ยอดคุณหมอสกุลเฉิน

ยอดคุณหมอสกุลเฉิน

NovelHall

4.3
ความคิดเห็น
949.2K
ชม
167
บท

จากชายหนุ่มที่บังเอิญได้รับมรดกตกทอดของบรรพชนสกุลเฉินเพราะอุบัติเหตุ และในที่สุด จากลูกเขยที่ไร้ค่าไม่ต่างจากขยะชิ้นหนึ่ง กลับกลายมาเป็นหมอเทวดาที่มีทักษะทางการแพทย์ที่ล้ำเลิศยิ่ง

ยอดคุณหมอสกุลเฉิน บทที่ 1 ตอนที่ 1 เสี่ยงชีวิตช่วยภรรยา

ตอนที่ 1 เสี่ยงชีวิตช่วยภรรยา

“แกมันคนไม่เอาไหน! ไอ้สวะกระจอก! ไปคุกเข่าหน้าบ้านเดี๋ยวนี้!”

ท่ามกลางเสียงร้องตะโกนด่าอย่างดูถูกเหยียดหยาม ฉีเล่ยที่อยู่ในชุดเสื้อผ้าเก่าๆ ไม่สวมแม้กระทั่งรองเท้า แก้มข้างหนึ่งของเขามีรอยฝ่ามือแดงเถือกประทับอยู่ ถูกผลักกระเด็นออกจากประตูบ้านอย่างไม่ปราณี

ฉีเล่ยถึงกับล้มลงอยู่หน้าประตู เขาได้แต่พยุงตัวลุกขึ้นคุกเข่ากับพื้น พร้อมกับหัวเราะออกมาด้วยความขมขื่นใจ เขาคุกเข่าอยู่เงียบๆเช่นนั้นเป็นเวลานาน และได้แต่แอบถอนหายใจ และคิดอยู่ภายในใจเงียบๆว่า

“เถ้าแก่เฉินครับ! เมื่อไหร่ผมถึงจะชดใช้หนี้ชีวิตให้คุณหมดเสียที?”

………..

เมื่อแปดปีก่อน เพื่อต้องการช่วยชีวิตฉีเล่ย เถ้าแก่เฉินถึงกับต้องยอมเสียสละชีวิตของตนเอง แต่ก่อนตายนั้น เขาได้แต่หวังว่า ให้ฉีเล่ยแต่งงานกับลูกสาวของเขา..

การตัดสินใจของเฉินฉางเชิงในครั้งนั้น ได้สร้างความตระหนกตกใจให้กับภรรยา และบุตรสาวของเขาเป็นอย่างมาก และสองแม่ลูกก็คัดค้านหัวชนฝา ทั้งคู่ไม่เห็นด้วยกับความต้องการของเฉินฉางเชิงเป็นอย่างมาก ที่จะให้ชายหนุ่มซึ่งเป็นต้นเหตุให้หัวหน้าครอบครัวของพวกเธอสองแม่ลูกต้องเสียชีวิต กลายมาเป็นลูกเขยสกุลเฉินเช่นนี้

แต่ถึงอย่างนั้น เถ้าแก่เฉินก็ยังยืนกรานหนักแน่น และประกาศต่อหน้าภรรยากับลูกสาวว่า หากทั้งคู่ไม่ยอมให้ฉีเล่ยแต่งเข้าสกุลเฉิน เขาคงจะต้องตายตาไม่หลับแน่

และด้วยสาเหตุนี้ หลังจากเฉินฉางเชิงเสียชีวิตลง ฉีเล่ยจึงได้แต่งเข้าเป็นลูกเขยสกุลเฉิน และใช้ชีวิตอยู่ในครอบครัวนี้มานานถึงแปดปีแล้ว

แต่ทุกครั้งที่สองแม่ลูกนึกถึงการตายของเฉินฉางเชิง ทั้งคู่ก็มักจะมาระบายอารมณ์ความโกรธแค้นภายในใจกับฉีเล่ยอยู่เสมอ

