ภารโรงกับหมอสาวผู้ไร้เดียงสา

ลี่เยี่ยนซิวแอบมีความสัมพันธ์กับรักแรกของเขา โดยทั้งสองไปเปิดห้องพักในโรงแรมด้วยกัน

เสิ่นจาวหนิงเห็นกับตาของตัวเองเลย

ผู้หญิงที่เป็นรักแรกของเขาคนนั้นหน้าตาคล้ายกับเธอมาก

ตอนที่อยู่ห่างจากเขาสิบเมตร เธอได้โทรไปหาเขาและถามว่า “คุณย่าให้พวกเราไปตรวจร่างกายเพื่อเตรียมตัวตั้งครรภ์ไม่ใช่เหรอคะ？ ตอนนี้คุณว่างไหม？”

“ตอนนี้ผมกำลังอยู่ในงานเลี้ยงสังสรรค์น่ะ ไม่มีเวลาเลย เอาไว้คราวหน้าแล้วกันนะ”

“ได้ค่ะ” เสิ่นจาวหนิงวางสายทันที

ไปงานเลี้ยงสังสรรค์กับผู้หญิงคนอื่นจนมาที่โรงแรมกันขนาดนี้แล้ว ยังคิดว่าจะมีคราวหน้าอีกเหรอ？

เสิ่นจาวหนิงเดินตามพวกเขาไปจนถึงหน้าประตูห้อง แล้วเธอก็ได้ยินเสียงพูดคุยปนหัวเราะกันอย่างมีความสุขจากในห้อง เธออยากจะบุกเข้าไปจับพวกเขาให้ได้คาหนังคาเขาเสียจริงๆ

แต่สุดท้าย เธอก็จากไป

ตอนนี้ความรู้สึกสิ้นหวังเย็นชามันมากกว่าความโกรธในตอนแรกแล้ว เสิ่นจาวหนิงจึงจึงตัดสินใจที่จะปล่อยไป

เธอรีบติดต่อทนายความเพื่อร่างข้อตกลงการหย่าขึ้นมาในทันที หลังจากที่เซ็นชื่อตัวเองเสร็จ หลินซูเยว่ผู้เป็นแม่ของลี่เยี่ยนซิวก็มาหาเธอ

พวกเธอนัดพบกันในร้านกาแฟ

“เสิ่นจาวหนิง เธอคงยังไม่รู้สินะว่า ซูม่านกลับมาแล้ว”

ซูม่านคือรักแรกของลี่เยี่ยนซิว แถมหลินซูเยว่ยังชอบเธอมากด้วย

“เธอเสนอเงื่อนไขมาได้เลย ต้องทำยังไงเธอถึงจะยอมไปจากอาซิวของพวกเรา” จากน้ำเสียงประโยคท้ายๆ ของหลินซูเยว่นั้นดูเหมือนจะเน้นย้ำ ฟังออกเลยว่าเธอดูมีความสุขมาก

เธอไม่เคยพอใจเลยที่ได้เสิ่นจาวหนิงมาเป็นลูกสะใภ้ เพราะครอบครัวของเสิ่นจาวหนิงมีฐานะปานกลาง เธออยากจะหาลูกสะใภ้ที่มีฐานะเท่าเทียมกันให้กับลูกชาย เพื่อให้ตระกูลลี่สามารถยิ่งใหญ่และพัฒนาต่อไปได้

“ตกลงค่ะ โอนทรัพย์สินทั้งหมดภายใต้ชื่อของคุณมาให้ฉันซะ แล้วฉันจะหย่ากับลูกชายอันเป็นที่รักของคุณให้เลย” เสียงของเสิ่นจาวหนิงเรียบเฉยมาก

หลินซูเยว่ชอบการเก็งกำไรในอสังหาริมทรัพย์ เธอมีสินทรัพย์ที่เป็นชื่อของตนเองหลายหลังมาก มูลค่าตลาดรวมทั้งหมดหลายพันล้านเลยทีเดียว

“เธอพูดจริงใช่ไหม？” หลินซูเยว่ไม่คาดคิดว่าเสิ่นจาวหนิงจะตรงไปตรงมาขนาดนี้

เธอกับอาซิวแต่งงานกันอย่างลับๆ มาตั้งห้าปีแล้ว เธอยอมลาออกจากงานและยอมมาเป็นแม่บ้านเพื่อคอยดูแลลี่เยี่ยนซิว

ทุกคนต่างก็คิดว่าเสิ่นจาวหนิงรักลี่เยี่ยนซิวมาก

“ค่ะ ฉันเบื่อแล้ว แล้วก็รำคาญด้วย ฉันอยากหย่าแล้ว” เมื่อนึกถึงใบหน้าของซูม่าน เสิ่นจาวหนิงก็รู้สึกหนาวไปทั้งตัว

ที่ลี่เยี่ยนซิวแต่งงานกับเธอ ไม่ใช่เพราะเขารักเธอ แต่เพราะว่าเธอมีหน้าตาที่คล้ายคลึงกับรักแรกของเขามาก