ภารโรงกับหมอสาวผู้ไร้เดียงสา

สายเกินไปแล้ว ดอนร้ายขอทวงรักคืน

Freddie Betita

ฉันเกิดมาเพื่อเป็นเพียงอวัยวะสำรองให้กับอิซาเบลลา พี่สาวผู้เป็นดั่งแก้วตาดวงใจของตระกูล สี่ปีที่แล้ว ภายใต้รหัส “เซเว่น” ฉันคือคนที่ดูแลรักษาและโอบกอดดันเต มอเรตตี ดอนแห่งชิคาโกเอาไว้ในความมืดมิดจนเขาหายดี แต่พี่สาวกลับหน้าด้านๆ ขโมยชื่อของฉัน เครดิตของฉัน และผู้ชายที่ฉันรักไป ดันเตหลงเชื่อคำโกหกแสนหวานของเธอและมองฉันด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความรังเกียจ เมื่อป้ายไฟนีออนร่วงลงมาบนถนน เขาพุ่งตัวไปใช้ร่างกายปกป้องอิซาเบลลา ทิ้งให้ฉันถูกทับอยู่ใต้ซากเหล็กที่บิดเบี้ยวเพียงลำพัง ในขณะที่พี่สาวนั่งร้องไห้เพราะรอยขีดข่วนเล็กน้อยอยู่ในห้องสวีตระดับวีไอพี ฉันกลับต้องนอนร่างแหลกเหลว ฟังพ่อแม่ปรึกษากันอย่างเลือดเย็นว่าไตของฉันยังใช้การได้สำหรับการผ่าตัดเปลี่ยนถ่ายให้เธอหรือไม่ ฟางเส้นสุดท้ายขาดลง เมื่อดันเตเห็นฉันสวมสร้อยข้อมือหินลาวาที่ฉันเคยใส่ตอนช่วยชีวิตเขา เขาปรักปรำว่าฉันขโมยมันไปจากอิซาเบลลา และสั่งให้พ่อแท้ๆ ของฉันลงโทษฉัน ฉันถูกฟาดด้วยแส้ห้าสิบทีจนแผ่นหลังเหวอะหวะ ในขณะที่ดันเตเอามือปิดตาอิซาเบลลาไว้ เพื่อปกป้องเธอจากความอัปลักษณ์ของฉัน “แกมันไม่มีค่าอะไรเลย แกเป็นแค่อะไหล่สำรอง จำใส่หัวไว้ด้วย” ฉันนอนจมกองเลือดด้วยความสิ้นหวัง ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมคนที่ฉันยอมแลกชีวิตดึงขึ้นมาจากนรก ถึงได้มองฉันเป็นแค่หัวขโมยที่น่าขยะแขยง ทำไมครอบครัวสายเลือดเดียวกันถึงเห็นฉันเป็นแค่อวัยวะสำรองที่รอวันถูกชำแหละ ในค่ำคืนนั้น ความรักและความหวังโง่ๆ ในใจของฉันก็ได้ดับสลายลงอย่างสมบูรณ์ เช้าวันแต่งงานของพวกเขา ฉันยื่นกล่องของขวัญให้ดันเต ข้างในมีเทปคาสเซตต์ซึ่งเป็นหลักฐานชิ้นเดียวที่ยืนยันว่าฉันคือ 'เซเว่น' ตัวจริง จากนั้น ฉันก็เซ็นเอกสารตัดขาดจากครอบครัว ขว้างโทรศัพท์ทิ้ง แล้วขึ้นเที่ยวบินเที่ยวเดียวมุ่งหน้าสู่ซิดนีย์ กว่าที่เขาจะได้ฟังเทปม้วนนั้นและตระหนักว่าตัวเองแต่งงานกับปีศาจร้าย ฉันก็คงอยู่ไกลออกไปหลายพันไมล์ และไม่มีวันหวนกลับมาอีกตลอดกาล