และในคืนนี้ก็เช่นกัน ฉีเล่ยที่นั่งคุกเข่าอยู่หน้าบ้านตลอดทั้งคืน ไม่อาจทนต่อความเหนื่อยล้าของร่างกายได้อีก ร่างของเขาค่อยๆเอนลงเรื่อยๆ ก่อนจะล้มฟุบลงไปกองกับพื้น และหลับไปในสภาพเช่นนั้น

จนกระทั่งเวลาล่วงเลยไปนานเท่าไหร่ไม่อาจรู้ได้ เสียงฝีเท้าก็ดังออกมาจากด้านในบ้าน ฉีเล่ยถึงกับสะดุ้งตื่นด้วยความตกใจ ก่อนจะรีบลุกขึ้นมานั่งคุกเข่าตามเดิมอย่างรวดเร็ว

และเมื่อประตูบ้านเปิดผางออก แม่ยายของฉีเล่ยก็ยืนจ้องมองเขาด้วยสีหน้า และแววตาเคียดแค้น ฉีเล่ยเห็นเช่นนั้น จึงได้แต่เตรียมใจที่จะรับพายุอารมณ์ของหญิงในวัยกลางคนอีกระลอก..

“ไอ้คนสารเลว นี่แกกล้าเผลอหลับงั้นเหรอ? ไอ้คนขี้ขลาด! ไอ้ฆาตกร! ฉันจะฆ่าแก!”

สีหน้าของแม่ยายฉีเล่ยดูเหมือนจะแสดงความสงสารออกมาวูบหนึ่ง แต่เพียงแค่ประเดี๋ยวเดียว ก็ถูกบดบังไว้ด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความโกรธแค้นแทน

ความปรารถนาของเถ้าแก่เฉิน ได้ทรมานจิตใจของหญิงวัยกลางคนผู้นี้จนแทบเสียสติ และกลายเป็นคนบ้า เธอเองก็เริ่มเกลียดตัวเองที่เป็นแบบนี้ และไม่รู้ว่า ตัวเองได้กลายเป็นคนโหดเหี้ยมแบบนี้ไปตั้งแต่เมื่อไหร่..

หลังจากที่ได้ฟังคำกร่นด่าด้วยความเคียดแค้นของแม่ยาย บนหน้าผาก และขมับทั้งสองข้างของฉีเเล่ย ก็ปรากฏเส้นเลือดปูดโปนขึ้นมามากมาย แต่เขาก็ยังคงนั่งคุกเข่าอยู่เช่นนั้นอย่างอดทน และปล่อยให้ร่างกายของตนเอง กลายเป็นที่ระบายความเคียดแค้นของหญิงวัยกลางคนผู้นี้ต่อไป

“พี่เฉิน.. ทำไมพี่ถึงต้องช่วยไอ้คนสารเลวพรรณนี้ด้วย? ทำไมไม่ปล่อยให้มันตายไป? เพราะมันคนเดียว ทำให้ฉันต้องกลายเป็นหม้าย ส่วนลูกสาวของเราก็ต้องกำพร้าพ่อ!

“พี่เฉิน.. พี่ปล่อยให้เราสองคนแม่ลูกมีชีวิตที่ทุกข์ทรมาน อยู่กับไอ้คนชั่วช้าทุกวันแบบนี้ได้ยังไงกัน?”

แม่ยายของเขาทรุดลงไปกองกับพื้น พร้อมกับร้องไห้คร่ำครวญออกมาด้วยความเจ็บปวดอย่างทีุ่สุด!

ฉีเล่ยได้แต่อดกลั้นต่อความทุกข์ใจ และทุกข์กายไว้เงียบๆเพียงลำพัง ความโกรธแค้นภายในใจที่เกิดจากการถูกข่มเหงด่าทอ กลับถูกความรู้สึกผิดภายในใจสะกดไว้แทน

“แม่คะ กลับเข้าไปในบ้านเถิดนะคะ!”

ฉีเล่ยแทบไม่ต้องลืมตามอง เพราะเพียงแค่ได้ยินเสียง เขาก็รู้ได้ทันทีว่า เจ้าของเสียงนุ่มนวลนี้ก็คือเฉินอวี้หลัว ภรรยาของเขานั่นเอง

เฉินอวี้หลัวเดินเข้าไปช่วยพยุงแม่ยายของเขาให้ลุกขึ้นยืน ก่อนจะพาเดินกลับเข้าไปในบ้าน แต่หลังจากเดินไปได้เพียงแค่สองสามก้าว เธอก็หันมาบอกกับฉีเล่ยว่า

“นายเองก็ควรจะไปพักผ่อนได้แล้ว!”

