ภารโรงกับหมอสาวผู้ไร้เดียงสา

“ค่อยๆ เดินนะ ระวังสะดุดขอบประตู”

“เล่นอะไรเป็นเด็กๆ เลยนะ เปิดได้รึยัง”

“ทาดา!!!”

-_-!

มือชื้นเหงื่อเปิดตาแฟนสาวออกช้าๆ ภาพเบื้องหน้าคือห้องพักขนาดสามสิบตารางวาพร้อมวิวที่แสนคุ้น

ป้ายชื่อมหาวิทยาลัยรัฐฯ ชื่อดังแห่งหนึ่งและถนนที่เต็มไปด้วยรถราติดแน่นในช่วงเวลาเย็นย่ำ

ดวงอาทิตย์คล้อยหลังปล่อยแสงสีส้มสวยจับใจ แต่ทว่า...!!

“ซิมพาเรามาดูทำไมเหรอ”

“โธ่เอ๊ยขิม นี้ห้องของเราไง”

“เรา...?”

เจ้าของชื่อทำหน้างงกับคำว่า ‘เรา’ ในที่นี้คือต้องมีมากกว่าหนึ่งคน นั่นก็หมายความว่า...

“จะบ้าเหรอซิม จะให้ย้ายมาอยู่ด้วยกันรึไง”