ภารโรงกับหมอสาวผู้ไร้เดียงสา

ณ สนามแข่งรถ

“เฮ้ยยัยพลอย! ทางนี้”

เสียงตะโกนของเพื่อนพลอยไพลินดังขึ้นแข่งกับเสียงรถในสนาม ตอนนี้เธออยู่ที่สนามแข่งรถ ซึ่งพวกเธอจะมาที่นี่กันเป็นประจำ

พลอยไพลินเดินเข้าไปหาเพื่อนๆ ของเธอด้วยท่วงท่าที่มั่นใจ จะว่าไปเธอเป็นผู้หญิง 2 ลุคก็ว่าได้ เพราะในยามที่เธออยู่ในชุดนักเรียน เธอจะเป็นเด็กสาวที่เรียบร้อยและตั้งใจเรียนแต่ถ้าเลิกเรียนเมื่อไหร่ล่ะก็ เธอจะกลายเป็นสาวแซ่บ ลุคเซ็กซี่ทันที จะไม่มีทางรู้ได้เลยว่าเธอเป็นเพียงเด็ก ม.6 เท่านั้น เธอจึงสามารถเข้ามาที่นี่ได้อย่างสบายๆ โดยไม่ถูกจับได้ไง

“เฮ้ยพวกแก! วันนี้มีรถคันไหนน่าสนใจบ้างเหรอ”

พลอยไพลินถามเพื่อนๆ แต่ถึงเธอจะไม่ถามเธอก็พอจะสะเดาออก เพราะที่นี่มีแชมป์ประจำสนามอยู่ และรองแชมป์ที่ฝีมือไล่ๆ กัน สรุปอยู่คือมีแค่สองคันที่เด่นๆ อยู่เท่านั้น

“คันนั้นเลยแก คันสีดำคนขับหล่อมาก ต้องชนะอีกชัวร์”

“แต่ฉันว่าคันสีแดงหล่อกว่าเยอะนะ”

“แกตาถั่วแล้ว คันสีดำของฉันหล่อว่าเยอะย่ะ”

"พี่เอ็มหล่อกว่า"

"พี่ซันหล่อกว่า"

“พอๆ หยุดทั้งสองคนเลย ฉันจะดูเขาแข่งรถไม่ได้มาฟังพวกแกเถียงกันเรื่องผู้ชายนะ”

“ค่ะ คุณพลอยไพลิน ข้าน้อยผิดไปแล้ว”

มะมายพูดออกมาอย่างกวนๆ ใส่พลอยไพลิน ก่อนจะโดนสั่งให้นั่งเงียบๆ

“เงียบไปเลยฉันต้องการสมาธิ”

พลอยไพลินพูดเสียงดุ ทำให้มะมายและรถเมล์เพื่อนของเธอเงียบลงและตั้งใจดูการแข่งขันในสนามจนจบการแข่งขัน

“ไม่สนุกเลยว่ะ ทำไมช่วงนี้ไม่มีคันเจ๋งๆ มาลงแข่งบ้างวะ”

"นั่นดิ แบบนี้ชนะไปก็งั้นๆ เหมือนมาขับรถเล่นมากกว่ามาแข่ง”

“เฮ้ยไอ้เอ็ม! มึงเห็นผู้หญิงที่นั่งอยู่ตรงนั้นมั้ยวะ โคตรเซ็กซี่เลยว่ะ”

มายซันถามบิ๊กเอ็มก่อนจะชี้ไปยังผู้หญิงคนหนึ่งที่นั่งอยู่โซนคนดู

“มึงเพิ่งเคยเห็นเหรอวะ มาที่นี่ออกบ่อย”

“จริงเหรอวะ กูไม่เคยสังเกตเลย”

“มึงจะจีบเหรอวะ น้องเขาอยู่ ม.6 เองนะเว้ย!”

“อ๊ะ! เด็ก ม.6 มึงอย่ามาล้อกูเล่น กูจริงจังนะเว้ย!!”

“จริงโว้ย!! ไม่เชื่อมึงก็ไปถามไอ้ชัยมันดู มันจีบน้องเขาอยู่พักหนึ่ง มันสืบไปสืบถึงได้รู้ว่าน้องเขาเรียนที่โรงเรียนเอ ม.6 ห้อง 2”

“ไม่สนว่ะ ถึงอายุไม่ให้ แต่หุ่นให้ว่ะ จีบก่อนได้เปรียบ อีกไม่กี่ปีก็โตแล้ว”

“บอกไว้ก่อนเลยว่าจีบยากมาก ไอ้ชัยถึงกับถอดใจเลย”

“กูใคร?”

“มายซันไง เพลย์บอยตัวพ่อ”

“เออ! เดี๋ยวกูมา”

มายซันเดินออกไปด้วยความมั่นใจ ดาราระดับนางเอกเขาก็จีบติดมาแล้ว กับแค่เด็ก ม.6 จะยากอะไรกัน