หลังจากที่บรรยากาศรอบตัวสงบนิ่งลงแล้ว ฉีเล่ยที่เวลานี้มีบาดแผลอยู่เต็มร่างกาย ก็ได้แต่ลุกขึ้นยืน และเดินตามเข้าไปในบ้าน เขาปิดประตูบ้านลงอย่างช้าๆ ก่อนจะเดินไปที่แคร่ไม้ซึ่งตั้งอยู่ตรงระเบียงบ้าน แล้วทรุดกายลงนอน พร้อมกับเงยหน้าขึ้นมองพระจันทร์ที่กำลังทอแสงนวลอยู่บนท้องฟ้า

……

จนกระทั่งเวลาหกโมงครึ่งของเช้าวันใหม่ ฉีเล่ยจึงรีบลืมตาตื่นขึ้น เพื่อลุกขึ้นมาทำงานที่คั่งค้างของเมื่อวาน รวมทั้งงานที่ต้องทำในวันนี้ด้วย

เขาลุกขึ้นมาจัดเตรียมอาหารเช้าไว้ให้กับเฉินอวี้หลัว และแม่ของเธอ จากนั้นจึงกลับไปนั่งหลบที่มุมระเบียง เพื่อรอให้สองแม่ลูกรับประทานอาหารเช้าเสร็จ เขาก็จะได้เข้าไปเก็บโต๊ะ และจัดการล้างถ้วยล้างชามให้เรียบร้อย

ในระหว่างที่นั่งหลบมุมอยู่ข้างระเบียงนั้น ในมือของฉีเล่ยก็ถือชามข้าวถ้วยหนึ่งไว้เหมือนเช่นทุกๆวัน

แม้สถานการณ์ต่างๆ ดูเหมือนจะสงบนิ่งลงบ้างแล้ว แต่บรรยากาศภายในบ้านกลับอึมครึม และดูเหมือนจะตึงเครียดยิ่งกว่าเดิม ราวกับภูเขาไฟที่สามารถระเบิดขึ้นได้ทุกเมื่อ

เมื่อครั้งที่เขาและเฉินอวี้หลัวแต่งงานกันใหม่ๆนั้น ฉีเล่ยได้เคยพยายามที่จะปรับเปลี่ยนบรรยากาศตึงเครียดแบบนี้ให้ดีขึ้น แต่เขาก็ไม่เคยทำสำเร็จเลยแม้แต่ครั้งเดียว หลังจากนั้นมา เขาก็ได้แต่อดทนต่อความทุกข์กายทุกข์ใจที่ได้รับอย่างเงียบๆ

ในระหว่างที่เฉินอวี้หลัวจะออกไปทำงานนั้น เธอก็สังเกตเห็นฉีเล่ยที่นั่งแอบอยู่มุมหนึ่งของระเบียงบ้าน และดูเหมือนจะมีบาดแผลอยู่เต็มตัว แววตาของหญิงสาวปรากฏร่องรอยของความสงสารขึ้นมาวูบหนึ่ง แต่แล้วจู่ๆ ความสงสารพลันเปลี่ยนเป็นความโกรธแค้น เธอกัดฟันแน่น ก่อนจะเดินออกจากบ้านไปอย่างไม่ใยดีต่อฉีเล่ย

หลังจากรับประทานอาหารเช้า และจัดการเก็บโต๊ะจนเรียบร้อยแล้ว ฉีเล่ยก็หยิบถุงปุ๋ยคู่กายไปหนึ่งอัน และเริ่มเดินไปตามท้องถนนเพื่อเก็บขยะที่สามารถขายเป็นเงินได้กลับมา ใบหน้าของเขานั้นเรียบเฉยไร้ซึ่งอารมณ์ความรู้สึก

ฉีเล่ยคุ้นเคยกับสีหน้า และแววตาของผู้คนที่เดินผ่านไปผ่านมา บางคนก็มองเขาด้วยแววตาเห็นอกเห็นใจ แต่ส่วนใหญ่มักจะมองเขาด้วยแววตาเยาะเย้ยถากถาง และบางส่วนก็มองเขาด้วแววตาเฉยเมย

ใครจะไปคิดเล่าว่า ชายหนุ่มที่เคยร่ำเรียนในมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียง กลับจะต้องกลายมาเป็นคนเก็บขยะไปวันๆแบบนี้?

