญิงที่ซื้อได้ด้วยเงิน ไม่ได้มีความสำคัญอะไร” อาณาฆินทร์จงใจพูดจาเหน็บแนมให้หญิงสาวรู้สึกเจ็บปวดบ้าง เหมือนอย่างที่เขากำลังรู้สึกอยู่ทุกวี่ทุกวันตั้งแต่ที่เขาเห็นภาพบาดตาคืนนั้น “นี่พี่กายยอมรับเหรอคะว่าเคยไปนอนกับมันมา อริสไม่ยอมนะคะ อริสไม่ยอมได้ยินไหม” ร่างบางของอาริสสาเต้นเป็นเจ้าเข้าด้วยความหึงหวง ทำให้มลธิยามองหญิงสาวตรงหน้าอย่างสังเวช แต่จะว่าไปแล้วตัวเธอเองต่างหากที่รู้สึกแย่ยิ่งกว่าใครเป็นไหนๆ จะมีใครรู้บ้างว่าตอนนี้เธอเจ็บยิ่งกว่าเจ็บเสียอีก แล้วเธอจะทำอะไรได้ล่ะนอกจากจะเล่นไปตามเกมต่อไปจนจบเกม “คุณเข้าใจถูกแล้วล่ะค่ะคุณผู้หญิง ผู้ชายที่มากับคุณเคยนอนกับฉันจริงๆ เขาซื้อฉันในราคาที่แสนแพง ไม่เชื่อก็ลองถามเขาดูสิคะว่าเขาซื้อตัวฉันไปในราคาเท่าไหร่และซื้อไปแล้วกี่ครั้ง”
เล่ห์ลวงใจนายพ่อเลี้ยง

เล่ห์ลวงใจนายพ่อเลี้ยง

เมื่อดวงบอกว่าเธอต้องมีสามีภายในหกเดือนเท่านั้น..แผนพิชิตหัวใจพ่อเลี้ยงจอมเย็นชาก็เกิดขึ้น.. ++ นางเอกของเราเชื่อเรื่องดวงชีวิตทุกอย่างก็จะเดินตามดวง..แม้กระทั่งการเลือกคู่ชีวิตที่ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายจะสมยอมหรือเธอจะไม่ถูกใจแต่ยังไงเธอก็จะต้องเอาเขามาเป็นพ่อของลูกให้ได้ แต่การที่จะให้ใครสักคนมาเป็นพ่อของลูกก็ไม่ได้ง่ายอย่างปอกกล้วยเข้าปากอย่างแรกเธอต้องคิดแผนการเข้าไปอยู่ในชีวิตว่าที่พ่อของลูกด้วยการโกหกว่าเธอไม่มีที่ไปทั้งที่จริงแล้วชีวิตของเธอสุขสบายเช่นเจ้าหญิงในนิยายก็ว่าได้เรื่องราวหลังจากนี้จะเกิดเรื่องวุ่นวายอะไรขึ้นบ้าง..ติดตามได้ในเรื่อง เล่ห์ลวงใจนายพ่อเลี้ยงได้เลยนะคะ เนื้อหาในนิยายชื่อสถานที่หรือตัวละครล้วนเกิดจากจินตนาการของนักเขียนไม่ได้มีเจตนาอ้างอิงถึงใครหรือสิ่งใด ขอทำความเข้าใจ ณที่นี้ด้วยนะคะ เรื่องนี้พระเอกจะค่อนข้างสุขุม นางเอกจะซนๆ หน่อย เนื้อเรื่องจะน่ารักๆ ฟินๆ ฝากคุณหนูวันหนึ่งกับพ่อเลี้ยงน่านน้ำด้วยนะคะ
ป่าหัวใจไฟกามเทพ