มาเฟีย มาเฟีย การทรยศ แก้แค้น การปกปิดตัวตน การเข้าใจผิด

ดาวน์โหลดนิยายได้ที่ App

ณ ผับหรูใจกลางเมือง

ปรากฏร่างบางของหญิงสาว ที่มีใบหน้ารูปไข่ผิวขาวเนียนละเอียดจมูกโด่ง ปากอวบอิ่ม ตากลมโตที่สวยมีเสน่ห์จนสะกดสายตาทุกคนที่ได้มองมา เธอมาพร้อมกับชุดเดรสเกาะอกสีดำ เผยให้เห็นเนินเนื้อที่ล้นทะลักโชว์ความใหญ่โตเกินตัว ทั้งเอวคอดสมส่วนรับกับแผ่นหลังเนียนสวยขาวที่เห็นได้จากการเว้าหลังของชุดเดียวกัน จนทำให้นักล่าทั้งหลายที่จ้องมองมาลอบกลืนน้ำลายลงคอ เพราะหวังจะได้ลิ้มลองหญิงสาวที่สวยไปทั้งตัวในคืนนี้.... และหญิงสาวคนนั้นก็คือฉันเอง..."เอลิซ"

...เมื่อสองชั่วโมงก่อน...

วันนี้ เป็นวันครบรอบ 1 ปี ที่ฉันคบกับ “เคน” แฟนหนุ่มสุดหล่อสุภาพบุรุษแสนดีของฉัน ฉันตื่นเต้นจนแทบรอไม่ไหว ฉันอยากจะเห็นหน้าเขาตอนที่ได้เห็นของที่ฉันเตรียมมาให้ อยากรู้จังเขาจะทำหน้ายังไงเมื่อเห็นทั้งเค้กและของขวัญ ที่ฉันจัดเต็มมาเพื่อเซอร์ไพรส์เขา วันนี้ฉันตั้งใจเซอร์ไพรส์เขาโดยการแกล้งบอกเขาไปว่าฉันมีงานด่วนต้องไปต่างจังหวัด2-3วันเลยอยู่ฉลองวันครบรอบด้วยกันไม่ได้ ดีนะที่เขาไม่ได้ถามหรือสงสัยอะไร ฉันถึงได้ทำตามแผนจนสำเร็จ อยากเห็นหน้าเขาตอนเจอฉันเซอร์ไพรส์จัง จะดีใจแค่ไหนนะ แค่คิดถึงรอยยิ้มของเขาตอนที่ได้ของขวัญฉันก็ตื่นเต้นดีใจจนหัวใจพองโตแล้ว ความสุขที่มันเอ่อล้น มันรู้สึกแบบนี่นี้เอง ฉันเดินคิดถึงความสุขที่ฉันกำลังจะได้พบเจอจนกระทั่งมาถึงหน้าห้อง.......

......โดยไม่คาดคิดว่าจะกลายเป็นฉันเองที่โดนเซอร์ไพรส์กลับ

อืมมมม...อ๊าาาาาาา.... มือที่กำลังเอื้อมจะเปิดประตูกลับได้ยินเสียงร้องครางแสนอุบาทว์ ฉันมองหาต้นตอของเสียงว่ามาจากทิศทางไหน เมื่อฉันตั้งใจฟังก็พบว่าเสียงที่ได้ยินมันใกล้มากเหมือนจะอยู่หลังประตูที่อยู่ตรงหน้าฉันเอง ฉันเอาหูแนบไปที่ประตูพยายามฟังเพื่อให้แน่ใจว่าเสียงที่ได้ยินมาจากหลังประตูนี่แน่ไม่ผิด และสิ่งที่ฉันคิดก็เป็นจริง เมื่อเสียงอุบาทว์นั้นมันออกมาจากข้างในห้องของแฟนฉันจริง ๆ

“แรงกว่านี่อีกค่ะเคน....อ๊ะ อ๊ะ ของเคนถึงใจชมพู่จริง ๆ”

เสียงแสนคุ้นหูเอ่ยกระเส่าร้องครวญครางขานชื่อแฟนฉัน มันเป็นเสียงของคนที่ฉันรู้จักเป็นอย่างดี เสียงนั้นคือเสียงเพื่อนรักของฉันเอง “ชมพู่” ชมพู่มันมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงไหนว่าจะไปเที่ยวต่างจังหวัด ความสับสนระคนสงสัย คำถามในหัวผุดขึ้นมามากมาย เสียงครางอย่างต่อเนื่องก็เหมือนเป็นคำตอบตอกหน้าฉันกลับมาว่ามันทั้งสองคนกำลัง...”ทรยศ”...ฉัน คำตอบนั้นทำมือฉันสั่น น้ำตาเริ่มเอ่อคลอเบ้า ฉันพยายามตั้งสติ สูดหายใจลึกๆ พร้อมกับที่ฉันกำลังจะเอื้อมมือไปบิดลูกบิดเสียงคุ้นหูอีกคนก็ตอบกลับมา

อ่านเลย