แต่นั่นก็เป็นสิ่งที่เฉินอวี้หลัว และแม่ของเธอ สั่งให้ฉีเล่ยทำมาตลอดระยะเวลาแปดปี!

ฉีเล่ยเดินก้มๆเงยๆเก็บขวดตามถังขยะบ้าง ตามท้องถนนที่ผู้คนต่างพากันโยนให้เขาบ้าง แต่แล้วจู่ๆ เขาก็ได้ยินเสียงที่คุ้นหูร้องตะโกนเสียงดัง

“ขโมย! ช่วยจับขโมยด้วย!”

ฉีเล่ยรีบเงยหน้าขึ้นมองทันที และพบว่าเฉินอวี้หลัวกำลังวิ่งตามเด็กหนุ่มคนหนึ่งมา เขาโยนสิ่งของที่อยู่ในมือทิ้งทันที และรีบวิ่งตามโจรผู้นั้นไปอย่างรวดเร็ว

“หยุดนะ! หยุดเดี๋ยวนี้! คืนของที่ขโมยให้เธอไปเดี๋ยวนี้..”

ฉีเล่ยวิ่งตามโจรไปพร้อมกับร้องตะโกนบอกไปด้วย จนกระทั่งสามารถวิ่งนำหน้าไปได้ และรีบวิ่งไปยืนขวางทางไว้ พร้อมกับยื่นมือทั้งสองข้างออกกางกั้น

ในเวลานั้นเอง เฉินอวี้หลัวก็วิ่งตามมาทันพอดี เธอรีบวิ่งเข้าไปดึงแขนของโจรหนุ่ม พร้อมกับหายใจหอบรุนแรง แต่ก็ร้องตะโกนบอกไปว่า

“คืนจี้หยกนั่นมาให้ฉันเดี๋ยวนี้นะ!”

‘จี้หยกงั้นเหรอ?’

ฉีเล่ยพึมพำอยู่ในใจ ก่อนจะก้มลงมองที่มือข้างซ้ายของโจรหนุ่ม และพบว่า มันกำลังกำจี้หยกสีแดงโลหิตไว้แน่น!

‘นั่นเป็นสมบัติเพียงชิ้นเดียว ที่เถ้าแก่เฉินทิ้งไว้ให้อวี้หลัวไว้ดูต่างหน้านี่!’

แต่ในขณะที่ฉีเล่ยกำลังอยู่ในอาการครุ่นคิดนั้น โจรหนุ่มก็ล้วงมีดสั้นออกมาจากเอว พร้อมกับแทงเข้าไปที่ร่างของเฉินอวี้หลัว ปากของมันก็ร้องตะโกนออกไปด้วยว่า

“แก.. ฉันจะฆ่าแกทิ้งซะ!”

“ระวัง!”

ฉีเล่ยร้องตะโกนออกมาเสียงดัง พร้อมกับพุ่งเข้าไปผลักร่างของเฉินอวี้หลัวที่ยืนอยู่ข้างๆ ออกไปอย่างรวดเร็ว ทำให้มีดสั้นของโจรหนุ่มปักเข้าที่ท้องของเขาแทน

เฉินอวี้หลัวได้แต่ตกตะลึง เธอหันมองไปรอบตัว และได้แต่กรีดร้องออกมา เมื่อเห็นภาพที่ฉีเล่ยกำลังถูกแทง

“มะ.. ไม่!!”