ป่าหัวใจไฟกามเทพ

ณัทธร มณฑารพ (ณัท) พ่อหม้ายลูกติดวัย 32 เจ้าของไร่มณฑาธารผู้รักลูกกำพร้าแม่ของเขาเป็นแก้วตา เป็นคนจิตใจมั่นคง เผชิญกับอุปสรรคและปัญหาต่างๆ ที่ถามโถมเข้ามาในชีวิตอย่างมีสติ ด้วยรูปลักษณ์ที่หล่อเหลา เป็นชายหนุ่มที่มีเสน่ห์ดึงดูด แถมเป็นเจ้าของไร่ใหญ่โต ทำให้มีผู้หญิงหวังจะพิชิตทั้งกายใจเขาอยู่ไม่น้อย ทว่าหัวใจรักแท้ของเขาจะอยู่ที่ผู้หญิงเพียงคนเดียว อนิลทิตา พิรุฬพร (อิน) หญิงสาวผู้ถูกโชคชะตาเล่นตลกในเรื่องของหัวใจ เพียงแรกพบหัวใจสาวก็สลักชื่อผู้ชายคนหนึ่ง ผู้ชายที่เธอรู้ดีว่าไม่มีวันได้ครอบครองเป็นเจ้าของเขาไม่ว่าในทางใด <>สปอย<> “แม่...แม่อินจ๋า” เสียงห้าวมีกังวานทุ้ม แค่หยุดชะงักมือที่กำลังทุบหมอน และเสียงสะอื้น ทว่าเสียงเล็กๆ เรียกชัดถ้อยชัดคำ ไม่ใช่แค่แม่เฉยๆ หรือแม่จ๋า อย่างกาลก่อน แต่เป็น... ‘แม่อินจ๋า’ ถึงกับสามารถทำให้ร่างนอนหันหลังให้ประตูกพลิกกลับมาได้เกือบจะทันควัน “น้องอิง....” “กิ๊ดถึง- แม่อิน” อีกประโยคที่ออกจากปากเล็กๆ ก่อนจะตามด้วยยิ้มจนตาหยี ทำให้อนิลทิตาหัวเราะออกมาทั้งน้ำตา “มานี่เลย...เด็กขี้ประจบ ใครสอนหือ?” เธอลุกขึ้นนั่ง ยื่นมืออกไปหลังจากเช็ดน้ำตาที่ยังค้างบนแก้มและในตา ไม่ทันแตะตัวหลานน้อย กุหลาบแดงดอกใหญ่กลีบหนาและหอมกรุ่น ที่คนตัวสูงซ่อนไว้เบื้องหลัง ก็ถูกยัดใส่มือ ว่าจะไม่รับนะ แต่ทำไมกลับดึงมือที่กำก้านกุหลาบกลับเพื่อยกกุหลาบแดงแจ้งรักดอกนั้นขึ้นแล้วก็ค่อยๆ จรดจมูกลงไปก็ไม่รู้เหมือนกัน ร่างเล็กของเด็กหญิงถูกวางลงบนเตียง แล้วร่างสูงก็นั่งลงบนเก้าอี้ที่อยู่ข้างเตียง ดึงมือเรียวบางที่ยังประคองกุหลาบไปกุมไว้ “พี่จะยังไม่ขออะไรจากอินมาก นอกจากขอให้อินเข้าใจ พี่ก็แค่ผู้ชายธรรมดาๆ เรื่องทำผิดคิดพลาดก็ต้องมีบ้าง และถึงพี่จะเคยเสียใจกับสิ่งที่ตัวเองตัดสินลงไป แต่ก็ยังเห็นว่าคุ้มเพราะมันทำให้พี่ค้นพบหัวใจตัวเองจริงๆ ถึงเวลานี้ แม้อินจะไม่อยากฟัง แต่พี่ก็จะบอก พี่ร...” “ป้อ!” คนตัวเล็กเขย่าแขนบิดา แล้วเรียกซ้ำเหมือนจะเรียกร้องความสนใจ “ป้อ...ป้อ!” “เดี๋ยวก่อนยายหนูขอพ่อบอกรักแม่อินก่อน” “รัก...รักแม่อิน” เสียงแจ๋วๆ ว่าตาม แล้วโถมเข้ากอดคอน้าสาวโดยไม่หยุดเสียงฉอเลาะสลับเสียงจูบฟอดๆ “รักน๊า... รักแม่อินน๊า” อนิลทิตาหัวเราะคิก โอบแขนเข้ากับร่างเล็ก ณัทธรส่ายหน้า แต่แล้วก็เหมือนจะนึกอะไรขึ้นได้ เขาลุกจากเก้าอี้ ขึ้นมานั่งที่ขอบเตียง กางแขนออกโอบทั้งคนร่างบางและคนตัวเล็กเข้าชิดอก พอหญิงสาวอุทานว่า.... “อุ๊ย! อะไรก็ไม่รู้” เขาก็ถือโอกาสทำล้ำหน้าบุตรสาวตัวน้อย ที่แค่จูบแก้มน้าสาว ด้วยการก้มลงปิดปากอิ่มอ่อนช้อยที่เผยอต่อว่านั้นเสียเลย ด้วยจุมพิตหวาน และชวนเมาพอๆ กับเมรัยน้ำผึ้งรสเลิศ
เกิดใหม่ไปทำภารกิจหยุมหัวป๊ะป๋ากลับบ้าน

