ภารโรงกับหมอสาวผู้ไร้เดียงสา

!!!

ในห้องนอนสุดหรู

ร่างน้อยแบบบางห่อหุ้มด้วยผ้าขนหนูสีขาวค่อยๆเดินออกมาจากห้องน้ำ นาทีต่อมานัยน์ตาสีนิลคู่งามมีแววตื่นตระหนกและหวาดกลัวฉายขึ้นมาทันที

ฮึ่ก!

เธอเร่งมองเมินไปทางอื่นเมื่อเห็นคนบนเตียงนอนแก้ผ้าล้อนจ้อนพิงหัวเตียง มือใหญ่ข้างหนึ่งกำแท่งเอ็นร้อนขนาดห้าสิบแปดรูดขึ้นลงเบาๆ อีกข้างถือแก้วไวน์แดง เมื่อเห็นหญิงสาวทำท่าตกใจเขาจึงปล่อยมือจากแก่นกลางกายที่กำลังใหญ่โตเต็มลำ

พรึ่บ!

“เอาชุดนี้ไปใส่”

ไบเดน ปิติคุณ วัย28ปี ที่นั่งจิบไวน์อยู่บนเตียงโยนชุดสุดวาบหวิวไปที่ปลายเตียง ก่อนจะเอ่ยประโยคเมื่อครู่ออกมา สายตาคู่นั้นที่ทอดมองยังร่างหญิงสาวเปรียบเสมือนเสือร้ายจ้องมองเหยื่อที่ไม่ใช่เพียงเหยื่อธรรมดา หากแต่เป็นเหยื่อที่เคย!ทำร้ายให้เขารู้สึกเจ็บปวดหัวใจมาก่อน เหยื่อชนิดนี้หากฆ่าให้ตายเลยในคราวเดียวคงไม่รู้สึกสาแก่ใจ มันต้องค่อยๆทรมานให้ตายลงอย่างช้าๆ

อยากเห็นเหลือเกินว่าลมหายรวยระรินเฮือกสุดท้าย จะบ่งบอกความทรมานของคนชั้นต่ำอย่างพวกมันมากน้อยแค่ไหน

พิชชา ปรุงเกษม ค่อยๆหันกลับมามองชุดสุดสยิวชุดนั้นแล้วค่อยๆผ่อนลมหายใจออก เธอยังคงลังเลด้วยความกลัวแต่ในที่สุดก็ตัดสินใจก้าวไปหยิบชุดนั้นขึ้นมา แล้วเดินกลับเข้าไปในโซนห้องแต่งตัว

ตึก

ตึก!

หลายนาทีต่อมา

เจ้าของเรือนร่างสะโอดสะอง ผิวขาวผ่อง ผมสีดำขลับยาวสยายลงไปถึงกลางหลังค่อยๆเดินออกมาจากห้องแต่งตัวในชุดที่ไบเดนโยนมาให้เธอเมื่อครู่อย่างรู้สึกละอาย มันคือชุดนอนยั่วสวาทที่ปิดอะไรไม่ได้เลย โดยเฉพาะส่วนสงวนนูนอวบกลางหว่างขา เพราะชุดนั้นดีไซน์เนอร์ตั้งใจแหวกบริเวณเป้าให้เป็นช่องว่างเอาไว้

“ได้ข่าวว่ายังซิงอยู่ แต่ก็ถือว่าใจกล้าพอสมควรที่ไม่อิดออด แสดงว่าลึกๆคงร่านไม่ต่างจากอีตัวแม่!” เจ้าของใบหน้าคมคาย และส่วนสูง 181 เซ็นติเมตร กล่าวด้วยแววตาเหยียดหยันทั้งที่เมื่อครู่เขาพึ่งมองเธอด้วยความพึงพอใจ

พิชชายืนก้มหน้านิ่งไม่คิดจะโต้ตอบใดๆออกมา ปีนี้เธอพึ่งอายุ21ปี และอีกแค่เทอมเดียวก็จะเรียนจบปริญาตรี แต่ตอนนี้เธอไม่สามารถกลับไปเรียนต่อได้แล้ว สิ่งที่เธอต้องทำต่อจากนี้คือทำตัวเป็นนางบำเรอ เป็นคนรับใช้ เป็นทาสรองรับอารมณ์ร้ายของไบเดนเพื่อแลกกับชีวิตแม่บังเกิดเกล้าและน้องในท้องของแม่