อ่านต่อ

หนังสืออื่นๆ ของ NovelHall

ข้อมูลเพิ่มเติม

หนังสือที่คุณอาจชอบ

คุณหมอร้ายที่รัก ชุด Sweet Temptations

คุณหมอร้ายที่รัก ชุด Sweet Temptations

เนื้อนวล

เงินไม่ใช่สิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิต แต่ถ้าไม่มีเงิน ทุกอย่างในชีวิตก็จบ! นี่คือสิ่งที่บรรพบุรุษปลูกฝังใส่หัวของ งามระยับ มาตั้งแต่ลืมตาดูโลก และด้วยคำสั่งสอนนี้จึงทำให้หล่อนไม่เคยคิดที่จะงอมืองอเท้า และไม่เคยคิดที่จะกลับไปยากจนข้นแค้นเหมือนสมัยเด็กๆ อีก ดังนั้นอะไรที่เป็นเงินเป็นทอง อะไรที่จะสามารถแลกเปลี่ยนเป็นเงินได้ หล่อนสาบานกับตัวเองว่าจะไม่มีทางปฏิเสธมันเด็ดขาด แม้กระทั่งการรับจ้างแต่งงานกับผู้ชายรุ่นคุณอาบ้านข้างๆ ที่เขาหยิบยื่นมาให้ ‘ก็แหม... ค่าจ้างตั้งหนึ่งล้านบาท ใครไม่เอาก็สมองเลอะเลือนแล้วล่ะ’ ไทเรลล์ ลินเดลอฟ คุณหมอหนุ่มลูกครึ่งสุดหล่ออายุอานามเข้าเฉียดใกล้เลขสี่ ชายหนุ่มถูกมารดาบังคับให้แต่งงาน เพราะกลัวว่าจะไม่ได้อุ้มหลานก่อนตาย แต่ปัญหามันติดอยู่ตรงที่ผู้หญิงที่มารดาเลือกมาเป็นเจ้าสาวไม่ใช่ยายเด็กจอมงกข้างบ้านที่เขาแอบชอบนี่สิ แผนการรักจึงต้องเกิดขึ้น ในเมื่อยัยเด็กงามระยับหายใจเข้าออกเป็นเงินตลอดเวลา เขาก็จะใช้เงินที่หล่อนแทบจะกินแทนข้าวนี่แหละ ลวงล่อให้หล่อนเดินเข้ามาในหลุมรัก และฝังกลบหล่อนเอาไว้ในหัวใจของเขา จนหล่อนไม่มีทางดิ้นหนีไปไหนได้อีกตลอดกาล ‘เธอชอบเงินก็อยู่กับเงินไป ส่วนฉันชอบเธอ ฉันก็จะอยู่กับเธอไปชั่วชีวิต เห็นไหม เราวินวินกันทั้งคู่’