เกิดใหม่ไปทำภารกิจหยุมหัวป๊ะป๋ากลับบ้าน

ว่ากันว่าคนตายไปแล้วจะกลายเป็นเถ้าถ่าน กลายเป็นปุ๋ยอินทรีย์ให้ต้นไม้ใบหญ้า สิ้นสุดวงจรชีวิต ไม่มีวัฏสงสาร ไม่มีการเวียนว่ายตายเกิด ถ้านั่นเป็นความเชื่อในทางวิทยาศาสตร์น่ะนะ สายลมเคยเชื่อแบบนั้น ด้วยเป็นเด็กเรียนด้านวิทยามากระทั่งวันนี้ความคิดของเขาถึงได้เปลี่ยนไป “เจ้าเม่นน้อย ตื่นได้แล้วลูก” นั่นแหละครับ สายลมที่ควรจะตายไปตั้งแต่รถชนกระเด็นอัดเสาไฟฟ้าแม้เดินอยู่บนทางม้าลาย ...เช้านี้กลับได้ยินน้ำเสียงหวาน ๆ ปลุกให้ตื่นแล้วเรียกเขาว่าลูกอีกครั้ง...
เกมกาม

เกมกาม

บนเวทีการแสดง มินตราสามารถสะกดสายตาของโอมาน โคอิท ให้จ้องมองมาที่เธอแต่เพียงผู้เดียว นางร้ายที่แสนเซ็กซี่ ขยี้ใจ ดวงตาคมกริบสะดุดตา จนมหาเศรษฐีหนุ่มกระหายที่จะได้ครอบครองเธอ แต่มันไม่ง่ายนัก เมื่อนางร้ายไม่ได้ร้ายจริง เธอเซ็กซี่แค่อยู่ในบท นอกบทเธอก็เป็นคนธรรมดา มันจึงเป็นที่มาของสัญญาเถื่อน ที่ชายหนุ่มใช้บีบบังคับจน มินตราต้องจำยอม...สัญญาทาสจองจำใจ... ฤทธิ์สวาททัณฑ์ลวง ความอยากรู้อยากเห็นเป็นต้นเหตุของเรื่องทั้งหมด แพรวาสาวน้อยวัย18 ปีเธอตกลงไปในหลุมดำมืด “รสสวาท” ที่ครูสปรนเปรอให้ จนเธอถลำลึก ลงวนเวียนอยู่ในห้วงราคะ “ซิ๊ด...” เป็นเพราะเสียงครางกระเส่าที่ดังขึ้นในดึกคืนหนึ่ง มันจึงทำให้แพรวาอยากรู้อยากเห็นตามประสาเด็กสาววัยเจริญพันธุ์ ครูส ดิออนหนุ่มหล่อล่ำกล้ามเป็นมัด มหาเศรษฐีเจ้าของผลิตภัณฑ์ไอที ที่ส่งขายทั่วโลก เขาเบื่อหน่ายงานประจำ ไม่มีแรงบันดาลใจที่จะคิดค้นสร้างผลิตภัณฑ์สิ่งใหม่ๆ ขึ้นมา เขาเคลียร์งานในความรับผิดชอบ ก่อนจะเหินฟ้าจากอเมริกามาท่องเที่ยวแถบเอเชีย แรงกระตุ้นในตัวตื่นเตลิดขึ้น เมื่อได้สบนัยน์ตากับสาวน้อยแพรวา หมาป่าถูกปลุกให้ตื่นขึ้นและมันชื่นชอบที่จะได้ออกไล่ล่าอาหารรสโอชาที่ได้ดื่มชิมทำให้ครูสหลงวนเวียนอยู่แค่บนเตียง เขาปลุกเด็กสาวให้ตื่นขึ้นมาเป็นสาวสะพรั่งแค่ชั่วคืนเดียว “ภรรยาสุดที่รัก” คำนี้เหมาะกับแพรวาที่สุดเมื่อเธอเติบโตและสนองตอบเขาแบบถึงอกถึงใจ จนไม่สามารถสลัดเธอทิ้งไปได้เหมือนกับผู้หญิงคนอื่นๆ ที่ผ่านเขามาในชีวิต “การเป็นภรรยาที่ดีควรเป็นโสเภนีบนเตียง” คำนี้เหมาะกับโลกในยุคปัจจุบัน หากทำเป็นสนิมสร้อย คงต้องเสียสามีที่รักให้กับผู้หญิงคนอื่นเมื่อพวกเธอเหล่านั้นจ้องจะฉกเขาไป...
ภริยา(ไม่)รักของนายหัว