หทัยแก้วปักษา

หทัยแก้วปักษา

ปลายฟ้า

เพราะคำมั่นสัญญาที่ผู้มีพระคุณให้เป็นคำสัจ..หญิงสาวตัวเล็กๆเพียงคนเดียวจึงต้องเดินทางแรมเดือนเพื่อเข้าไปในป่าลึกและแล้วเธอก็ได้พบพานกับใครบางคน หรืออาจเรียกว่าบางตนก็ว่าได้... กรองแก้วหญิงสาวที่ต้องถูกส่งมาแต่งงานที่ดินแดนลึกลับเพราะคำมั่นสัญญาที่ผู้มีพระคุณได้ให้คำสัจแด่อีกฝ่ายเอาไว้เธอนั้นต้องเจอกับเรื่องลี้ลับมากมายเมื่อเดินทางมาถึงป่าแถบทางเหนือ จนตกอยู่ในอันตรายแต่มีความโชคดีสำหรับกรองแก้วอยู่ไม่น้อยที่มีบางคน ไม่ใช่สิ เรียกว่าบางตนนั้นช่วยเธอจะดีกว่าเขานามว่าปักษาทั้งกายายังมีบางส่วนที่เหมือนเช่นนก ความช่วยเหลือเกื้อกูลกันและกันขณะที่อยู่ในป่าทำให้ทั้งสองเกิดมีเยื่อใยให้กันจนเกิดเป็นความอบอุ่นวนอยู่ในหัวใจไม่นานความรู้สึกดีๆที่มีก็เรียกได้ว่าเป็นความรักจนกรองแก้วนั้นลืมไปว่าหน้าที่ของตนที่มาที่นี่นั้นเพื่อมาทำการอันใด และแล้วเหตุที่ไม่คาดฝันก็ได้เกิดขึ้นเมื่อกาลเวลาอันแสนหวานผ่านไปไม่นานนักเจ้าบ่าวตัวจริงได้มาทวงหญิงสาวคืนแล้วชีวิตของเธอที่เคยตกเป็นเจ้าแก้วดวงใจของปักษาเธอจะสามารถทำหน้าที่ภรรยาให้กับชายที่เป็นคู่หมั้นสัญญากันได้หรือไม่แล้วความรักของกรองแก้วกับปักษานั้นจะเป็นเช่นไรติดตามได้ในเรื่อง หทัยแก้วปักษา ได้เลยนะคะ เรื่องนี้เป็นแนวย้อนยุคนะคะร่างโครงเรื่องโดย หอศังกร และลงรายละเอียดคำบรรยายโดย ปลายฟ้า นิยายเรื่องนี้สร้างจากจินตนาการไม่ได้อ้างอิงประวัติศาสตร์จากใครหรือสิ่งใดและไม่ได้เจตนาลบหลู่ความเชื่อย้ำอีกครั้งว่าไม่ได้เจตนาลบหลู่ความเชื่อทุกอย่างเกิดจากจินตนาการนะคะ ชื่อคนสัตว์สิ่งของสถานที่ทุกอย่างล้วนเป็นเรื่องที่ปรุงแต่งขึ้น ขอทำความเข้าใจ ณ ที่นี้ด้วยค่ะ ช่วง...ไรท์อยากพูดคุยกับนักอ่าน 💒~ ↳ เมื่อต้นปี2564คิดอยู่นานมากว่าจะเขียนนิยายแนวโบราณๆดีมั้ยมีพล็อตโครงเรื่องอยู่แล้วแต่ยังไม่ได้ลงรายละเอียดเป็นแนวครุฑกับนาคอะไรประมาณนี้...และแล้วก็ได้เริ่มลงตอนที่พึ่งจะเขียนแต่ก็ไปได้ไม่ถึงไหนเขียนไม่จบเพราะรู้สึกว่ายากเหลือเกินกับภาษาที่ไม่ใช่ยุคสมัยปัจจุบัน... พอมาใกล้จะสิ้นปีกลับอยากจะเขียน..ไม่รู้ว่าคนจะชอบหรือไม่ชอบก็อยากจะเขียนให้มันจบเพราะคิดว่าพล็อตที่วางเอาไว้เราอ่านแล้วชอบมากโดยส่วนตัวและอยากจะทำให้มันเป็นเรื่องยาวเป็นซีรีย์ที่มีหลายภาคไม่รู้ว่าจะทำได้หรือเปล่า และแล้วเราก็เขียน “หทัยแก้วปักษา” จบในวันที่ 29 ก.