ภริยา(ไม่)รักของนายหัว

วัชรมัยเคยทิ้งไผท ทิ้งลูก แล้ววันนี้กลับมาร้องขอความเป็นแม่อีกครั้ง ไผทจะไม่มีวันให้อภัย! ++++++++++++++++++++++++++ “ฉันไม่รังเกียจหรอกนะ ถ้าเธอจะเคยนอนกับผู้ชายคนอื่น แต่ต้องไม่ใช่ตอนอยู่กับฉัน” ขายาว ๆ ย่างสุขุมเข้ามา หญิงสาวทำตัวลีบเล็ก กระทั่งหลังติดแนบหัวเตียง “ฉันไม่ใช้ผู้หญิงร่วมกับใคร!” “พี่ป้อ...” เอ่ยยังไม่ทันจบ ริมฝีปากซีดก็ถูกประกบด้วยอวัยวะชนิดเดี๋ยวกัน “อื้อ...” ไร้ซึ่งความอ่อนหวาน มีแต่การบังคับดุดัน ไผทดูดดึงริมฝีปากบางจนฮ้อเลือด “เห็นเธอป่วย ว่าจะใจดีให้พักเสียหน่อย แต่ตอนนี้ฉันเปลี่ยนใจแล้ว ถอดเสื้อผ้าออก ฉันจะเช็คของ!” เมื่อจุมพิตอย่างไม่เต็มใจจบลง เสียงทุ้มต่ำดังแหวกเสียงหรีดเรไรข้างนอก ลมเย็นจากเครื่องปรับอากาศหนาวเหน็บชวนขนลุก ไผทแสยะยิ้มร้ายกาจให้คนบนเตียง “ทำสิ ไม่งั้นก็ไสหัวไปออกจากบ้านฉัน ออกไปจากชีวิตลูก” วัชรมัยกลืนทุกความรู้สึกกลับไปในอก มือสั่นถอดเสื้อผ้าออก “จะได้อยู่กับลูก...จะได้อยู่กับปราบ” เสียงในสมองดังก้องสะกดจิตตนเอง เพื่อได้อยู่กับลูก ต่อให้ต้องลงนรกขุมไหนเธอก็จะทน! +++++++++++++++++++++++++++++
อ้อมกอดสุภาพบุรุษ

อ้อมกอดสุภาพบุรุษ

“กิ่งคะ ชีวิตที่เหลืออยู่ของกิ่งให้พี่เป็นคนดูแลได้ไหม” “พี่นนท์...” คนถูกขอแต่งงานถึงกับพูดไม่ออกและบอกไม่ถูกว่าตอนนี้กำลังรู้สึกเช่นไรกันแน่เลยได้แต่ยืนตัวแข็งทื่อรู้เพียงแต่ว่าร่างกายด้านชาไปหมดทั้งตัว “แต่งงานกับพี่นะคะ” ร่างสูงที่คุกเข่าอยู่ยื่นกล่องกำมะหยี่สีแดงซึ่งภายในใส่แหวนเงินเกลี้ยงเรียบ ๆ ไว้ เขาหยิบแหวนเงินออกมาสวมนิ้วนางข้างซ้ายให้กับว่าที่เจ้าสาวก่อนเพื่อไม่ให้เธอปฏิเสธ แบบนี้เขาเรียกว่ามัดมือชกหรือเปล่านะ ว่าที่คู่หมั้นสาวที่ยังไม่ตอบตกลงได้แต่ตั้งคำถามถามตัวเองในใจ “ค่ะ กิ่งแต่งกับพี่นนท์” กรรณิกาพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเทา พยักหน้ารับอย่างดีใจ เธอไม่คิดว่าเขาจะเซอร์ไพรส์ขอแต่งงานในสถานที่แห่งความทรงจำอย่างนี้ เลยอดที่จะน้ำตาคลอออกมาด้วยความซึ้งใจไม่ได้
เล่ห์รักเทพบุตรแดนทราย

เล่ห์รักเทพบุตรแดนทราย

จอมหยิ่งแสนพยศแต่แอบยั่ว เจอกับจอมเจ้าเล่ห์เผด็จการแต่แอบหื่นจะเกิดอะไรขึ้น เธอไม่รู้หรอกว่าเขาเป็นถึงเจ้าชาย เหมือนกับที่ชีคหนุ่มไม่รู้ว่าเธอเป็นสาวพรหมจรรย์ แล้วผู้หญิงที่ไม่คิดจะมอบหัวใจให้ชายใด อยู่ๆ ต้องมาเสียตัวให้กับผู้ชายที่เธอไม่ชอบหน้าตั้งแต่แรกเห็นเพราะเหตุการณ์ไม่คาดฝัน แล้วดีไซเนอร์สาวจะทำเช่นไร ชีคเรฮานย์ เอิร์ธราอิด อันโอมาน น้อยคนนักที่จะรู้ว่า เขาคือ ‘องค์รัชทายาทองค์โตแห่งประเทศแซนเธียร่า’ เจ้าของ จิวเวลรี่ เอิร์ธ อันมาน และโรงแรมชื่อดังหลายแห่งของรัฐดูไบ ทรงต้องการสิ่งใดเพียงแค่กระดิกนิ้วก็สมดั่งใจปรารถนา แต่ทว่ากับ ‘เธอ...พิชญาดารา เนื้อหวานๆ ของกวางสาวแสนพยศช่างแอ้มยากเสียจริง’ พิชญาดารา หรือ พิซซ่า สาวน้อยร้ายเดียงสาที่ไม่เคยคิดจะมอบหัวใจให้ชายใด เธอมีพรสวรรค์ในด้านงานออกแบบอัญมณีและงานแกะสลัก ต้องการจะพิสูจน์ว่า ‘ผู้ชายร้อยทั้งร้อยมันก็เลวเหมือนกันหมด’ ไม่เว้นแม้แต่ เขา...เรฮานย์ ผู้ชายคนที่ร้อย ‘คิดจะใช้เล่ห์เหลี่ยมให้เธอตกหลุมรักอย่างนั้นหรือ มันไม่ง่ายหรอก’ อีกคู่หนึ่งที่สนุกไม่แพ้กัน เจ้าชายรามิล บันดูร่า อันวาดิล แห่งเมืองกันดูร่า ทรงคิดเสมอว่าเขาคือ ‘พระโอรสที่ถูกลืม’ พระองค์ทรงแพ้พระเชษฐาทุกเรื่อง แต่มีเรื่องหนึ่งที่ทรงอยากเอาชนะมากที่สุดคือเรื่องของ ‘หัวใจ’ พระองค์จะแย่งผู้หญิงทุกคนที่ ‘เจ้าชายชาเลส’ หลงรัก และหนึ่งในนั้นก็คือ เจ้าหญิงเรฮายะห์ น้องสาวของชีคเรฮานย์ แต่ทว่าเจ้าหญิงน้อยผู้แสนดี ‘หากคนที่เธอรักตั้งใจมาหลอกใช้เธอเป็นเครื่องมือในการเอาชนะพี่ชายของตนเอง ถ้าอย่างนั้นก็อย่าหวังว่าจะทรงให้อภัย’ “คุณรู้ไหมพิซซ่า ร่างกายของคุณกำลังต้องการผมอย่างที่สุด” ปลายนิ้วร้ายหยอกเย้าไปบนยอดปทุมถันแสนสวย พลางดวงตาสีทรายก็เฝ้ามองอาการสั่นระริกของดอกไม้งามนามว่า ‘พิชญาดารา’ อย่างเสน่หา ยิ่งกายนุ่มสั่นสะท้านหวั่นไหว ยิ่งทำให้ชีคหนุ่มฮึกเหิม “อย่านะเรฮานย์” เสียงร้องประท้วงเมื่อตะขอบราเซียร์หลุดออก พร้อมกับผ้าคลุมสีหวานหลุดลุ่ยไปกองกับพื้น ชายหนุ่มโยนบราเซียร์ที่ติดมือทิ้งออกไปอย่างไม่ใยดี ก่อนจะช้อนร่างนุ่มที่มีเพียงชุดนอนบางเบาสายเดี่ยวยั่วยวน ขึ้นสู่อ้อมแขนลอยละลิ่วไปวางลงบนที่นอนหนานุ่มอย่างเบามือ ตามด้วยร่างหนาที่ตามขึ้นมาทาบทับอย่างไม่ยอมให้ขาดช่วง...