ค 2566 จะมีภาค 2 ของเรื่องนี้ต่อหรือเปล่าเราเองก็ไม่แน่ใจ แต่มีวางพล็อตเอาไว้แล้ว หากมีภาคต่อออกมาเราจะแจ้งที่หน้าเพจ prayfa นิยายรักโรแมนติกนะคะ แอบกระซิบว่าเรื่องของผกามาศและเพชรรัตน์ในชาติปัจจุบันจะอยู่ในเรื่อง “ตรารักลิขิตบาปนะคะ” ซึ่งเรื่องนี้เขียนจบไปนานแล้วด้วย... ++++ ด้วยความที่เราเองเป็นคนในยุคปัจจุบันหากภาษาที่เขียนลงในนิยายผิดพลาดประการใดต้องขออภัยด้วยนะคะ จะพยายามพัฒนาฝีมือการเขียนให้ดีขึ้นค่ะ หลังจากนี้นิยายนามปากกา ปลายฟ้า ตั้งใจว่าจะผลิตผลงานนิยายแนวโบราณย้อนยุคของไทย ข้ามภพชาติ มีกลิ่นแฟนตาซีปะปนเล็กน้อย ฝากติดตามกันด้วยนะคะ ตัวอย่างบางตอน ดวงตากลมโตเหลือบมองด้วยแววตาฉงน เมื่อเห็นว่ามีชายร่างสูงใหญ่กำยำยืนหันหลังอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ไม่สวมเสื้อปล่อยผมยาวดกดำสลวยสยายเต็มหลังท่อนล่างนุ่งเตี่ยวสีงาช้างโชว์กล้ามขาแกร่ง จนสาวเจ้าต้องแอบหลุบสายตาลงต่ำเล็กน้อยด้วยเพราะไม่เคยได้เห็นเนื้อหนังผู้ชายคนใดมากเท่านี้มาก่อน “คุณคะ” หลังจากรวบรวมความกล้าได้ หญิงสาวร่างเล็กก็ค่อยๆเงยหน้าขึ้นมามองคนที่ยืนอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่อีกครั้งช้าๆ ริมฝีปากบางเปิดส่งเสียงเรียกคนที่อยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลนักด้วยน้ำเสียงหวาน “เจ้าตื่นแล้วหรือ” ร่างกำยำใหญ่ผิวขาวใสจนไม่เหมือนคนที่อยู่ในป่าในดงค่อยๆหันกลับมาหาคนเรียกช้าๆ พร้อมส่งเสียงทุ้มทักทายหญิงสาวที่เขาช่วยเอาไว้อย่างเป็นมิตร “หา...” ภาพชายร่างสูงใหญ่กำยำที่หันมาอมยิ้มให้เธอตอนนี้ทำเอาหญิงสาวตัวชาวาบชะงักอ้าปากค้าง เพราะไม่เพียงแต่เขาที่หุ่นเหมือนคนโบราณปล่อยผมยาวเท่านั้นที่แปลกแต่ดวงตาคมของเขามีนัยน์ตาเป็นสีเหลืองอำพันรอบดวงตาที่มีขนคล้ายขนนกอินทรีย์ราวกับเขาใส่หน้ากากนกอินทรีย์เอาไว้ แต่เมื่อเขาเดินมาใกล้ๆให้เธอเพ่งสายตามองดีๆกลับไม่ใช่หน้ากากแต่เป็นใบหน้าของเขาจริงๆ “อ..อ๊ายยย..” เมื่อร่างสูงใหญ่ที่ทำให้เธอตื่นกลัวจนทำอะไรไม่ถูกได้เข้ามาใกล้มือน้อยของเธอก็กำมือเอาไว้แน่นหลับตาปี๋เพื่อที่จะไม่มองสิ่งที่ทำให้กลัวตรงหน้า ริมฝีปากบางกรีดร้องดังขาเรียวเริ่มขยับและรีบวิ่งอย่างไม่คิดชีวิตเพื่อหนีสิ่งที่น่ากลัวไปทางหลังกระท่อมน้อย “ไม่ต้องกลัวข้า..” เสียงทุ้มเอ่ยตามหลังหญิงสาวที่วิ่งหนีไป ทั้งส่ายหัวเบาๆอย่างไม่สบอารมณ์เท่าไรนัก เพราะเขาไม่ได้ตั้งใจทำให้หญิงสาวนั้นกลัวแต่อย่างใด

บท
อ่านเลย
ดาวน์โหลดหนังสือ
ยอดคุณหมอสกุลเฉิน ยอดคุณหมอสกุลเฉิน NovelHall มหาเศรษฐี
“จากชายหนุ่มที่บังเอิญได้รับมรดกตกทอดของบรรพชนสกุลเฉินเพราะอุบัติเหตุ และในที่สุด จากลูกเขยที่ไร้ค่าไม่ต่างจากขยะชิ้นหนึ่ง กลับกลายมาเป็นหมอเทวดาที่มีทักษะทางการแพทย์ที่ล้ำเลิศยิ่ง”
1

บทที่ 1 ตอนที่ 1 เสี่ยงชีวิตช่วยภรรยา

14/03/2023

2

บทที่ 2 ตอนที่ 2 หยุดร้องไห้ได้แล้ว

14/03/2023

3

บทที่ 3 ตอนที่ 3 ทักษะล้ำเลิศ

14/03/2023

4

บทที่ 4 ตอนที่ 4 เก้าเข็มปลุกวิญญาณ

14/03/2023

5

บทที่ 5 ตอนที่ 5 การมาของญาติตัวดี

14/03/2023

6

บทที่ 6 ตอนที่ 6 เข็มทองหางหงส์

14/03/2023

7

บทที่ 7 ตอนที่ 7 หัวหน้าครอบครัว

14/03/2023

8

บทที่ 8 ตอนที่ 8 ต่งซีหยุน

14/03/2023

9

บทที่ 9 ตอนที่ 9  โอสถชั้นเลิศ

14/03/2023

10

บทที่ 10 ตอนที่ 10 อยากตาย หรืออยากมีชีวิต

14/03/2023

11

บทที่ 11 ตอนที่ 11 ช่วยผมด้วย!

03/04/2023

12

บทที่ 12 ตอนที่ 12 แก่นวิญญาณ

03/04/2023

13

บทที่ 13 ตอนที่ 13 เหลือเชื่อ!

03/04/2023

14

บทที่ 14 ตอนที่ 14 ติดต่อไม่ได้

03/04/2023

15

บทที่ 15 ตอนที่ 15 ทุกอาชญากรรมเริ่มต้นจากความโลภ

03/04/2023

16

บทที่ 16 ตอนที่ 16 ใจแกร่งดั่งพยัคฆ์ (1)

03/04/2023

17

บทที่ 17 ตอนที่ 17 ใจแกร่งดั่งพยัคฆ์ (2)

03/04/2023

18

บทที่ 18 ตอนที่ 18 ใจแกร่งดั่งพยัคฆ์ (3)

03/04/2023

19

บทที่ 19 ตอนที่ 19 ใจแกร่งดั่งพยัคฆ์ (4)

03/04/2023

20

บทที่ 20 ตอนที่ 20 ใจแกร่งดั่งพยัคฆ์ (5)

03/04/2023

21

บทที่ 21 ตอนที่ 21 จิตใจที่ชั่วร้าย ยากจะรักษาได้

03/04/2023

22

บทที่ 22 ตอนที่ 22 ทุกข์ยากก่อนลิ้มรสความสุข

03/04/2023

23

บทที่ 23 ตอนที่ 23 เหนื่อยก่อนที่จะได้รักษา

03/04/2023

24

บทที่ 24 ตอนที่ 24 แพทย์ผู้เชี่ยวชาญจากปักกิ่ง

03/04/2023

25

บทที่ 25 ตอนที่ 25 การปลูกถ่ายจุลินทรีย์

03/04/2023

26

บทที่ 26 ตอนที่ 26 นี่มันเกิดอะไรขึ้น

03/04/2023

27

บทที่ 27 ตอนที่ 27 รักษาหลิวเฟิงเจิ้น

03/04/2023

28

บทที่ 28 ตอนที่ 28 กระตุ้นคนไข้ให้ร่วมมือ

03/04/2023

29

บทที่ 29 ตอนที่ 29 หลับสนิท

03/04/2023

30

บทที่ 30 ตอนที่ 30 ข่าวลือไม่จริง

03/04/2023

31

บทที่ 31 ตอนที่ 31 ข่าวลือไม่จริง

03/04/2023

32

บทที่ 32 ตอนที่ 32 ข้อเสนอ

03/04/2023

33

บทที่ 33 ตอนที่ 33 ตัดสินใจ

03/04/2023

34

บทที่ 34 ตอนที่ 34 คลื่นถาโถม (1)

03/04/2023

35

บทที่ 35 ตอนที่ 35 คลื่นถาโถม (2)

03/04/2023

36

บทที่ 36 ตอนที่ 36 คลื่นถาโถม (3)

03/04/2023

37

บทที่ 37 ตอนที่ 37 คลื่นถาโถม (4)

03/04/2023

38

บทที่ 38 ตอนที่ 38 คุณได้รับบาดเจ็บ

03/04/2023

39

บทที่ 39 ตอนที่ 39 เชื่อแล้ว!

03/04/2023

40

บทที่ 40 ตอนที่ 40 ต่อคิวในห้องสอบสวน

03/04/2023